﻿1
00:00:00,000 --> 00:00:01,083
.

2
00:00:14,541 --> 00:00:18,041
[مهاجم مقبره]
[افسانه‌ی لارا کرافت]

3
00:00:42,750 --> 00:00:45,375
‫حس می‌کنم توی
‫شروع یه فیلم ترسناکیم.

4
00:00:46,625 --> 00:00:49,416
‫خواهرت تایوو، کجا زندگی می‌کنه؟

5
00:00:51,291 --> 00:00:52,375
‫از این طرف.

6
00:00:57,000 --> 00:00:58,250
‫عجیب شد.

7
00:00:58,791 --> 00:01:00,916
[کافه‌ی جمنای]

8
00:01:02,625 --> 00:01:04,000
‫پاتریک، یه دور دیگه!

9
00:01:09,166 --> 00:01:11,916
‫- نه، نگو!
‫- ببین کی اومده.

10
00:01:16,416 --> 00:01:18,166
‫شهر جالبیه.

11
00:01:18,250 --> 00:01:19,875
‫چرا خواهرت اومده اینجا زندگی کنه؟

12
00:01:20,000 --> 00:01:22,125
‫چون مازوخیسته.

13
00:01:25,250 --> 00:01:27,250
‫قصد توهین نداشتم. هوای خوبی داره.

14
00:01:28,375 --> 00:01:31,666
‫پدرم همیشه می‌گفت مغز متفکر منم.

15
00:01:31,750 --> 00:01:34,000
‫ایبِجی قلب مهربون رو گرفته.

16
00:01:34,125 --> 00:01:37,625
‫تایوو و کهینده،
‫اون‌ها مثل هیپی‌های پیر و کثیفن.

17
00:01:37,666 --> 00:01:40,166
‫جذب جایی می‌شن
‫که عشق لازم باشه،

18
00:01:40,250 --> 00:01:41,375
‫مثل مگس دورِ...

19
00:01:41,500 --> 00:01:42,625
‫ماهی و سیب‌زمینی!

20
00:01:44,041 --> 00:01:46,250
‫به طرز آزاردهنده‌ای سریع بود.

21
00:01:46,791 --> 00:01:48,291
‫داری وقت‌کشی می‌کنی. چرا؟

22
00:01:48,791 --> 00:01:50,875
‫من؟ نه، وقت‌کشی نمی‌کنم.

23
00:01:50,916 --> 00:01:52,541
‫دارم آماده می‌شم.

24
00:01:52,625 --> 00:01:55,375
‫اگه می‌دونستی چی برات خوبه،
‫تو هم همین کار رو می‌کردی.

25
00:01:56,125 --> 00:01:58,041
‫این برای تو یه شوخیه؟

26
00:01:58,125 --> 00:01:59,666
‫اُریشای حقه‌باز.

27
00:01:59,750 --> 00:02:02,125
‫تمام این دنیای گنده...

28
00:02:02,625 --> 00:02:05,250
‫یه شوخیِ بزرگه.

29
00:02:07,500 --> 00:02:09,416
‫خودمون پیداش می‌کنیم.

30
00:02:13,375 --> 00:02:19,166
‫تایوو یعنی
‫«اولین کسی که دنیا رو لمس کرد.»

31
00:02:19,750 --> 00:02:21,750
‫اون اولینِ ما بود.

32
00:02:21,875 --> 00:02:24,291
‫اولین دوقلویی که روی زمین متولد شد.

33
00:02:25,291 --> 00:02:27,125
‫اون می‌دونه ما اینجاییم.

34
00:02:27,750 --> 00:02:29,125
‫پیدامون می‌کنه.

35
00:02:30,125 --> 00:02:32,500
‫همیشه پیدامون می‌کنه.

36
00:02:33,500 --> 00:02:36,125
‫حتی وقتی می‌خوای مخفی بمونی،
‫ظاهراً.

37
00:02:39,000 --> 00:02:42,166
‫واکنش خوبی بود، انگلیسی.

38
00:02:46,666 --> 00:02:47,750
‫دنبالم بیاین.

39
00:02:51,000 --> 00:02:52,250
‫بهتون گفتم.

