‫«فیلم اختصاصی نتفلیکس»
‫«شما صدای آژیرها را می شنوید
‫نزدیک تر و نزدیک تر
‫دعا کن که آن ها امشب
‫دنبال تو نباشند»
‫افسر دنیل آلاتور، ‫ستوان دوم
‫برنده ی سومین مسابقه ی محلی شعر پلیس
‫بیست و پنج، سی-چهار، مرکز
‫به گوشم، گزارش دادم که
‫تانگو ۴۵ در حال حرکت به سمت یک ‫کد ۱۶ در پالاسیو است
‫ما اعضای گروه هم داریم با تانگو ۴۱ هماهنگ می شیم
‫این تنها گروهیه که در مسیر دارم...
‫از من درخواست کمک شده ‫دو نفر با موتورسیکلت
‫در حال تعقیب یک خانم ۵۲ ساله و پسرش هستن
‫در کنار سوپرمارکت آئوررا
‫در حال رسیدن.
‫یکی هوشیار و دیگری بیهوش ‫۲۳
‫لوپز و فلامینگز
‫درخواست نیروی کمکی دارم، ۸۱
‫اگه رفتی داخل تا پنج دقیقه بهم خبر بده
‫سی-چهار از مرکز پرلا
‫هشت صفر نه، ۹۴ خودت رو اعلام کن
‫هشت صفر نه؟
‫۸۰۹ هستم
‫۹۴ حودت رو اعلام کن
‫من در خیابان اوزکارو هستم
‫به زودی از خیابان میستریوس رد میشم
‫درخواست یک ۶۶ در کنستانسیا دارن
‫کنستانسیا چی؟
‫بخش هفت، کنستانسیا، طبقه دوم، سومین در ‫قسمت اف داخلی
‫تا پنج دقیقه، در حال حرکت به سمت کی-۱۰۰ هستم
‫دو هستم، من به سومی رسیدم
‫اون داره به سمت پورتیلز حرکت می کنه
‫دو هستم، یک کد ۳۷
‫در خیابان پستیزل یه آتشسوزی شده
‫به نظر میرسه که یه انفجاری پیش اومده...
‫لعنت بهش
‫یک گروه از صلیب سرخ
‫لطفا وارد پیاده رو شوید
‫این لعنتی...
‫من مسیر رو بهتون میگم ‫چاینلی و سن کریستوبال
‫به ما اعلام یه دعوا رو کردن، ۲۵۲ ‫اون ها دیگه اونجا نیستن، الان در ۱۱ هستن
‫لطفا وارد پیاده رو شوید
‫گروه، از طریق گشت.
‫از من درخواست دارن که
‫در صورت وجود، تلفن بخش ضد آدم ربایی رو بگم
‫سه-چهار، قبل از ماراویاس
‫عصر به خیر
‫عصر به خیر، آیا اینجا کستانسیا پلاک ۲۵ هستش؟
‫بله، آیا آمبولانس توی راهه؟
‫مرکز، ۸۰۹ هستم
‫من در کی-۱۰۰، کنستانسیا ۲۵ هستم ‫من با کد کی-۱۱ وارد عمل می شوم
‫در حال...
‫افسر، عصر به خیر
‫عصر به خیر
‫ما دو ساعته که منتظریم
‫میشه لطفا داخل خونه رو بهم نشون بدین؟
‫بله ولی آیا آمبولانس در راهه؟
‫همونطور گه گفتم، من درخواست یه گروه پزشکی رو کردم
‫- در راهه ‫- ما آمبولانس میخواستیم، نه گشت پلیس
‫بفرما، خیلی بده
‫ما منتظر آمبولانس هستیم
‫- رسید ‫- ما درخواست ماشین پلیس نکردیم
‫ما درخواست آمبولانس کردیم، دو ساعته که داریم ‫زنگ می زنیم
‫چی دارن میگن؟
‫چی؟
‫خب؟
‫هیچی؟
‫بهمون کمک می کنی؟
‫لعنت بهش
‫فقط می خواستم ببینم
‫میدونی چیه؟
‫من توی شرایط بدی گیر کردم
‫من پیش یه زنی هستم که بارداره و ‫زد-۱۴ هنوز نرسیده
‫شماره ی شخصی اون لعنتی رو بده به من
‫اونی که توی مرکزه
‫و همینطوری زد-۱۴ رو تلاش کن، بدو، خیلی مهمه
‫واقعا وضعیت بدیه
‫نفس عمیق
‫مرکز، ۸۰۹ هستم، زد-۱۴ برای کنستانسیا ‫پلاک ۲۵ چی شد؟
‫مرکز، این خانم واقعا توی وضعیت بدیه
‫همسایه ها هم خیلی عصبانی ان، زد-۱۴ چی شد؟
‫اینطور که من فهمیدم یه 142، ‫ خیابون 15، خونه شماره 12
‫بین همسایه ها یه 29عه
‫با دنیل گراسیا پرز تماس بگیر.
‫شماره 200 میتونه تا 11 دقیقه دیگه اونجا باشه.
‫همینطور آلفا-114 و 146 دیگه یه 91 نیستن.
‫نفس بکشید خانم، نفس بکشید.
‫همینه، نفس بکشید
‫خوبه. همینه.
‫-تموم شد. ‫-نفس بکشید.
‫گفتم،" نه، من از اسمم متنفرم. ‫چطور ميتونيد اينکارو باهاش بکنيد؟"
‫اسم من ماريا ترسا هرناندز کانياسه.
‫17 ساله که تو اين کارم،
‫و 34 سالمه.
‫پليس
‫نيروي فدرال
‫" گفته بودم که اگه ماشين گشتتونو اونجا ببينم ‫ حسابتونو ميرسم."
‫" بهتون هشدار داده بودم، عزيزم. حالا ميفهميد."
‫و به شدت ترسيده بودم و ميلرزيدم.
‫با خودم گفتم،" حالا بايد چي کار کنيم؟"
‫واقعا بهمون هشدار دادن که می خوان بزننش؟
‫انقدر شجاعت دارم که برم رئیس ببینم و بهش بگم
‫رئیس باید باهات حرف بزنم، این اتفاقیه که افتاده.
‫اون منو تهدید کرد و منم ترسیدم
‫"من تازه اینجا رسیدم و اونا هم دیگه منو میشناسن
‫اون حتی خندید. گفت ها ها ها، شما حرصتون در اومده
‫بهش گفتم:رئیس اگه اونا دزدی کنن ‫مجبور میشم ازشون انتقام بگیرم.
‫رئیس گفت: شوخی نکن. اینجا تو مورلوس
‫تو این حوزه، به این چیزا اهمیت نمیدیم.
‫گفتم، چرا نه رئییس؟ این یه دزدیه.
‫گفت می دونی چند بار هر هفته از چینیا دزدی می کنن؟
‫تعجب اوره اگه کمتر از ده بار بهشون شلیک بشه
‫ کتکشون می زنن و انبارهاشونو خالی می کنن
‫خوب بعدش چی رئیس؟
‫اونا هرگز گزارش نمیدن. همش قاچاقه.
‫میبینی؟تو هر روز به چیز جدید یاد میگیری.
‫پلیسای زیادی هم هستن که نادرستن
‫یا کسانی که تو زندگی شخصیشون پولدار نیستن
‫و از پلیس بودنشون سواستفاده می کنن
‫تحت تاثیر قرار میگیرم وقتی میبینم ‫ رسانه ها ما رو سرزنش می کنن.
‫به عنوان یه پلیس گاهی خیلی عصبی میشم.
‫گفتم نه ما سوختیم!
‫اما حقیقت اینه که به عنوان یه افسر پلیس
‫تو باعث این اتفاقاتی.
‫حالا که چی؟
‫کلیدامو فراموش کردم.
‫چی میشه اگه جاشون گذاشته باشم؟
‫درست مثل فیلما به در لعنتی لگد می زنم
‫عجله کن سگ و نبردم پیاده روی ‫من اونو سریع می برم پیاده روی
‫به مقداری سوپ تو فر گذاشتم. ‫الان میبرمش پیاده روی. نگران نباش.
‫قبلا تو خیابون میدیدمشون
‫منظورم اینه اونا برای من مثل قهرمانام بودن.
‫از اونجا که پدرم پلیس بود ‫احساس می کردم هیچ اتفاقی نمی تونه برام بیفته.
‫احساس می کردم هر جایی میریم
‫محافظت شده ایم و مراقبمون هستن ‫چون پدرم پلیسه
‫میدیدم پدرم میاد خونه در حالیکه ‫اسلحه اش به کمرشه و بلوز تنگ تنشه
‫اون حتی جلیقه ضدگلوله اش هم تنش بود ‫و اینطوری به پسرش اموزش میداد
‫پسرم این جرکت انچام بده. وانمود کن ‫داری شلیک می کنی و من کاملا حرفاشو می گرفتم.
‫اون اینطوری اموزش می داد
‫میگفتم یه کمی هم به من یاد بده ‫میگفت تو حسودی.
‫تو فقط می خوای هر کاری برادرت می کنه بکنی
‫گفتم:نه من می خوام یه افسر ‫پلیس باشم.
‫نه نمی خوای
‫بنابراین این تبعیض وجود داشت که اون می تونه ‫و من نمیتونم
‫تو قراره ازدواج کنی و بچه دار بشی و بس.
‫نه بابا،من یه افسر پلیس میشم
‫دیروز نوزدهم بود،درسته؟ ‫بله
‫بله...
‫بله.ببین. امضا نکردی.
‫بله باید سریع تر برگردم به حوزه.
‫عجله دارم. ‫نگران نباش.
‫نگران نباش عزیزم ‫رئیسم منو می کشه.
‫کد تجاری- قرار ملاقات
‫پلیس، می خوای برات یه قهوه بیارم؟ ‫چیزی می خوری؟
‫مافین؟
‫سوپ فوری؟
‫نوش جون
‫حقیقت اینه که بعد از تموم کردن دبیرستان
‫یک سال علاف بودم. ‫فکر کردم نمی خوام ادامه تحصیل بدم.
‫دلم نمی خواست هیچ کاری کنم
‫به مامانم گفتم فهمیدم چی می خوام ‫به نیروهای پلیس ملحق میشم.
