‫عروس!
‫داره می‌برتش!
‫تا انتقامم رو نگیرم نمی‌رم!
‫نمی‌رم!
‫ریت.
‫بریم جانم.
‫هزارتوی 2
‫یه بمبه!
‫مال هیچ‌کدوم ما نیست.
‫دارم می‌گم بهتون ‫یه بمب توشه.
‫بمب!
‫اوه خدایا!
‫حتی از اینجا هم نمی‌تونیم بریم بیرون.
‫نگران نباش مامان‌بزرگ.
‫- هوات رو دارم. ‫- برو بابا!
‫- برو کنار. ‫- هی!
‫این کیف بمب نداره.
‫- این کیف مال یه خانومه‌اس. ‫- چی؟
‫چی می‌گه؟
‫بزدل‌ها!
‫- چه اتفاقی براش افتاد؟ ‫- حالا ببین چطور می‌گیرمش بغلم.
‫- سلام. ‫- خیلی ممنونم.
‫خیلی خیلی ممنونم.
‫اوه بی‌خیال. ‫نمی‌خواد ازم تشکر کنی ریت.
‫اسمم رو از کجا بلدی؟
‫ریت راتور.
‫داری به چاندیگار سفر می‌کنی.
‫از کجا می‌دونی این رو؟
‫می‌دونم دیگه. یه چیزهایی می‌دونم.
‫می‌تونی بگی حس ششم دارم یا... ‫حس ششم.
‫نه نخوندمش.
‫مواظب باش خاله!
‫- اشتباه متوجه شدی. ‫- نه‌خیر درست متوجه شدم.
‫فکر می‌کنی چون بهم کمک کردی ‫ شانسی داری؟
‫ریت، این تلفن...
‫گور بابای تلفنت!
‫دیوانه‌ای تو؟
‫دیوانه نیستم
‫اما تلفنت الان پوکید.
‫اونجا جاش گذاشتی.
‫چی؟!
‫خانواده‌ات باید نگران باشن. ‫بیا با زن‌داداشت صحبت کن.
‫تو از کجا می‌شناسیش؟
‫بیا، باهاش صحبت کن.
‫سلام ریت. به کجا رسیدی؟
‫الان سوار اتوبوس شدم.
‫یه‌کم ذوق از خودت نشون بده ‫ داری ازدواج می‌کنی‌ ها.
‫بی‌خیال خواهر!
‫واقعاً فقط من رو برا این ‫فرستادی اینجا که دکتر بشم
‫تا بتونی به هر کس و ‫ناکسی بدی من رو؟
‫ریت، ساگار پسر خیلی خوبیه.
‫بله و خودت رو خوش‌شانس بدون.
‫اوه واقعاً؟ اگه این‌قدر خوبه پس چرا ‫ خودت باهاش ازدواج نمی‌کنی؟
‫باشه. اگه تو حاضر نشدی من می‌رم.
‫زود بیا.
‫همه منتظرتن.
‫خدافظ.
‫بهتر از ساگار هم گیرت میاد.
‫تو هنوز هم باور ‫نمی‌کنی که من حس ششم دارم؟
‫بفرما.
‫تو اهل راجاستانی.
‫اسم پدرت تاکور ویجندر سینغه.
‫چهار ساله اینجایی
‫و تو دانشگاه پزشکی ‫لیسانس پزشکی و جراحی می‌خونی.
‫- عالیه. ‫- نه؟
‫واقعاً حس ششم داری.
‫محشره.
‫من هم می‌تونم امتحان کنم؟
‫تو روحان رانداوایی.
‫تنها فرزند سرمایه‌دار مرحوم، راتان رانداوا.
‫اهل دهلی هستی.
‫تحصیلاتت از مدرسه دونه.
‫در حال حاضر بیکاری.
‫درسته؟
‫تو هم حساب کاربری ‫داری تو فیسبوک ها.
‫همه این اطلاعات رو از ‫اونجا گرفتی نه؟
‫بیا.
‫وضعیت تأهلم تو ‫فیسبوک مجرده، می‌دونی که؟
‫اتوبوس اینجا 20 دقیقه توقف داره.
‫از وقتی والدینم فوت ‫کردن من تو سفر بودم.
‫ماه پیش رفتم گوجارات ‫تا یه بادبادک هوا کنم.
‫قبلش رفتم باناراس تا ‫پان بخورم.
‫دیوانه‌ای تو.
‫این‌طوری باید زندگی کرد ریت.
‫فقط چمدون‌هات رو ‫ببند و جهان رو بگرد.
‫در لحظه زندگی کن.
‫بگو ببینم، از کجای اینجا ‫بیشتر از همه خوشت اومد؟
‫من چهار سال گذشته رو بین ‫ دانشگاه و هاستل رفتم و اومدم.
‫چرا؟
‫خب بابام خیلی سختگیره.
‫اون حتی آماده نبود من رو بفرسته اینجا.
‫اون فقط به شرطی گذاشت ‫بیام که فقط درس بخونم.
‫برا همین فقط در رفت و آمد بودم
‫بین دانشگاه و هاستل.
‫ببخشید ها ولی می‌شه یه چی بگم؟
‫حتماً.
‫تو یا زیادی ساده‌ای...
‫یا که فکر می‌کنی من اونم.
‫اون؟
‫کلمه‌ای که بهتره استفاده نشه.
‫با کی شروع می‌شه.
‫کلاهبردار؟
‫بی‌خیال. تو ساده‌ای.
‫ریت حالا نگو که
‫تو حتی اون فستیوال موسیقی ‫ معروف اینجا رو هم نرفتی.
‫نرفتی؟!
‫من دیوانه‌ نیستم ‫توی دیوانه‌ای.
‫بی‌خیال.
‫باید باهام بیای اون فستیوال رو.
‫بریم!
‫اتوبوس داره می‌ره! ‫بریم! زود باش!
‫- بریم. ‫- بیا!
‫اتوبوس عصر رو می‌گیریم.
‫بالاخره که باید تو فرودگاه ‫ چند ساعتی وقت بکشی.
‫بیا از اون زمان اینجا استفاده کنیم.
‫چهار سال زندگیت رو به هدر دادی.
‫مطمئنم چهار ساعت ‫می‌تونی وقت بگذرونی!
‫چی می‌گی؟
‫گیت!
‫ریت!
‫لطفاً بگین بهمون آقا.
‫ما هرچی بدونیم رو می‌گیم بهتون.
‫باید برین باهاشون صحبت کنین.
‫جریان چیه قربان؟
‫اتوبوس ساعت 2:30 تو راه چاندیگار ‫دچار سانحه شده.
‫اتوبوس افتاده تو دره.
‫ما قرار بود تو اون اتوبوس باشیم.
‫خدا رو شکر که سوارش نشدین.
‫هیچ‌کدوم از مسافران ‫اون اتوبوس زنده نموند.
‫پیداش کن.
‫الو؟
‫نمی‌شنومت. الو؟
‫الو تریشا!
‫تریشا! می‌شنوم صدات رو.
‫هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم ‫ خدا این‌جوری جواب دعاهام رو بده.
‫ریت به‌خاطر من مُرده ساگار.
‫ریت
‫حداقل حالا خواهرت می‌تونه ازدواج کنه...
‫با نامزدت.
‫- نمی‌تونه. ‫- چرا نه؟
‫اگه برم خونه، بابا حتماً عروسم می‌کنه.
‫واقعاً؟
‫کارت‌های عروسی رو از قبل فرستاده.
‫همه تو این شهر می‌دونن که ‫من قراره با ساگار ازدواج کنم.
‫عوض‌کردن لحظه‌آخری عروس، بدناممون می‌کنه.
‫و پدرم هرچیزی رو تحمل می‌کنه جز این.
‫اون حتماً کاری می‌کنه با ساگار ازدواج کنم.
‫خب حالا چه می‌کنی؟
‫روحان من باید از خانواده‌ا‌م این ‫حقیقت رو پنهان کنم که زنده‌ام.
‫تنها اون‌ زمانه که اون‌ها می‌تونن ‫ با هم ازدواج کنن.
‫پس خانواده‌ات تا ابد فکر می‌کنن تو دیگه مُردی؟
‫نه.
‫وقتی ازدواج کردن می‌تونم ‫بهشون بگم حقیقت رو.
‫هیلتر چی...
‫منظورم پدرته.
‫فکر می‌کنی وقتی حقیقت ‫رو بفهمه می‌بخشه تو رو؟
‫شاید نه.
‫شاید طردم کنه.
‫اما حداقل خواهرم می‌تونه با کسی که ‫دوستش داره ازدواج کنه.
‫چه آدم خوبی هستی.
‫نمی‌دونم خونواده‌م چه حسی پیدا می‌کنن ‫بعد اینکه خبر مرگم رو بشنون!
‫حتی نمی‌تونم جلوشون برم.
‫اما تو...
‫روحان، باهام میای؟
‫مرگ، خاکسپاری و گریه‌زاری؟
‫چرا من رو می‌خوای بکشونی تو این ماجرا؟
‫ببین روحان تو که اصلاً ‫نمی‌خوای برگردی خونه.
‫برنامه داری که ول بچرخی.
‫پس چرا باهام نیای باوانیگار؟
‫باو... ‫باوانیگار؟
‫می‌تونی تو گوجارات بادکنک هوا کنی ‫می‌تونی بری باناراس پان بخوری
‫اما نمی‌تونی بری راجاستان ‫ تا به یه دختر کمک کنی؟
‫می‌دونی، چارما باتی دالمون ‫ خیلی معروفه ها.
‫واقعاً؟
‫نشنیدم اصلاً.
‫اوه خدایا، چه جای قشنگی!
‫این خونه‌ته؟!
‫کجا می‌ری؟
‫نرو داخل، همه‌ می‌شناسنت.
‫واستا! یکی می‌بیندت ریت!
‫ریت!
‫اینجا قبلاً خونه من بود.
‫کودکیم رو اینجا گذروندم.
‫هیچ‌کی نمیاد اینجا دیگه.
‫اینجا امن‌ترین جا برا مخفی شدنه.
‫بیا.
‫ببخشید ها ولی می‌تونم یه چی بگم؟
‫حتماً.
‫یه‌کم ترسناکه.
‫درسته.
‫روستایی‌ها فکر می‌کنن نفرین شده‌اس.
‫نفرین‌شده؟!
‫می‌گن توسط روح مانجولیکا نفرین شده.
‫قفله.
