‫♪ بیاید دور هم جمع بشید و به این داستان گوش کنید ♪
‫♪ اینجا در پارگ خوس جایی که ارواح بازی میکنن ♪
‫♪ یک نفر باید از قلمروی چوماش محافظت کنه ♪
‫♪ کی صدامون رو میشنوه تا روز رو نجات بده؟ ♪
‫♪ تکاوران روحی وارد میشن! ♪ ‫♪ اوه، آره! ♪
‫♪ تکاوران روحی وارد میشن! ♪ ‫♪ یوهو! ♪
‫♪ تکاوران روحی وارد میشن! ♪ ‫♪ آره! ♪
‫♪ طوفان یا سیل ♪ ‫♪ خورشید خفته یا کولاک ♪
‫♪ کودی خرس‌‍ه، سامر شاهین‌‍ه با ادی لاکپشت‌‍ه ♪
‫♪ با دوستشون گرگی... ♪ ‫♪ و بهترین دوستشون مارمولک ♪
‫♪ شما هم بیاید و خوش بگذرونید ♪
‫♪ و همه میگیم: «درود!» ♪
‫♪ تکاوران روحی وارد میشن! ♪ ‫♪ اوه، آره! ♪
‫♪ تکاوران روحی وارد میشن! ♪ ‫♪ یوهو! ♪
‫♪ تکاوران روحی وارد میشن! ♪
‫♪ تکاوران روحی ♪
‫«تکاوران روحی»
‫«کوه تندر»
‫اوه، نشون تکاور، تو کجایی؟
‫زیر مبل نیست.
‫دنبال این میگردید؟
‫کودی، سامر، فکر کنم ما یه مهمون داریم.
‫سلام، گرگی.
‫تو باید منو بگیری.
‫بیا اینجا، گرگی.
‫قبل از اینکه کسی تو رو ‫ببینه اون نشون رو به من بده.
‫آفرین، کودی.
‫این هر نشونی نیست.
‫-این نشون سرگرده. ‫-ادی راست میگه.
‫هرچی نباشه، سرگرد مسئول
‫همه چیز و هر موجودیه!
‫این بزرگترین و مهم‌ترین کار دنیاست.
‫کسی نشون من رو ندیده؟
‫چیه؟ پسش دادم.
‫- تو باید به پارک روح برگردی. ‫- قبل از اینکه مامان ببینتت.
‫اوه، درسته.
‫بعدا بوتون میکنم.
‫یا شاید شماها اول منو بو کنید.
‫صد ساله که حموم نرفتم.
‫خوش به حالت.
‫بفرمایید مامان.
‫- ما پیداش کردیم. ‫- البته با یه کم کمک.
‫ممنون بچه‌ها.
‫حالا کی برای اولین روز فصل هیجان زده‌ست؟
‫- من! علم در انتظاره. ‫- بابا!
‫- اوه سلام بابا. ‫- چه خفن.
‫گزارش پهپاد من میگه ‫که ما یه طوفان بزرگ رو رد کردیم؛
‫که یعنی اولین روز بی‌نظیری میشه.
‫حتما میشه.
‫امروز روز بسیار ویژه‌ای برای خانواده اسکای‌سدار،
‫و پارک ملی خوسه.
‫کودی، سامر، ادی.
‫از امروز، شماها رسماً تکاوران جوان هستید.
‫این بهترین روز زندگی منه.
‫یونیفرم خودم؟
‫یه تکاور واقعی؟
‫مطمئنی؟ ‫واقعا فکر میکنی ما آماده‌ایم؟
‫البته که مطمئنم، ادی. ‫شماها بیشتر از چیزی که فکر میکنید آماده‌اید.
‫این نشون‌ها آخرین تکه‌ای هستن که شماها رو
‫به عنوان تکاوران جوان رسمی معرفی میکنن.
‫اگر آماده نبودید اونا رو بهتون نمیدادم.
‫شما سه نفر عاشق این پارک هستید.
‫شماها تکاوران شگفت انگیزی میشید.
‫نمیدونم، من احساس نمیکنم آماده تکاور شدن باشم.