‫چت شده؟ افسر پلیس بشی؟
‫نه تو دیوونه ای. ‫پدرت بفهمه یه گوله اتیش میشه..
‫گفتم هر چی می خواد بشه ‫اون می خواد من کار کنم. منم کار می کنم.
‫ من انتخاب می کنم چی کار کنم.
‫مگه افسر بودن مشکلش چیه؟
‫قبلا بهت گفته بودم
‫اون گفت به هیچ وجه. ‫نیروی پلیس مال بازنده هاست.
‫این اینده ای نیست که من برای تو می خواستم
‫پاهاتو باز کن. ‫دستاتو بذار پشت سرت.
‫اروم باش...
‫اینطوری بود که بحثای ما شروع شد.
‫اون همه چیمو ازم گرفت. ‫پولمو،شامپوم و همه چیزمو.
‫اون می خواست منو مجبور کنه ببینم
‫چه حسیه که برای نیازهای اولیه ام ‫مجبور بشم کار کنم.
‫این کار سو استفاده است
‫این سو استفاده از قدرته.
‫چه سو استفاده ای؟ ‫کی ماشین منو ازم گرفت؟
‫من نیاز به حمایت داشتم. ‫تو دیگه حق درخواست چیزی نداشتی.
‫وقتی چهار نفرمون سر میز مینشستیم که غذا بخوریم ‫همه رو به روی هم می نشستیم.
‫منظورم اینه دلم نمی خواست صورت بابامو ببینم.
‫چون هممون سر میز بودیم ‫و من همیشه درست روبروی اون مینشستم.
‫بنابراین من پارچ اب جا به جا میکردم ‫و خم می شدم تا نتونه منو ببینه.
‫همون موقع بود که ‫اون احساسات منو عمیقا جریحه دار کرد.
‫چون اصلا انتظار نداشتم بابام بهم بگه
‫پول غذاتو دادی؟
‫این حرف بدجوری بهم ضربه زد
‫اشکم دراومد و هیچی نگفتم. ‫بلند شدم و رفتم به اتاقم.
‫دانیل پرز-شکست گزارش
‫کارو، چرا منو به مدیریت گزارش نکردی؟
‫داری تو کار کلک میزنی؟
‫تو چی فک می کنی عزیزم؟ ‫نه
‫عاشق گوشواره هانم. ‫مرسی عروسک.
‫می تونی بهم کمک کنی؟ ‫تو چه کاری؟
‫اونو بردم پایین به قسمت نگهبانی ‫تو خیلی کله شقی.
‫قبلا برده بودمش دکتر. ‫اینم اطلاعاتشه.
‫نه، رفیق منم خیلی خسته ام.
‫_میخوام برم خونه ‫نگاه کن_
‫-این اطلاعاتو ببین ‫تیِر لعنتی !
‫زود باش...
‫نه، رفیق
‫- نه تو داری سوء استفاده میکنی ‫- اینا فقط گمشدن؟
‫فقط این اطلاعاتو از دست دادیم
‫-تو اونو بردی پیش خدمات پزشکی ‫بله-
‫کارو ، چیشده؟
‫اوه
‫-خواهش میکنم ‫- صبر کنید.یک دقیقه به من وقت بدید
‫این که من اونو به عنوان یه چالش میدیدم خیلی بهم ‫ضربه زد و آزارم داد
‫گفتم : باشه ، من موفق میشم
‫"حالا میبینی که من خلاف چیزی هستم که ‫ تو راجبم فکر میکنی
‫ کار میکنم ‫"و وارد نیروی پلیس میشم
‫بعد از 1-تا 3 ماه ...
‫وقتی به ماه سوم رسیدم میگم: ‫هی نگاه کن من سه ماهه توی این کارم
‫ و به تو اینو ثابت کردم که
‫به این حرفم پایبند میمونم- ‫این علاقه ی منه-
‫اون گفت : من یکبار باورت کردم که میخواستی ‫منو به جشن فارغ التحصیلیت دعوت کنی
‫"بعد تورو واقعا باور کردم."
‫و اونم اومد
‫ توی مراسم من شرکت کرد. ‫مامانمو هم آورد
‫اون اونجا عکس گرفت، بغل یا هرکاری کرد ‫حسابی بهش خوش گذشت
‫اما بعد وقتی برگشت خونه
‫منو نشوند و گفت : بهت میگم که ما قراره چیکار کنیم
‫گفتم: خب حالا چی؟ ‫"من که اومدم"
‫گفت: اصلا و ابدا نباید به کسی بگی که من پدرتم
‫گفتم : چرا؟ مشکلش چیه؟
‫وقتی که رفتی به حوزه خودت
‫من 18 سالم بود و نسبتا لاغر بودم ‫و البته از نظر خودم خوشگل
‫بدن روفرمی هم داشتم. گفت : نه
‫"وقتی به حوزه خودت رفتی" ‫ناراحت شدم
‫گفت :ممکنه سال بالاییا اذیتت کنن
‫چون سال بالاییا
‫اولین چیزی که بهش توجه میکنن ‫اینه که کی بامزه تره و کیو دوست دارن
‫و اگه باهاشون راه بیای و ‫خودتم این کارو دوست داشته باشی
‫من جلوتو نمیگیرم ‫خودت بهتر میدونی داری چیکار میکنی
‫"هرچی آدمای کمتری بدونن تو دخترمی بهتره"
‫"و اگه کسی هم بهت بی احترامی کرد...
‫من به خاطر این موضوع با همکارام بحث نمیکنم
‫"میدونی چیکار میکنم؟"
‫"صبر نمیکنم منو به حوزه ای که تو هستی بفرستن"
‫بعلاوه
‫وقتی که هیچ بحث و حرفی منو قانع نکرد
‫باهم میریم گشت زنی و من ‫باهات حسابی کار میکنم
‫گفت: چی میشه اگه یه روز باهم بریم بگردیم
‫و به قول سرنوشت ‫اونا جلوی تو به من شلیک میکنن؟
‫"واقعا فکر میکنی انقدر قدرت داری که اونجا وایسی"
‫"و نگاه کنی که منو به رگبار میبندن؟"
‫و هیچکاریم بابتش نکنی؟ ‫وقتی جلو پات بمیرم
‫چه عکس العملی نشون میدی؟
‫تو درباره ی این ضربه ی روحی خوب میدونی" ‫"و میخوای کل عمرت تحملش کنی؟
‫خب نکته رو گرفتم. معذرت میخوام
‫من 10 سالم بود و برادرم 6 سالش
‫وقتی با یک پدر پلیس زندگی کنی
‫با مقدار زیادی بلاتکلیفی و استرس بزرگ میشی
‫تو میدونی او میره بیرون ‫میدونی که میره سرکار
‫ولی تا وقتی که بچه ای
‫خطر رو درک نمیکنی ‫و نمیدونی در معرض چی هستی
‫باشه ...
‫هی همکار
‫برو بخواب رفیق
‫بیا بریم یکیو بگیریم
‫بخوابی ؟ عوضی تو کل شب خوابیدی
‫گشنمه
‫بریم یه غذایی بگیریم
‫باشه ولی تو برون- ‫حله-
‫خیلی مطمئن بود که گفت :
‫"خب ما راننده هارو جابجا کردیم," ‫دنده عقب حرکت کرد
‫... روز بعدی ، ما ‫فک کنم یکشنبه بود
‫بیکار نشسته بودیم
‫بعد یهو
‫لباس من اون کنارا بود ‫:و پسرم دید وگفت
‫"وقتی بزرگ شدم میخوام پلیس شم"
‫بدبخت شدی
‫این دقیقا چیزی بود که بهش فکر کردم
‫این احمقارو ببین
‫بریم پول غذا رو بگیریم
‫داتسون ‫داری راهو اشتباه میری
‫اون گفت :خب ماشینو نگهداشت چون داشت اشتباه میرفت
‫"ما اونارو نگهداشتیم ‫تا اولا چکشون کنیم
‫و بعدش، اگه بخوام صادق باشم منتظر شدیم ‫تا ببینیم چی به ما میدن
‫-عصر بخیر بچه ها ‫- عصر بخیر.
‫همه چیز مرتبه؟ ‫بله سرکار
‫داری راهو اشتباه میری- ‫- لعنتی.
‫- متوجه نشدی ؟ ‫- نه.
‫مدارکتو نشونم بده لطفا
‫- مدارک ماشین و گواهینامه. ‫- البته.
‫بزار ببینم
‫-چی؟ وایسا ببینم این چیه؟
‫برای مدارک و گواهیناممه.
‫بیخیال پسر
‫این خیلی سخته که مدرکتو تحت پوشش بگیره
‫لعنتی
‫هی سوار شو!
