‫این یه دستوره
‫گفتم ساکت
‫گوش بدین وگرنه تک تک شما رو
‫از این اتاق بیرون میکنم.
‫کلمن ویلیام دابز، برخیز.
‫دابز، شما در قتل عمد الیزابت مارگارت
‫برکمن، 23 ساله و ‫آماندا فلورانس برکمن 17 ماهه.
‫گناهکار شناخته شدین.
‫از اونجایی که قانون اجازه نمیده که
‫این بدبختی تا ابد وبال گردن شما باشه
‫من شما رو به هفت سال کار سخت
‫در زندان منطقه‌ای یوما محکوم میکنم
‫و شخصا امیدوارم که
‫به‌خاطر جنایاتی که مرتکب ‫شدین، اونجا بپوسید.
‫من این کار رو نکردم.
‫تو منو به‌خاطر کاری که ‫نکردم محکوم میکنی
‫من لطفتو جبران میکنم مرد.
‫مطمئن باش.
‫دوباره میبینمت!
‫عوضی. تو رو هم میبینم بعدا
‫خانم، میتونم یه دقیقه وقت شما رو بگیرم؟
‫حتما، چرا که نه، کلانتر
‫میتونم بیام داخل؟
‫حتما
‫سلام
‫چه‌کاری از دستم برمیاد کلانتر؟
‫خب درباره دابزه. اون این اطرافه؟
‫کلمن؟ کلمن اینجا نیست.
‫اون در واقع یه دوره اینجا نبوده
‫خب، حالا چی؟
‫آخرین بار کی اونو دیدین؟
‫شاید 10 روز پیش
‫خب، منطقیه.
‫به نظر میرسه یه مربی از کاتن وود
‫حدود هشت تا 10 روز پیش ربوده شده
‫کلانتر، متوجه نمیشم.
‫چی رو متوجه نمیشی مارگارت؟
‫هشت یا 10 روز پیش ‫مربی استیج دزدیده شده؟
‫میدونی دزدیده شده ولی ‫یادت نمیاد کدوم روزه؟
‫و این چه ربطی به کلمن داره؟
‫مهم نیست چه فکری میکنی.
‫مهم نیست چه روزی بود.
‫مهم اینه که دابز این کار رو کرد
‫و اون بدون اجازه من این کار رو کرد
‫میدونی، چرا سهممو از تو نگیرم؟
‫امیدوارم ازش خوشت بیاد.
‫خب، ببین کی تصمیم گرفته ‫از مخفیگاه بیرون بیاد
‫من باید همونجور که اونجا ‫وایسادی، بهت شلیک کنم
‫پول من کجاست؟
‫بهت گفتم که اینکارو نمیکنم اسمیتی
‫من اون سبک زندگی رو تو ‫کالیفرنیا رها کردم دیگه
‫یادمه اونجا چجوری بودی
‫تو اون موقع مشکلی با دزد و دزدی نداشتی
‫حالا میای جای جدید و ‫پدر روحانی بازی در میاری؟
‫قبول نمیکنم
‫ما خیلی وقت پیش شریک بودیم.
‫فکر میکردم مستقیم رفتی کلانتر و اینا شدی
‫چرا منم نمیتونستم مستقیم برم عوض شم؟
‫این جمله درباره سگ‌های ‫قدیمی و حقه‌های جدید میدونی؟
‫میدونم که تو اون کالسکه رو دزدیدی
‫و من سهممو میخوام، همین الان.
‫اگه داشتمش
‫-بهت میدادم! ‫-کلمن!
‫مارگارت؟
‫نه
‫این کاریه که میخوام با تو بکنم عزیزم
‫وقتی رسیدم اونجا، دابز رو ‫غیرهوشیارتر از کوتر براون پیدا کردم
‫جلوی در خونه بیهوش شد.
‫خونه تو آتیش میسوخت
‫خانم برکمن هنوز داخل بود،
‫و اون بچه هم هنوز داخله
‫خیلی وخیم بود
‫من تقریباً مطمئنم که این تصادفی بوده
‫من آدمی ندیدم اونجا ‫که اینقدر هوشیار باشه
‫که بتونه همچین کار بد انجام بده
‫من نظرات شما رو هم
‫در نظر میگیرم.
‫متشکرم، قاضی باست.
‫یه چیز دیگه
‫بعد از پایان این دادگاه، من ‫استعفای خودمو ارائه میکنم.
‫من میرم که شانسمو تو ‫میدان‌های طلا تو آلاسکا امتحان کنم.
‫شنیدم میشه قتل انجام داد
‫به‌خاطر طلا
‫سلام غریبه. ‫چه کاری میتونم برات انجام بدم؟
‫به روز، هفته یا ماه؟
‫فقط آب و مقداری جو.
‫خب هنوزم باید پول یه ‫روز رو بدی. میشه 25 سنت
‫بگو ببینم چیزی درباره کلانتر میدونی؟
‫حتما. مدتیه که کلانتر تاکت رو میشناسم
‫تاکت؟ اسمش کلانتر تاکته؟
‫بله قربان
‫اسمیت چه بلایی سرش اومد؟
‫اسمیت؟
‫اسمیت، اون مرد بزرگی بود.
‫اون قبل از من اینجا بود
‫قبل از اینکه من بیام این قسمت، اینجا بود
‫حالا یادم اومد، همون ‫مرد بزرگه، کلانتر اسمیت
‫اگه درست یادم باشه، کمتر از یه سال
‫تو این سمت بود.
‫اون اردوگاه رو رها کرد ‫و رفت دنبال طلا، آلاسکا
‫اون، اون موفق نشد.
‫آلاسکا؟ منظورت چیه که موفق نشد؟
‫خب، همونجور که گفتم پسر،
‫ اون تا بارکرویل تو کانادا هم رسید
‫تو یکی از اون سالنا بود ‫که درگیر یه دعوا شد
‫با یه آدم اشتباهی و ‫چاقو رو تو شکمش فرو کرد
‫یکی از اون پلیسا، وسایلاشو فرستاد اینجا
‫به این امید که شاید ‫خویشاوندی کسی داشته باشه
‫ولی نداره، حداقل این اطراف.
‫چیز ارزشمندی هم نداشت البته، ‫یه عکس از مادر و خواهرش
‫چندتا سکه و یه تفنگی که ‫فکر کنم به خاطر برف‌اینا زنگ زده
‫مطمئنی؟
‫با چشمای خودم دیدم.
‫من با پرسی پیر تو ایستگاه بودم
‫وقتی که بسته رسید و باز شد.
‫اینطور پس
‫این واسه چیه اقا؟
‫واسه اطلاعاتی که دادی
‫خب، ممنون
‫فقط درباره اینکه اینو به من ‫گفتین، به کسی چیزی نگین
‫اون سالن اونجا هنوز ‫نوشابه آشغال سرو میکنه؟
‫نه، آقا
‫اون سالن الان جای خوبیه
‫داخلش زیبا و شیکه. فکر میکنم خوشتون بیاد
‫هی آقا، من خیلی خوب ‫از اسبتون مراقبت میکنم
‫خیلی خوب
‫بیا پسر
‫بعداز ظهرتون بخیر
‫چی میخورین؟
‫انتخابام چی هست؟
‫خب کوکا هست، کوکا
‫ممکنه مقداری کوکا اون پشتم باشه
‫تو مرد بامزه‌ای هستی.
‫دیگه کاریه که از دستم بر میاد.