‫این پارک قرار نیست خودش باز بشه.
‫به یک خانواده تکاور نیاز داره.
‫اما اول یه بغل خرسی به مامان بدید ببینم!
‫مامان!
‫درود کوهنوردان، من کودی هستم.
‫-سلام، من سامر هستم. ‫- منم ادیم.
‫ما تکاوران جوان پارک هستیم!
‫اوه، من همیشه میخواستم این جمله رو بگم.
‫ما تکاوران جوان پارک هستیم.
‫ما شما رو در بزرگترین مسیر ‫پیاده‌روی چوماش هدایت میکنیم.
‫من صدای پرنده‌های مورد ‫علاقه‌ام رو به شما یاد میدم.
‫-خیلی راحت تر از چیزیه که به نظر میاد. ‫-من تنقلات دارم و ادی هم...ادی؟
‫و منم نقشه رو دارم.
‫من آمادم، حتما هستم.
‫وای، اون چی بود؟
‫این اصلا خوب نیست.
‫ولی فکر کردم بابا گفت طوفان رو رد کردیم؟!
‫خب، به نظر که ما امروز نمیتونیم ‫تکاوران جوان باشیم.
‫- وقتشه بریم داخل. ‫- تا حالا همچین چیزی ندیدم.
‫طوفان برگشته، و حتی بزرگتر از قبله.
‫این به این معنیه که پیاده‌روی...لغو شده؟!
‫نه فقط پیاده‌روی،
‫اگر طوفان متوقف نشه، باید کل پارک رو ببندیم.
‫صبر کن چی؟ باید پارک رو ببندیم؟
‫ما باید یه کاری بکنیم.
‫مثل رفتن به خونه؟
‫نه، خونه رفتن نه.
‫ارواح چطور؟ ‫اونا ممکنه بدونن چه خبره.
‫باشه، شاید ارواح بتونن این مشکل رو برطرف کنن.
‫فقط یک راه برای فهمیدنش هست.
‫♪ بزن بریم، تکاوران روحی! ♪
‫♪ وقت فراخوندن تکاوران روحی‌‍ه ♪
‫♪ بزن بریم، تکاوران روحی! ♪
‫♪ فرا خوندن کودی، سامر و ادی ♪
‫کودی خرس‌‍ه!
‫سامر شاهین‌‍ه!
‫♪ تکاوران روحی، تکاوران روحی! ♪
‫و ادی لاکپشت‌‍ه!
‫♪ بزن بریم، تکاوران روحی! ♪
‫♪ وقت فراخوندن تکاوران روحی‌‍ه ♪
‫♪ تکاوران روحی‌‍ آماده‌ان ♪
‫پرندگان تندر.
‫وقتی اونا پرواز میکنن با بال‌های ‫بزرگ‌شون رعد و برق میسازن.
‫پس این چیزیه که باعث این همه بارون شده.
‫من تعجب میکنم که چرا اونا اینجان،
‫پرندگان تندر در شمال زندگی میکنن.
‫به نظر تو اونا خوبن؟
‫نمیدونم، اما بهتره بریم ‫یه سر بهشون بزنیم تا مطمئن بشیم.
‫سامر، چرا سریع به اونجا پرواز نمیکنی
‫تا لزشون بپرسی که به کمک نیاز دارن یا نه؟ ‫بعدش میتونیم بریم خونه.
‫ایده خوبیه، چشم رو هم بذارید من برمیگردم.
‫بزن بریم.
‫تقریبا
‫رسیدم!
‫گرفتمت.
‫اوه! ممنون کودی.
‫خب، تو همه تلاشت رو کردی.
‫اگر تو نمیتونی به سمت اونا پرواز کنی ‫و اونا نمیتونن به سمت ما پرواز کنن،
‫فقط باید بریم خونه.
‫ادی، همینه.
‫واقعاً؟
‫منظورم اینه که البته همینطوره.
‫اما دوباره بهم بگو.
‫ما فقط باید پرندگان تندر رو پیش خودمون بیاریم.
‫من یه صدای عالی سراغ دارم.