‫اون گفت : وقتی بهم شلیک کردن روی زمین افتادم
‫"و چشمامو بستم. ‫فکر کردم که اگه باز کنم
‫اونا میفهمن که زندم ‫و تیر خلاصو بهم میزنن
‫وایسا همینجا ‫میرم کمک بیارم. صبر کن
‫کمک رسید، و طبق معمول
‫...یکی از بزرگترین مشکلات ارتش اینه که ‫به اندازه کافی وسایل پزشکی وجود نداره
‫هیچکس نمیاد ‫اونا نمیدونن چی کار کنن
‫اولین دسته ماشین ها رسیدن ‫...اونا گفتن
‫"دارم گزارش میدم همکارمون داره خون ازش میره"
‫"از اونجایی که آمبولانس نمیاد خودم میبرمش"
‫مرکز، دارم زد 2 رو با ایکس 3 میبرم
‫تکرار میکنم، دارم زد 2 رو با ایکس 3 میبرم ‫داریم میریم به سمت بیمارستان مدیلین
‫تنهاش بزار
‫...تکرار میکنم
‫قوانینمون اجازه نمیدن ‫جلیقه ضد گلوله مون رو در بیاریم
‫...چرا؟ چون اگه درش بیاری و تهش بمیری
‫بیمه عمر بهت هیچی نمیده
‫تقریبا رسیدیم
‫قوانین اجازه نمیدن که تو اونو برسونیش
‫...چون اگه اون تو ماشین بمیره ‫اونی که رانندگی می کرده مسئوله
‫توی همچین شرایطی، زندگی پیچیده تر میشه
‫هم به عنوان بچه هم به عنوان پدر و مادر ‫...چون تو با یه احساس ناامنی
‫روی یه لبه زندگی میکنی
‫توی یه نقطه ای از زندگیم ‫...وقتی که از دانشگاه فارغ التحصیل شدم
‫ترفیع گرفتم و به جایگاه اون رسیدم
‫"بهش گفتم: "حالا با هم برابریم ‫"اون گفت: "اشتباه نکن
‫من از تو بهترم، من تجربه دارم
‫من همه اینارو دارم، تو نداری
‫وقتي كه دید دارم کمک میکنم و ازش محافظت ...میکنم
‫چاره ای جز قبول کردن نداشت
‫ولی فقط تو نوشتن اینجوری بود
‫چون راستش هیچ وقت مستقیم به خودم نگفت
‫بزار یه جور دیگه حلش کنیم ‫...به سور خوانا دلا کروز قسم میخورم که
‫بین خودمون میمونه، باشه؟
‫لعنت به اون عوضی کوچولو- ‫کافیه خانوم جوان-
‫باشه
‫دیگه با هم مشکلی نداریم
‫!بیا بریم با هم عشق بازی کنیم کوپر- ‫!بسهه-
‫بیا زندگی کردن رو جشن بگیریم- ‫بسه-
‫برو عشق بازی کن، عوضي
‫تکون بخورین، لطفا
‫وقتي كه دید دارم کمک میکنم و ازش محافظت ‫...میکنم
‫چاره ای جز قبول کردن نداشت
‫ولی فقط تو نوشتن اینجوری بود
‫چون راستش هیچ وقت مستقیم به خودم نگفت
‫ایناهاش
‫نوشته که:"فرزندم،مایه فخرم، که هر روز بزرگ تر "میشود
‫"شما اراده ای برای پیشرفت نشان دادید"
‫و همچنین تصمیم شخصی برای رسیدن به" ‫"اهداف
‫...میتوانم به صراحت بگویم که شما"
‫"مهارت های مورد نیاز این کار را در اختیار دارید
‫...این کار بسیار خطرناک اما هیجان بر انگیز"
‫"شامل خدمت به شهروندان است
‫هرچند موارد فوق الذکر" ‫ممکن است در مقابل فداکاری ما ارزشی ...نداشته باشد
‫"دعا میکنم که خدا نورش را به تو بتاباند
‫"و به تو قدرت و شجاعت ببخشد تا دوام بیاوری
‫...یه عالمه بوسه
‫...و بهترین ارزوها رو برایت میفرستم
‫تا اینکه به هدفهایت دست پیدا کنی
‫با نحسین عشق و احترام" ‫"...پدرت
‫تا آن زمان نبود ‫که او آن را تصدیق کرد.
‫...و بهترین ارزو ها ‫تا به هدف هایت دست پیدا کنی
‫با نحسین عشق و احترام ‫...پدرت
‫هی، چه خبر؟
‫اول بگو هی ‫بعدش مستقیم میری تو پول ها
‫سکه های لعنتی ‫همیشه میخوای اعصابمو خورد کنی
‫یک دو سه چهار- ‫اینو امضا کن، عوضی-
‫برای من امضا کن- ‫"میخوام بنویسم"خر حمالی-
‫اینجا تو همه احساسات رو تجربه میکنی
‫گریه می کنی
‫رنج می کشی
‫اونا میتونن ازت تشکر کنن ‫یه دقیقه بعدش هم بهت بگن حرومزاده
‫منظورم اینه آدرنالینی که تو احساس میکنی ‫...مثل اون مشاغل دیگه نیست
‫شاید در مورد اونا نه ‫...ولی اینجا
‫...از 6 صبح ادرنالین رو احساس میکنی
‫تا ساعت ده سه چهار نصف شب
‫من از پشت بوم ها پریدم،
‫برای خاموش کردن مخزن های بنزین بالا رفتم ‫کلاهبردار هارو تعقیب کردم
‫از موتور سیکلت افتادم
‫ادرنالین خونت میره رو هزار
‫جوری که هیچی رو نمیتونی حس کنی ‫حنی نمیتونی فکر کنی
‫اسم من خوزه د ژسوس رودریگز هرناندز هست
‫معروف به مونتویا
‫من توی محله لا لاگونیلا بزرگ شدم
‫توی خیابون پاراگوئه
‫توی محله اینطوری صداش میزنن، درسته؟
‫اون روزا روزایی بود که با کمربند خیس تنبیه میشدی
‫يا با دمپایی لاانگشتی میزدنت
‫ولی الان از مامانم متشکرم
‫چون با وجود اینکه محله ی سختی بود
‫و هممون زندگی خیلی سختی داشتیم
‫به خاطر نبودن پدرم
‫من تبدیل نشدم به یه قربانی دیگه.
‫و اونجا گیر نکردم
‫مواد مصرف نکردم
‫مواد نفروختم
‫به عنوان یه باید پلیس هوشیار باشی
‫من هیچ وقت توی ماشین نگهبانی پلیس خوابم نبرده
‫یا غافلگیر نشدم به خاطر اینکه ‫حواسم نبوده و بهم حمله کردن
‫و فکر میکنم به همین خاطر بود ‫ که جون سالم به در بردم
‫همیشه هوشیار بودم
‫دو بار توی تیراندازی بودم
‫با چند تا مجرم توی ارمیتا و تللپان
‫داشتیم با ماشین رد میشدیم و اونا داشتن ‫از یه خودپرداز دزدی میکردن
‫وقتی داشتین از کنارشون رد میشدیم ‫ شروع کردن به تیراندازی
‫وقتی صداها رو شنیدم رفتم تو شوک
‫اما فشار رو حس کردم و شنیدم همکارم میگه
‫بهشون شلیک کن
‫کلی دویدیم
‫بیرون یه مغازه توی تقاطع خیابون ارمیتا و تللپان ‫رسیدیم بهش
‫فرار کرد
‫چیزی که بعدش یادم میاد اینه که
‫روی بالا پشت بوم فست فود برگر کینگ ایستاده بودم
‫بعد از اینکه تموم شد اون قدر آدرنالین توی خونم بود
‫که کاملا یادم رفته بود تفنگم رو کجا گذاشتم ‫و جلیقه ام هم تنم نبود
‫یکی از همکارام بهم گفت آفرین همکار ‫ واقعا به حساب طرف رسیدی
‫اون هجوم آدرنالین عجب چیزی بود
‫چون گذر زمان از دستت در میره
‫وقتی ترشح آدرنالین تموم میشه
‫وایمیستی و از خودت میپرسی ‫ امکان نداره! واقعا من اینکار رو کردم؟
‫چه قدر میشه؟- ‫- سی تا.
‫برادرم واقعا
‫خب عملا دلیل این بود که من پلیس شدم
‫به خاطر اینکه به نیروی های پلیس پیوست
‫یادمه وقتی اومد خونه
‫کلاهش سرش بود
‫یا شاید یه کت تنش بود، و میدادش به من
‫و من چون بچه بودم خیلی هیجان زده میشدم ‫ این طوری که داداش امکان نداره
‫برادرم دوست داشت همیشه خیلی تمیز به نظر برسه
‫خیلی خوش تیپ بود، میدونی؟
‫برادرم الگوی من بود
‫یادمه وقتی توی تپیتو ماموریت داشت
‫بعدش میومد پیشمون که ببینتمون
‫با دوستاش میومد تو که تفنگ ماشینی داشتن
‫از بخش پلیس ضد شورش بودن
‫و بعدش
‫با آفتاب سوختگی مغروفش میومد تو
‫و ده تا افسر دیگه هم سر و کلشون پیدا میشد
‫و میرفتن خونه که با مامانم غذا بخورن
‫لباس های فرمشون تنشون بود و ‫ تفنگ ماشینی هاشون رو میذاشتن یه گوشه
‫کنار دیوار
‫و به من نشونشون میدادن
‫بهم یاد میدادن چه جوری نگهشون ‫ دارم و از این جور چیزا
‫داشتم موتور سواری میکردم، عاشق موتورمم
‫اون موقع هم پلیس بودم. داستان ماله چند سال پیشه
‫من برگشتم و گفتم: سلام تو رال هستی؟
‫آره
‫من گفتم: تو چی؟
‫خب من سراغ یه شغلی رفتم و بد پیش رفت
‫بعد اونا منو فرستادن زندان، دو سال اونجا بودم
‫اینو به ذهنت بسپار که این بچه
‫بعضی موقع ها اون ازم دفاع میکرد و بعضی موقع ها من ‫از اون
‫و ما قبلا تو محله مون با هم بازی میکردیم
‫پلیسا رو نگاه میکردیم که خلافکارا رو تعقیب میکردن
‫باور میکنی؟
‫جالبه. قبلا به عنوان یه بچه بهش نگاه میکردیم و ‫الان خودمون جزئی از ماجراییم
‫اون زندگی رو به عنوان یه مجرم انتخاب کرد و من به ‫عنوان یه پلیس
‫الان که چی؟
‫کلیدامو فراموش کردم
‫اینجا جاییه که
‫یه پیوندی رو بین خودت و همکارت احساس میکنی
‫که به خاطر همین حس، احساس میکنی یه زوج هستین
‫ترزا و مونتویا
‫چیجوری شروع شد؟
‫بهت میگم چیجوری شروع شد
‫بذار بهت بگم
‫به خاطر یه چیز جالب در مورد زمان...اون قبلا یه مدت ‫تو مرز بود
‫منم سه سال اونجا بودم
‫با اینکه تو یه محل کار میکردیم... ‫هیچوقت ندیدمت
‫هیچوقت ندیدمش
‫وقتی اولین بار دیدمش، نمیتونستم تحملش کنم
‫صادقانه بگم اون شبیه دلقک بود
‫خیلی خودشیفته بود و مثل آدمای جذاب ‫فکر میکرد وسوسه برانگیزه
‫-واسه همین تو ذهن من اون... ‫-بر اساس گفته اون، درسته؟
‫- واقعیته، من اونو مثل یه دلقک میدیدم ‫- متاسفم، من خوش چهره بودم
‫یه بار ما رو تو یه تبدیل به یه گروه دو نفره کردن
‫ما با هم کامیونو میروندیم
‫هرچند که کامیون جمع شد
‫با دخترایی که هیچ سرنخی راجع به کار پلیس نداشتن
‫این قضیه رو به آلونسو نگفتیم ولی...