40
00:03:36,583 --> 00:03:38,458
‫تای‌تای!

41
00:03:39,083 --> 00:03:41,208
‫به نظر میاد، ام...

42
00:03:43,458 --> 00:03:44,708
‫سرسخت شدی.

43
00:03:44,750 --> 00:03:48,625
‫کرم مرطوب‌کننده اختراع شده.
‫باید امتحانش کنی.

44
00:03:49,958 --> 00:03:52,583
‫ولی جداً.
‫کاری که با این مکان کردی رو دوست دارم.

45
00:03:52,625 --> 00:03:54,875
‫حال و هوایِ چارلز دیکنزیِ دوست‌داشتنی‌ای داره.

46
00:03:55,250 --> 00:04:00,833
‫دکور دوقلوهای ایبِجی
‫دور و بر شهر؟ عالیه! خیلی بهت میاد.

47
00:04:00,958 --> 00:04:02,708
‫فکر می‌کنن تو کی هستی؟

48
00:04:02,833 --> 00:04:05,041
‫ملکه‌ی پریانِ «تواتا دِ دانان»
‫یا همچین چیزی؟

49
00:04:08,500 --> 00:04:10,083
‫تو عوض نشدی.

50
00:04:10,458 --> 00:04:11,583
‫حیف.

51
00:04:14,833 --> 00:04:16,458
‫ما اومدیم کهینده رو پیدا کنیم.

52
00:04:27,458 --> 00:04:28,958
‫اُکو مُرده.

53
00:04:30,625 --> 00:04:33,208
‫این احمق‌ها فکر می‌کنن بعدی کهینده‌ست.

54
00:04:33,250 --> 00:04:34,750
‫این غیرممکنه.

55
00:04:34,833 --> 00:04:36,583
‫قاتلش نقاب اون رو داشت.

56
00:04:38,708 --> 00:04:40,250
‫می‌دونم چون...

57
00:04:40,750 --> 00:04:42,333
‫خودم بهش دادمش.

58
00:04:45,583 --> 00:04:48,333
‫... واقعاً باید قبل از گفتنِ چیزها
‫با من هماهنگ کنی.

59
00:04:49,333 --> 00:04:50,750
‫ببین.

60
00:04:51,250 --> 00:04:52,583
‫بیاین بریم یه جا که خیس نشیم.

61
00:04:53,125 --> 00:04:55,833
‫محض رضای اولورون،
بهمون یه نوشیدنی تعارف کن

62
00:04:55,958 --> 00:04:58,583
‫ما قراره همه چیز رو توضیح بدیم.

63
00:04:58,708 --> 00:05:00,125
‫یا اون توضیح میده.

64
00:05:00,208 --> 00:05:02,333
‫من راستش چیز زیادی نمی‌دونم.

65
00:05:03,083 --> 00:05:04,458
‫تعجبی هم نداره.

66
00:05:07,583 --> 00:05:10,208
‫واو، پس تو واقعاً یه اسطوره‌ای؟

67
00:05:10,958 --> 00:05:12,750
‫هی، منم هستم!

68
00:05:12,833 --> 00:05:16,708
‫تک‌تک کلماتی که از دهنش بیرون میاد
‫آغشته به دروغه.

69
00:05:16,750 --> 00:05:18,250
‫امیدوارم بدونین.

70
00:05:19,583 --> 00:05:20,958
‫باشه، ما بیشتر شبیه همکاریم.

71
00:05:21,000 --> 00:05:23,833
‫ما کمک و همدستی می‌کنیم.

72
00:05:23,958 --> 00:05:26,708
‫شماها بیشتر شبیه حیوون خونگی هستین.

73
00:05:30,625 --> 00:05:31,916
‫ما یامه‌ژا رو دیدیم.

74
00:05:32,333 --> 00:05:35,208
‫آره، ظاهراً،
‫مامان‌بزرگ داره حال می‌کنه

75
00:05:35,250 --> 00:05:38,083
‫توی سرزمینِ آفتاب و خوش‌گذرونی،

76
00:05:38,125 --> 00:05:42,125
‫و همین‌طوری الله‌بختکی داره آدم‌های رو مخ رو
‫با موج نابود می‌کنه.