‫برای صدا زدن پرنده تندر، ‫باید مثل رعد و برق پا بکوبیم.
‫بعد اینجوری صداش کنید.
‫داره کار میکنه.
‫-فکر کردم یکی صدامون کرد. ‫-منم همینطور، اسکای؟
‫- خودتی؟ ‫- سلام، این پایین.
‫من و برادر و خواهرم اینجاییم تا کمک کنیم.
‫آره، شما خیلی از خونه دور شدید ‫همه چیز خوبه؟
‫و اسکای کیه؟
‫اسکای جوجه تندر ماست.
‫ما نمیتونیم پیداش کنیم، ‫کل روز داریم میگردیم.
‫قرار بود امروز به خونه، ‫به سمت کوه تندر پرواز کنیم،
‫اما وقتی زمان رفتن رسید، اون با ما نبود.
‫ما بدون اون هیچ جا نمیریم.
‫ما بهتون کمک میکنیم اسکای رو پیدا کنید.
‫نمیخوام پز بدم، ولی من تو ‫بو کشیدن چیزها خیلی خوبم.
‫و منم خیلی سریعم.
‫و من مطمئن نیستم که این ایده خوبی باشه.
‫متشکرم؛ اگر جدا بشیم میتونیم ‫قسمت بیشتری از پارک رو پوشش بدیم.
‫اگر چیزی دیدید صدامون کنید، و ما سریع میایم اونجا.
‫اسکای؟
‫اسکای عزیزم کجایی؟
‫شما بچه‌ها بدون من به گشتن ادامه بدید.
‫ادی مشکل چیه؟
‫من خیلی میترسم.
‫فکر نمیکنم آماده باشم که یه تکاور باشم.
‫من فقط یه بچه و یه لاکپشتم.
‫من کیم که روز رو نجات بدم؟
‫مامان و بابا خیلی راحت نشونش میدن،
‫اما کار بزرگیه.
‫حق با توئه، بزرگه.
‫اما ما پارک رو مثل کف دستمون میشناسیم.
‫منظورم اینه که ما اون رو ‫بهتر از هرکس دیگه‌ای بلدیم.
‫ما لازم نیست همه چیز رو بدونیم.
‫فقط باید همه تلاش‌مون رو بکنیم.
‫- اگر خراب کنم چی؟ ‫- ما خراب نمیکنیم.
‫ما یه تیم هستیم.
‫ما با هم باهم از پس هر طوفانی بر میایم.
‫امیدوارم اسکای خوب باشه طوفان داره شدیدتر میشه.
‫شاید ما نمیتونیم اونو پیدا کنیم چون قایم شده.
‫شاید اون ترسیده.
‫همینه، ادی.
‫اگر تو یک پرنده تندر ترسیده بودی، ‫کجا قایم میشدی؟
‫اونجا، میرفتم اونجا.
‫اون غار مثل لاک من دنج به نظر میرسه.
‫حق با توئه ادی، اون اونجاست.
‫یعنی باید خیلی ترسیده باشه،
‫شاید تو باید باهاش صحبت کنی؟
‫نمیدونم.
‫درود، جوجه تندر.
‫من ادی هستم.
‫اسکای، تو اونجایی؟
‫من فکر نمیکنم اون اونجا
‫اوه، سلام.
‫حالت خوبه؟
‫ترسیدم.
‫من میدونم که دقیقا چه احساسی داری.
‫میخوای یه رازی رو بدونی؟
‫امروز منم خیلی ترسیده بودم.
‫روز بزرگی برای هر دوی ماست.
‫به خصوص تو.
‫تو باید به خونه به سمت کوه تندر پرواز کنی.
‫بوم بوم، ترسناکه.
‫بله، بوم بوم ترسناکه.
‫اما تا زمانی که میدونی رعد چیه،
‫میدونی که نمیتونه به تو آسیب برسونه.
‫این صدا فقط صدای بال زدن هم نوع‌های توئه.
‫فلپ-فلپ؟
‫میدونی، لازم نیست تو همه چیز ‫رو در مورد پرنده تندر بودن رو
‫تو اولین پروازت بدونی.