‫آره، اون داخل کامیون پر از دختر بود
‫نه ما میخواستیم آشوبی به وجود نیاد
‫باشه.پس من سوار شدم و سر و سامون دادنو شروع کردم. ‫هیچ چیز جدیدی نبود.
‫- جنتلمن شیک و تمیز به نظر میرسید ... ‫- اون همه رو مطلع میکنه
‫همشون اونو ناز پرورده کردن. ‫یه نفر موهاشو نوازش کرد و من این شکلی بودم...
‫- من هیچوقت اونو نگفتم ‫-مشکلت چیه؟
‫نه ولی من گفتم
‫و اونا ادامه دادن درسته؟ من فقط نگاه کردم و ‫فکر کردم که اون برتره
‫اون کسی بود که مسئول بود و من درست پشت اون بودم
‫مثل بدل اون تو فرماندهی، چون اون بچه ها تازه کار ‫بودن
‫و همونطور که نگاش میکنم
‫فکر میکنم که این قرار نیست جواب بده. ‫-ممنونم
‫اون کل روز پای تلفن بود
‫با یک یا دو تا از دوست دختراش، کارشو انجام میداد
‫و این دخترا نمیخواستن دست به سیاه و سفید بزنن
‫خداییش اونا حس میکردن که مالک رئیسن
‫اونا تموم 9 تا حیاطو بهش پیشنهاد غذا دادن. من ‫گفتم باشه
‫به هرحال من 15 کیلو سبک تر بودم
‫اونا ما رو برای حمله به کیوتپیک فرستادن
‫و ما هم رفتیم
‫یادم میاد اون روز تو از پشت کامیون بالا رفتی
‫تو از پشت بالا رفتی و من تو رو از آینه دیدم
‫و تو جوری به من چشم دوخته بودی که
‫انگار میخواستی بگی: لعنتی
‫درست نیست
‫واقعیت نداره
‫بعد از اون من به رئیسم گفتم میدونی چیه؟
‫من بهت پول میدم تا منو با اون بفرستی
‫با اون افسر ‫آره حتما
‫شخصا وقتی با اولین شریکم زندگی میکردم
‫همیشه خانوادمو تنها میذاشتم
‫بنابراین از یه زمانی، اونا خونه رو ترک کردن
‫من تنها زندگی کردم
‫و این مثل
‫مثل برگشت به یه زندگی جهنمی بود درسته؟
‫به خاطر اینکه تو اتاق بچه ها رو میبینی
‫زندگی ای هست که قبلا داشتی.
‫و این چیزیه که بهت یاداوری میکنه
‫متوجهی؟
‫تو رو یاداوری میکنه
‫چند بار فکر خودکشی به سرم زده بود
‫نمیخواستم پیش مشاور برم
‫چون اونا فکر میکردن من خوب نیستم
‫بعد از اینکه از کار در اومدیم
‫اون عادت داشت بره تو خیابون و دو تا سه لیتر آبجو ‫بخوره
‫اون یه موتور سیکلت 1000 سوزوکی داشت
‫بطریشو اینجا میذاشت و اشکاشو این شکلی پاک میکرد
‫تو اون لحظه شک نکردم که مونتویا هم
‫که ناشی از جدایین
‫من هنوز با پدر برندون بودم
‫اون هیچوقت دنبال یه کار ثابت نگشت تا خرج من رو بده
‫اون هیچوقت اینکار رو نکرد. برای همین وقتی که پسر من 12 سالش شد، اون 13 ساله شد
‫من خرج اون رو دادم، ازش مراقبت کردم، شعریه تحصیلش رو دادم، همه خرجایی که داشت
‫تا اینکه به جایی رسید که بالاخره بهش گفتم «ازت خسته شدم»
‫«همه چی تمومه، باشه؟»
‫وقتی که تو مکالماتمان در مورد زندگی شخصیمون صحبت می کردیم خیلی شبیه هم به نظر می رسید
‫یه بار به من گفت
‫«متوجه شدی که ما داریم دقیقا همون کار مزخرف رو انجام می دیم؟»
‫اون گفت که «زندگی تو و من شبیه به همه»
‫«هرچیزی که تو می گی رو من تجربه کردم»
‫«تنها تفاوت اینه که من مثل رئیس خانواده رفتار کردم و تو مثل یک مادر»
‫اون بهم گفت: «تو کسی هستی که برای خانوادت کار می کنی»
‫«و من کسی هستم که همه چیز رو به خانواده اش می ده»
‫واقعا، دو تا پلیس که قرار بود نظم و قانون رو برقرار کنن
‫درواقع به خاظر مشکلات خانوادگی با شکست مواجه شدن و گریه می کنن
‫اون می گه که عاشق شده
‫درسته؟ همه با یه کادوی کوچیک شروع شد
‫یا با یه شکلات
‫کادوهایی مثل این یکی که هنوز نگهش داشتم
‫نامه ای که توش نوشته شده: «سلام عشق من، صبح بخیر»
‫اون نمی دونه که
‫من هنوز
‫این کادو و بقیه کادوهای دیگه رو نگه داشتم
‫و ما شروع به حمایت از همدیگه کردیم
‫به همدیگه دلداری می دادیم ‫من می گفتم «تسلیم نشو، قوی باش»
‫بهش درس هایی درمورد فروتنی دادم و اصرار کردم که مطالعه رو شروع کنه
‫یه روز تصمیم گرفتم کنار یه مغازه توقف کنم تا گزارش رو امضا کنم
‫در حال رانندگی بودیم و من مردی رو دیدم که چند تا گل رز دستش داره
‫به مرد گفتم: «یه گل رز به من بفروش، قشنگ ترین رزی که داری»
‫و به ترزا گفتم : «برو بیرون و تو فروشگاه اکسو امضا کن»
‫تا وقتی برگرده
‫گل ها رو بین صندلیش و سلاح گذاشتم
‫- زمانش عالی بود ‫- دنبال ماشین ها می افتادیم
‫اون وقت رو یادته که از ماشین بیرون رفتی چون داشتند از یه فروشگاه اکسو دزدی می کردن؟
‫فروشگاه اکسو
‫گاز رو فشار دادم درحالی که مسیر اشتباه رو می رفتم
‫و اون از ماشین بیرون پرید و شروع کرد به دویدن
‫- می خواست وارد فروشگاه اکسو بشه ‫- به فروشگاه اکسو
‫چی؟
‫مثل همیشه ‫گفتم هیچ پیاز لعنتی توش نباشه
‫- تو بی توجه همش رو می بلعی ‫- خیلی داغه!
‫به دخترا بگو که بیان دلداریت بدن
‫کدوم دخترا؟
‫تو خیلی پرخاشگری
‫چشم من فقط دنبال توئه
‫درسته. پس اون دانشجوهای افسری چین؟
‫این جدیده ‫مثل رویاه می مونه
‫- اون جدیده ‫- بسه، باشه؟
‫- احمق دیوونه ‫- آروم باش
‫کمک!
‫دووم بیار رفیق!
‫- مشکل چیه؟ ‫- صبر کن.
‫یکم دیگه بهت می گم، ضبر
‫ایست، عوضی!
‫صبر کن تا نیروی کمکی بیاد
‫یه اف4 بیست متری از رفینریا داریم
‫اون با خشم در حالی که سلاحش رو دست گرفته بود از ماشین بیرون پرید و شروع کرد به دویدن
‫از قبل آماده شلیک نگهش داشته بود
‫سرش داد زدم: ‫«هی تو چته؟»
‫گفت: احمق نباش ‫- «برگرد»
‫«خودت رو به کشتن می دی»
‫خروج
‫بسیار خب...
‫بی حرکت، عوضی
‫بی حرکت !
‫همانجا وایسا، بی حرکت، عوضی!
‫سر پایین! دست ها پشت سر!
‫مقامات بالا متوجه شدند... ‫فرمانده ها، آموزگار
‫که ما یه رابطه رو شروع کردیم.
‫اونا ممکنه بگن: ‫"اون دوتا مرغ."
‫- ایوان C-2, دوربین مردم ‫- "از این طرف."
‫همه به شوخی گرفته بودن، ‫و عشق گردی متولد شد.
‫اون لحظه، من برگشتم
‫و متوجه کامیون پلیس شدم، ‫و دیدم که اون مادرش بود.
‫چی شد؟
‫اونا مجبور بودن ژنراتور رو حرکت بدن.
‫صبر کن.
‫باشه. ‫ما باید برای مدتی اینجا بمونیم.
‫ما براتون تو راهرو میان وعده داریم.
‫ما مجموعه رو پاکسازی میکنیم، ‫اونا باید چیزی رو بررسی کنن.
‫-میتونم برم دستشویی؟ ‫-بله، برو
‫باشه.. فعلا
‫اگه میخوای، ‫تا ما داریم اینو چک میکنیم تو مارتینا رو ببر بیرون
‫چقدر طول میکشه؟
‫حدودا 10 تا 15 دقیقه ‫ولی تنقلات داریم.
‫اگر بخواید.
‫باشه.
‫بسیار خب، اینجا رو ببر.
‫4. بازیگر آماده میشود.
‫بذار یه نگاهی بندازیم...
‫مارچ 2019، ‫بازیگر مانیکا دل کارمن
‫و رائول براونیز ‫عملیات عمیقی رو ....
‫روی زندگی افسران پلیس مکزیکی شروع کرد.
‫به مدت 101 روز ‫اونا تو آکادمی های مختلف جاسازی شدن.
‫تو گشت های روزانه افسران رو تحت تاثیر قرار دادن
‫و برای بازی در نقش ترسا و مونتویا تمرین کردن
‫رائول!
‫چطوری؟
‫خوبم.
‫به دلیل محدودیت های آکادمی،
‫اونا تجربه هاشونو تو گوشی موبایل ثبت کردن.
‫من خیلی سپاس گزارم ‫که شروع شد.
‫که این ماجرا جویی شروع شده.
‫که این پروژه شروع شده ‫و همچنین این شخصیت
‫که این خلقت شروع شده.
‫ما تو راهیم ‫سمت آکادمی پلیس
‫این کامیون خیلی تکون داره.