77
00:05:42,125 --> 00:05:45,125
‫اون گفت، با نقابش،
‫می‌تونه از مردمش محافظت کنه. ما فکر کردیم...

78
00:05:45,208 --> 00:05:47,208
‫من نمی‌تونم از کسی محافظت کنم.

79
00:05:47,708 --> 00:05:49,500
‫اِشو، این مال توئه؟

80
00:05:51,458 --> 00:05:55,708
‫پدرمون، در خردِ بی‌نهایتش،
‫به من قدرتِ شفا دادن داد

81
00:05:55,833 --> 00:05:58,583
‫بعد از اینکه مردم زخمی شدن،

82
00:05:58,625 --> 00:06:02,333
‫نقص عضو شدن، دل و روده‌شون بیرون ریخت،
کاملاً نابود شدن

83
00:06:02,958 --> 00:06:05,250
‫ما چیزی رو تعمیر می‌کنیم که بشریت می‌شکنه.

84
00:06:05,750 --> 00:06:07,583
‫ما نمی‌تونیم محافظت کنیم.

85
00:06:08,125 --> 00:06:11,833
‫این میلا اولین کسی نیست
‫که اومده دنبال چیزی که مال ماست.

86
00:06:12,708 --> 00:06:15,208
‫انسان‌ها بیشتر از همه از مرگ می‌ترسن.

87
00:06:16,500 --> 00:06:19,583
‫تا آخرین لحظه باهاش می‌جنگن.

88
00:06:24,250 --> 00:06:27,625
‫فکر می‌کنن جاودانه بودن
‫نقطه مقابل مرگه.

89
00:06:30,708 --> 00:06:32,000
‫بذار داشته باشدش.

90
00:06:32,875 --> 00:06:34,083
‫چی؟

91
00:06:34,208 --> 00:06:36,958
‫جاودانگی فقط یه مرگِ تدریجیه.

92
00:06:41,958 --> 00:06:43,708
‫تاج سنگینی می‌کنه،

93
00:06:44,208 --> 00:06:46,458
‫و کمر من دیگه داره می‌شکنه.

94
00:06:47,083 --> 00:06:48,875
‫و خواهرت چی؟

95
00:06:49,458 --> 00:06:50,583
‫کهینده رفته.

96
00:06:51,083 --> 00:06:54,125
‫کارِ ما قرن‌ها پیش اون رو درهم شکست.

97
00:06:54,708 --> 00:06:56,958
‫داستان‌های محلی راجع بهش هست در شمال،

98
00:06:57,583 --> 00:06:59,708
‫مشاهده‌ی ملکه‌ی دیوانه.

99
00:07:00,833 --> 00:07:02,208
‫عادت نوشیدنت جدیده.

100
00:07:02,958 --> 00:07:04,583
‫زمان نسبیه.

101
00:07:06,083 --> 00:07:07,833
‫خوشحالم که داره تو رو از درون می‌خوره.

102
00:07:07,875 --> 00:07:09,333
‫کاری که کردی.

103
00:07:10,333 --> 00:07:11,500
‫خوشحالم.

104
00:07:31,500 --> 00:07:33,875
‫میل به تسلیم شدن رو درک می‌کنم.

105
00:07:34,583 --> 00:07:36,458
‫آسون‌تره.

106
00:07:37,458 --> 00:07:38,458
‫و ساکت‌تر.

107
00:07:39,333 --> 00:07:42,208
‫گمونم امید در
‫چیزهای سخت‌تر وجود داره.

108
00:07:42,750 --> 00:07:45,916
‫امید به اینکه دوباره برخاستن
‫واقعاً تفاوتی ایجاد می‌کنه.

109
00:07:46,958 --> 00:07:48,333
‫تو من رو نمی‌شناسی، غریبه.

110
00:07:48,833 --> 00:07:52,166
‫نه، ولی می‌دونم خواهرت رو دوست داری،

111
00:07:52,666 --> 00:07:55,916
‫و اگه انتخاب کنی که دوباره
‫اون بار رو به دوش نکشی،

112
00:07:56,041 --> 00:07:57,166
‫درک می‌کنم.