‫گذری هستی یا میمونی؟
‫فرقی داره برات؟
‫نه، من در هر صورت حقوقمو میگیرم. 5 سنت
‫حقیقتا نمیدونم. شاید برم، شایدم بمونم
‫به چی بستگی داره؟
‫به تو ربطی داره؟
‫اصلا. مگه اینکه شما بخواین ‫به من ربطی پیدا کنه
‫دنبال چیز خاصی میگردید؟
‫یا کس خاصی؟
‫میدونی، به عنوان یه ‫پیشخدمت خیلی سوال میپرسی
‫خب شاید بتونم کمکتون کنم
‫دنبال قمارین؟ میتونم ‫به مسیر درستی راهنماییتون کنم
‫میتونم کمکتون کنم چجوری ببرین.
‫شرکت سافت؟ افیون؟
‫مردم چی؟
‫ببین من دنبال یه آدم خاص بودم
‫خب شاید بتونم تو این قضیه هم کمک کنم
‫حتی اگه اون شخص قاضی بود؟
‫تو این مورد نمیتونم کمک کنم.
‫نمیتونی؟ چرا نمیتونم باور کنم؟
‫نمیدونم.
‫من فکر میکنم این پای خودته غریبه.
‫اونجا وایسا کاترین، ‫میخوام باهات حرف بزنم
‫چیه گریس؟ چیه؟
‫از اینکه واسه تادئوس چشم و ابرو میای
‫خوشم نمیاد.
‫ چطوری بهش نگاه میکردی
‫چی میگی تو؟
‫من علاقه‌ای به تادئوس ندارم.
‫جدا؟ پس واسه‌م توضیح بده که...
‫من نیاز ندارم چیزی رو واسه تو توضیح بدم
‫حالا ازم دور شو
‫تو از اون دور بمون. دارم ‫بهت هشدار میدم وگرنه...
‫وگرنه چی، گریس؟
‫وگرنه....
‫این چیزی بود که فکرشو میکردم
‫وگرنه این...
‫چرا تو...
‫تمومش کنین دخترا
‫صبر کن بابام بشنوه که چی شده
‫تمومش کنین.
‫فقط تمومش کنین...
‫کافیه. صبر کن.
‫خیلی‌خب خانوما، اول چه اتفاقی افتاد؟
‫خب من میتونم بهتون بگم چی شد
‫اون داشت دنبال تادئوس میگشت
‫-اون اومد بالا... ‫-خب ما نمیدونیم از کجا
‫-رسیدیم اینجا ‫-از ناکجا آباد!
‫بسه
‫خانم کاترین، شما برید خونه
‫خانم گریس، شما با من بیاین.
‫همه این داستانا واسه چی بود؟
‫اوه خب فق گیس و گیس‌کشی ‫سر یه آدم، فکر کنم.
‫اون یکی اونور، اون کاترین باست
‫بچه تخس و بداخلاق قاضیه.
‫بچه قاضی؟
‫باست، قاضی کلارنس باست؟
‫آره. خودشه. اون دخترشو لوس بار اورده
‫تو اونو میشناسی؟
‫من اسمشو شنیدم.
‫همینجور که داشتم میگفتم، اون یکی دختره
‫اونی که کلانتر داره میبرتش، مطمئن نیستم
‫گریس یه چیزی یا یه همچین چیزیه. فکر کنم
‫پولم بهم میگه که اون بچه لوس، باست
‫به معشوق یه دختر دیگه چشم دوخته بود،
‫و اون یکی دختره نتونست تحمل کنه دیگه.
‫به نظر میرسه که اون ‫توجه خیلی از مردای جوون اینجا رو
‫جلب میکنه ولی انگاری ‫اگه بخوان اونو بیشتر بشناسن
‫پدرش، اونا رو فراری میده، ‫اگه منظورمو گرفته باشین.
‫آره؟
‫حداقل شایعه‌ها اینجوری میگن.
‫قاضی پیر احتمالا ‫خانواده یا چیز دیگه‌ای رو
‫تهدید میکنه و پسره دور میمونه.
‫پس اون نامزد نداره؟
‫چطور؟ بهش علاقه دارین؟
‫عزیزم، من اون چیزی ‫که میخوای رو اینجا دارم
‫و چالش کمتری واسه ‫به دست آوردنش متحمل میشی
‫شاید حتی برای سلامتی شما بهتر باشه
‫من از چالش لذت میبرم.
‫کجا میری؟
‫میخواستم هوایی بخورم
‫میدونم هوا خوردن یعنی بری دنبال اون
‫ببین، میدونم ازش خوشت میاد.
‫و اگه اون همیشه واسه‌م یه ‫تهدید نبود که بتونه اینجا رو ببنده،
‫بهت میگفتم که جُم نخور
‫خب بود باید درباره کاترین بدونه
‫زیاد نمون، جدی میگم
‫نمیمونم
‫حالتون خوبه خانم؟
‫من خوبم.
‫خب خیلی خوب بهت زد
‫گفتم خوبم.
‫خب فقط داشتم چک میکردم
‫از دید من انگاری شکستت داد.
‫ببخشید. الان چی گفتی؟
‫به نظرم که ضربه‌های خوبی زد
‫به نظرم که اون برنده شد.
‫عذرخواهی میکنم ولی ‫اون ولگرد آشغال برنده نشد
‫مطمئنا چیزی واسه اینکه اون ببره، نبود
‫باشه باشه. من فقط نگرانتون بودم.
‫خب، من قطعاً نیازی به ‫نگرانی شما ندارم، قربان.
‫باشه. خوبه
‫حالا کجا بریم؟
‫دارم تلاش میکنم برم خونه
‫من نه میدونم و نه برام ‫مهمه که کجا میرفتین.
‫خب من دارم سعی میکنم دنبالت کنم
‫فقط برای اینکه مطمئن شم که خوبی
‫جدا؟ تلاش واسه حفظ امنیت من!
‫از چی؟ از مرد جوون غریبه احتمالا.
‫اگه هدفت اینه که خیلی بد داری عمل میکنی!
‫خب میتونم بهتر تلاش کنم.
‫چی میخواین؟
‫لازمه کلانتر رو صدا کنم؟ یا بابام رو؟
‫میدونی بابای من کیه؟
‫تو نمیدونی من کیم، نه؟
‫خب به نظر میرسه که کلانتر ‫سرش مشغوله با دشمن شما
‫و نه،
‫من نمیدونم شما کی هستین ‫ولی خوشحال میشم بدونم
‫چیزی که میدونم اینه که ‫شما ضربه چپ بدی خوردین
‫شاید باید بهت بگم لفتی
‫همیشه با دخترای غریبه ‫اینقدر جسورانه رفتار میکنین؟
‫نه، به نظرم شما خیلی غریبه نیستین.
‫و کار میکنه. درسته؟
‫شاید. ولی یه آقایی شما رو معرفی کرد
‫اوه خانم، اسم من دابزه و اسم شما؟
‫کاترین. خانم کاترین باست. ‫فقط دابزه اسمتون؟
‫نمیدونم میتونم اینقدر جسارت داشته باشم
‫که شما رو دعوت کنم با ‫من یه لیوان چایی بخورین؟
‫اه. به نظر میرسه الان خیلی ‫همه‌چی آشفته‌س. شاید یه وقت دیگه.
‫اه،حتما، البته.
‫فردا.
‫اوه، آقای دابز، شما خیلی پیگیرید
‫فقط وقتی پیگیرم که پشتکارم، ‫بهم بهترین نتیجه رو میده
‫خب بهم بگین میتونین یه جای خوب
‫بهم معرفی کنین که شام ‫خوبی بگیرم واسه خودم؟
‫اه، آره حتما.