‫و خیلی هم پر سر و صداست.
‫من فکر نمیکنم کسی با عقل سالم
‫بخواد تو این شهر پلیس بشه.
‫چرا؟؟
‫کلی ترافیک داره، ‫کلی تشکیلات مردمی داره.
‫دیگه نمیدونم چی بگم،
‫فقط اینکه قلب لعنتیم تند تند میزنه.
‫امروز، روز اول ثبت ناممون ....
‫تو دانشگاه پلیس مکسیکو سیتی بود.
‫تعجب کننده نبود، ‫ولی باید اعتراف کنم که از اینکه...
‫دیدم اکثر کسایی که تو آکادمی شرکت میکنن...
‫آدمای بومی با ویژگی های مثل من هستن، متاثر میشم.
‫کلاس های زیادی داشتیم
‫کلاس هایی که اصلا فمر نمیکردم وجود داشته باشن.
‫برای نوجوان ها عدالت کیفری داشتیم.
‫احیای قلبی ریوی داشتیم.
‫کارگاه نیروی امداد داشتیم.
‫دفاع شخصب و آمادگی جسمانی
‫دستور عمل ها اینا بودن: ‫"دزد رو تعقیب کن، جسد رو بردار."
‫چطور یه ماشین رو بزنیم کنار؟
‫چی کار کنیم ‫ببریمش وزارت کشور
‫آره، افسرهای پلیس. همیشه از پلیس ها خیلی میترسیدم.
‫به نظر نمیرسه اونا بخوان از کسی محافظت کنن.
‫من یه ماشین گشت میبینم، فکر نمی کنم که...
‫اونا از من محافظت میکنن. فکر میکنم که، ‫این لعنتیا میخوان منو بدبخت کنن.
‫مطمئن نیستم. افسران پلیس...
‫یه رابط عجیبی بین قدرت و جامعه هستن.
‫و خیلی هم سخت بود، ‫نمیدونستم از رویه های امروزی چه انتظاری داشته باشم
‫پس موهای لعنتیم رو کوتاه نکردم.
‫پس با موی بلند و ریش کامل رسیدم.
‫بدون یونیفورم، برعکس بقیه،
‫پس از همون اول این بود "اون احمق کیه؟"
‫امروز شکست خوردیم
‫با PR-24.
‫بلوک های بلند، ‫بلوک ها به اطراف قوی و ضعیف
‫بلوک های متوسط، ‫بلوک های کم.
‫منو و رائول صحبت کوتاهی ‫ راجع به اینکه باتوم برای ما چه معنایی داره داشتی
‫برای همه غیر نظامیا و مردم معترض
‫به ما که اغلب سرکوب شدیم.
‫به یه جایی میریم که اسمش ال پابلیتوئه.
‫ یک جایی داخل آکادمیه،
‫که مثل یک روستا با خانه و جاده شبیه سازی شده.
‫من معتقدم که روند دانشجو
‫خیلی به بازیگرها شباهت داره.
‫چون با اینکه روی موضوع های مختلفی کار میکنیم،
‫کل روز در حال شبیه سازی موقعیت ها هستیم.
‫ما درگیری رو شبیه سازی میکنیم.
‫من تازه الان از خواب بیدار شدم، ‫وقتی امروز از آکادمی برگشتم.
‫آرنجم هم بد آسیب داد.
‫باعث نمیشه حتی ذره ای احساس غرور کنم
‫داشتم با کارگردان ارشد چت می کردم ‫بهم می گفت
‫که بدیهیه خیلی از بچه هایی
‫که توی آکادمی درس می خونن
‫بخاطر پولشونه
‫اون ها به خودشون اجازه می دن که با جبر رفتار کنن
‫"من اینجا هستم چون بهم پول می دن"
‫" خیلی خوابم میاد چون ساعت
‫پنج منو از خواب بیدار کردن"
‫می دونم که باید اطلاعات با ارزشی باشه
‫ولی تنبلیم میاد که درس بخونم
‫برنامه ی آکادمی شش ماه طول میکشه
‫منم از خودم پرسیدم چجوری توی شش ماه یاد
‫هر چیزی که باعث میشه یه
‫پلیس خوب بشی رو یاد میگیرن؟
‫به شیوه ی درستی عمل کنن
‫تا از پروسه های قانونی سرپیچی نکنن
‫و به عبارت دیگه
‫فهمی واضح و و تسلطی محکم به قانون داشته باشن
‫...و
‫می تونید طی شش ماه کسی رو قانع کنید؟
‫کسی که حتی برای چنین تصمیمی آماده نیست
‫ولی شرایطشون اونها رو به چنین سمتی کشوند
‫که پلیس های خوبی بشن؟ ‫که اسلحه ای دستشون بگیرن
‫که بتونن باهاش زندگی یک نفر رو تموم کنن؟
‫و اگه به اندازه کافی سریع
‫نباشن زندگی خودشون تموم میشه؟
‫میبینم که همکاران زن و مرد جوان من
‫کلی اطلاعات...دارن
‫و شانس کمی برای جذب آن
‫تفسیرش و پردازشش دارن
‫خیلی هاشون جوان هایی هستن که
‫به تازگی دبیرستان رو تموم کردن
‫بعضی ها فقط دبیرستانی هستن
‫دور و برش این مرد بود که بازی می کرد
‫خیلی مطمئن نیستم که در باره ی چی دعوا می کردن
‫صدای اون ها رو توی راهرو وقتی
‫که داشتم می رفتم غذا بخورم شنیدم
‫اون داشت می گفت
‫"من از همه ی شما عوضی ها بیشتر پول دارم"
‫بیا بیانیم رو ببین ‫نمیرم این اطراف که آه و ناله کنم
‫چون من نه چکی گرفتم نه چیزی پاک شده
‫بیا ترازمو چک کن
‫من بیشتر از چیزی که تو توی یک سال میگیری دارم
‫پس یکی دیگه داد زد ‫"ایتجا چیکار دارین عوضیا"
‫همه هم پقی زدن زیر خنده
‫"آره اینجا چیکار میکنی؟"
‫بعدش کلای شنا داریم
‫...که فکر کنم تاثیر بیشتری روی من گذاشته
‫واقعا روم تاثیر عمیقی
‫...گذاشته چون
‫آرماندو،مربیمون
‫بهمون گفته که از این سکو که
‫سه یا چهار متر ارتفاع داره بپریم
‫توی آب استخر
‫من یه افسر پلیسم، یکی دنبالم کرده
‫باید تصمیم بگیرم و بپرم توی آب
‫مهم نیست که چجوری سقوط کنم
‫برام مهم نیست که سرد باشه
‫پاهام از سرما بلرزه
‫نمی خوام بقیه بخاطر ترسو بودم بهم توجه کنن
‫میبینمشون. که با حرفاشون تظاهر به سختگیری می کنن
‫وقتی که من دارم ‫شیرجه میزنم اون ها دارن
‫بر میگردن به سمت لبه ‫و بچه رو بر می گردونن
‫اون قطعا ترسیده و به سمت عقب میره ‫تو با بغل دستیت داری میگی و می خندی
‫مثل" وای دیدی چه ترسناک بود؟"
‫چه ترسناک، چقد نسخره و ترسناک
‫اون بالا مثل هم نیست
‫مثل هم نیست،تو باید به روبروت نگاه کنی
‫اونوقته که دیگه فاصله ی خودت با آب رو نمی بینی
‫تو نمی تونی اندازه ی ضربه رو بسنجی
‫بنابراین مثل احساس سرگیجه و رهایی هستش که میگه
‫بالاخره اینجام
‫و اون لحظه مثل ‫ابدیت میمونه،انگار
‫که هیچ وقت به آب نمیرسی
‫پلیس بودن یه همچین حسی داره
‫بیا با خدمه بریم
‫خدمه؟- ‫بله لطفا-
‫حتما
‫به نیرو ملحق شدی یا چی؟
‫درسته
‫دارم به نیروی پلیس ملحق میشم
‫شبیه پلیس شدم؟
‫یه جورایی،کوتاهی مو بیشتر کمک میکنه
‫شبیه پلیس بشی
‫برای اینکه بشی چی میخوای؟
‫غیر از تعیین کننده بودن به
‫دو تا چیز بزرگ احتیاج داری
‫این روزا مجرما غیر قابل کنترلن
‫به پلیس ها اعتماد داری؟
‫واقعا واقعا بهشون اعتماد داری؟نه
‫نه حتی مسئولین.
‫چون الان با قانون های جدید
‫یه کلاهبردار سریعتر از یه
‫غیرنظامی عادی از زندان خارج میشه
‫فکر میکنی به خاطر قانونه؟
‫البته. قوانینی که توسط نمایندگان محترممون صادر شده
‫اونا فقط میرن و میشینن
‫یه سلفی میگیرن که ثابت کنن شرکت کردن
‫تاحالا یه پلیس بهت کار سختی داده؟
‫دنیل فیگورا روچا
‫روییز والنسیا کارینا
‫وگا لونا اریک ایوان هستم کارآموز پلیس
‫در خدمت شما
‫32 سالمه
‫بیست و دو سال
‫بیست و سه سال
‫من 21 سالمه
‫اول از همه از سر اجبار
‫و دلیلش دیگش یادمه... که پدرم پلیس بود
‫عاشق تجربه هاش بودم، حرف هایی که با من در میون ‫می گذاشت
‫همین شد که فهمیدم دلم می خواد پلیس بشم
‫از بد ماجرا، تو سن کم مادر شدم
‫به خاطر همین دیگه نمی تونستم... دیگه شانسش رو ‫نداشتم تا الان
‫مثل همه شغل های دیگه
‫یه سری افراد میان اینجا که وقتشون رو هدر بدن
‫و یه سری دیگه هم هستند که واقعا لذت می برن افسر ‫پلیس بشن
‫به نظر من وضعیت جامعه ما اصلا خوب نیست
‫ما تو یه کشوری زندگی می کنیم که بینهایت زن کشی ‫اتفاق میفته
‫به خاطر حقوقش نیست
‫یه حسیه که می تونی به یه نفر دیگه کمک کنی
‫که حتی ممکنه اصلا نشناسیش. این کاریه که پلیس انجام ‫ میده
‫اون زندگیش رو به خاطر یه غریبه به خطر میندازه
‫من میترسم خانوادم رو تنها بزارم، اگه یه اتفاقی ‫برام بیفته
‫اما به نظرم با اومدن به اینجا
‫کاملا این رو به خودت میگی که برای هر چیزی آماده ای
‫رییسمون به ما می گفت که ترس هم چیز خوبیه
‫خوب برای همین
‫من فکر می کنم همه ما از خیابون های اینجا می ترسیم
‫اما همچنان به کارمون ادامه میدیم
‫خط تاکتیکی . احترام . وفاداری
‫شجاعت . افتخار . قربانی
‫حالا ما اینجا توی
‫آموزشگاه پلیس کیودادنزا هستیم
‫که، فعالیت های مختلفی برای انجام داره
‫به نظرم کلاس ها خیلی به توانایی هر فرد بستگی داره
‫یک قدم به جلو
‫حالا!