‫نمی‌تونیم بریم داخل.
‫بیا بریم. بیا.
‫چطور اتفاق افتاد؟
‫قدیمی و زنگ‌زده‌اس. ‫حتماً افتاده بوده.
‫و این چطور؟
‫خیلی باد میاد بیرون.
‫باد حتماً بازش کرده. ‫بیا بریم.
‫باد میاد؟
‫تو ترسیدی.
‫ترس؟ کی، من؟
‫- سربه گیاه! ‫- چی شد؟
‫- یه سربه گیاه! ‫- چی؟
‫یه گربه سیاه!
‫بیا بریم.
‫ریت؟
‫فکر کنم...
‫میکا تو سالنه.
‫میکا؟
‫منظورم مانجولیکاس.
‫اوه خدای من، نور!
‫روستایی‌ها معروفن ‫به اینکه برقشون می‌ره
‫نه اینکه شدت برقشون زیاد شه.
‫حتی در ناخودآگاهم
‫تنها تو را به یاد دارم
‫چی...
‫تاکور ساب!
‫فاجعه!
‫گذشته کشف شده!
‫کی متولد شده؟
‫اون مُرده.
‫کشیش گفت گذشته کشف شده.
‫چی‌کار می‌کنی؟
‫چه اتفاقی افتاد چوت پندیت؟
‫درهای اون ملک ‫قدیمی باز بودن قربان.
‫و چراغ‌ها روشن شده بودن.
‫- چی؟ ‫- چی؟
‫چطور باز شده؟
‫بابا برام این تاب رو هل می‌داد.
‫بابات اهل تابه؟
‫بابا...
‫اگه یکی دیگه هم اون ‫در رو باز کرده باشه چی؟
‫اگه یکی اشتباهی ‫اجاره‌ش داده بوده چی؟
‫قایم شو اینجا!
‫ایول. بهش رسیدن.
‫کی به این ملک رسیدگی کرده؟
‫تو کی هستی؟
‫اینجا چی‌کار می‌کنی؟
‫تاکور ساب، من یه ‫سوال مهم‌تر دارم.
‫تو کی هستی؟
‫اینجا چی‌کار می‌کنی؟
‫ساکت شو مردک کَر.
‫من روحانم عمو، یعنی تاکور ساب.
‫تنهایی نیومدم اینجا.
‫ریت من رو آورد اینجا.
‫لعنتی.
‫ریت؟
‫ریت مرده.
‫روحش آوردت اینجا؟
‫بله.
‫راست می‌گه.
‫ریت من رو آورد اینجا. ‫منظورم اینه که روحش من رو آورد اینجا.
‫ببین عمو، یعنی تاکور ساب،
‫من هم اگه جات بودم ‫باور نمی‌کردم حرفم رو.
‫اما اینجا واستادم دیگه، نه؟
‫من یه موهبت الهی دارم.
‫من می‌تونم افراد مرده رو ببینم.
‫اوه ماهی.
‫من بین ارواح بزرگ شدم. ‫واقعیت داره.
‫در واقع زنگ تلفن خونه‌ا‌م به‌جای ‫ درینگ‌درینگ، جنگیر‌جنگیر می‌کنه.
‫جنگیرجنگیر؟
‫چی‌کار می‌کنی؟ آهای!
‫کی...
‫کیه این پسر شیرین؟
‫این مرد خدنگ‌چهره یه ‫شیطانه در واقع عمو!
‫یه دروغگوئه!
‫پسرتونه؟
‫دیگه وقتشه اعتراف ‫کنی اگه داری دروغ می‌گی.
‫وگرنه فارغ از اینکه خودت می‌تونی ‫ارواح رو ببینی یا نه
‫هیچ احدی رو زمین دیگه تو رو نخواهد دید.
‫چرا باید دروغ بگم؟
‫اون تاب اونجا...
‫قبلاًها ریت رو می‌ذاشتین ‫روش و هلش می‌دادین نه؟
‫و زن‌داداش
‫شما هم روغن می‌زدی ‫به موی ریت دیگه.
‫و شما... عموشی.
‫درسته.
‫وقتی بچه بود باهاش ورجه‌وورجه می‌کردی.
‫درست؟
‫آدم غریبه‌ای این‌ها رو می‌دونه؟
‫- نه. ‫- نه، درسته؟
‫من حالا چه‌جوری ازشون باخبرم؟
‫ریت بهم گفت.
‫روح ریت بهم گفت.
‫ببین...
‫ریت زندگی ما بود.
‫امیدوارم با احساسات ما بازی نکرده باشی.
‫زن‌داداش
‫به مادر مرده‌م قسم می‌خورم...
‫ریت اینجاست.
‫ببینین، اونجا واستاده و با عشق ‫به همه‌تون نگاه می‌کنه.
‫کجا؟
‫- ریت اینجاست؟! ‫- بله.
‫چرا ریت نیاوردت خونه؟ ‫چرا آوردن به این ملک؟
‫نه داداش؟
‫سوال خوبی بود.
‫جواب...
‫چیه؟
‫می‌بینم.
‫اوه... باشه.
‫می‌بینیش؟
‫من نمی‌بینمش. ‫سمت راستمونه یا چپ؟
‫می‌شه یه‌کم صدا رو کم کنین؟
‫ببخشید.
‫خب توضیح می‌دم.
‫ریت داره می‌گه که ‫این خونه رو دوست داشت.
‫و آخرین آرزوش اینه که...
‫با خانواده‌اش تو این خونه بمونه.
‫اگه بتونیم آخرین ‫آرزوش رو برآورده کنیم
‫اون‌وقت به رستگاری ‫می‌رسه دختر بیچاره.
‫اما پدر، مانجولیکا چی؟
‫اون به همون اتاق محدوده.
‫اگه این آرزوی ریت ‫بوده، پس انجامش می‌دیم.
‫گوش کنین ملت!
‫آهای، شما دو نفر! بر و بر من رو نگاه نکنین!
‫- گم شین! ‫- حرف دهنت رو بفهم!
‫نه عمو، با شما که نبودم.
‫دارم به دو تا روحی که ‫ پشت سرتون واستادن می‌گم.
‫یالله، برین.
‫بریم تو سالن جدیده صحبت کنیم.
‫- برین. ‫- نه
‫نبرشون به سالن جدیده.
‫همین‌جا حرف‌هات رو بزن.
‫- مطمئنین؟ ‫- فردا می‌بینمتون.
‫مطمئنین؟
‫هرطور صلاحه.
‫روحان، تو کل مشکل رو حل کردی.
‫اگه بتونی همه رو ‫متقاعد کنی که اینجا بمونن
‫اون‌وقت حتماً می‌تونی قانعشون کنی که ‫تریشا رو به عقد ساگار دربیارین.
‫عالیه.
‫باید من رو ببخشید خانم.
‫من دارم می‌رم.
‫- می‌کُشن من رو اگه ببیننت اینجا. ‫- ولی...
‫نه. لطفاً... این کار رو با من نکن.
‫هیچ‌کی من رو نمی‌بینه اینجا.
‫این ملک 15 راهرو و ‫50 اتاق داره.
‫کلی جا دارم برا قایم شدن.
‫این خونه مثل هزارتوئه.
‫هزارتو.
‫هزارتو؟
‫هی، درست تمیزش کن!
‫- هی، چی‌کار می‌کنی؟ ‫- این باید امروز تموم شه کارش!
‫بله.
‫سریع‌تر کار کن. ‫برادر الانه که سروکله‌ا‌ش پیدا شه.
‫چه خبره گلشن؟
‫تمیزکردن این کف چرا ‫این‌قدر طول کشیده؟
‫- من... ‫- بالا رو بررسی می‌کنم.
‫من این کار رو می‌کنم. ‫سریع‌تر کار کنین.
‫به وضعیت اینجا نگاه کن.
‫هیچ‌کی بهش اهمیت نمی‌ده.
‫برگ خشک ریخته رو زمین.
‫هیچ‌کی تمیزش نمی‌کنه...
‫نیازی به تمیزکردن اینجا نیست!
‫تو باید اولین دختری تو دنیا باشی که ‫ از غذای خاکسپاری خودش لذت می‌بره.
‫خیلی خوشمزه‌اس.
‫روحان
‫نمی‌خوام خانواده‌ام ناراحت باشن.
‫- اگه تو... ‫- باشه.
‫پس می‌خوای برم پایین و ‫ یه نمایش دیگه اجرا کنم؟
‫- لطفاً. ‫- واقعاً راست می‌گن
‫یه زن حتی پس از مرگش ‫ هم دست از سرت برنمی‌داره.
‫پس ازش بپرس.
‫تاکور ساب...
‫اون تو سن پایینی رفت.
‫خیلی جوون بود.
‫و ازدواج نکرده بود.
‫خانم، شما باید برا خیریه ‫ به اندازه وزنش نقره بدین.
‫برای جادوش.
‫خانم، ریت چند کیلو بود؟
‫حدود 45 کیلو.
‫چقدر؟
‫چهل و پنج کیلو.
‫اوه نه. دختر بیچاره تو رژیم بود.
‫باده پندیت، کاش ‫به‌جای اون، تاکور ساب می‌رفت...
‫اون‌وقت پولدار می‌شدیم.
‫مثل اسب سالمه.
‫ما داشتیم برا عروسی ‫خودمون رو آماده می‌کردیم...
‫اما به‌جاش خاکسپاری داریم حالا.
‫ما جشن هم می‌گیریم زن‌داداش.
‫عروسی خواهیم داشت.
‫عروسی تریشا.
‫تریشا؟
‫دختر بزرگم مُرده.
‫چطور جرأت می‌کنی درمورد ‫ ازدواج دختر دومم صحبت کنی؟
‫- دقیقاً! ‫- بگو بهش!
‫تاکور ساب، این آخرین آرزوی ریت بود.
‫ آخرین آرزوش اینجا موندن نبود مگه؟
‫اون اولین آرزوی آخرش بود. ‫این دومین آرزوی آخرشه.
‫حتماً. ‫فهرست آرزوها داره.
‫ببینین، ریت می‌خواد ‫طبق برنامه عروسی پیش برین.
‫مراسم حنابندون و عقد رو داشته باشین
‫و عروسی رو هم روز موعود انجام بدین.
‫تنها تفاوتش اینه که...
‫تریشا عروسه
‫به‌جای ریت.
‫این دختر؟!