‫این کافه بهترین غذاهای شهر رو داره
‫من کمی خجالت میکشم که بگم،
‫ولی باید بگم گاهی اونجا کار میکنم.
‫ولی بابام میگه اینجوری یاد میگیرم
‫پول در اوردن چقدر سخته و قدرشو میدونم.
‫با اینحال، غذاش خیلی خوشمزه‌س
‫عالیه. فردا میریم کافه واسه شام.
‫6 خوبه؟
‫نه، خوب نیست.
‫من نگفتم که با شما شام میخورم آقای دابز
‫نگفتی ولی میگی.
‫این افتخار رو میدین بهم خانم کاترین؟
‫راس ساعت 6، شما رو اونجا میبینم.
‫باعث افتخار منه.
‫باعث خوشحالی من خواهد بود
‫حالا، فرض میکنیم که به من ‫گفتین چی شده دقیقا.
‫من به اندازه کافی از دست اون دختر کشیدم
‫فکر میکنه هرچیزی که بخواد،
‫هرکسی که بخواد، هر زمان ‫که بخواد، به دست بیاره
‫وقتی به تادئوس شروع کرد علاقه نشون دادن
‫دیگه تیر خلاص بود.
‫گریس ،من اصلا از اون خوشم نمیاد
‫اصلا.
‫ولی دیدم که چجوری بهت نگاه میکنه
‫خب، همه جوونا مشکل دارن
‫-مثل همه شماها که... ‫-این چیزی نیست
‫من قول میدم، گریس.
‫مطمئنی تادئوس؟
‫چون اون یجورایی خوشگله، ‫اگه خوشت بیاد ازش.
‫کاملا مطمئنی تادئوس؟
‫داشتم فکر میکردم
‫-اگه شما دوتا... ‫-قطعا هستم
‫من مطمئنم، گریس.
‫چی، اون دختره پیر؟ اون ‫به گرد پای تو هم نمیرسه
‫ولی من خسته شدم از اینکه اون ‫هرچیزی میخواد رو باید بگیره
‫هر زمان که بخواد و ‫این حتی مال اونم نیست!
‫وقتی داشت بهت توجه میکرد
‫هیچی واسه نگرانی وجود نداره گریس
‫تازه اگه اون به من ‫احساس خاصی داشته باشه،
‫خب تو فکر نمیکنی که...
‫چی، تادئوس؟
‫یعنی اون،اه...
‫اون چی؟
‫خوب، خب اون چی؟
‫اون، اون...
‫همینجا صبر کنین، صبر کنین
‫حالا، خانم گریس، فکر میکنم میدونم چی شد
‫و شما چیکار کردین.
‫ولی اون دختر قاضیه
‫باید بدونین که اون گول نمیخوره
‫باید باهاش برخورد ویژه‌ای بشه
‫به‌خاطر اصالتش.
‫نه، نمیشه
‫اون لیاقتشو نداره
‫ولی شما باید اروم باشین و بهش فکر کنین
‫من به چی نیاز دارم، کلانتر؟
‫باید باهوش باشی، خانم گریس.
‫اون دختر میتونه مشکلات زیادی ‫واسه خانواده شما ایجاد کنه
‫مشکلاتی که مامان و بابات ‫بهش نیازی ندارن واقعا، همین
‫گوش کن،به قولی که دادی ‫اعتماد میکنم و آزادت میکنم
‫که از خانم کاترین دوری کنین.
‫فقط سعی کن ازش دوری کنی
‫خیلی‌خب. ازش دوری میکنم
‫و همینجور که از اون دوری میکنم، ‫از شما هم دوری میکنم
‫حالا، عزیزم...
‫دست نگه دار.
‫بذار یه نصیحت رایگان بکنمت
‫از کاترین دوری کن
‫تو یه دختر خوب، دلسوز و مهربون داری
‫نیازی به دردسرایی که قاضی میتونه
‫به خاطر گول زدن دخترش سرت بیاره، نداری
‫فکر کنم خودم میدونم اینا رو.
‫من نیاز ندارم که کسی بهم ‫بگه چجور رفتار کنم یا نکنم
‫نه یه قاضی قدیمی،
‫و به خصوص نه یه کلانتر قدیمی.
‫کیتلین، داری چیکار میکنی؟
‫میدونی که نمیتونی اینجا باشی
‫مشکلی نیست. هیچکس منو ندید. قول میدم
‫با اینحال، بهت گفته بودم
‫هیچوقت توی اتاقت مزاحمت نشم
‫میدونم، میدونم، ولی میخواستم ببینمت
‫و اینکه، چیزی هست که باید بدونی
‫خب، میبینی منو.
‫چیو باید بدونم؟
‫خب چیا شنیدی؟
‫اینهمه راه کوبیدی اومدی
‫که درباره دعاوی بپرسی؟
‫چیو باید بدونم؟
‫خب درباره دخترته، کاترین
‫چی شده؟
‫یه درگیری خفیف پیش اومد
‫مشاجره. کاترین صدمه دیده؟
‫نه، نه، اون حالش خوبه
‫اون با گریس لاندری درگیر شد
‫و گریس کاترین رو متهم کرد که ‫اون از نامزدش خوشش میاد
‫و خب درگیری فیزیکی شد
‫فیزیکی؟ کاترین الان کجاست؟
‫خب، فکر میکنم خونه‌س
‫و؟
‫و کلانتر سر و کله‌ش پیدا شد
‫و اونو تادئوس اونا رو جدا کردن
‫عالیه. کلانتر به درد نخور ما.
‫و دقیقا چیکار کرد واسه این داستان؟
‫خب، گریس رو با خودش برد.
‫فکر میکنم برده اونو زندان
‫باد، باید اجازه بدی بیاد بیرون.
‫اون توی اون زندون قدیمی، میترسه
‫حدس میزنم این تنبیهش باشه، نه؟
‫من مطمئنم که کاترین ‫عامل این درگیری نبوده
‫همونطور که گفتی.
‫ببین باد، باید بذاری اون ‫دختر بیچاره بیاد بیرون
‫اون احتمالا تا سرحد مرگ ترسیده
‫باشه
‫به خاطر تو، با کلانتر صحبت میکنم
‫مطمئنی کاترین مستقیما رفت خونه
‫و صدمه‌ای ندید؟
‫فکر میکنم همینطوره. اون خوبه. واقعا
‫اصلا چیز خاصی نبود.
‫او واقعاً تمام چیزیه که من دارم.
‫خب میدونی که لازم نیست اینجوری باشه
‫میتونی بیشتر داشته باشی.
‫اگه داری خودتو میگی،
‫تو باید جایگاه خودت و منو درک کنی.
‫و میدونی که من واقعا بهت ‫اهمیت میدم، ولی بقیه چی میگن؟
‫من باید برم
‫فکر میکنم میتونی مدت بیشتری بمونی
‫نه، واقعا باید برم.
‫فکر میکنم میتونی بیشتر بمونی
‫باشه، میمونم
‫البته که میمونی.
‫میدونی، دارم بهت میگم ‫که این داستانای بچگانه
‫واقعا ارزششو نداره
‫منظورم اینه که واقعا کی به ‫دونستن این چیزای پیچیده نیاز داره؟
‫به هر حال اینطور نیست که مردم از ‫اون چیزا تو زندگی واقعی استفاده کنند.
‫من دیگه نمیرم
‫آره. باشه
‫شوخی نمیکنم
‫بهت باور دارم
‫باشه، تو بهتر میدونی
‫عالیه
‫میدونی، یه چیز دیگه، خوندن ‫هم اونقدری که بانو کرابپل
‫میخواد نشون بده، مهم نیست.