‫چون، توی این مورد، فقط یه گروه وجود داره
‫حالا!
‫بنابراین همین پیوند ما رو به عنوان یک گروه تقوپت ‫میکنه
‫بچرخید، حالا!
‫به راست راست!
‫دیشب قبل از خواب، به این فکر می کردم که اینجا همون ‫جاییه
‫که خیلی از مردم آسیب پذیر
‫به خاطر محافظت از ما، وانمود می کنن که از همه قوی ‫ترن
‫ایست! پلیس شهری!
‫ایست! ایست! پلیس شهری!!
‫ایست! پلیس شهری! ایست! چیکار داری می کنی؟
‫پلیس شهری! چیکار داری می کنی!
‫یک،دو، سه، چهار، پنج، شش، هفت، هشت.
‫یک،دو، سه، بالا!
‫اونا باید به این باور برسن که افسر پلیس هستن
‫باید بفهند که لایق این یونیوفرم هستن
‫که همین لباس فشارهایی هم براشون داره
‫بعد از این حرکت چیکار می کنن؟
‫باید با رییسشون صحبت کنن
‫ها ها ها! چقد منو می خندونه
‫چقدر منو می خندونه
‫رفتن به بیرون و دویدن حس پرشوری داره
‫یه دور کوتاه دیگه...
‫توی یه گروه بزرگ. ما 24 نفر بودیم.
‫من تو فکر جنایتکارها بودم و می رفتم
‫لعنتی! اونا ما رو مسخره می کنن
‫اینجا می دوند و بلند بلند چرت و پرت می گن
‫بیشترشون هم چاق و خیکی ان
‫خوب، اون مدل شمارش
‫باعث میشه من به این گروه افتخار کنم
‫چونکه روحیه شون بالا میره
‫و من خیلی خوشحال بودم
‫همه به صف
‫حواس ها به هدف
‫هدف ها را عوض کنید، حالا!
‫آرام تر
‫یه ذره
‫به سمت مرکز. مرکز!
‫همه افراد...
‫باید عادت کنن بگن.بعد میرن بیرون و کشته میشن
‫اون ادم های نفهم، حتی نمی تونن تفنگشون رو بکشن
‫اونا رو می کشن در حالیکه دارن به موبایلشون نگاه می کنن
‫اونا رو می کشن چون حواسشون جمع نبود
‫چون احمق ان، کودن ان
‫بدتر از همه این که بدون افتخار می میرن، بدون مقاومت
‫اونا با تفنگ های غلاف نشده خودشون می میرن
‫به خاطر حواس پرتیشون می میرن، چون کودن و نفهمن
‫اون رو به سیم بالایی نچسبونید، باشه؟
‫اما...
‫اون رو به سیم بالا نچسبونید
‫اما اتفاقیه که افتاده
‫نه، ما... نگاه کن! این تخته لعنتی برق داره
‫قوانین تیراندازی رو یادتون باشه
‫یادتون نره که نفس بکشید
‫عمبق تر
‫خیلی خوب
‫همین جا بمونید
‫می خوام بالانس زدناتون رو اصلاح کنم
‫یالا
‫خوبه. حالا خودتون رو بکشید
‫فشار بدبد. محکم
‫اونجا. زود باش. حرکت کن
‫.به رفتنت ادامه بده
‫بجنب تو میتونی انجامش بدی !
‫تو میتونی انجامش بدی !
‫نفس بکش نفس بکش
‫نفس بکش.- ‫دم و باز دم.-
‫تمرکز کن.
‫نفستو بده بیرون و بده تو.
‫دوباره!
‫نفس بکش نفس بکش
‫دوباره،کارینا
‫- بلندش کن و راهنماییش کن! ‫- یکی دیگه بهم بده.
‫لعنتی!
‫اینم از این!
‫دوباره!
‫حفاظت پایین!
‫دم.
‫باز دم.
‫دم!
‫- بازدم! بالا! هدف! ‫- اینم از این…
‫لعنتی!
‫- محکم بکشش! ‫- محکم, آراسلی!
‫می تونی انجامش بدی!
‫چرا من لعنتی با این فیلم موافقت کردم؟
‫چرا من باید یاد بگیرم .
‫چی به سر افسر پلیس میاد؟
‫من نمی خوام یه پلیس باشم.
‫من نمی خوام وانمود کنم همه چی بازی و سرگرمیه.
‫شاید لاگ حتی به این فیلم لعنتی هم راه پیدا کرده.
‫این مزخرفات درمورد پلیس بودن وجود داره.
‫چه حسی داری وقتی بهت توهین می کنن؟
‫چه حسی داری وقتی با مردی پشت میله ها رو به رو میشی؟
‫چه حسی داری وقتی کسی فرار می کنه؟
‫وقتی مقدار زیادی پول رو به روت باشه چه حسی داری؟
‫چه خبر از این همه خشونت؟
‫چرا اون از کنترل خارج شده که ..
‫همه ی آکادمی ها مستاصل شدن..
‫اونا شروع کردن به استخدام تعدای بی سابقه ای از دانشجویان
‫چون اونا بخاطر پلیس مستاصل هستن.
‫چون کشته شدن.
‫اما من یه پلیس نخواهم شد.
‫من یه پلیس واقعی نخواهم شد.
‫اونا به من شلیک نمی کنند.
‫اکثرا اونا میگن : اکشن، کات!
‫فقط همین من می شینم و خوش می گذرونم و قهومو می خورم.
‫ادامه بده، نگران نباش.
‫حرکت.
‫صبح به خیر!
‫اینجا!
‫مرسی.
‫اینجاست.
‫ما اینجا سوپرمن نیستیم پس خیلی مهمه که مراقب باشی.
‫همیشه یه نفر هست که خوه منتظره تا ما برگردیم.
‫من علامت صلیب نشون می دم.
‫ده چهار..
‫شاید همه چیز درست شد..
‫ماشین نقره ای ..مدل 2011..
‫با 81..
‫دوم،پنجم، دوم ، چهارم
‫همه برگشتن و نگاه می کنن.
‫اونا فکر می کنن عجیبه.
‫اونا باید فکر کنن که دوربینای بزرگی رو نصب کردن.
‫تا بد رفتار نکنند.
‫و زدیدنو متوقف کنن.
‫دزدیدنو بس کنیم؟ ما دزدی نمی کنیم.
‫این فرق داره.
‫من راهنماییتون می کنم فرمان. ما در 110 هستیم.
‫فرمان پنج..
‫نظرت چیه؟ پلیسو دوست داری؟
‫نمی دونم ، راستشو بگم شبیه یه دنیای عجیب و غریبه.
‫آره دنیای عجیب و غریبیه.
‫-بخوام صادق باشم ، خیلی ازات ترسیدم. ‫-ممم.ممم
‫هنوزم ازت می ترسم.
‫خیلی برای من سخت بوده که دوباره به پلیس اعتماد کنن.
‫وضعیت خیلی بدیه
‫به عنوان یه بچه، من قبلا ماشین های پاترول رو در محوه ی کواجیمالپ می شستم.
‫اوه باشه.
‫اونجا پلیسای زیادی رو ملاقات کردم.
‫تو کنجکاوی.
‫راستشو بگم..
‫اونا همیشه بامن خوب رفتار کردن.
‫-اونا مودب بودن. ‫-ممم،مم.
‫-باحاله. ‫-اونا به من صبحونه دادن.
‫و به من انعامای خوبی می دادن.
‫مم-همم.
‫و بعد از اون، من اونارو موجوداتی دیدم....
‫که با من به خوبی رفتار کردن.
‫اوکی.
‫بعدا، عقیده من درمورد پلیس ها عوض شد.
‫برای چی عوض شد؟
‫من پلیس هایی رو دیدم که کارشون رو درست انجام نمی دن.
‫و اجازه میدن مجرما آزد باشن.
‫-باشه. ‫-من یه پلیس دیدم و احساس..
‫-اعتماد نداشتم. ‫-دقیقا.
‫من احساس ترس داشتم.
‫-همه ما شبیه هم نیستیم. ‫هر دفعه..
‫نه تو نیستی.
‫منظورم اینه که پلیس های خوب و بد وجود داره.
‫دقیقا مثل غیرنظامیا... بین اونا هم خوب و بد وجود داره..
‫منظورم اینه که این کلا یک بسته اس.
‫واسه کسی مهم نیس که یه پلیس بمیره
‫ولی جرات نداری یه مجرم رو بکشی!
‫چون جنجالی به پا میشه. وقتی میخواین بازداشتش کنین
‫کل محله و بلوک، دنبال شما هستن.
‫همسایه هاش به رسم دوستی از خونه هاشون میان بیرون
‫و میخوان اونو بدرقه کنن و تورو بزنن!
‫حتی اگه بدترین جنایتکار دنیا باشه!
‫حتی تلاش میکنن بکشنت.کسی شکایت میکنه؟ نه، هیچکس!
‫نه رسانه ها
‫نه مدافعان حقوق بشر، هیچکس!