113
00:07:57,666 --> 00:08:01,041
‫ولی حداقل بذار کهینده
‫خودش انتخاب کنه.

114
00:08:02,291 --> 00:08:03,666
‫بگو کجاست.

115
00:08:04,166 --> 00:08:05,666
‫چون اگه میلا اول برسه اونجا،

116
00:08:05,708 --> 00:08:09,333
‫بهت قول میدم
‫به کهینده حق انتخاب نمیده.

117
00:08:15,583 --> 00:08:17,583
‫مطمئنی این مختصات درسته؟

118
00:08:17,666 --> 00:08:21,458
‫چون این یه کوه یخه
‫وسطِ ناکجاآباد.

119
00:08:21,541 --> 00:08:23,958
‫از نظر فنی، یه قلعه‌ی وایکینگه.

120
00:08:24,041 --> 00:08:26,166
‫و به این‌ها نیاز پیدا می‌کنین.

121
00:08:50,666 --> 00:08:51,666
‫می‌شه بپرسم...

122
00:08:51,708 --> 00:08:53,291
‫ترجیح میدم نپرسی.

123
00:08:56,208 --> 00:09:00,416
‫ولی معلومه زنی نیستی
‫که «نه» شنیدن براش جواب آسونی باشه.

124
00:09:00,458 --> 00:09:02,708
‫- این اخلاقت رو دوست دارم.
‫- بی‌خیال، اون رو بده من!

125
00:09:02,791 --> 00:09:04,666
‫کم و بیش.

126
00:09:05,416 --> 00:09:08,583
‫وقتی اوضاع خراب شد،
‫اِشو از دنیا پنهان شد.

127
00:09:08,625 --> 00:09:09,625
‫من کونگ‌فو بلدم.

128
00:09:09,666 --> 00:09:12,708
‫ولی کهینده و من سعی کردیم نجاتش بدیم.

129
00:09:12,791 --> 00:09:14,041
‫طرف‌ها مهم نبودن.

130
00:09:15,166 --> 00:09:18,416
‫مذهب، سیاست،
‫آخرش هیچ‌کدوم مهم نیست.

131
00:09:18,958 --> 00:09:20,958
‫انسان‌ها کیسه‌هایی از گوشت و استخوانن،

132
00:09:21,041 --> 00:09:23,708
‫چه به بابانوئل باور داشته باشن
‫چه به فضایی‌ها.

133
00:09:24,958 --> 00:09:27,833
‫دردشون دقیقاً یکسانه.

134
00:09:27,916 --> 00:09:29,666
‫بله...

135
00:09:35,541 --> 00:09:37,333
‫اون یه بار سعی کرد بهشون بگه.

136
00:09:39,083 --> 00:09:40,666
‫هیچ‌کس گوش نداد.

137
00:09:42,791 --> 00:09:44,583
‫منظورت داستانِ «ایله ایفه»ـست؟

138
00:09:45,166 --> 00:09:47,541
‫تو تاریخ ما رو می‌دونی.

139
00:09:48,166 --> 00:09:49,958
‫دارم یاد می‌گیرم.

140
00:09:50,041 --> 00:09:52,416
‫در آغاز،
‫انسان‌ها برابر خلق شدند.

141
00:09:52,541 --> 00:09:53,916
‫یه مدینه فاضله بود.

142
00:09:54,416 --> 00:09:57,666
‫ولی بعد مردم خواستن احساس خاص بودن بکنن،
‫پس بیشتر خواستن.

143
00:09:57,708 --> 00:09:58,916
‫بیشتر نه.

144
00:09:59,458 --> 00:10:01,208
‫متفاوت‌تر.

145
00:10:02,041 --> 00:10:06,666
‫اِشو بهشون هشدار داد
‫که منجر به جنگ و دل‌شکستگی می‌شه.

146
00:10:07,166 --> 00:10:12,041
‫با این حال، اون‌ها خواستن
‫که انتخابِ متفاوت بودن رو داشته باشن.

147
00:10:12,666 --> 00:10:14,458
‫ولی اون راست می‌گفت.