‫اون کیه؟
‫خانم کرابپل؟ مدیر مدرسه‌س
‫خب من تعجب نمیکنم اگه اون به
‫جرج واشنگتن هم موقع عبور ‫از آمازون آموزش داده باشه.
‫آمازون؟ جورج واشنگتن از امازون عبور نکرد
‫دیوونه
‫خب تو خیلی باهوشی. ‫از چه رودخونه‌ای عبور کرد؟
‫جورج واشنگتن از می‌سی‌سی‌پی عبور کرد
‫تو سال 1492
‫آمازون، می‌سی‌سی‌پی، مهم نیست.
‫اون میتونست چشماشو رو ‫تمام چیزایی که واسه‌م مهمه،ببنده
‫به هر حال، صد سال دیگه کسی
‫این چیزا رو یادش نمیاد.
‫آقای سیلاس، چرا تعجب نمیکنم که شما رو
‫تو این خیابون جای مدرسه، میبینم؟
‫خب خانم، من امروز مدرسه بودم
‫شما فقط متوجه من نشدین.
‫خب آقا، خودتو بولد کن
‫یا مجبورم اقدامات شدیدتری انجام بدم
‫خب خانم فکر کنم فردا مریضم
‫مریض، آره؟
‫بله خانم.
‫فکر میکنم یه لیوان کوکا ‫از این سالن باید بگیرم
‫تا دردمو فراموش کنم.
‫اگه پاتو توی اون لونه فساد بذاری،
‫گوشتو میگیرم و میارمت بیرون
‫و تو دوباره هیچوقت نمیتونی حتی قطره‌ای
‫از این اکسیر شیطانی بخوری.
‫خا-خانم
‫من نمیترسم
‫من از هیچ مدیر قدیمی‌ای نمیترسم
‫باشه پهلوون، باشه
‫با در نظر گرفتن این ظاهر مالیخولیاییت
‫باورش سخته.
‫میتونی با من صحبت کنی، میدونی که؟
‫تو اونی نیستی که ادعا میکنه ‫همه‌چیز رو میدونه،
‫همه‌چیز رو میبینه و همه‌چی رو میگه؟
‫کسی گوش نمیده
‫مثل همیشه، داستان رو بلدی
‫اون اینقدر بهت میرسه؟
‫اون درونش آدم خوبیه، واقعا
‫از درون باید افتضاح باشه
‫ولی چون تویی، حرفتو قبول میکنم
‫میدونی، اون به یکی نیاز ‫داره تا به اون دختر کمک کنه
‫اون دختره وحشی
‫اگه اون، اون دیواری که ‫دورش کشیده رو خراب کنه
‫و بذاره یکی وارد شه و خب...
‫یکی مثل تو؟
‫ نه
‫آره یکی مثل من
‫چطور رسیدم اینجای زندگی باتلز؟
‫من از یه خانواده خوب و با اصالتم.
‫اونا خیلی راضی نبودن که ‫من وقتی خیلی بچه بودم ازدواج کردم
‫و رفتم غرب و بعدشم که ‫ساموئل به خاطر آنفولانزا مرد
‫و هنوزم بهم پشت میکنن.
‫باید چیکار میکردم؟
‫نه پولی گذاشت برام و نه امنیتی.
‫یعنی چیکار میتونستم بکنم؟
‫خب، من کاری که باید میکردم رو ‫کردم باتلز. از خودم مراقبت کردم.
‫واسه زنده موندن، اون ‫کاری که لازم بود رو کردم
‫هیچکس نمیتونه منو قضاوت کنه.
‫هیچکی جای من نبوده و ‫هیچکس احساسات منو نداشته
‫واسه زنده موندن، اون ‫کاری که لازم بود رو کردم
‫کاری که باید رو کردم و هنوزم میکنم.
‫بله، میکنی، عزیزم.
‫و شنیدم که تو این کار خوبی.
‫چیزیه که درباره تو دوست دارم باتلز
‫تو خیلی خوبی، راحت میشه باهات صحبت کرد
‫خیلی تاثیرگذار بودین دوتاتون.
‫خیلی منو خوشحال میکنه
‫مشکل اینه که من تنها ‫کسیم که خوشحاله.
‫اون انبار باروت رو از اونجا بیرون میاری
‫و یه کاری میکنی که کابویی‌ها ‫از درون احساس شادی کنن
‫و تو، با کوکا خوشحالشون میکنی
‫یا من تو رو میندازم بیرون
‫و هیچ کدوم از شما از ‫درون خوشحال نخواهید بود.
‫قربان
‫چه کاری میتونم براتون انجام بدم؟
‫من فقط نگران اینم که ‫شما کدوم طرفی هستین درباره
‫اتفاقی که تو خیابون واسه دخترم افتاد؟
‫قاضی، بیاین از کاه
‫کوه نسازیم
‫کاه؟
‫بله قربان، من اینطور دیدم.
‫اینطوری دیدی.
‫اینطوری دیدی
‫هیچ احتمالی وجود نداره که ‫به خاطر یه اختلاف نظر ساده
‫به دخترم حمله بشه.
‫قاضی؟
‫بله کلانتر؟
‫کاترین حالش خوبه.
‫گریس هم حالش خوبه
‫من با گریس صحبت کردم ‫و اون به من قول داد
‫دیگه مشکلی به وجود نمیاره
‫بذارین به این اعتماد کنیم
‫به این اعتماد کنیم
‫ما الان اینجوری تو این ‫شهر رفتار میکنیم کلانتر؟
‫ما دیگه مجرم رو محاکمه نمیکنیم؟
‫واسه اینه که زندان خالیه؟
‫چون به بقیه اعتماد میکنیم و میذاریم برن؟
‫ببین، اگه میخوای تهمت بزنی
‫من میتونم بهتون مدارک رو نشون بدم.
‫اگه نه هم که این موضوع تموم شده
‫فکر میکنی داری با کی حرف میزنی؟
‫حالا قاضی من قصدم بی‌احترامی نیست
‫معلومه که قصدت بی‌احترامی نیست!
‫اگه فراموش کردی، من میتونم به همین راحتی
‫جایگزینت کنم
‫صبح بخیر قربان
‫من میتونم اونو مسئول کنم
‫و به خوبی هم این شهر رو اداره میکنه
‫اوه آقا، ممنون.
‫خفه‌شو ابله.
‫من میخوام چیزی بهت بگم تاکت
‫اگه بخوام اون دختره گریس دستگیر بشه
‫تو اینکار رو میکنی.
‫این چیزیه که شما میخواین قاضی؟
‫نه کلانتر.
‫نه، نه.
‫چون بهت اجازه میدم
‫با تصمیماتی که میگیری زندگی کنی
‫خب، قربان،
‫اگه چیز دیگه‌ای نیست.
‫اوه، یه چیز دیگه.
‫تاکت، من از روشای تو خیلی خسته شدم
‫چی اونو عصبی کرد؟
‫اه، اون درگیری
‫بین دخترش و دختر مارتین
‫اون یه پدر سختگیره
‫آره، سلطه‌جویانه عمل میکنه
‫نه، باید یه ذره شل کنه
‫اون مرد خوبی بود
‫قاضی منصف
‫ولی با از دست دادن همسرش تو اون سن
‫و بزرگ کردن دخترش به تنهایی،
‫اونقدر لجبازه که کمک نمیگیره
‫اینه که یه مرد رو متحول میکنه
‫اوه، شما اونو قبلا میشناختین کلانتر؟
‫خیلی وقته
‫در طول جنگ با هم توی توپخونه
‫جف دیویس خدمت میکردیم.