‫- عروسش کنیم؟! ‫- نظرت چیه تریشا؟
‫دوست داری آخرین آرزوی ‫خواهر مرده‌ات رو برآورده کنی؟
‫اگه ریت این رو می‌خواد که باشه.
‫تمام.
‫نظرت چیه سومیت؟
‫- ساگار. ‫- بله. ساگار.
‫منظورم اینه که
‫من...
‫هرچی...
‫اگه این‌قدر شک داری ‫اون‌وقت شاید بهتر باشه کلاً لغوش کنیم.
‫- آره، لغوش کنین. ‫- نه. منظورم اینه که
‫باید آخرین آرزوی ریت رو برآورده کنیم.
‫این جوون مملکتمونه.
‫چقدر از خود گذشته!
‫این اشتباهه!
‫این کاملاً اشتباهه.
‫بله تاکور ساب
‫اشتباهه.
‫ولی...
‫ریت؟ چرا اونجا واستادی؟ ‫بیا اینجا بشین.
‫چرا همیشه می‌خوای ‫نزدیک من بشینه؟
‫یه لحظه واستا. ‫بچه‌ها نباید بپرن وسط حرف بزرگ‌ترها.
‫باشه.
‫اما تاکور ساب...
‫می‌بینم.
‫تاکور ساب، ریت می‌گه می‌خواد ‫همه‌تون خوشحال باشین.
‫نمی‌خواد ناراحت باشین.
‫هر وقت خوشحال بشه
‫میانبر می‌زنه به بهشت.
‫میانبر داریم به بهشت؟!
‫اصطلاحه فیل...
‫فیل‌ها هیچ‌وقت فراموش نمی‌کنن.
‫یه اصطلاحه.
‫باید تصمیم بگیرین که ریت بیچاره ‫ دعوته به عروسی یا نه.
‫تریشا و ساگار باهم ازدواج خواهند کرد.
‫حالا شد تاکور ساب.
‫یه چیز دیگه
‫روحش بعد شنیدن ‫همه این حرف‌ها در آرامشه.
‫- پس خیریه رو متوقف کنین. ‫- چی!
‫بساطتون رو جمع کنین و برین.
‫- چی! ‫- برین.
‫باده پندیت...
‫اون از تو حقه‌بازتره.
‫عمراً که عالمه!
‫بذار بگم...
‫اون از همه ما حقه‌بازتره.
‫هی روحان!
‫- بله عمو؟ ‫- ریت از من چیزی نمی‌گه؟
‫همیشه ازتون حرف می‌زنه.
‫واقعاً؟
‫بله.
‫- ببین، اونجاس. ‫- کجا؟
‫درست جلوتون.
‫- می‌خواد باهاتون بچرخه. ‫- واقعاً؟
‫دست‌هاش رو دراز کرده. ‫دست‌هاش رو بگیرین.
‫- باشه. ‫- یه‌کم سمت راست.
‫- درست. ‫- خب.
‫گرفتتشون.
‫- واقعاً؟ ‫- گرفتتشون.
‫- وقت چرخیدنه. ‫- دست‌هام رو گرفته.
‫- اوه آره! ‫- بچرخین. آره، بچرخین.
‫- خوش می‌گذره؟ ‫- بله.
‫اوه ریت، فرزندم، چطوری؟
‫خوش می‌گذره؟
‫- روحان. ‫- بله؟
‫خیلی ممنونم روحان.
‫می‌دونی، من دو ماهه ‫برا عروسی رژیم گرفتم.
‫حتی یه لباس گرون هم خریدم.
‫فکر کردم لباس به هدر می‌ره.
‫اما به لطف ریت، یه عروسی ‫ دیگه رخ می‌ده اینجا.
‫اون اینجاس.
‫ریت!
‫کاش می‌تونستم بیام پیشت.
‫می‌تونی.
‫چطور؟
‫من فقط با ارواح حرف نمی‌زنم.
‫ارواح می‌تونن بدن من رو تسخیر هم بکنن.
‫لعنتی، چرا این رو گفتم!
‫این یه راز بود.
‫ریت می‌تونه دو جا باشه همزمان؟!
‫راجو.
‫ریت؟
‫راجو.
‫بیا ببینم.
‫چی شده بچه جون؟
‫ریت، یادته اون رو؟
‫مامان‌بزرگ.
‫اون هم می‌خواد بغلت کنه.
‫ریت؟
‫- مامان‌بزرگ؟ ‫- بله.
‫بیا بغلت کنم.
‫یه چند روز دیگه میای پیشم تو بهشت.
‫- اونجا هم رو می‌بینیم دیگه، خب؟ ‫- نه.
‫هیچ‌جا نمی‌رم تا یه ‫قرن رو کامل نکنم.
‫خوب خوش‌وبش کردی با راجو.
‫اون تنها فرد باحال این ‫خونه نفرین‌شده‌اس.
‫بذار خوش بگذرونم یه‌کم.
‫خجالت نمی‌کشی از اینکه ‫ با احساساتش بازی می‌کنی؟
‫چرا.
‫برا همین می‌خوام بشه زنم.
‫چی؟
‫خواهر.
‫خواهر؟
‫خواهر زنم.
‫خواهرت، خواهر زنم بشه.
‫روحان من...
‫هی!
‫قایم شو.
‫خوش اومدین.
‫جریان چیه؟
‫روحان، باید یه چیزی رو بگیم به ریت.
‫که شما می‌خواین ‫باهم ازدواج کنین، نه؟
‫می‌دونه. ‫باهوشه.
‫- همه‌چی رو می‌دونه. ‫- می‌دونه؟!
‫- بله. ‫- از کجا می‌دونه؟
‫اون تماس...
‫تماس تلفنی؟
‫لعنتی.
‫منظورم اینه که از دیروز.
‫ببینین، من دارم با یه ‫روح بنگالی صحبت می‌کنم
‫برا همین لهجه بنگالی گرفتم.
‫ریت از شما دو تا از دیروز ‫ که مُرد باخبره.
‫می‌گه خیلی براتون خوشحاله.
‫می‌گه هیچی براش بیشتر از ‫ خوشحالی شما اهمیت نداره.
‫خب حالا برین بیرون.
‫روحان.
‫روحان؟
‫چی‌کار می‌کنی اینجا؟
‫اینجا...
‫نمی‌دونم زن‌داداش.
‫خوب گوش کن بهم روحان.
‫هر اتفاقی بیفته
‫اصلاً نباید بری نزدیک این اتاق.
‫ممکنه تاحالا با ارواح ‫زیادی صحبت کرده باشی...
‫اما مانجولیکا...
‫مانجولیکا متفاوته روحان.
‫بیا بریم.
‫نقش سه‌گانه؟
‫یک، دو، سه؟
‫هی!
‫- چیه؟ ‫- چیه؟
‫من داشتم از یه صبحونه خوب ‫لذت می‌بردم که تو رو دیدم.
‫چی؟
‫چرا عکست تو روزنامه‌اس؟
‫این چیه؟ ‫یعنی چی این...
‫عکسم رو برا این منتشر کردن ‫چون می‌تونم با ارواح صحبت کنم.
‫بقیه چی پس؟
‫بعضی‌هاشون تاج گلن.
‫من به این ارواح کمک کردم با ‫خونواده‌هاشون ارتباط داشته باشن.
‫چه قشنگ! ‫چقدر معروفی تو!
‫کیه اون؟
‫کدخداس.
‫چی می‌خواد از من؟
‫مامانم می‌خواد ببیندت.
‫- چرا؟ ‫- می‌خواد تبریک بگه بهت.
‫یه مهمونی برات برگزار کردن.
‫اوه مهمونیه؟
‫- بریم. ‫- بریم.
‫بریم مادرتون رو ببینیم کدخدا.
‫چطورین مامان‌بزرگ؟
‫مشکلشون چیه؟
‫سرطان.
‫اوه.
‫از کی؟
‫80 ساله.
‫هشتاد؟
‫چند سالشونه؟
‫حدود 80 سالشه پسرجان.
‫پس از بچگی داشتنش؟
‫جنگیده باهاش.
‫باید یه مستند ازتون ‫درست کنن مامان‌بزرگ.
‫می‌دونین، این روزها دیگه ‫می‌تونن سرطان رو درمان کنن.
‫مامان‌بزرگ؟
‫هی مامان‌بزرگ.
‫کشیش، اون هم مثل ‫تو ارتباط ضعیفی داره؟
‫نه، ارتباط اون قطع شده.
‫شبکه‌ وجود نداره.
‫منظورت چیه؟
‫فوت کردن الان.
‫پس...
‫چرا من رو کشوندین اینجا؟
‫تا با روحش صحبت کنی.
‫تو که عالمی دیگه.
‫باهاش صحبت کن.
‫ایشون خیلی خسیس بود آقای روحان.
‫تمام طلای اجدادمون رو قایم کرد و مُرد.
‫نمی‌تونیم با جسم مُرده‌ا‌ش حرف بزنیم.
‫روحش رو صدا بزن و ‫ازش بپرس طلا رو کجا قایم کرده.
‫- نمی‌تونم این‌جوری کار کنم که. ‫- راست می‌گه.
‫باید ورد و مانترا بخونه قربان.
‫بذارین باهم ارتباط داشته باشن.
‫ادای احترام کنین و برین.
‫گذشته‌ها گذشته.
‫راحت باش پسرم.
‫من نذر روزه کردم ‫واسه اینکه دستش رو بشه.
‫یه میمون گذاشتم زیر ‫صندلی اون پیرپیروک.
‫وقتی میمونه بخنده، ‫روحان به گریه میفته.
‫مامان‌بزرگ!
‫طلا رو پیدا کرد!
‫طلام! آفرین آقای روحان!
‫وای! بدش به من!
‫طلام رو پس گرفتم.
‫طلا رو پیدا کرد.
‫تبریک می‌گم.
‫این یه معجزه‌اس!
‫اون روحان نیست.
‫روح‌ بابائه.
‫همگی تکرار کنین.
‫- درود بر روح‌ بابا! ‫- درود بر روح‌ بابا!
‫- درود بر روح ‌بابا!
‫یه سلفی لطفاً.
‫بلند بگو.
‫- درود بر روح‌ بابا! ‫- درود بر روح ‌بابا!
‫- درود بر روح‌ بابا!
‫این البته مسخره بهت نمیاد بابا.
‫پس ازت می‌خوام این لباس‌ها رو به‌عنوان ‫هدیه از طرف اهالی روستا قبول کنی.