‫تو فقط باید همه تلاشت رو بکنی.
‫تو بیشتر از چیزی که فکر میکنی آماده‌ای، ‫بنابراین لازم نیست بترسی.
‫الان آماده بیرون آمدن هستی؟
‫اون از غار اومد بیرون.
‫و تو هم از لاکت بیرون اومدی.
‫- مامان؟ بابا؟ ‫- اسکای عزیزم کجایی؟
‫بیاید اونو به خونواده‌ش برگردونیم، همه آماده‌ان؟
‫- آماده. ‫- آماده.
‫اسکای!
‫تو اینجایی.
‫خیلی نگران بودیم.
‫ما نمیتونیم به اندازه کافی ‫ازتون تشکر کنیم، کوچولوها.
‫ما به حفاظت از پارک کمک میکنیم.
‫همه چیز و هر موجودی.
‫اون یه کم از پرواز میترسید،
‫اما حالا که میدونه با خانواده‌شه،
‫اون برای رویارویی با طوفان آماده‌ست.
‫بوم بوم.
‫این چیزیه که من بهش میگم یه روز زیبا.
‫درست همونطور که پهپاد پدر گفته بود میشه.
‫این یعنی که ما هنوز برای هدایت مسیر وقت داریم.
‫البته اگر تو آماده‌ای، ادی...ادی؟
‫بجنبید، ما یه پیاده‌روی برای نجات دادن داریم.
‫نمیدونم چه اتفاقی افتاده، ‫اما طوفان از بین رفته.
‫این یعنی که الان ما میتونیم ‫اولین پیاده‌روی‌مون رو رهبری کنیم؟
‫-من تنقلات رو آوردم. ‫-منم سوت پرنده رو آوردم.
‫و منم نقشه رو آوردم.
‫من شنیدم که یه غار اون بالاست.
‫یه کم ترسناکه، اما قطعا ارزشش رو داره.
‫ما آماده‌ایم اگر شما سه نفر باشید. ‫نظرتون چیه؟
‫بله من آماده‌ام، همه به دنبال من.
‫«آفتاب در حال چرت»
‫شلیک بمب!
‫به این میگن یه شیرجه خوب.
‫هیچ راهی وجود نداره که کودی بتونه شکستت بده.
‫نظرت چیه، کودی؟
‫فکر میکنی میتونی از خواهر کوچیکت بهتر شیرجه بزنی؟
‫و لباس تکاور جدیدم رو خراب کنم؟
‫من اینطور فکر نمیکنم.
‫بیخیال، واقعاً روز گرمیه.
‫گل سرد روی خزهای بدنت حس خوبی میده.
‫منظورم پوستته.
‫به هیچ وجه. ‫تکاوران واقعی لباس‌های نامرتب ندارن.
‫اونا قهرمانن.
‫و قهرمان‌ها خوب به نظر میرسن؛ مثل من.
‫هی منم مثل یه قهرمان به نظر میرسم.
‫البته بیشتر اوقات.
‫من یه نظر بهتر دارم.
‫بیاید ببینیم دی‌دی در حال انجام چه کاریه.
‫ایده خوبیه.
‫دی‌دی کجایی؟
‫- برای من بو میکشی؟ ‫- دی‌دی!
‫- سلام دی‌دی. ‫- بغل خرسی!
‫سلام، تکاوران جوان. ‫مراقب دوربین باشید.
‫اوه، این دوربین از لباس‌های جدید ما عکس میگیره؟
‫من ژست‌های زیادی دارم.
‫ژست «خرس مغرور».
‫ژست «آل استار».
‫- ژست «کودی قهرمان». ‫- اوه شاید بعدا عکس بگیریم.
‫من قرار بود از کرکس‌های پارک عکس بگیرم.
‫یا همونطور که تو زبان سماله چوماش میگیم «آلمی».
‫آلمی؟ این پرنده مورد علاقه منه.
‫در واقع همه پرندگان پرنده مورد علاقه من هستن.
‫اما من عاشق کرکس‌هام.
‫و اونا عاشق غروب آفتابن.
‫حق با توئه، سامر.