‫هیچکس اهمیت نمیده که یه افسر پلیس بمیره
‫حالا که وارد شدین،
‫نمیترسین کار به تیراندازی بکشه؟
‫می دونی چرا؟ چون به نظر میرسه که خوب تربیت شدی
‫در حدی که جرات نداری یه ظرف بشکنی حتی.نمیدونم
‫واقعا نمی دونم
‫به نظر نمیرسه شخصیت یه پلیس خوب رو داشته باشی
‫نه؟
‫من احساس می کنم
‫مقداری مضطرب میشم
‫به خصوص موقع بازرسی
‫فک میکنم شاید اشتباهی انجام بدم یا خرابکاری کنم
‫این چیه؟
‫فک میکنی مردم بهت بی احترامی میکنن یا چی؟
‫میخواین بگین که مردم مدام بهتون بی احترامی نمیکنن؟
‫بله ‫آره، درسته؟
‫اینجا آب دهن میندازن روت، تورو میزنن
‫مدام بهتون توهین میکنن
‫افسران آماده اعزام
‫اعزام...
‫چند سالتونه؟ ‫13
‫سیزده؟
‫مامانتون کجاست؟
‫تو خواهرشی؟
‫بابات کو؟
‫بابا اونه که دنده های دختر رو شکوند
‫چرا؟ چرا شمارو زد؟
‫دختره مدعیه که مامانش اونو به چن تا مرد فروخته
‫درسته عزیزم؟ ‫همچنین مدعیه که بهش تجاوز شده
‫و یه سری چیزای دیگه
‫اونا درخواست پشتیبان دارن. ‫میدونی چرا درخواست کردن؟
‫خب میتونم اونارو به یه خونه امن ببرم
‫نمیخوان اینجا بمونن
‫عزیزم، هرچیزی که به من گفتی
‫باید به اونا هم بگی. ‫اونا میتونن کمکتون کنن
‫باشه؟
‫میرسونیشون؟ ‫آره
‫آره. ‫آره، من می برمشون.
‫مرسی
‫میتونین به خودتون بگین
‫ که این عالیه که میتونی به مردم کمک کنی
‫ولی تو همچین موقعیتایی، صادقانه
‫تو اعماق قلبتون چه احساسی دارین؟
‫خب آدمایی که رفتار پرخاشگرانه دارن
‫با صدای بلند صحبت میکنن،جیغ میزنن، توهین میکنن
‫و میبینن که گریه می کنین
‫فک می کنن شما ضعیف هسین
‫و اونا احساس برتری میکنن
‫ولی تو باید قوی باشی
‫من اینجوری فک میکنم، درسته؟
‫اگه الان یه کودک ببینم
‫که زخمی شده یا مرده
‫رو من تاثیر میذاره
‫آره ‫احساس ناخوشایندیه
‫چرا؟ چون به خانواده خودت فک میکنی در واقع
‫اسمم "خوزه د ژسوس رودریگز اِرناندز" هس
‫مردم منو به اسم مونتایا میشناسن
‫تو مناطق پایین ارمیتا و ترلپان
‫دوبار با چنتا کلاهبردار،درگیر تیراندازی شدیم
‫ما رانندگی میکردیم و اونا از ATM سرقت میکردن
‫بیا
‫خب بگو ببینم
‫من کیم؟
‫من کیم؟؟
‫من "ماریا ترسا اِرناندز کاناس" هستم
‫در حال حاضر، من یه افسر پلیسم.
‫من 17 ساله که عضو نیروی پلیسم
‫من گفتم مامان، من مجبورم ‫من میرم ملحق میشم...
‫ گفتم مامان...
‫نه تو دیوونه ای! ‫یکسال تمااام هیچکاری نکردی!
‫گفتم مامان، من مجبورم
‫واسه یکسااال هیچکاری نکردی
‫گفتم مامان، من مجبورم. ‫من عضو نیروی پلیس میشم
‫نه تو دیوونه ای. ‫اگه بابات بفهمه، خونش به جوش میاد
‫هرچی حالا. اگه بخواد که من کار کنم، میکنم
‫ولی خودم انتخاب میکنم چه کاری کنم
‫من بچه نداشتم. ‫برخلاف اکثر همکارام که مادر مجرد بودن
‫90 درصدشون مادرای مجرد بودن
‫تقریبا همشون
‫افسرای پلیس مثل بازیگرا هستن
‫ما میتونیم جوری رفتار کنیم که انگار خیلی قوی هستیم
‫یا ضعیف!
‫ما تو چارچوب منطق رفتار میکنیم
‫فانتزی نمیسازیم واسه خودمون
‫ ‫وقتی که یونیفرم رو میپوشی، کار بزرگی رو قبول میکنی
‫باید کامل بهش متعهد باشی ‫ من درباره این صحبت میکردم
‫اختیار همه چی از دستت در میره.
‫همه ما هزار تا صورت داریم درسته؟
‫خب من داشتم بهش نگاه میکردم....
‫نه.اینطوری داشتم بهش نگاه میکردم.
‫-شبیه یک دلقک بود. ‫- من قبلا خوش قیافه بودم.
‫قبلا باهم جفت وجور شده بودیم
‫و این پایان گشت زن های عشق بود.
‫لذت ببر.
‫هنوزم گرسنه ای عزیزم؟
‫هیچ چیز خنک تری نداشتند. ‫بزار ببینم.
‫اه. عوضی
‫بهش گفته بودم اگر یکبار دیگه بخواد اون ماسماسک رو ‫دربیاره
‫حسابشومیرسم.
‫کامیون نقره ای خش دار
‫همینجا بمون.
‫برای جابه جایی چند تا موتور ارتش لازم داری؟
‫پنجره های دودی
‫خیلی خوبه.
‫پدرتو درمیارم اگر این الاسکاهارو بخوری باشه؟
‫به مشت های قشنگی که قهرمان پرتاپ میکنه نگاه کن.
‫به لرزه انداختتش.
‫اول به صورت مشت میزنه بعد..
‫سعی میکنه باهاش گلاویز بشه. ‫به لرزه انداختتش.
‫عصر به خیر سرکار
‫عصربه خیر قربان.
‫اسم من ماریا ترسا هرناندز هست,
‫من افسر جزهستم(کسی که درجه ش ار افسر پایین تره) ‫در یک چهارم کواپای شما
‫- چه طور میتونم کمک تون کنم؟ ‫-چه اتفاقی داره میفته قربان؟
‫منظورت چیه؟
‫شما دارید یک خیابان عمومی را مسدود میکنید.
‫ببین من بهش میگم که تکان بخورند مشکلی نیست.
‫قربان من الان با مرکز تماس میگیرم و در خواست نیروی ‫پشتیبان میکنم.
‫که موتورهارو جابه جا کنند وجریمه شون کنند.
‫-تو تقاضای مارو نادیده گرفتی. ‫-چه خبر؟
‫-هیچی ‫-عصر به خبر قربان
‫-چه خبر؟ ‫- اوضاعت چه طوره؟
‫خوبه ممنونم.
‫فرمانده روادا میدونه که ما یه گروهی هستیم که کنار ‫هم جمع میشیم
‫که هیج وقت دردسر ساز نمیشه.
‫چی داری مینویسی؟
‫دارم شماره پلاک هارو مینویسم که....
‫- چرا؟ ‫- چون...
‫دفعه اولت نیست که ازت درخواست شده اوناروجابه جا ‫.کنی
‫هیج وقت نشنیدم کسی اعتراض کنه.
‫خب ما تو این منطقه گشت میزنیم
‫و قبلا ار تو درخواست شده بود
‫- ما قبلا شکایتی نداشتیم. ‫-دفعه ی اول نیست.
‫ما هیچ وقت نشنیدیم....بزار حرفمو بزنم.
‫ما هیچ شکایتی تا امروز نداشتیم. ‫چه تصادفی!
‫فکر میکنم فقط میخوای پول مارو بگیری.
‫- بار اولی نیست که ازت درخواست میکنیم. ‫- ازتون درخواست پول کرد؟
‫نه فقط داشتم بهش میگفتم...
‫نه بهم بگو اگر ازت پول خواست.
‫- نه داشتم بهش میگفتم. ‫- نه.
‫یکم جرءت داشته باش. بهم بگو اگر ازت پول خواست.
‫اره ازم پول خواست.
‫اوه همینه.
‫فکر کردی ما احمقیم؟ ‫ازت چی خواست؟
‫- میدونی من کیم؟ ‫- نه قربان.
‫من تو کنگره ام فهمیدی؟
‫تو برات مهم نیست من تو کنگره ام کارمند حقوق بگیر ‫بدبخت
‫- خواهیم دید که واقعا برات مهم ‫نیست ‫- لازم نیست..
‫جرءتشو نداری تهدیدم کنی یا صداتو بلند کنی.
‫دارم باتو جحرف میزنم پشتتو بهم نکن.
‫هندیه عوضی
‫- خبر نداری چه بلایی سرت اومده. ‫-سرکار
‫چرا بدترش میکنی؟
‫ درخواست یک پزشک در چاپاریتا و کوریدو دل نوتر...
‫یک خانم غش کرده...
‫اعزام گروه امداد.
‫ممنونم که اومدی باشه؟
‫- برای مزاحمت عذر خواهی میکنم ‫- چیزی نیست.
‫اون یه قانون گذاره. اقای گنده
‫در همان موقع من برگشتم ومتوجه یه کامیون پلیس شدم
‫و متوجه شدم از روسا هستند.
‫اما اون میره که با رییس صحبت کنه.
‫و میگه:"شما به این دختر اموزش ندادید؟
‫"نمیدونه چه طور مردمو خطاب کنه"؟
‫و من بهش گفتم "عصر به خیر قربان"
‫"با من اینجوری صحبت نکن."
‫"میدونم که داری این اقا و این موسسه رو تهدید ‫"میکنی
‫"در واقع دوربین موقع گرفتن پول ازت فیلم گرفته"
‫و من بهش میگم "خب اگر فیلممو دارن..
‫تو با من بحث نمیکردی کاری که لازمه رو انجام بده.
‫منو به جرم تهدید دستگیر کن و هرچه باداباد.
‫شیفتمون تموم شد و به سمت...
‫سوار ماشین گشت زنی شدیم و به سمت منطقه راه افتادیم
‫و در محل ورود همکارامون گفتند..
‫شما عوضی ها چیکار کردید؟ ‫و ما شوکه شده بودیم.
‫"صبرکن" ‫همه در مورد صحنه و داستان میدونستند.
‫تو کی هستی؟
‫-من کیم؟ ‫-اره تو کی هستی؟
‫من ماریا ترسا هرناندر کاراس هستم.