‫لباس؟
‫جامه.
‫- درود بر روح ‌بابا! ‫- درود بر روح ‌بابا!
‫زیاد بهش فکر نکن. ‫فقط به‌عنوان یه هدیه قبولش کن و ازش لذت ببر. ‫
‫بابا روح بابا!
‫درود بر شیوا
‫بابا روح بابا!
‫ بابا روح بابا!
‫- درود بر روح بابا! ‫- درود بر روح بابا!
‫- بابا! ‫- بابا!
‫ بابا روح بابا!
‫روح بابا لطفاً با روح پدرمون ‫ صحبت کن و بهم بگو.
‫عمو؟
‫چیترامال.
‫خونه واسه هیچ‌کدومتون نیست.
‫خونه می‌ره برای واحد سلامتی حیوانات.
‫عمو چیترامال داره می‌گه عین سگ و ‫ گربه به هم می‌پرین شما دو تا.
‫پس بهتره که خونه بره برا حیوون‌ها.
‫- نه! ‫- نگو این رو روح بابا!
‫- آره. ‫- ما برادریم.
‫- راست می‌گه. ‫- خونه رو با هم تقسیم می‌کنیم روح بابا.
‫خدا پدرت رو بیامرزه روح بابا.
‫ بابا روح بابا!
‫انجام خدمات عروسی/ آیین‌های شرادا ‫500/-
‫همه‌چی درست می‌شه.
‫هی!
‫- ما به ازدواج هم درمیاریمتون. ‫- همه‌چی درست می‌شه.
‫چی‌کار می‌کنی؟
‫پوستر نصب می‌کنم.
‫پوستر می‌پاشی به زخمم؟
‫خائن بی‌کار پرروی ‫ بدجنس گستاخ بی‌شرم!
‫ بابا روح بابا!
‫چرا قایم شدی ریت؟
‫بیا پیش عمو.
‫هی پتلو. صداش کن.
‫250/- ‫(مالیات نیم‌بها)
‫همه‌چی ردیف می‌شه.
‫[باده پندیت جاگانات شاستری ‫تنها یک شعبه داریم]
‫بنویسش.
‫من همین دیروز با گاندیجی صحبت کردم.
‫دوست‌های خوبی هستیم ما.
‫روح بابا تو به تمام افراد ‫این روستا کمک کردی
‫اما هنوز با زنم ‫کالاواتی هم ارتباط داری.
‫هی، برو گم شو!
‫همیشه بی‌خودی دنبالم می‌کنی!
‫نمی‌تونم کمکت کنم ‫با کالاواتی صحبت کنی.
‫چون روحش تناسخ پیدا کرده.
‫چی؟
‫برگشته؟!
‫کجاست روح بابا؟
‫همیشه داره دنبالت می‌کنه.
‫درست پشت سرت واستاده.
‫ببین.
‫این خره زن منه؟!
‫تو زندگی قبلیش هم ‫مثل خر که خنگ بود
‫که با کودنی مثل تو ازدواج کرده بود.
‫سعی کن شناساییش کنی.
‫با عشق داره نگاهت می‌کنه.
‫کالو؟
‫چشم‌ها و لباش همونه.
‫باید خود کالو باشه.
‫[انجام خدمات عروسی/ آیین‌های شرادا ‫100/-]
‫بله، بگو ببینم.
‫اوه بی‌خیال رئیس.
‫روح بابا بهت کمک می‌کنه ‫با مادر مرده‌ا‌ت ارتباط بگیری.
‫بعد اینکه به وزیر کمک کنه ‫با مادرزن مُرده‌‌اش ارتباط پیدا کنه.
‫سرش شلوغه.
‫[همه‌چیز مجانی]
‫چیزی داری برا گفتن حالا؟
‫چی باید بگم؟
‫حتی با خدمات مجانی ‫هم شما گرون درمیاین.
‫گم شو خر!
‫- به کی گفتی خر؟ ‫- سگت.
‫- همه‌چی ردیف می‌شه. ‫- درود بر روح بابا!
‫- درود بر روح بابا!
‫[خوش اومدی روح بابا]
‫ بابا روح بابا!
‫روزهای خوب در راه‌اند خانم.
‫روزهای خوب در راه‌اند.
‫اصلاً روزهای خوب همین روزهان.
‫پتلو...
‫زنده‌اس!
‫- ریت زنده‌اس! ‫- لعنتی!
‫بفرما.
‫باز باختی.
‫وزیرت رو از دست دادی.
‫من دیدمش!
‫یه نفر دیگه بزرگ شده تاکور ساب.
‫خفه شو!
‫من ریت رو دیدم.
‫حتماً کس دیگه‌ای رو دیدی پتلو.
‫نه، خودش بود.
‫اون زنده‌ا‌س.
‫چی؟
‫تاکور ساب... ریت زنده‌اس.
‫ریت زنده‌اس؟!
‫بچه‌ها شکلی از خدان ‫و این امروز به ما ثابت شد.
‫بچه‌ها، سگ‌ها
‫و توله‌سگ‌ها می‌تونن ارواح رو ببینن.
‫شنیدم که سگ‌ها می‌تونن ببیننشون.
‫یه ضمیر پاک دارن.
‫تو خوکی پتلو؟
‫چی؟
‫مطمئنی پتلو؟
‫آره.
‫خیلی می‌خوام بلندش کنم.
‫اما خب خیلی هم سنگینه.
‫- روحان؟ ‫- بله؟
‫واقعاً خدا تو من زندگی می‌کنه؟
‫باورم نمی‌کنین؟
‫بیاین، بذارین بهتون ثابت کنم.
‫بیاین با من.
‫پایین رو نگاه کنین.
‫خب؟
‫حالا می‌خوام بندازمت پایین ‫ولی هیچ اتفاقی نمیفته برات.
‫می‌خوری زمین برمی‌گردی هوا.
‫- نه. ‫- گوش کن عوضی!
‫می‌دونی چه بلایی سرت میارم ‫اگه باز ریت رو ببینی؟
‫چه بلایی؟
‫تو اون اتاق زندونیت می‌کنم.
‫اونجا می‌تونی عمه‌ات رو ببینی.
‫مانجولیکا؟
‫و چی می‌گه؟
‫" اوه جانم گوش کن."
‫نمی‌خوام گوش کنم. ‫ریت رو نمی‌بینم.
‫قبل هم ندیدمش.
‫چی؟
‫مانجولیکات اینجاست.
‫بی‌دلیل می‌ترسی.
‫آره؟
‫همه باور دارن که یه روح تو اون اتاقه.
‫همیشه نگران اینم که ‫چی می‌شه اگه کسی ببیندت.
‫وقتی می‌رم بیرون که ‫سرم رو سبک کنم
‫روستایی‌ها من رو می‌کشونن تو ‫قبرستون تا با مرده‌هاشون حرف بزنم.
‫دیگه واقعاً حس می‌کنم ‫ باید اینجا رو ترک کنم.
‫باشه می‌تونی بری.
‫واقعاً دارم می‌رم ها ریت.
‫باشه، می‌فهمم.
‫تا کی این ماجرا رو باید ادامه بدیم خب!
‫وقتی ساگار و تریشا ‫ازدواج کردن میام جلو همه.
‫می‌فهمم.
‫باشه.
‫پس بارم رو می‌بندم و می‌رم من.
‫- مطمئنی باید برم؟ ‫- مطمئنم.
‫خداحافظی آخره.
‫مراقبت کن از خودت.
‫عجب دروغگویی هستی.
‫حرف‌هات با افکارت جور در نمیان.
‫تقصیر تو نیست.
‫دوستی ما با یه دروغ شکل گرفت.
‫کدوم دروغ؟
‫که تو مُردی.
‫که می‌تونم با ارواح صحبت کنم.
‫بیا یه کار بکنیم.
‫قبل از اینکه برم، چندتا ‫دروغ دیگه هم بگیم به هم.
‫منظورت چیه؟
‫دستت رو بده بهم.
‫ما صادقانه قسم می‌خوریم...
‫- که هرچه بگوییم ‫- که هرچه بگوییم
‫- یک دروغ محض باشد ‫- یک دروغ محض باشد
‫- و هیچ‌چیزی نباشد... ‫- و هیچ‌چیزی نباشد...
‫- جز دروغ. ‫- جز دروغ.
‫من اصلاً از مانجولیکا نمی‌ترسم.
‫من هم مطمئنم که ‫روح مانجولیکا وجود داره.
‫داره کم‌کم ازت بدم میاد.
‫من اصلاً ازت خوشم نمیاد.
‫راجاستان به سه چیزش معروفه.
‫- چی؟ ‫- صحراهاش،
‫شترهاش و حالا هم روح باباش.
‫اون لباس مشکیه‌ت رو یادته روح بابا؟
‫- آره. ‫- خیلی بهت میاد.
‫خجالتم نده عمو.
‫تنها چیز سیاهه که خوبه.
‫تمام چیزهای سیاه دیگه نحسن.
‫جادوی سیاه.
‫- جادوی سیاه؟ ‫- بله.
‫مانجولیکا این کار رو می‌کرد.
‫این...
‫رو از وقتی اومدم اینجا ‫ شنیدم درمورد مانجولیکا.
‫- کیه؟ ‫- بیا.
‫- کجا؟ ‫- اینجا.
‫درست اینجا گیر کرده.
‫مواظب باشین عمو.
‫مواظب باشین.
‫کل طبقه سوم رو احاطه کرده.
‫- باعث شده ارزش ملک بیاد پایین... ‫- مواظب باش عمو
‫وگرنه قشنگ میمونن پیشش.
‫نه، وقتی تو رو در کنارم دارم ‫ لازم نیست بترسم.
‫تو می‌تونی با ارواح حرف بزنی.
‫باید ازش بپرسی چی می‌خواد.
‫چی می‌خوای؟
‫- بریم بپرسیم ازش. ‫- بریم.
‫- اومدیم بگیریمت مانجو! ‫- بریم.
‫جلو پاتون رو نگاه کنین.
‫امروز پرونده مانجولیکا رو می‌بندم.
‫- فقط بهم بگین... ‫- چی رو؟
‫برم داخل و بزنمش یا که بیارمش بیرون؟
‫بیارش بیرون پسرم. ‫بیارش بیرون.
‫من رو خوشحال می‌کنه.
‫یه چک می‌خوابونم زیر گوشش.
‫کی کولر رو زد؟
‫بیا خاموشش کنیم.