‫وای من اینو نمیدونستم.
‫آره آره، خوب حالا میدونی.
‫کاری نداری؟
‫اوه، البته قربان.
‫مطمئنی پدرت با این موضوع مشکلی نداره؟
‫شب بیرون بمونیم و اینا؟
‫چرا تادئوس، دلیلی هست که بابا
‫نباید بهت اعتماد کنه؟
‫البته که میتونه اعتماد کنه، ‫منظورم این بود که...
‫همچنین تا الان دیگه دور بابام پر شده
‫ از کتاب و پپسی
‫چیزی که نمیدونه...
‫مطمئن باشین بوی خوبی میدین خانم کاترین
‫خوبه
‫گفتنش خیلی خوبه، نه؟
‫حتما، بله قربان
‫یعنی خانم
‫خوبه
‫شما خیلی عزیزین.
‫میتونم ببینم چرا دخترا مثل ‫خودم اینقدر دیوونه شما هستن.
‫مثل اون گریس بدجنس.
‫چی توی اون میبینی تادئوس؟
‫خب منظورم اینه که اون خوبه و اینا
‫خب، یعنی من خوب نیستم؟
‫واقعا اینجا با من بهتر نیست؟
‫تو دوست داری با من باشی، نه تادئوس؟
‫اینجا، با هم بودن عاشقانه نیست؟
‫میتونه عاشقانه‌تر باشه ‫اگه دوست داشته باشی؟
‫حتما. منظورم رمانتیکه
‫تو خیلی آدمو خوشحال میکنی
‫و از این احساس امنیتی ‫که بهم میدی، خوشم میاد
‫شرط میبندم که اون هرگز در ‫مورد تو چنین احساسی نداشته.
‫اوه، خانم گریس، مطمئنی پدرت...
‫اوه، نگران اون نباشیم.
‫بیایید بیشتر در مورد خودمون صحبت کنیم
‫اه، خودمون؟
‫هوم، میدونی چقدر دوست دارم کنار من باشی
‫و چقدر دوست داری نزدیک من باشی
‫چقدر دوست داری منو ببوسی
‫تو دوست داری منو ببوسی، نه، تادئوس؟
‫قطعا
‫یعنی یه روزی. شاید. به زودی.
‫به زودی؟
‫بله.
‫خب یعنی چقدر زود؟
‫امروز یعنی زود
‫الان یعنی زود
‫شنیدی؟
‫اه نه، فکر کنم بابای منه
‫وایسا، فکر کردم...
‫نه مطمئنم و اگه تورو ببینه، ‫خیلی عصبانی میشه
‫ولی من نشنیدم...
‫ببین، اگه متوجه بشه تو رو میکشه
‫-ولی خانم کاترین ‫-داشتی بهم
‫خیلی نزدیک میشدی
‫برید، شما باید برید، نگاه کنین و برید
‫برو، برو
‫برو نگاه کن
‫برو
‫کاترین، فکر کردم تو رختخوابی؟
‫کجا بودی؟
‫من هیچ جا نبودم بابا.
‫من، من فقط...
‫کجا بودی؟
‫این وقت شب بیرون بودی؟
‫داشتم قدم میزدم بابا
‫با کی؟
‫کاترین،
‫با کی؟
‫بابا
‫کاترین با کی بودی؟
‫بابا خیلی متاسفم
‫اوه لطفا. متاسفم
‫هنوز اون بیرونه؟
‫کنار یه درخت بزرگ اون بیرونه
‫اوه من خیلی متاسفم
‫متاسفم.
‫صبح بخیر
‫اشکالی نداره بشینم؟ ممنون
‫به نظر خوشمزه میرسه
‫سیر شدین/
‫میتونم کمکت کنم پسر؟
‫اه بله
‫خب، راحتی؟
‫فکر کن خونه خودته. گوشم با توئه
‫خب، میدونین آقا
‫من به تازگی از یه اقامت طولانی ‫مدت تو یه جای دیگه‌ای وارد شهر شدم.
‫و خب من دنبال پیدا کردن چندتا دوست جدید
‫دیدن آدما و به خصوص دخترای جدیدم
‫یکی که بتونم باهاش وقت بگذرونم
‫و خود خود واقعیشو بشناسم
‫اینجور دخترا بالای اون سالنی ‫هستن که اون سمت خیابونه
‫نه نه نه، دنبال این چیزا نیستم
‫من به یه نکته کوچیکی دقت کردم.
‫اون جوون، شیرین و معصومه.
‫بگو، حتی ممکنه بشناسمش
‫مشکوکه
‫خب اگه هنوز به نظرتون ‫ایرادی نداره، هنوز داغه
‫اه، اصلا. نوش جان
‫آشنایی با شما باعث افتخار بود آقای؟
‫باست
‫باست. اسم من دابزه. کلمن دابز.
‫میبینمتون بازم قاضی باست
‫ پیشخدمت؟
‫چی؟ چیه؟ چی میخوای؟
‫آقا؟ اینجا چیکار میکنین؟
‫علاوه بر بی‌احترامی؟
‫حالا، ببینین، قاضی، منظوری نداشتم
‫قطعا نداشتی
‫دلیلی داره که اینهمه ‫راه تا اینجا اومدین؟
‫فقط واسه اینکه نظر خودتونو ‫در مورد من شخصاً بیان کنید؟
‫چون من یه ایده خوب دارم
‫در واقع، پسرک، تو هیچ ایده‌ای نداری که
‫چقدر من تو رو تحسین میکنم
‫منو تحسین میکنین؟
‫بله
‫راه عجیبی واسه گفتنش دارین
‫خب، من استعدادهای شما رو تحسین میکنم
‫من اینجام چون یه بار ‫دیگه به مهارتت نیاز دارم
‫من به اطلاعات نیاز دارم
‫ببین، فکر میکردم بهت گفتم
‫من هر کار بیخودی براتون انجام میدم
‫و فکر میکنم من بهتون گفتم که ‫من اون تصمیما رو میگیرم نه تو
‫اگه یه تلگراف ساده به یه مارشال خاص .
‫ایالات متحده بفرستم،
‫حکومت ترس و وحشتی که میتونستم
‫سرت بیارم رو فراموش میکردی
‫یا اگه بخوام اردوگاه چینی‌ها رو تعطیل
‫کنم، چه دردی میتونستم بهت تحمیل کنم
‫با عرضه افیون اونا؟
‫ببین، اگه به چیزی که ‫واسه‌ت جالبه، آسیبی زدم
‫پیشنهادم اینه که کاری ‫که واسه‌ش اومدی رو بگی
‫باشه
‫من یه سری اطلاعات ‫درباره یه غریبه میخوام که تو کمپه
‫باید نیتشو بدونم
‫باید اهدافشو بدونم
‫باید برنامه‌هاشو بدونم
‫تو باید این اطلاعات رو واسه‌م گیر بیاری
‫نا امیدم نکنی
‫خب پیش‌پرداخت هم میدی، مثل همیشه؟
‫مثل همیشه
‫به ازای اطلاعات
‫بله قربان
‫و اوه، اسم این غریبه چیه؟
‫یا باید اسمشم خودم پیدا کنم؟
‫اوه، داره
‫کلمن ویلیام دابز
‫24 ساعت
‫ترکوندی بابا، آره،آره.میشنوم
‫صبر کن
‫این موقع صبح اینجا چیکار میکنی؟
‫میخوام بدونم داری واسه ‫پیدا کردن پسرم، چیکار میکنی؟
‫من سه روز پیش خبر گم شدنش رو دادم
‫و از اون موقع هیچ اثری از تو نبوده
‫آروم باش. فقط آروم باش
‫به من نگو ​​آروم باش کلانتر
‫داریم درباره پسر من صحبت میکنیم
‫اگه اجازه بدی چیزی بگم،
‫من همه تلاشمو واسه پیدا کردن پسرت میکنم
‫الان منو معاون تیلمان یه تحقیق
‫کامل رو شروع کردیم...