148
00:10:14,541 --> 00:10:17,666
‫تنها کاری که کرد این بود که
‫باعث شد از تفاوت‌هاشون بترسن.

149
00:10:18,833 --> 00:10:20,833
‫وقتی برده‌دارهای فرانسوی اومدن،

150
00:10:21,333 --> 00:10:23,583
‫فکر می‌کردن متفاوتن.

151
00:10:24,083 --> 00:10:25,208
‫بهترن.

152
00:10:25,916 --> 00:10:27,708
‫اون‌ها مردم ما رو گرفتن،

153
00:10:27,791 --> 00:10:29,916
‫هر چیزی که مال خودمون می‌دونستیم،

154
00:10:30,416 --> 00:10:32,083
‫از جمله نقاب‌هامون.

155
00:10:33,166 --> 00:10:34,208
‫صادقانه بگم،

156
00:10:35,083 --> 00:10:37,791
‫هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم
‫از دیدن دوباره‌اش احساس آرامش کنم.

157
00:10:38,791 --> 00:10:40,333
‫کجا پیداش کردی؟

158
00:10:40,416 --> 00:10:41,791
‫توی یه کشتی غرق شده.

159
00:10:41,916 --> 00:10:45,791
‫همون برده‌دارهای فرانسوی،
‫کشتی‌شون بیرون نیواورلئان غرق شد.

160
00:10:47,958 --> 00:10:50,458
‫یه جایی توی وجود اون موشِ ترسوی لاغر

161
00:10:50,541 --> 00:10:54,083
‫کسی هست که قدرت این رو داشته
‫جلوی همه‌ی این‌ها رو بگیره.

162
00:10:55,958 --> 00:10:57,916
‫الان باورش سخته، نه؟

163
00:10:58,458 --> 00:10:59,541
‫منظورت چیه؟

164
00:11:00,166 --> 00:11:01,333
‫بهت نگفته؟

165
00:11:01,833 --> 00:11:03,541
‫قدرتِ نقابش رو؟

166
00:11:21,791 --> 00:11:23,291
‫اثری از دوستت نیست.

167
00:11:23,916 --> 00:11:27,041
‫اون اینجاست، یا به زودی میاد.

168
00:11:27,583 --> 00:11:29,666
‫اگه نمی‌دونست کجا ازشون استفاده کنه

169
00:11:29,708 --> 00:11:31,458
‫دنبال نقاب‌های شما توی نیواورلئان نمی‌رفت.

170
00:11:33,583 --> 00:11:34,791
‫نزدیک بمون.

171
00:11:48,541 --> 00:11:50,208
‫مردِ خوش‌تیپ.

172
00:11:59,583 --> 00:12:00,916
‫شروع کن به کندن.

173
00:12:01,541 --> 00:12:05,458
‫من واقعاً برای کار یدی
‫مثل تو ساخته نشدم.

174
00:12:10,583 --> 00:12:11,666
‫ای بابا.

175
00:12:59,416 --> 00:13:01,416
‫دیوونه شدی؟

176
00:13:02,583 --> 00:13:03,958
‫من یه راه دیگه دیدم.

177
00:13:06,416 --> 00:13:08,541
‫به کندن ادامه بده.

178
00:13:08,583 --> 00:13:11,458
‫هر کی اول رسید اونجا،
‫یادتون باشه، میلا نقابِ اُکو رو داره،

179
00:13:11,541 --> 00:13:14,041
‫و برای گرفتنِ نقاب کهینده
‫در کشتنِ اون تردید نمی‌کنه.

180
00:13:14,541 --> 00:13:16,958
‫اگه تو کسی هستی که اول به خواهرم می‌رسی،

181
00:13:17,541 --> 00:13:18,708
‫مراقب باش.

182
00:14:00,166 --> 00:14:01,416
‫کهینده؟

183
00:14:03,916 --> 00:14:05,041
‫من دوستم.

184
00:14:05,791 --> 00:14:08,958
‫من با خواهر و برادرت، اِشو و تایوو اومدم.

185
00:14:09,041 --> 00:14:10,208
‫تایوو؟

186
00:14:11,666 --> 00:14:12,791
‫نه.