‫خودش خاموش شد.
‫کیه؟
‫روحان!
‫چی‌کار می‌کنی؟
‫ببخشید تاکور... ساب.
‫شما دو تا عقلتون رو از دست دادین؟
‫گفتم که نیاین این تو.
‫ببخشید.
‫روح پشت این در روح ‫عادی‌ای نیست روحان.
‫مانجولیکائه که جادوی سیاه انجام می‌ده.
‫مانجولیکا.
‫خیلی سال پیش...
‫پدرم از کلکته به اینجا احضار شد
‫تا حساب‌رسی کنه.
‫من و خواهر دوقلوم، ‫مانجولیکا هم باهاش اومدیم.
‫وقتی بابا به من محبت می‌کرد ‫یا ازم تقدیر می‌کرد.
‫نفهمیدم کی این حسادتش ‫به نفرت تبدیل شد.
‫بگذار صلح ابدی شود.
‫مانجولیکا؟
‫مانجولیکا!
‫چی‌کار می‌کردی اینجا؟
‫چی‌کار می‌کنی؟
‫داری دیوانه‌ا‌م می‌کنی!
‫این همه‌چی رو خراب می‌کنه!
‫ما شبیه هم بودیم...
‫اما شخصیت‌های کاملاً متفاوتی داشتیم.
‫بابا فکر می‌کرد اون ‫بالاخره درست می‌شه.
‫چیزی که نمی‌دونستیم
‫این بود که دیوانگی مانجولیکا با ‫گذر زمان بیشتر هم شد.
‫اون یه دنیای متفاوت رو ترجیح می‌داد.
‫اون به جادوی سیاه، وردهای سیاه
‫و دنیای تیره آگوریس علاقه داشت.
‫مانجو خیلی کونوار رو دوست داشت.
‫اون بهش علاقه پیدا کرده بود.
‫اگه اجازه هست می‌خوام که عروسم بشه.
‫خیلی ممنونم.
‫باعث افتخاره.
‫چی‌کار می‌کنی؟
‫ما دیگه فامیلیم.
‫مانجولیکا!
‫چی‌کار می‌کنی؟
‫گفتم که بس کنی این کارها رو.
‫می‌خوای با جادوی سیاه ‫ خواهرت رو بکشی؟
‫چرا قبل از اینکه به کشتنش ‫فکر کنی نمردی خودت؟
‫تو هیچ‌وقت نباید به‌دنیا میومدی!
‫کاش خدا بهم فقط یک دختر می‌داد.
‫نمی‌بخشمت.
‫نمی‌بخشمت!
‫خوبه آنجولیکا جادوی سیاه انجام نمی‌ده.
‫وگرنه می‌گفتی: "آنجولیکا ‫خیلی کارش خوبه تو جادوی سیاه.
‫مانجولیکا تو باید ازش چیزی یاد بگیری."
‫تو همیشه من رو سرزنش می‌کردی.
‫تو هیچ‌وقت من رو دوست نداشتی. چرا آخه؟
‫اما من خیلی دوستت دارم بابا.
‫خیلی دوستت دارم.
‫و هرکار بگی می‌کنم.
‫تو آرزو کردی که فقط یک دختر می‌داشتی، نه؟
‫از حالا دیگه واقعاً فقط ‫یک دختر خواهی داشت.
‫قول می‌دم.
‫مانجولیکا!
‫مانجولیکا چی‌کار می‌کنی؟
‫مانجولیکا تو...
‫مانجولیکا! چی‌کار می‌کنی؟
‫مانجولیکا!
‫آنجو.
‫من خواهرم رو کشتم.
‫من کشتمش.
‫قبل از اینکه روح مانجولیکا بتونه به ‫کسی آسیب بزنه، یه جنگیر خبر کردیم.
‫مانجولیکا داره تاوان گناهانش رو
‫پس می‌ده تو اون اتاق.
‫اسمش رو بذار شانس بد ما ‫یا نفرین مانجولیکا
‫ولی از اون موقع ما هشت تا از اعضای ‫خانواده‌مون رو از دست دادیم.
‫عمو...
‫مسمومشون کردین و بردینشون به اون اتاق؟
‫ساکت شو.
‫روحان
‫هنوز هم دوست داری مانجولیکا رو ببینی؟
‫نه زن‌داداش. علاقه‌ای ندارم ‫به صحبت کردن با همچین زن چندش‌آوری.
‫نمی‌خوام.
‫حالا واقعاً باور کردی که ‫ مانجولیکا وجود نداره؟
‫می‌شه برا تنوعش هم که شده از یه چی ‫دیگه به‌غیر از ارواح صحبت کنیم؟
‫- بریم. از اینجا بریم بیرون. ‫- بریم.
‫ریت زنده‌اس.
‫اون روح بابا نیس، دروغ‌ باباس!
‫اون کالاواتی نیست. ‫اون یه خره.
‫من چقدر احمقم.
‫اومدم ازش بپرسم سگ ناتو
‫آیا مادر فوت‌شده منه که ‫ همیشه سعی داره گازم بگیره؟
‫بهت رحم نمی‌کنم روح بابا.
‫می‌رم اون احمق رو در جریان بذارم...
‫منظورم باده پندیته!
‫باده پندیت!
‫- دوران ما فرا می‌رسه! ‫- دوران ما فرا می‌رسه!
‫تاکور ساب!
‫- تاکور ساب! تاکور سا... ‫- اونجاس.
‫چی شده کشیش؟
‫- این اغتشاش برا چیه؟ ‫- مسابقه؟
‫بنگلادش مسابقه هاکی رو برد.
‫5-6 بردن.
‫امتیاز رو داره از من می‌پرسه.
‫خفه شو مرد کر.
‫- خبری داریم برات. ‫- خبر فوری.
‫چیه این خبر؟
‫اون دانای کل نیست.
‫طالع‌بینیش رو بررسی کردم.
‫- داره دروغ می‌گه. ‫- صحیح.
‫تاکور ساب، دخترت ریت زنده‌اس.
‫به باوانی قسم!
‫پس کی داشت باهام ‫بازی می‌کرد اون موقع؟
‫دیدمش من.
‫می‌تونی قلم پام رو بشکنی اگه دروغ بگم.
‫و اگر راستش رو بگه، روحان هم همون ‫مجازات نصیبش می‌شه.
‫- بشکونین قلم پاش رو. ‫- آره.
‫کشیش، اگه داری راستش رو می‌گی، ‫اون‌وقت پاش رو نمی‌شکونم...
‫سرش رو می‌بُرم.
‫قول؟
‫قول داد.
‫پدر...
‫چطور می‌تونین به ‫ روحان شک کنین؟
‫اگه کار اشتباهی نکرده ‫باشه نباید بترسه.
‫بذار خودشون ببینن.
‫تمام اتاق‌های این خونه رو بگردین.
‫آره بیاین بگردین من رو.
‫- خونه رو بگردین. ‫- خونه رو بگردین.
‫- باشه. ‫- تمام حیات‌خلوت‌ها و راهروها رو بگردین!
‫- می‌گردیم! ‫- می‌گردیم!
‫هر گوشه و کناری رو بگردین!
‫- می‌گردیم! ‫- می‌گردیم!
‫همه‌جا دنبالش بگردین!
‫- می‌گردیم! ‫- می‌گردیم!
‫پیداش می‌کنیم!
‫- می‌گردیم! ‫- می‌گردیم!
‫پیدا کنین عزیزم رو...
‫- عزیزم رو. ‫- عزیزم رو.
‫پیداش کنین عزیزم رو...
‫- عزیزم رو. ‫- عزیزم رو.
‫پیداش کردین؟
‫- نه هنوز. ‫- نه هنوز.
‫پیداش کردین؟
‫- نه هنوز. ‫- نه هنوز.
‫نگران نباش، پیداش می‌کنیم.
‫گوش کنین مردم.
‫بریم طبقه بالا.
‫تا من رو دارین غم ندارین.
‫دنبالم بیاین!
‫پیداش می‌کنیم.
‫جریان چیه؟
‫کاش خدا نجاتمون بده از دست شیطان!
‫اونجا دنبالش بگردین!
‫هر سوراخ و سنبه‌ای رو بگردین!
‫امروز سر روحان بریده می‌شه!
‫گوش کنین ملت!
‫- بالا رو بگردین. ‫- روحان.
‫- برین بالا رو بگردین. ‫- بریم.
‫حالا تنها یه راه داریم ‫که دورشون بزنیم.
‫- چیه؟ ‫- هیچ‌کی تو این اتاق دنبالم نمی‌گرده.
‫نگران نباش.
‫مانجولیکا چی؟
‫اون فقط یه افسانه‌ا‌س.
‫درست مثل داستان ما ‫ اون هم فقط یه دروغه.
‫- بریم. گزینه دیگه‌ای نداریم. ‫- نه ریت. ریت.
‫- نه... ‫- بالا رو هم بگردین!
‫- در رو باز کن روحان. ‫- سر روحان امروز بریده می‌شه.
‫عجله کن.
‫کل خونه رو گشتیم تاکور ساب.
‫سه تامون رفتیم راست ‫سه تای دیگه‌مون هم چپ.
‫سمت چپ ما...
‫این‌قدر معادلات پیچیده نگو کشیش!
‫ریت رو پیدا کردین؟
‫شیدا کردین؟
‫به‌نظر ساده‌ای شما.
‫تحت این شرایط فقط بندازینش بیرون!
‫پس بهتره بپرسی: ‫"پیداش کردی؟"
‫تو می‌کشیمون. ‫فقط خفه شو و واستا اینجا.
‫کشیش!
‫چوت پندیت کجاست؟
‫فرار کرد.
‫بگو ببینم ریت رو پیدا کردی؟
‫من کَرَم.
‫- داره با تو صحبت می‌کنه. ‫- من...
‫تاکور ساب
‫کل خونه رو گشتیم ما
‫به جز اتاق مانجولیکا رو.
‫فکر کنم...
‫ریت اونجا قایم شده.
‫تو هم این‌طوری فکر می‌کنی؟
‫واقعاً فکر می‌کنی کسی ‫حماقت می‌کنه در اون اتاق رو باز کنه؟
‫ببخشید که بهت شک کردیم روحان.
‫مشکلی نیست زن‌داداش.
‫با یه ارّه.
‫خب کجاست ارّه؟
‫خونه.
‫برو بیارش.
‫- باشه. ‫- برو بیارش.
‫واستا احمق!