‫حرفای دوزاری تحویلم نده کلانتر.
‫برای پیدا کردن پسر من چیکار میکنی؟
‫ببین، من هرکای از دستم بربیاد میکنم
‫سنگ تموم میذارم
‫اون احتمالا تصمیم گرفته تا یکی رو ببنده
‫و تو یه انباری یا جایی بندازه
‫احتمالا یه دختر زیبا هم باهاشه
‫حالا، چرا نمیری خونه میلرد
‫چون اون میاد این پایین و گزارشتو میده
‫و بهتره که بری
‫ببین، اون فق یه پسره، لطفا.
‫جی‌دبلیو، من هرکاری از ‫دستم بربیاد انجام میدم. قول میدم
‫چرا نمیری خونه و من ‫هروقت که خبری بهم رسید
‫میدونم کجا پیدات کنم، باشه؟
‫اوه خدا
‫اه خدای من. این سورپرایزه
‫آخرین باری که تو رو اینجا دیدم کی بود؟
‫دیروز و روز قبلش؟
‫و روز قبلش؟
‫خب این بهترین غذای شهره ‫یا اینجوری بهم گفته شده
‫پس این تنها دلیلیه که همیشه اینجایی؟
‫نه
‫صادقانه بگم، باید در مورد ‫چیزی باهات صحبت کنم.
‫خوب نیست، منظورم غذاست. ‫من از پیشخدمت لذت میبرم
‫دیگه بهم زنگ نزن
‫کاترین، باید باهات جدی صحبت کنم
‫هرچند که اینجا نه. الان نه.
‫شاید بعد از ظهر امروز
‫چرا آقای دابز،یه چیز جدیه؟
‫چی میتونه اینقدر جدی باشه؟
‫فقط چند روزه که میشناسمت
‫امروز کی کارت تمومه؟
‫خیلی جدی. اوم. امروز؟
‫خب، چند دقیقه دیگه کارم تمومه اینجا
‫باید برم و به بابام ناهار بدم
‫و بعدشم برم دفتر کلانتر
‫ولی خب همه اینا
‫تا بعد از ظهر تمومه
‫خوبه پس
‫من فقط یه جا رو میشناسم
‫که ما میتونیم جدی صحبت کنیم
‫من باید برگردم سرکار، ولی بعدا میبینمت؟
‫مشتاق دیدارتم پس.
‫اوه، هی، خانم کیتلین.
‫اوه، میدونی چیه؟
‫میخواستم ببینم میتونی لطفی کنین به من
‫من ناهار بابامو میخورم. مورد علاقه‌شه.
‫مرغ سرخ شده معروف خانم لیزی.
‫از نظر شما اشکالی نداره؟
‫نه. اصلا.
‫به نظر میرسه امروز سرحالی
‫من؟ اه، من؟
‫بله تو.
‫واقعا چیز خاصی نیست. ‫فکر میکنم فقط تو مود خوبیم
‫پس اون کیه؟
‫اون؟
‫بله، اون پسری که لبخند به چهره‌ت میاره
‫خانم کیتلین، واقعا کس خاصی نیست.
‫فقط یه آقای جوون و خوبه
‫من و آقای دابز فقط دوستیم.
‫آقای دابز؟
‫بله، اون فقط یه هفته ‫یا همین حدودا تو شهره
‫اوهف چند وقته این آقای دابز رو میشناسی؟
‫خیلی سوال دارین
‫ببین، من باید این سبد رو ببرم دفتر کلانتر
‫ولی شاید بعدا بتونیم گپ بزنیم
‫گوش کن، کاترین، بهم قول بده
‫که آهسته پیش میری و مراقبی
‫خب؟
‫من همیشه مراقبم
‫باشه
‫پس هیچ اثری از پسر کالن ندیدی، ها؟
‫نه، نه تو چند روز گذشته.
‫ولی منو اون از زمانی ‫که اون با گریس مارتین
‫شروع به کار کرد، اونقدر دوست نبودیم دیگه
‫اه، یه تلگرام روی میزتون برای شماست
‫باشه
‫هی. واسه اون بچه‌ای که عادت داشت با
‫تو و کالون بدوئه چه اتفاقی افتاد؟
‫کدوم بچه؟
‫اون بچه، اون بچه سنگینه.
‫سه‌تاییتون کنار آسیاب ‫قدیمی ماهی میگرفتین.
‫مارکوس؟
‫اسمش همین بود؟
‫اسم کی؟
‫فکر میکنی درباره کی داریم صحبت میکنیم؟
‫مارکوس کسیه که با تو ‫و تادئوس ماهیگیری میکنه؟
‫خب بعضی وقتا، ولی ‫هیچوقت هیچی نگرفته
‫او همیشه...
‫اون بچه چی شد؟
‫مدتیه این حوالی ندیدمش
‫میدونی، منم ندیدم
‫میدونی، آخرین چیزی که شنیدم اینه ‫که یه نامزد داشت که باهاش خوب بود
‫اون قبلا هیچوقت نامزدی چیزی نداشته
‫یا حتی هیچ دوستی نداشته
‫اون مثل ماها طرفدار نداشت
‫یعنی چی؟
‫خب تا حالا متوجه نشدی ‫وقتی تو شهر قدم میزنم
‫دخترا همیشه چشمشون دنبال منه؟
‫اه، اونا...
‫نه، منظورم اینه که با کی نامزد بود؟
‫و اگه اون این حوالی نیست پس کجا رفته؟
‫هنوز رو اون موضوعی؟
‫فکر میکنم گفت که اسمش سیندی یا کتیه.
‫شاید کتی؟
‫نمیدونم. فقط فهمیدم ‫احساس زیادی داشت براش
‫میتونسته اسمش کاترین باشه؟
‫کاترین؟ مثل دختر قاضی؟
‫آره
‫نه
‫نه، مارکوس گفت که ‫موهای بلند و قهوه‌ای زیبایی داره
‫خانم کاترین سبزه هست.
‫و پدر مارکوس چی؟ اون هنوز اینجاهاست؟
‫البته که هست
‫اون الان پایین توی سالنه. پیش باتلز.
‫باتلز باباشه؟
‫مارکوس گفت
‫من همیشه بهش فکر میکنم
‫چون فکر نمیکردم شبیه هم باشن
‫یه کمکی کن
‫این گزارشا رو تموم کن
‫خودتو جمع کن و بیا اینجا و جامو بگیر
‫من برمیگردم.
‫باشه
‫هی، شما. خانم لیزی تو کافه
‫ناهارتون آماده هست
‫میرین کلانتر؟
‫آره، باید کاری انجام بدم خانم کاترین
‫بوی مرغ سرخ شده میده
‫درسته. ولی نمیتونم خانم کاترین
‫ولی به معاون تنبلم میگین ‫که مقداری واسه‌م بذاره
‫باشه. میگم
‫روزتون بخیر
‫خب، خانم کاترین، الان فقط منم و شما
‫بله. درست میگین
‫خب یه لحظه صبر کن
‫خب ما چندتا موضوع داریم ‫که درباره‌ش صحبت کنیم
‫-موضوع؟ ‫-موضوع
‫چه موضوعاتی؟
‫مثلا این واقعیت که هیچوقت متوجه نشدین
‫چه غنیمتی نصیبتون شده که نشستین
‫اینجا رو به روی خودتون.