187
00:14:13,083 --> 00:14:14,666
‫ما نمی‌خوایم ببینیمش.

188
00:14:14,708 --> 00:14:16,666
‫مجبورمون می‌کنه دوباره انجامش بدیم.

189
00:14:20,041 --> 00:14:22,458
‫همه‌ش رو از اول.

190
00:14:25,166 --> 00:14:26,458
‫تو کی هستی؟

191
00:14:30,541 --> 00:14:32,333
‫من شخص خاصی نیستم.

192
00:14:32,916 --> 00:14:34,291
‫فقط می‌خوام کمک کنم.

193
00:14:36,666 --> 00:14:37,875
‫کمک؟

194
00:14:38,166 --> 00:14:40,291
‫ما به کمک تو نیاز نداریم.

195
00:14:40,916 --> 00:14:42,416
‫اون‌ها اون بیرون نیاز دارن.

196
00:14:43,458 --> 00:14:46,166
‫بیشتر از چیزی که ما بتونیم کمک کنیم.

197
00:14:47,583 --> 00:14:48,958
‫لارا؟

198
00:14:59,166 --> 00:15:00,250
‫خواهر؟

199
00:15:13,166 --> 00:15:16,333
‫خواهر، منم.

200
00:15:18,041 --> 00:15:20,791
‫ایفه، آیا امیدت اینقدر نابود شده؟

201
00:15:25,166 --> 00:15:27,166
‫بیا دوباره پیداش کنیم.

202
00:15:28,791 --> 00:15:30,083
‫با هم.

203
00:15:30,791 --> 00:15:32,333
‫می‌تونیم همونی باشیم که بودیم.

204
00:15:33,333 --> 00:15:34,666
‫مثل یه خانواده.

205
00:15:35,291 --> 00:15:37,541
‫می‌تونیم امید باشیم.

206
00:15:51,541 --> 00:15:54,416
‫مهاجمان! فاتحان!

207
00:15:56,083 --> 00:15:57,291
‫میلاست.

208
00:15:59,458 --> 00:16:00,541
‫من معطلش می‌کنم.

209
00:16:00,666 --> 00:16:02,416
‫سعی کن ببریش بیرون.

210
00:16:07,166 --> 00:16:08,416
‫منم میام.

211
00:16:32,833 --> 00:16:33,833
‫لارا!

212
00:16:57,333 --> 00:16:59,416
‫فکر می‌کردم تا الان غذای کوسه شدی.

213
00:17:00,083 --> 00:17:02,416
‫متأسفم که ناامیدت کردم.

214
00:17:39,166 --> 00:17:41,291
‫هیچ‌وقت تمومش نمی‌کنن، نه؟

215
00:17:48,791 --> 00:17:51,458
‫از این کار لذتی نمی‌برم.

216
00:18:07,791 --> 00:18:09,333
‫اوه!

217
00:18:09,916 --> 00:18:11,083
‫نه! هی!

218
00:18:32,708 --> 00:18:33,958
‫ها!

219
00:18:44,458 --> 00:18:46,333
‫لارا!

220
00:18:54,666 --> 00:18:56,541
‫لارا.

221
00:19:18,583 --> 00:19:19,916
ها؟

222
00:19:43,041 --> 00:19:44,666
‫نه. نه.

223
00:20:03,291 --> 00:20:04,791
‫نه!

224
00:20:32,458 --> 00:20:33,541
‫خواهر.

225
00:20:34,791 --> 00:20:36,333
‫باید بریم، خواهر.

226
00:21:00,500 --> 00:21:02,000
‫نگران نباش.

227
00:21:02,041 --> 00:21:05,666
‫من از کسانی که لایق محافظت هستن
‫محافظت می‌کنم.

228
00:21:06,291 --> 00:21:09,625
‫فداکاریِ اون صلح میاره.

229
00:21:15,666 --> 00:21:16,666
‫میلا!

230
00:21:27,625 --> 00:21:29,625
‫ولم کن!

231
00:21:31,791 --> 00:21:32,916
‫خواهر.

232
00:21:34,125 --> 00:21:36,166
‫یالا، خواهر.