‫ما اینجا یه شمشیر و خنجر داریم.
‫اما این روزها زن‌ها بیش از ‫ این‌ها درخواست می‌کنن.
‫خوش‌شانسی تاکور ساب!
‫بیاین بریم.
‫بجنبین!
‫من باید به‌جاش می‌رفتم به «بیگ‌باس»
‫که حداقل برای تحقیرشدن ‫ حقوق می‌دن بهت.
‫بله. خدا ما رو ببخشه.
‫ریت.
‫من برای توام
‫من مانجولیکام!
‫تقصیر من نیست خانم مانجو. ‫لطفاً من رو ببخشین.
‫من اشتباهی اومدم به این اتاق خواهر. ‫تقصیر من نیست.
‫لطفاً من رو ببخش. ‫خواهش می‌کنم.
‫گفتم که روحی نیست اینجا.
‫مانجولیکا وجود نداره.
‫شوخی هم حدی داره.
‫اوه بی‌خیال.
‫معذرت می‌خوام. ببخشید.
‫تو دیوانه‌ای.
‫این لباس‌ها افتاده بودن اونجا ‫برا همین گفتم سربه‌سرت بذارم.
‫- هی! ‫- چی شد؟
‫مانجولیکا.
‫این چی بود؟
‫ریت؟
‫چی‌کار می‌کنی ریت؟
‫دیوانه‌ای؟
‫اون‌ها رو بذار زمین.
‫ریت!
‫چرا جشن رو داری بهم می‌زنی؟
‫این مسخره‌بازیا رو بس کن!
‫تاکور ساب، حداقل ‫روح‌ها رو سرزنش نکنین.
‫من می‌دونم مشکل چیه.
‫مشکل چیه؟
‫ما دیروز به شما دو تا شک کردیم.
‫برا همینه ریت ناراحته.
‫دلیلش همینه. درسته.
‫- این... ‫- برا همچین چیز مسخره‌ای؟
‫ریت، فرزندم، ببخش ما رو. ‫ما معذرت می‌خوایم.
‫بیا دست‌هامون رو بگیریم و بچرخیم.
‫حالت بهتر می‌شه.
‫نگران نباش.
‫زود خامش می‌کنم.
‫ریت، گفتم آروم برو! ریت!
‫- عمو؟ ‫- درد داره.
‫خوبین؟
‫کی این‌طوری بازی می‌کنه؟
‫به‌نظر میاد خیلی عصبانیه.
‫از ریت بخواه سر این ‫ ماجرا ناراحت نباشه.
‫دارم همین کار رو می‌کنم مامان‌بزرگ.
‫لطفاً آروم باش.
‫می‌شه بس کنی؟
‫- مانجولیکا! ‫- مانجولیکا!؟
‫منظورم اینه که با توجه به چیزهایی که ‫از ارواح خوندم، این باید ریت باشه.
‫ریت؟
‫ریت.
‫ریت!
‫مانجولیکا بردش؟
‫روحان.
‫مانجولیکا رو بی‌خیال، ‫من حس می‌کنم اول تو من رو می‌کُشی.
‫کیفم کو؟
‫چرا سر چیزهای مسخره ‫هی می‌خوای ساکت رو ببندی؟
‫بیا فرار کنیم.
‫روحان... ما تاکوریم.
‫ما هیچ‌وقت از مشکلات در نمی‌ریم.
‫و ما هم رانداواییم. ‫ما با اولین نشان خطر فرار می‌کنیم.
‫ما نمی‌تونیم بریم.
‫ما مانجولیکا رو آزاد کردیم.
‫زندگی همه در خطره به‌خاطر ما.
‫و می‌دونی چیش از همه بدتره؟
‫هیچ‌کس نمی‌دونه اون رها شده.
‫باشه، تو می‌تونی بری اگه می‌خوای.
‫من نمی‌رم.
‫چرا باید گیر یه تاکور میفتادم؟
‫کاش گیر یه گوپتا یا آگاروال میفتادم.
‫این...
‫مامانم درست می‌گفت.
‫زن‌ها بعد چندسال شبیه جادوگرها می‌شن.
‫واقعاً شبیه‌شون شدی.
‫واقعاً؟
‫به ظاهر.
‫حالت‌های جادوگری داری.
‫قطعاً یه جادوگره.
‫اما ببین روحان تونست ‫زن جادوگر من رو به یه خر تبدیل کنه.
‫همین‌جوری وانستا اونجا عروس.
‫- برو داخل! ‫- من شوهرت نیستم.
‫برو پی کارت.
‫- برو! ‫- ول کن اون خر رو.
‫بالاخره تونستیم روحان رو گول بزنیم.
‫ندیدی چقدر ترسید؟
‫داره از سرما می‌میره؟!
‫ترسیده بود!
‫باید بترسونیمش.
‫باید بفهمیم واقعاً ریت زنده‌اس ‫یا که روحان داره دروغ می‌گه.
‫محشر.
‫فوق‌العاده.
‫نه کشیش
‫شما محشری.
‫من فقط به عقب راه رفتم.
‫تو اونی هستی که ‫همه‌چی رو به پرواز دراورد.
‫مثل قهرمان فیلم‌ها!
‫من همه‌چی رو به پرواز دراوردم؟
‫- واقعاً؟ ‫- آره.
‫من فکر کردم اون همکاری محشر ‫کار تو بود.
‫- چرا مهنلال باید اینجا باشه؟ ‫- اون گفت همکاری محشر.
‫کدوم پلیس؟
‫محشر!
‫چیزی که محشره اینه که ‫ روحان فکر می‌کنه مانجولیکا آزاد شده.
‫تو کلاً اشتباه فهمیدی.
‫روحان فکر می‌کنه ‫مانجولیکا آزاد شده.
‫کشیش جان، وقت رسیدگی به گاوه.
‫- بریم. ‫- آره.
‫- اون فکر می‌کنه باعث پرواز همه‌چی شده.
‫هیچی رو نمی‌تونه به پرواز دراره.
‫هیچی رو به پرواز درنیاورد.
‫پس کی به پرواز درشون آورد؟
‫مانجولیکا واقعاً برگشته؟
‫می‌دونم ریت زنده‌اس.
‫کشیش حقیقت رو می‌گفت.
‫تو داشتی ریت رو تو ‫اتاق مانجولیکا قایم می‌کردی.
‫کجاس؟
‫اون دروغ می‌گفت زن‌داداش.
‫هردو چوت پندیت و باده پندیت ‫ هی حرفشون رو تغییر می‌دن.
‫باورشون نکن.
‫ریت اینجا نیست.
‫زن‌داداش.
‫ریت؟
‫ریت!
‫چی شده ریت؟
‫چرا دروغ گفتی؟
‫همه‌چی رو می‌گم بهت.
‫اون‌وقت همه‌تون فکر کردین ‫ اون می‌تونه با ارواح حرف بزنه.
‫دیگه چی‌کار می‌تونستم بکنم زن‌داداش؟
‫باید برای تریشا این کار رو می‌کردم.
‫می‌دونی که به این ‫خاطر چه اتفاقی افتاد، نه؟
‫مانجولیکا آزاد شده.
‫اون بهم حمله کرد!
‫18 سال
‫من فکر می‌کردم...
‫به راه‌هایی برای کشتن تو...
‫وقتی از اونجا بیام بیرون.
‫اما نه به این راحتی.
‫نه به این راحتی.
‫کونوار
‫تو هم 18 سال تو اون ‫بدن زندونی شدی.
‫بیا...
‫بذار رهات کنم.
‫خواهر عزیزم، آنجولیکا
‫کونوار بعد این همه سال داره ‫حرکاتی رو از خودش نشون می‌ده.
‫خوشحال نیستی؟
‫خیلی‌خب.
‫فعلاً ولش می‌کنم.
‫تک‌تک اعضای خونواده‌ات رو می‌کُشم.
‫عذاب خواهی کشید.
‫گریه خواهی کرد.
‫اما نمی‌تونی کسی رو نجات بدی.
‫و در آخر
‫پایان زندگی‌ات رو می‌بینی.
‫حالا چی کار کنیم ما؟
‫فاجعه!
‫این یه فاجعه جبران ناپذیره.
‫18 سال تو اتاق زندونی بوده.
‫نمی‌دونین چقدر عصبانی و انتقام‌جو شده.
‫اون بانشی حتی قدرتمندتر هم شده الان.
‫راحت نباید باشه...
‫دوباره گرفتنش.
‫باید راهی باشه بابا.
‫ارواح طی ماه‌گرفتگی از اوقات دیگه ضعیف‌ترن.
‫اون‌موقع می‌تونیم دوباره گیرش بندازیم.
‫چرا همه بانشی‌ها به ماه‌گرفتگی ربط دارن؟
‫بابا، منظورش اینه که کیه ماه‌گرفتگی بعدی؟
‫سه روز دیگه‌اس.
‫واسه خودم که نگران نیستم بابا.
‫- اما خانواده‌ا‌م... ‫- بسه!
‫سه روز مداوم مانتراهای حفاظتی می‌خونم.
‫دیگه نمی‌تونه نزدیک تو یا خونواده‌ات بشه.
‫نمی‌تونه کاری بکنه.
‫هیچ‌کار!
‫پتلو! کسی داره میاد؟
‫سریع‌تر برو ریت!
‫باحاله!
‫ریت، منم می‌خوام مثل اون پرواز کنم.
‫دانای کل تو هم ‫مثل بقیه داناها الکیه؟
‫ادعاهای بزرگی می‌کرد.
‫گفت مانجولیکا نمی‌تونه نزدیک ما بیاد.
‫اما الان داره با بچه بازی می‌کنه!
‫بازی نمی‌کنه باهاش، ‫داره با ترس ما بازی می‌کنه.
‫- عمو. ‫- چیه؟
‫بیاین اینجا.
‫روحان، ما دیگه به واسطه‌گریت نیازی نداریم.
‫ریت حالا خودش ما رو به بازی گرفته. ‫ببینین اونجا رو.
‫اون ریت نیست عمو.
‫پس کیه؟
‫مانجولیکا.
‫- مانجولیکا؟ ‫- بله.
‫داداش!
‫- مانجولیکا آزاد شده! ‫- هی، واستا!
‫مانجولیکا؟!
‫اون حالش خوب نیست.
‫شوخی می‌کنه فقط.
‫- واقعاً می‌خوای بری همه‌چی رو بگی بهش؟ ‫- آره.