‫غنیمت؟
‫غنیمت
‫این یه واقعیته؟
‫اوه. بله. واقعیت. خیلی بیشتر از واقعیت.
‫خب، حالا چیزی گفتین
‫که من ممکنه نگرفته باشم
‫خانم، شاید.
‫چطور میتونستم اینقدر ساده باشم؟
‫آره، فقط واسه اینکه همین جایزه
‫اینجا جلومو بگیره
‫قد بلند و خوش تیپ، خوش قیافه.
‫مورد تحسین جامعه.
‫اه، میدونم
‫هر زنی کاملا خوش‌شانسه ‫که شما رو داشته باشه
‫-درسته؟ ‫-قبول میکنم
‫اه، خب، درسته
‫واقعا واقعا اونا خوش‌شانسن، نه؟
‫خیلی خوش‌شانس.
‫ولی هیچوقت متوجه نمیشم ‫چیو از دست دادم
‫خانم کاترین، شما چیز دیگه‌ای هستین
‫عصر بخیر
‫باید از شما چندتا سوال بپرسم
‫درمورد؟
‫خب، به نظر میرسه تقریبا میدونین
‫رفت و آمدهای این کمپ
‫میخوام بدونم با کسی به اسم
‫جردن تیت آشنا هستین؟
‫یه یاروی جوونیه
‫تقریبا هم قد من، موهای ‫قهوه‌ای، چشمای قهوه‌ای
‫چند هفته قبل اومد دفتر
‫به نظر بچه خوبی میرسید
‫مطمئن نیستم اینطور باشه کلانتر
‫اصلا نمیدونم چرا از من میپرسی
‫جردن جوون بهم گفت ‫که میخواد چند روز بمونه
‫و بعدش بره کلرادو.
‫قرار بود اونجا توقف کنه و قبل از ترک شهر
‫خداحافظی کنه.
‫حدود 6 هفته قبل بود
‫امروز صبح یه تلگرام از عمه سوزانش
‫توی کلرادو گرفتم
‫انگاری اون نامه‌ای ازش دریافت کرده
‫توی همون روزی که رسیده اینجا.
‫اون درباره ملاقاتش با من بهش گفته
‫زمانی که فکر میکرد برسه اونجا رو گفته
‫و، درباره ملاقات یکی از ‫دوستاش مارکوس هم گفته
‫مارکوس جیمز.
‫این اسم واسه شما آشناست آقای جیمز؟
‫چرا باید باشه؟
‫میخواین به چی برسین کلانتر؟
‫میخواین بگین من چیزی ‫درباره ناپدید شدنش میدونم؟
‫کی درباره ناپدید شدنش حرف زد؟
‫تو همین الان گفتی، اون، اون...
‫ گفتم نرسیده، همین.
‫در واقع، من میخوام از ‫پسر شما در مورد جردن بپرسم،
‫ولی به نظر میرسه که ‫مارکوس رو هم نمیتونم پیدا کنم
‫اون پسر شماست، نه؟
‫اون، اون پسر من نیست. ‫کی گفته پسر منه؟
‫من هیچ فامیلی ندارم، مخصوصاً یکی مثل اون
‫اینا واسه چیه کلانتر؟
‫چرا در مورد این مرد اردنی میپرسین؟
‫-آروم باش ‫-جای نگاه کردن
‫برای پسرم؟
‫آروم باش جی‌دبلیو. بذار من کارمو بکنم
‫من هیچ اطلاعاتی در مورد این پسرا ندارم
‫اون پسر من نیست. نیست. گفتم که
‫حالا چرا عصبی میشی؟ ‫فقط داریم صحبت میکنیم
‫من این سوالا رو دوست ندارم
‫دوست ندارم به سوالایی جواب بدم که
‫هیچ ارتباطی با من نداره
‫من هیچ اطلاعاتی در مورد این پسرا ندارم
‫منظورم اینه قطعا اونا باهم دوست بودن
‫اون سه‌تا. ولی فقط همین
‫سه‌تاشون؟ پسرم؟
‫هرسه‌تا همو میشناختن
‫جردن، تادئوس، و، و مارکوس؟
‫درباره پسر گمشده‌م چی میدونی؟
‫-هیچی. هیچی ‫-آروم باش
‫بذار حرف بزنه
‫تنها چیزی که میدونم اینه که درباره
‫دختر قاضی صحبت میکردن
‫یه شب اومدن و هر کدوم گفتند که
‫اصلاً نمیترسن اگه قاضی بفهمه.
‫میدونی، یه‌جورایی زر مفت ‫میزدن، به‌خصوص پسر کالون
‫ببین، کالون. اونو ول کن
‫بذارش زمین
‫باتلز، بذارش زمین
‫کالون، باید برگردی عقب، خیلی اهسته
‫کالون!
‫فقط برو بیرون و همین الان برو خونه
‫باتلز، هیچکس نمیخواد بهت صدمه بزنه
‫ولی من نمیتونم اسلحه‌مو بذارم زمین ‫تا وقتی که شما اونو بذارین زمین
‫حالت خوبه؟
‫حالا راحت باش
‫خیلی‌خب باتلز
‫بیا با هم قدم بزنیم
‫ما رو زهره ترک کردی مرد. یالا
‫درست میشه
‫اصلا، عوضی
‫بعد از امروز، دیگه هیچوقت ‫قیافه اونو نمیبینی
‫تو همه چیزو گرفتی ازم
‫و من فقط اینجام تا لطفتو جبران کنم
‫اونو ازت میگیرم
‫اونو از کی میگیری؟
‫هی، آروم باش
‫کی رو از کی میگیری؟
‫این یه راه خوبیه که ‫بخوای یه گلوله بخوری آقا
‫پیاده برو تا کمپ، یکی که نمیشناسیش
‫بهترین کار اینه که فقط برگردی
‫و فراموش کنی که چیزی شنیدی.
‫میتونم اینکار رو بکنم ولی
‫فقط یه مکالمه کوچیک داشته باشیم
‫حالا، میتونم برم
‫ولی مدام تو این فکرم
‫که در مورد کی صحبت میکنین.
‫اوه، تو فکری همه‌ش؟
‫بله قربان. بله
‫شما کی هستین؟
‫و یه دلیل خوب بیار برام
‫که چرا نباید تو رو بکشم.
‫باشه. آروم باش. یه دقیقه ‫درباره این موضوع فکر کن
‫من هیچ عشقی به قاضی ‫باست ندارم ولی شما رو میشناسم
‫و میدونم چیکار کردی
‫آروم باش.
‫من چیزایی درباره قاضی ‫میدونم، درباره کاترین،
‫که میتونه بهتون کمک کنه
‫من تنها کار میکنم
‫درست میگفتی.
‫این کمک کرد
‫خب، خب، خانم کیتلین.
‫به نظر میرسه شما دارین ‫اینو به یه عادت روزانه تبدیل میکنین
‫خب اگه دوست دارین، میتونم
‫فکر کردم میتونیم ناهار رو تقسیم کنیم.
‫مرغ سرخ شده مخصوص لیزی آوردم براتون
‫خب، الان سرد شده
‫مدتی اینجا بودم
‫آره، مهم نیست
‫میدونی من چقدر مرغ سوخاری ‫خانم لیزی رو دوست دارم
‫چه گرم و چه سرد.
‫خب میتونی از لیزی تشکر کنی بابتش.