233
00:21:39,250 --> 00:21:40,250
‫یالا.

234
00:21:41,000 --> 00:21:43,625
‫خواهش می‌کنم. خواهش می‌کنم.

235
00:22:01,416 --> 00:22:03,000
‫نه!

236
00:22:30,875 --> 00:22:32,750
‫این چیزی‌ـه که همه‌ی شما هستین.

237
00:22:33,625 --> 00:22:35,750
‫همیشه همین خواهید بود.

238
00:22:36,791 --> 00:22:37,875
‫بله.

239
00:22:38,541 --> 00:22:42,750
‫واسه همینه که ما به زنانی مثل تو نیاز داریم
‫که تسلیم نشن.

240
00:23:09,875 --> 00:23:12,791
‫خب، اگه بخوام به عملکردمون نمره بدم،

241
00:23:12,875 --> 00:23:14,666
‫می‌گفتم عالی

242
00:23:14,750 --> 00:23:16,000
‫در گند زدن به همه‌چی،

243
00:23:16,041 --> 00:23:18,916
‫و بد در بهتر کردن اوضاع،

244
00:23:19,000 --> 00:23:20,541
‫طبق معمول.

245
00:23:21,500 --> 00:23:23,291
‫خیلی متأسفم بابت خواهرت، اِشو.

246
00:23:28,916 --> 00:23:32,291
‫حرف پوچیه، اینکه به تایوو بگی تسلیم نشه.

247
00:23:34,291 --> 00:23:36,000
‫خیلی سخته، سم.

248
00:23:36,125 --> 00:23:38,875
‫همه‌ی این‌ها. یعنی، ما داریم
چی کار می‌کنیم؟

249
00:23:38,916 --> 00:23:41,750
‫هر کاری که داریم می‌کنیم،
‫من دیگه نمی‌خوام انجامش بدم.

250
00:23:44,875 --> 00:23:47,041
‫ما کاری که
از دستمون برمیاد رو می‌کنیم، لارا

251
00:23:47,125 --> 00:23:48,916
‫این تنها کاریه که از هر کدوم‌مون برمیاد.

252
00:23:49,416 --> 00:23:53,625
‫ولی تایوو و کهینده،
‫اون‌ها مجبور بودن قرن‌ها تنها انجامش بدن.

253
00:23:53,666 --> 00:23:56,791
‫تو من رو داری، جونا، ابی، زیپ.

254
00:23:56,875 --> 00:23:58,625
‫وقتی شرایط سخت می‌شه،

255
00:23:58,666 --> 00:24:00,750
‫نباید بترسی که تکیه کنی.

256
00:24:03,625 --> 00:24:05,541
‫حالت خوبه؟

257
00:24:06,500 --> 00:24:08,041
‫خوبم.

258
00:24:08,125 --> 00:24:09,625
‫چرا اصلاً دارن این کار رو می‌کنن؟

259
00:24:09,750 --> 00:24:12,291
‫باید وقتی توجه کاملشون رو داشتیم
‫ازشون می‌پرسیدی.

260
00:24:12,375 --> 00:24:14,250
‫«هی، دارین چی کار می‌کنین؟»

261
00:24:15,375 --> 00:24:16,541
‫ایده‌ی بدی نیست.

262
00:24:17,500 --> 00:24:18,916
‫اِشو راست می‌گه.

263
00:24:19,000 --> 00:24:20,666
‫باید فقط ازش بپرسیم.

264
00:24:21,166 --> 00:24:22,208
‫نه.

265
00:24:22,250 --> 00:24:23,416
[دعوتنامه‌ی جشن خیریه‌ی بالماسکه‌ی پیتوس]

266
00:24:23,416 --> 00:24:25,791
‫چیه؟ تو ایده‌ی بهتری داری؟

267
00:24:40,000 --> 00:24:43,250
‫زیپ، به اکیپ همیشگی زنگ بزن.

268
00:24:44,125 --> 00:24:46,125
‫ما داریم می‌ریم مهمونی.

269
00:24:50,458 --> 00:24:54,541
[مهاجم مقبره]
[افسانه‌ی لارا کرافت]