‫چی می‌گی بهش؟
‫که به‌خاطر تو بود که اومد بیرون؟
‫به‌خاطر من؟ ‫منظورت چیه؟
‫البته که به‌خاطر تو.
‫کی به من گفت در رو باز کنم؟
‫کی ازم خواست سه‌شاخ رو بردارم؟
‫من بودم...
‫- ولی حالا بهتره که بچه‌م رو کاری نداشته باشه! ‫- دیوانه!
‫آروم باش بابا. ‫مانجولیکا می‌تونه بشنوه صدات رو.
‫اوه می‌تونه؟ خوبه. ‫بذار بشنوه.
‫هیچ چیز بدی نگفتم که.
‫خانم مانجولیکا لطفاً ‫پتلو رو اذیت نکن.
‫عمه مانجولیکا، بچه‌ها ‫نباید همیشه بازی کنن.
‫من هنوز کلی مشق دارم بنویسم.
‫نمی‌خوام از مدرسه عقب بمونم.
‫لطفاً من رو بذار زمین.
‫خوبه.
‫بیا پایین. بیا پایین پسرم.
‫ ولش کرد. ‫ممنون.
‫ولش کرد.
‫حتماً خسته شده از بالا نگه داشتنش.
‫پتلو؟
‫این فقط یه خواب بود. ‫خدایا شکرت.
‫چی...
‫مانجولیکا سگ گرفته؟
‫گمونم، ولی سگش گاز نمی‌گیره.
‫چرا من جلو باشم؟
‫چون بابای توئه.
‫تو باید قربانی بشی.
‫بابا!
‫چی شده؟
‫چرا این‌طوری خرناس می‌کشی؟
‫عمو، چرا تو تخت مانجولیکا خوابیدین؟
‫میاد سراغتون.
‫مانجولیکا از اینجا متنفره.
‫چرا؟
‫18 سال اینجا زندونی بوده احمق.
‫- 18 سال. ‫- خب؟
‫خب یه زندونی ‫هیچ‌وقت به سلولش برنمی‌گرده.
‫عمو، زن‌داداش با یه جنگیر قرار گذاشته.
‫نیازی به ترس نیست.
‫اون هیچ‌وقت کاری رو درست انجام نداده. ‫به برنامه‌هاش اعتمادی ندارم.
‫من از اینجا بیرون نمیام.
‫بیاین عمو.
‫هرطور صلاحه. من دارم می‌رم.
‫می‌خوای پدرت رو ‫ تنها بذاری؟
‫چی...
‫چی بود این؟
‫عجله کنین از اینجا برین.
‫چی‌کار کردم من؟
‫- روح بابا. ‫- بله؟
‫تو به‌راحتی با ارواح حرف می‌زنی
‫اما خیلی سخته که تو ‫رو وادار کنیم باهاشون صحبت کنی.
‫- درود بر روح بابا. ‫- ناماسته بابا.
‫- حالا هرچی! ‫- روح بابا.
‫بس کنین.
‫ما نمی‌تونیم از شر مشکلاتمون ‫ خلاص شیم، ولی مادرتون...
‫- چی؟ ‫- روح مادرتون.
‫من رو آوردین اینجا که با ‫روح مادرتون صحبت کنم نه؟
‫- بله روح بابا. ‫- واستین، انجامش می‌دم.
‫ببینین...
‫مادرتون داره رو اون ‫درخت استراحت می‌کنه.
‫- خب؟ ‫- باشه.
‫می‌رم باهاش حرف بزنم.
‫خاله!
‫بعد از مرگتون
‫شوهرتون هرروز گریه می‌کرد.
‫باید ازش بخواین دیگه ‫این‌قدر ناراحت نباشه.
‫ول نکن.
‫سفت بچسب.
‫یادت باشه، اگه بیفتم، می‌میری.
‫تو یه روحی.
‫رو هر سطحی می‌تونی راه بری.
‫دارم همین کار رو می‌کنم.
‫می‌دونی چقدر سخته این؟
‫وزن اضافه کردی.
‫باید رژیم کتو بگیری.
‫ادامه بده.
‫زن‌داداش، وانمود کن مانجولیکایی ‫ و بترسون روحان رو
‫تا مجبور شه واقعیت رو بگه.
‫لعنت بهت! ‫کمرم رو شکستی!
‫باید از روحان انتقام ‫بگیری، نه از من.
‫پشت سرت.
‫چی؟ منم باهات افتادم زمین.
‫پشت سرت رو نگاه کن مردک کَر.
‫پشت سرت رو نگاه کن.
‫اوه خدا.
‫پشت سرمه.
‫بله.
‫نامردها! شما سه نفر همه رو ترسوندین
‫و وانمود کردین مانجولیکایین؟
‫نه.
‫اون‌ها این کار رو کردن. من فقط کمکشون کردم.
‫کشیش.
‫داره با شما حرف می‌زنه ها.
‫سلام کشیش.
‫تعارف‌ها رو بذاریم کنار ‫و بریم سراغ اصل مطلب.
‫- اجازه هست؟ ‫- لطفاً.
‫- وانمود کردین! ‫- داره شوهرم رو می‌زنه!
‫داره یه کشیش رو می‌زنه!
‫اون می‌ره قعر جهنم.
‫نفرین می‌شی تو برای زدن شوهر من!
‫تو هیچ‌وقت ازدواج نمی‌کنی!
‫- هیچ‌وقت ورثه نخواهی داشت! ‫- صاف واستا.
‫می‌خوام بزنمت.
‫روحت سرگردون می‌شه!
‫- تمام... ‫- خفه شو.
‫خدا میاد تو جسمم!
‫بس کن!
‫چی‌کار می‌کنی؟
‫تو واقعی نیستی.
‫تو فقط زاده تصور منی.
‫- اوه خدایا. ‫- تصور کن.
‫- هیچ‌کی خوب نیست. ‫- زنت داره گریه می‌کنه.
‫- چون شوهرش له‌ولورده شده. ‫- آره.
‫برو بیارش. ‫بهش بگو باید بره خونه.
‫باشه.
‫غذاش رو گازه.
‫بله. دیروز هم غذای سوخته داد بهمون.
‫اون باید روتی هم درست کنه.
‫اوه خدایا!
‫اوه نه!
‫بریم خونه زن‌داداش.
‫باید به غذای رو گازت سر بزنی.
‫می‌شه برام کاری درست کنی فردا؟
‫سرم داره می‌چرخه...
‫چی شد؟
‫زن‌داداشت نیومد باهات، نه؟
‫زن‌داداش من که نیست.
‫کلید خونه رو نداری؟
‫زن‌داداش من نیست.
‫تو بهش چی‌ گفتی شوهرخواهر؟
‫ماها که عادت داریم له‌ولورده شیم.
‫هی لاجو.
‫به خانواده‌ات نگو من له‌ولورده شدم.
‫هرکی تو زندگی‌اش ‫حداقل یه بار لت‌وپار می‌شه
‫فقط هیچ‌کی روو نمی‌کنه.
‫بگذریم...
‫ناراحت نشو.
‫برو کاری درست کن.
‫چیزی زدی لاجو؟
‫یه شتری یه جایی آب می‌خواد.
‫دیشب چقدر پر از اتفاق بود خواهر.
‫کنترلش از دستش در رفته بود.
‫مادر مِنو باز بارداره؟
‫ممنونم.
‫ممنون.
‫اون یه دکتره احمق!
‫اون یه دکتره بابا!
‫- اون یه دکتره! ‫- هی کشیش!
‫مواظب باش. کور هم شدی؟ ‫از این طرف.
‫ کجا؟
‫اونجا.
‫چی اونجاس؟
‫ما...
‫مانجولیکا؟
‫رو...
‫- روح؟ ‫- آره.
‫هی شما دو تا!
‫- بله. ‫- کی از شما می‌تونه ترسناک‌تر باشه!
‫- اون! ‫- اون!
‫اوه!
‫راستش تقصیر منه.
‫- من شما دوتا رو زدم ولی اون رو نه. ‫- آره.
‫بیا بریم و اون رو هم بزنیم.
‫- نه! ‫- بیا باهام.
‫- نه! ‫- بیا!
‫نه...
‫باشه خودم می‌رم پس.
‫بیا بریم زود باش. ‫بیا از روستا فرار کنیم.
‫سلام!
‫سلام.
‫ببخشید ها ولی ‫می‌شه یه چی بپرسم؟
‫چرا صورتت رو پوشوندی؟
‫چی‌کار کردی که باید ‫صورتت رو بپوشونی؟
‫در واقع تو خیلی کلیشه‌ داری.
‫لباس‌های تیره، صورت سفید ‫و صورتت هم که با مو پوشونده شده.
‫مانجولیکا.
‫چطور می‌تونی مانجولیکا باشی؟
‫توئیت‌های دونالد ترامپ و پای جادوگرها ‫همیشه یه جای کارشون می‌لنگه.
‫اوه لعنتی.
‫اوه خدا!
‫کسی از جایی افتاد؟ ‫فکر کنم چیزی شنیدم.
‫- سلام زن‌داداش. ‫- سلام.
‫چرا آقای کونوار همیشه اون‌جوری می‌شینه؟
‫چون مانجولیکا به دیدنش اومد.
‫اوه خدا!
‫سلام تاکور ساب.
‫اوه وای! چه خانواده قشنگی!
‫سلام کشیش. ‫چی شده اومدی اینجا؟
‫اومدیم اینجا چون می‌خوایم بریم.
‫منظورت چیه؟
‫- خب... ‫- ما داریم از این روستا می‌ریم.
‫چی شد؟
‫به‌نظر میاد نمی‌دونن مانجولیکا آزاد شده.
‫وقتی اومد و زدشون می‌فهمن.
‫چرا باید زحمت گفتنش رو بکشیم؟
‫این‌قدر یواشکی باهم حرف نزنین. ‫بریم سراغ اصل مطلب.
‫تاکور ساب، شما برا این آیینی که ‫ اجرا کردیم بهمون بدهکاری.
‫- چی؟ ‫- بله.
‫64 روپیه باید بهمون بدین.
‫برا 64 روپیه اومدین اینجا؟!
‫بله لطفاً.
‫- بدینش بهم. ‫- بیا.
‫مرتیکه دقیقاً 64 روپیه داد بهم.
‫- شب بخیر. ‫- شب بخیر.
‫محبت چه چیز نایابی شده این روزها
‫- برادر! هی! ‫- برادر.