‫در حال حاضر افسر پلیسم.
‫هفده سال در نیروهای پلیس خدمت کردم.
‫و... دیگه چی میتونم بهت بگم؟
‫-چند سالته؟ ‫-سی و چهار
‫سی وچهار سالمه
‫خب بهم بگو چی بود...
‫معنی اتفاقی که سر موتورها افتاد چی بود؟
‫خب همه بدبختی هایی که تا امروز داریم ازش زجر میکشیم ‫رو برامون به ارمغان اورد
‫مهم تر ازهمه ماشین گروهمونو گرفتن.
‫ما فکر میکردیم ناعدالتیه.
‫ما داشستیم وظیفه مونو انجام میدادیم.
‫و به خاطر این بهمون پول میدن درسته؟
‫جدا از بحث پول داشتم میگفتم...
‫به نظرم بهم خیانت شده بود درسته؟
‫اسمت چیه؟ اسمتو بهم نگفتی.
‫من خوزه د جیسس رودریگز هرناندزم.
‫مردم بهم میگن مونتایو.
‫هونجا پایان گشت زنی عشق بود؟
‫عملا هونجا بود که گشت زنی غشق تموم شد.
‫اما جدا از قضیه گشت زنی عشق ما وظیه مونو انجام ‫دادیم درسته؟
‫اما اونا شروع کردن
‫به مارو تحت فشار قرار دادن.
‫انتقام گیری
‫مونتایارو برای نگهبانی
‫تو پرفریکو و سنت انتویو برای بیشتر از یک ماه ‫فرستادن
‫اونور پل ‫هیچ اتفاقی نیقتاد
‫ترسا حتی سعی کردند از کار معلقش کنند.
‫اونا تو وزارتخونه تهدید و اذیتش کردند
‫و سعی کردند مجبور به استعفاش کنند
‫و مثل یک جهنم شد الونسو.
‫منو فرستادن چهار تا محله اونورتر
‫و مجبورم کردند تو خیابون نگهبانی بدم
‫که حتی شاخص جرم هم نداشت.
‫هیچ دستشویی نبود. چیزی برای خوردن وجودنداشت.
‫ما رفتیم با فرمانده صحبت کنیم و گفتیم
‫"همه ی اینا برای چیه؟" ‫ماشین گشت مون رو گرفتی
‫داری با اجبارمون به نگهبان ایستادن تنبیه مون میکنی
‫"چه قدر قراره ادامع داشتع باشه؟"
‫اون گفت تصمیم با من نیست .بالادستی ها دستور دادن.
‫"تا زمانی که طاقت تون تموم شه."
‫این چیزیه که رییس گفت.
‫"تورو جابه جا میکنم ولی اونو نگه میدارم تا مقاومتش ‫بشکنه.
‫بهش گفتم:"اذیتش کن.خودم میام سراغت."
‫"اگر روسا گوش نمیدن من باید دنبال راه حل های دیگه ‫بگردم"
‫من احساس میکنم یه افسر پلیس از همه جهات اسیب پذیره
‫هیچ تضمینی برای ما وجود نداره.
‫هیچ محافظتی از طرف فرمانده و شهروندان وجود نداره
‫گاهی اوقات همونطور که قبلا گفتم
‫شرمسارم از اینکه بگم افسر پلیسم
‫به خاطر ترسی که از رفتار مردم دارم.
‫به همین دلیل به همسرم و همکارام میگم که
‫از دست نیروهای پلیس خسته ام.
‫شما فقط قربانی هستید؟
‫همینه. ‫سیوا خوبیه.
‫ما به خودمون خدمت میکنیم.
‫ما احمقیم.
‫اونا از پلیس انتقاد میکنند که فاسده.
‫اونا انتقاد میکنند
‫و میگن اکثر اوقات اقسرهای پلیس
‫کسی هست که از قدرتش سو استفاده میکنه..
‫اما هیچ وقت فکر نمیکنند چرا ما اینکارو انجام میدیم
‫و بعضی از همکارا میگن..
‫"میدونی چیه ؟ من اونکارو انجام نمیدم چون تو دردسر ‫میفتم
‫"چرا؟چون نمیخوام هیچ دردسری داشته باشم.
‫"نمیخوام بهم رشوه بدن"
‫"نمیخوام راهی رو مسدود کنم."
‫اما خیلی هاشون اینکارو انجام میدن ‫اونا مسدود میکنن یا ‫ما مسدود می کنیم
‫یا گاها درخواست پول میکنیم.
‫به این خاطر که درنهاین فساد تموم نمیشه.
‫کی سود میبره؟فکرکنم همه.
‫از شهروند بگیر تا افسر پلیس و بالا دستی ها همه سود ‫میبرن
‫چرا؟چون اگر شهروندی چراغ قرمز رو رد کنه
‫یا در هر موقعیتی که قانون را نقض کنه
‫یا وقتی که دارن توقیف میشن
‫گاهی اوقات برای دررفتن از دادگاه
‫اونجا همونجایی که داستان شروع میشه
‫هیچ نیازی نیست که افسر پلیس درخواست کنه
‫چون که شهروندان میدونند قوانین رو نقض کردند
‫اونا خودشون پیشنهاد پول میدن
‫اگر همون اول شیفت از نیازهای مالی ت اگاهی داشته ‫باشی
‫به خودت میگی این فرصت برای منه.
‫این دو تا قضیه با هم پیش میرن وقتی شهروندخلاف ‫میکنه
‫من رجوعش میدم به مسول منطقه و اون میده به رییس
‫همه نیازهای گروه برطرف میشه.
‫پلیس-افسر
‫من حداقل چهارصد تا پزو در روز نیاز دارم
‫تو جیبم تا برم سرکار.
‫ده پزو میدم به نفنگ ساز
‫,چرا؟ چون اگر بخوام یه جلیقه بگیرم
‫ما میخوایم چیزی که نوخیابونا استفاده میکنیم تمیز ‫باشه.
‫اگر پولشو ندی باید به کهنه شو بپوشی
‫اگر میخوای یه تفنگ خوب همراهت باشه شخصا کلت برتا ‫رو ترجیح میدم
‫ده پزو دیگه هم باید بدی.
‫ده پزو هرروز توی پانزده روز چه قدر میشه؟
‫اگر یه ماشین گروهی میخوای باید ورودی بدی
‫به رییس ماشین های گشت
‫جمله هاتو یادبگیر.
‫با مالیاتی ماهانه پرداختی تقریبا ماهی 1100 پزو ‫درمیارم.
‫پولو بگیر و از خانواده ات حمایت کن
‫بگیرش و هزینه غذا و حمل و نقل رو باهاش بده
‫بگیرش و خرج ملزومات زندگی کن.
‫حاضر همه چیمو بدم که افسر پلیس سابق بشم.
‫کع بیدار شم و حس خوبی نسبت به سرکار رفتن داشته ‫باشم.
‫که بخوام..
‫که بخوام کمک کنم.
‫من یک افسر پلیسم ‫چه شکستی!
‫خدمت در این نیروها براساس توقعات من پیش نرفت
‫اگر چه کار رو انجام بدم چه ندم بهم حقوق میدن
‫پس چرا خودمو اذیت کنم؟ ‫حقیقت زشت همینه
‫بعد از یک روز کار کردن در شغلی که بعش علاقه داشتم
‫برای عشقم به عدالت
‫منو مجبور میکنن
‫که فکر کنم کار به درد نخوریه
‫میتونم بهت بگم در طول این 17 سال
‫بهترین دوران زندگیم دوران اموزش افسری بود
‫خیلی زیبا و جدابه تجربه کردن اموزش.
‫عاشق تمرین رژه بودم
‫یا یادگیری دستورالعمل های ارتش ساعت پنج صبح
‫گاهی اوقات یه نفس عمیق میکشیدم و احساس سربلند بودن ‫میکردم
‫در افق فقط تپه هارو میبینی چیز دیگه ای نیست
‫و گاهی اوقات دلم میخواست گریه کنم.
‫نه به خاطر ناراحتی بلکه برای خوشحالی می گفتم"حس خوبی داره"
‫تو امتحان هایی که ازمون میگرفتن
‫امتحان قطعیت اخریش بود.
‫همکارام تو نیروهای پلیس گفتند
‫قبلا اعتبارتو به خاطر جثه ی خوبت کسب کردی.
‫تنها چیز باقییمانده ازمون قطعیته.
‫و جواب دادم نمیپرم من نمیتونم شنا کنم.
‫با یه طناب محکم میبستنت و میگفتن بپر تو اب
‫کلید موفقیت قطعیته.
‫لازم نیست شنا کنی فقط کافیه قاطعیت نشون بدی
‫"وقتی بپری تو اب خودمون میکشیمت بیرون."
‫ولی دروغ بود تا نزدیک به غرق شدنت صبر میکردن
‫تا بلاخره بکشنت بیرون
‫به مجض اینکه وارد اب شدم خودمو تکون دادم و داشتم ‫میلرزیدم
‫ترسیده بودم. داشتم ترس رو احساس میکردم.
‫وقتی نگرانی و ترس فروکش کرد
‫احساس رضایتمندی میکردم چون میگفتم خب پریدم تو اب
‫رسیدم خونه و گفتم از رو تخته پریدم تو اب اونا باور ‫شون نمیشد
‫"چه طور" من کبودی های بدنم رو نشونشئن دادم
‫ولی خیلی خوشحال بودم که اینکارو کردم.
‫و هنوزم سعی داریم انجتمش بدیم.
‫من گفتم تو حواست به من باشه و منم هوای تورو دارم
‫و روزی نمیگذره که بهش نگم عاشقشم وبرام عزیزه.
‫اون میگه احساسش میکنم و من میگم فقط میخواستم ابراز ‫کنم.
‫تو چی فکر میکنی؟
‫هنوزم باهمیم.
‫فکر کردیم باید انصراف بدیم با توجه به کارهایی که ‫مرکز میتونست انجام بده
‫بابا سبک سنگین کردن انتخابها بنتیجه گرفتیم فقط خود ‫مون دوتااییم
‫تو چی فکر میکنی؟
‫در زمستان 2019 تریسا و مونتایا استعفای خود را ‫تقدیم کردند
‫به عنوان افسرهای محافظ شهروندان.