‫آره، بهم یادآوری کن که اینکار رو بکنم
‫گفتی مدتی اینجا بودی
‫کی کاترین رفت؟
‫خب اون دقیقا این کار رو نکرد
‫اون تو راه کلانتری بود ‫تا اینا رو بده بهشون
‫و ازم پرسید که من میتونم ‫مال شما رو بیارم یا نه
‫منم گفتم که میتونم
‫فکر کنم مضطرب بود
‫فکر میکنم مشتاق بود که همه به سرعت
‫غذاشونو بگیرن
‫کیتلین، میدونی من چه مدت
‫روی نیمکت نشسته بودم؟
‫نه باد، ولی مطمئنی مدتی هست
‫آره. هست
‫و تو تمام اون سالا، من ‫خیلی زیرک شدم تا بدونم
‫کی یکی میخواد گند بزنه به اعصابم
‫و بهم بگه اینا شیرینی زندگیه.
‫حالا اون چرا اینقدر عجله داشت ‫که سبد رو داد به تو؟
‫میتونه بعدش کارشو تموم کنه؟
‫مطمئنم میره خونه و چرت میزنه
‫چون خدا شاهده که اون چقدر میتونه بخوابه
‫چه اتفاقی واسه‌ش می‌افته؟
‫کیتلین؟
‫حالا باد، قول بده زود قضاوت نکنی
‫چی شده؟
‫اون با یکی آشنا شده، یه آدم جدید
‫و بهم قول داده که اهسته پیش بره
‫و حالش خوبه
‫اون کجاست؟
‫اون حالش خوبه باد.
‫کیتلین حالش خوب نیست
‫اون کجاست؟
‫داری منو میترسونی
‫میدونی، واسه یکی که یه موضوع ‫به این جدی‌ای تو ذهنش داشت،!
‫تو به طرز وحشتناکی ساکت بودی!
‫میدونی، من فقط این موقع ‫از سال رو دوست دارم
‫ریزش برگا و تغییر آب و هوا. تو نداری؟
‫واقعا زمان مورد علاقه‌م نیست
‫واسه من خیلی سرده
‫میخواستم بهتون بگم که چند روز گذشته
‫واسه‌م خیلی خاص بوده
‫من عاشق اینجام
‫من وقتی یه دختربچه بودم
‫مامانم عادت داشت منو بیاره اینجا
‫ما بازی میکردیم و شیر و کیک میخوردیم
‫و آهنگای مسخره میخوندیم
‫و اون عادت داشت منو دختر خاصش صدا کنه
‫مامانت؟
‫این پاتوق ما بود
‫واسه‌ش خاص بود و ‫البته الانم واسه من خاصه
‫شما هنوزم باهم میاین اینجا؟
‫مامانم دیگه اینجا نیست
‫میدونیف ما یه روز اینجا بودیم
‫و این مردا جمع شده بودن و ...
‫یادمه بهم میگفتن که چقدر زیباست
‫و بعد مجبور شدم بشینم
‫و نگاه کنم
‫من فقط یه دختر کوچولوی درمانده بودم
‫نمیتونستم، نمیتونستم اونو نجات بدم
‫از اون کارای وحشتناکی که باهاش کردن
‫خیلی متاسفم.
‫چاقو داشتن
‫اولش یه چیز کوچولوی عجیب به نظر میرسید
‫نمیتونستی تشخیص بدی چیه
‫تا اینکه بازش کردند
‫چیزایی دیدم، چیزایی که هیچکس نباید ببینه
‫خب دیگه لازم نیست نگران باشی
‫من اینجام و من مطمئن میشم ‫که هیچکس بهت صدمه نزنه
‫میدونی، قبلا فکر میکردم هدفم چیه
‫چرا منو زنده گذاشتن
‫ولی الان اینجام
‫و اینجا مکان خاص منه
‫تو آدم خاص منی
‫متاسفم. من فقط. بیا. دراز بکش
‫من خیلی دلم گرفته. ‫دلم برای مامانم تنگ شده
‫ولی خوبم. الان خوبم
‫یه بار ازم پرسیدی که ‫ میدونم پدرتون کیه
‫اگه میدونستم
‫میدونم. میدونم پدرتون کیه.
‫من میدونم که چه حسی بهت دارم
‫تو همه چی رو واسه‌م تغییر دادی کاترین
‫کاترین، من دارم عاشقت میشم.
‫اه عزیزم، این خیلی خوبه
‫منم دوست دارم
‫ای آشغال. تو به دختر خودت شلیک کردی
‫وایسا
‫باد، چرا؟
‫اون دختر خودته
‫تو با خونسردی بهش شلیک کردی
‫نتونستم جلوشو بگیرم...
‫از چی باد؟
‫نتونستم جلوی کشتنش رو بگیرم!
‫اون اونا رو کشت!
‫-اون همشونو کشت ‫-کاترین اون پسرا رو کشت؟
‫اونا رو کشت. مجبور شدم جلوشو بگیرم
‫باد، متاسفم.
‫پایین بمون
‫دختر خودشو کشت
‫خفه شو
‫کاترین؟
‫اون مرده کلانتر
‫خیلی خب. چک کنین اسلحه نداشته باشه
‫ببرینش زندان و بعدشم دکتر
‫پاشو
‫باد بهم گفت که اونا رو اونجا دفن کرده
‫اینکارا رو به خاطر عشق انجام داد بیل
‫میدونم، ولی همه زندگیش درباره قانون بوده
‫حالا خودش باید باهاش روبرو بشه.
‫اه، خب. انتظار نداشتم تو رو ‫به این زودی ببینم
‫به کلانتر گفتم یه ساعت بیای بیرون حداقل
‫من چطور اومدم اینجا؟
‫خب، وقتی رسیدی
‫کلانتر و چندتا دیگه حملت میکردن
‫انگاری از هوش رفته بودی تو مسیر.
‫خیلی خونریزی داشتی باد
‫حالا من به سرعت برق اومدم اینجا
‫بعد از اینکه مطمئن شدم
‫ اونا رفتن زندان
‫میتونستم اوضاع رو درست کنم و تموم بشه
‫ولی گلوله مستقیم خورده بهش
‫و موقع بیرون اوردنش یه رگ رو پاره کرده
‫پس باید مراقب باشی
‫اگه خیلی حرکت کنی
‫ممکنه بازم خونریزی کنی
‫و این جالب نیست
‫پس همونجا استراحت کنین تا کلانتر برگرده
‫تا وقتی کلانتر برگرده و ببرتت زندان
‫تا منتظر قاضی حوزه قضایی باشین
‫قاضی حوزه قضایی؟
‫باد، کلانتر میگه به کاترین شلیک کردی
‫و میگه عمدی بوده
‫نه من اینو باور نمیکنم باد
‫تو آدم خیلی خوبی هستی. ‫تو این کار رو نمکینی
‫باید یه جوابی باشه براش. حتما تصادفی بوده
‫اتفاق دیگه‌ای افتاده. بهم بگو، چی شده؟
‫خیلی‌خوب.
‫کلانتر به زودی میاد
‫فکر میکنی داری چیکار میکنی؟
‫-تو دراز کشیدی... ‫-من نه...
‫همونجا بمون
‫جواب کلانتر!
‫من به قاضی حوزه قضایی جواب نمیدم
‫من قوانین رو وضع میکنم! ‫من قضاوت رو اعلام میکنم!
‫نه قاضی حوزه قضایی
‫باد بیا. برگرد اینجا
‫شما میرید تو
‫چی؟ باد
‫من...
‫هستم...