‫- بیا... ‫- هی!
‫هی!
‫این‌ها از برنج درست شدن. ‫بدزدیمشون؟
‫نه. چرا باید اقلام برنجی بدزدیم؟
‫- اشیاء نقره‌‌ای رو نمی‌بینین؟ ‫- چرا.
‫اگه یه کیسه بزرگ‌تر آورده بودی ‫می‌تونستیم چیزهای بیشتری هم برداریم.
‫یه ساک بیرون گذاشته بودیم. ‫بریم اون رو بیاریم.
‫ساک رو ول کنین، ‫یکی از اون همه فیل رو بیارین.
‫- آره. زود باش برو یکی آماده کن. ‫- بریم.
‫- اوه خدا! ‫- چی بود این!
‫اوه نه!
‫- چی شده؟ ‫- وای خدا!
‫یه برق‌رفتگی دیگه؟
‫- می‌شه بیایم بیرون حالا؟ ‫- اگه باز بهش بربخوریم چی؟
‫صحیح.
‫- دارن چیزی اعلام می‌کنن. ‫- هشت ساعت به تأخیر افتاده.
‫قطارمون 8 ساعت تأخیر داره.
‫اوه خدا.
‫- طلوع صبح می‌ریم. ‫- آره.
‫بیایم رو مبل بخوابیم.
‫- ببخشید؟ می‌شه یه چراغ داشته باشیم لطفاً؟ ‫- بریم.
‫الان داشتیم یه چیزهایی می‌دزدیدیم. ‫به‌دردمون می‌خوره.
‫من برای توام
‫من تنها برای توام
‫من برای توام
‫من تنها برای توام
‫من برای توام
‫آرزوهایم
‫تا ابد خواهند ماند در باد
‫زنده خواهند ماند
‫حتی بعد از نابود شدن
‫صدایت غوطه‌ور است
‫در نفس‌هایم
‫زندگی‌ام هیچ‌چیز نیست
‫بدون تو
‫زندگی‌ام هیچ‌چیز نیست
‫بدون تو
‫صدایت در قلبم پخش می‌شود
‫آرزوهایت در قلب نمایان می‌شوند
‫تو تنها چیزی هستی ‫که بهش فکر می‌کنم
‫لحظه جدایی سخت است
‫اوه جانم!
‫روحان؟
‫روحان!
‫بله زن‌داداش؟
‫چرا داشتی این آهنگ رو می‌خوندی؟
‫دلم خواست بخونمش.
‫دوست دارم این آهنگ رو.
‫بنگالی بلدی؟
‫خیلی کم.
‫- روحان. ‫- بله؟
‫خوبی؟
‫کاملاً خوبم.
‫- شما چطور؟ ‫- من؟
‫روحان...
‫خیلی دیره. ‫باید بری بخوابی.
‫باشه.
‫شب بخیر.
‫باشه؟
‫روحان!
‫چی شده؟
‫شماها عجیبین.
‫چرا خونه رو با گل تزئین کردین؟
‫فردا عروسی داریم.
‫عروسی؟
‫چطور می‌شه ‫عروسی داشته باشین...
‫اگه امروز قراره کسی بمیره اینجا؟
‫چی؟!
‫بله.
‫اون قراره بمیره.
‫من می‌کُشمش.
‫روحان!
‫نگفتی به همه...
‫که من آزاد شدم؟
‫این مزخرفات چیه؟
‫عقلت رو از دست دادی؟
‫این‌ دفعه بهت رحم نمی‌کنم!
‫بهت رحم نمی‌کنم!
‫من مانجولیکام!
‫مانجولیکا!
‫برگشته!
‫- اون برگشته! ‫- بدویین!
‫هی، واستین! در رو باز کنین!
‫اوه خدا!
‫اون برگشته!
‫با اون چشم‌های گشادتون به چی زل زدین؟
‫مانجولیکا، فرزندم، بنگالی من ‫به اندازه فرانسویم خوبه.
‫پس اگه می‌شه ترجمه‌ا‌ش کنی...
‫من به خونتون تشنه‌ا‌م!
‫با توئه.
‫خواهر، من کمبود ویتامین دارم.
‫هردوی اینا دیابت دارن.
‫دیابت کامل.
‫واقعاً بی‌خاصیتیم.
‫عمو ولی خیلی سالمه.
‫عمو داره فرار می‌کنه.
‫ریت.
‫ریت!
‫برادر!
‫ریت اینجاس!
‫اومده نجاتمون بده!
‫هی مانجولیکا!
‫بله. در واقع نه.
‫فقط مانجولیکا.
‫ببین کی اومده به جنگت!
‫اگه تو یه روحی، ما ‫هم یه روح داریم از خودمون.
‫ما وقتش رو نداریم عزیزم.
‫حالا وقت عمله نه حرف.
‫- ریت، زودی بیا تو جدلم. ‫- عمو؟
‫بدنم رو تسخیر کن.
‫- عمو؟ ‫- اون پتلو رو به پرواز دراورد.
‫- من هم اون رو به پرواز درمیارم. ‫- عمو! من زنده‌ام!
‫من زنده‌ام.
‫از کی؟
‫از اول.
‫خانم مانجولیکا؟
‫به بچه‌های این نسل نگاه کن! ‫فقط نگاهشون کن!
‫اون‌ها اشتباه می‌کنن
‫و بزرگ‌ترها باید تاوان ‫اشتباهات اونا رو پس بدن.
‫عادلانه نیست!
‫نه! نکن این کار رو خانم مانجو!
‫اوه خدا!
‫بعد این همه سال، ‫بالاخره نوبت من رسید.
‫خشم بود تو قلبم.
‫آتش بود.
‫حالا وقتشه.
‫خیلی براش صبر کردم.
‫حالا وقت انتقامه.
‫حالا وقتشه.
‫حالا
‫همه‌جا خون‌ و خون‌ریزی می‌شه.
‫این آتش باید خاموش بشه.
‫پدر...
‫ما باید هرجور شده ‫جنگیر رو بیاریم اینجا.
‫فقط اون دیگه می‌تونه نجاتمون بده.
‫هی. بگین بهم اگه کمکی از دستم برمیاد.
‫من که غریبه نیستم.
‫می‌خواین جنگیر بیارین اینجا؟
‫بابا!
‫کجایی بابا!
‫مُرده؟
‫رفته.
‫ببخشید.
‫نجات‌دهنده‌تون مُرده.
‫حالا چی؟
‫زن‌داداش!
‫روحان!
‫روحان...
‫روحان! خواهش می‌کنم روحان!
‫اون زن‌داداشمه!
‫روحان، می‌دونم ‫می‌تونی صدام رو بشنوی.
‫روحان، خودت رو کنترل کن!
‫می‌تونی مانجولیکا رو شکست بدی.
‫لطفاً باهاش بجنگ!
‫بجنگ باهاش لعنتی!
‫لطفاً روحان. ‫لطفاً نکن.
‫روحان خواهش می‌کنم.
‫روحان!
‫یه قدم دیگه بردار آنجولیکا
‫تا گلوی ریت رو ببُرم!
‫آنجولیکا...
‫یا مانجولیکا؟
‫اگه می‌خوای زنده بمونی، برو.
‫و ریت رو با خودت ببر.
‫برو!
‫چرا من رو نجات دادی؟
‫چرا نجاتم دادی؟
‫زن‌داداش.
‫تاکور ساب...
‫اون آنجولیکا نیست. ‫مانجولیکاست.
‫عروست 18 ساله که مُرده.
‫مانجولیکا!
‫مانجولیکا! چی‌کار می‌کنی؟
‫مانجولیکا!
‫مانجولیکا بس کن!
‫داداش حقیقت رو فهمید
‫اما قبل از اینکه بتونه به کسی بگه...
‫مانجولیکا؟
‫بله؟
‫زن‌داداش، چرا کاری نکردی ‫ بعد از اینکه آزاد شدی؟
‫بُکُش من رو.
‫یالله، بکش من رو.
‫اما به بقیه چی می‌خوای بگی؟
‫که کسی که 18 سال ‫داشته بهشون محبت می‌کرده
‫کسی که ازشون مراقبت می‌کرده، مانجولیکاس؟
‫و تو، تویی که بی‌رحمانه ‫ من رو کشتی، آنجولیکایی؟
‫کی حرفت رو باور می‌کنه؟
‫حتی بیشتر از ازت متنفر می‌شن.
‫هیچ‌کس از حقیقت باخبر نمی‌شه آنجو.
‫تو با کشتن من انتقامت رو می‌گیری...
‫ولی خونواده‌ات رو پس نمی‌گیری.
‫برو گم شو. بذار بخوابم.
‫آهای احمق!
‫چرا من رو به اون ترجیح دادی؟
‫چهره‌هامون که مثل هم بود.
‫همه‌چی عین هم بود.
‫پس چرا؟
‫سرنوشت.
‫اون خیلی خوش‌شانس بود.
‫برا همین دزدیدم...
‫سرنوشتش رو ازش.
‫این همه سال نقش آنجولیکا رو بازی کردم.
‫آنجولیکا!
‫درحالی که اون...
‫نفرین کرد این خونه رو.
‫هیچ‌کی متوجه این نشد.
‫اوه نه!
‫چی دارم می‌گم؟
‫نه، بعضی‌ها متوجه شدن.
‫پس...
‫من فرستادمشون...
‫به بهشت.
‫اوه نه.
‫دارم خونریزی می‌کنم.
‫پدر، لطفاً از دست ریت ‫عصبانی نباش.
‫این حقیقت برملا نمی‌شد ‫ اگه اون دروغ نمی‌گفت.
‫معذرت می‌خوام بابا.
‫روحان؟
‫تو دردم رو درک کردی ‫وقتی هیچ‌کس درک نکرد.
‫باتشکر از تو، من ‫تونستم امروز همه فامیلم رو ببینم.
‫ممنونم ازت.
‫زن‌داداش، نمی‌خواد ازم تشکر کنی.
‫من روح بابام.
‫شغل منه که کمک کنم ارواح با ‫خونواده‌هاشون تعامل داشته باشن.
‫می‌دونی این رو نه؟
‫در رو باز کنین!
‫من رو بیارین بیرون!
‫گفتم بذارین بیام بیرون!
‫همه‌تون باید برین الان.
‫مکالمه بین ما خواهرها ناکامل مونده.
‫آره. بیا بریم.
‫آنجو، لطفاً من رو ببخش.
‫من خواهرتم.