‫اونا هر روز هنگام غروب بر فراز پارک پرواز میکنن.
‫مشکل اینه که به نظر نمیاد ‫خورشید به این زودی‌ها غروب کنه.
‫اوه، حتما به همین دلیله که انقدر گرمه.
‫باید برم بابات رو پیدا کنم.
‫اون ساعت، دقیقه و ثانیه ‫دقیق غروب خورشید رو میدونه.
‫واقعا داره دیر میشه.
‫معمولاً خورشید تا الان غروب نمیکرد؟
‫- میدونی ادی درست میگه. ‫- مارمولک!
‫سلام، اونوکوک.
‫تو باید منو دنبال کنی اما زود ‫باش چون من خیلی سرحالم.
‫خون سرد من با این همه حرارت گرم شده.
‫مارمولک‌ها به دما واکنش نشون میدن.
‫مارمولک، در مورد چی صحبت میکنی؟
‫ارواح به کمک شما نیاز دارن، بیاید دنبالم.
‫- کاش ماهم میتونستیم از دیوارها رد بشیم. ‫-ما میتونیم یه کار بهتر بکنیم.
‫♪ بزن بریم، تکاوران روحی! ♪
‫♪ وقت فراخوندن تکاوران روحی‌‍ه ♪
‫♪ بزن بریم، تکاوران روحی! ♪
‫♪ فرا خوندن کودی، سامر و ادی ♪
‫کودی خرس‌‍ه!
‫سامر شاهین‌‍ه!
‫♪ تکاوران روحی، تکاوران روحی! ♪
‫و ادی لاکپشت‌‍ه!
‫♪ بزن بریم، تکاوران روحی! ♪
‫♪ وقت فراخوندن تکاوران روحی‌‍ه ♪
‫♪ تکاوران روحی‌‍ آماده‌ان ♪
‫تکاوران روحی! شما اینجایید.
‫باور نمیکنید چه اتفاقی افتاده،
‫اصلا نمیتونید حدس بزنید، وحشتناکه.
‫خورشید داره تو پارک چرت میزنه؟
‫اوه، شماها کارتون خوبه.
‫واقعا خوبه.
‫میدونیم.
‫اجازه بدید خودم رو معرفی کنم.
‫من اسم‌های زیادی دارم.
‫من آلمی هستم، پرنده شگفت انگیز و بزرگ غرب،
‫کرکس شجاع یا خوش تیپ‌ترین در تمام سرزمین.
‫ما فقط اونو کرکس صدا میکنیم.
‫داستان از این قراره، تکاوران روحی.
‫اگر خورشید به آسمون برنگرده، ‫هیچوقت بیدار نمیشه.
‫و اگر بیدار نشه، هیچوقت تنظیم نمیشه.
‫یعنی شب هیچوقت نمیاد.
‫و اون وقتیه که من بهترین شوخی‌هام رو انجام میدم.
‫من احمقانه‌ترین برنامه رو برای امشب دارم.
‫هی، قرار بود منتظر علامت من بمونید.
‫گرگی حتی بدترین قسمت رو هم بهتون نگفته،
‫اگر بیرون خیلی روشن باشه، ‫من نمیتونم راحت بخوابم.
‫دقیقاً چطوری قراره خورشید رو حرکت بدیم؟
‫اگر میخواستم میتونستم این کار رو انجام بدم.
‫اما نمیخوام.
‫ وگرنه بعدا انرژی شوخی کردن ندارم.
‫پس تنها روح دیگه‌ای که انقدر قویه که ‫بتونه اون توپ بزرگ نور رو به حرکت دربیاره
‫اون منم.
‫اوه، شما این چیزهای قدیمی رو تحسین میکنید؟
‫وای، پرهات بی‌نظیرن!
‫میدونم، کرکس‌ها به داشتن پرهای ‫جسورانه و قهرمانانه مشهورن.
‫باید بگم خز بدن تو هم بدک نیست.
‫بدیهیه که مثل پرهای من نیست؛
‫پس میتونی قهرمان بازی رو به من بسپری.
‫اما پرهای تو، اگر خیلی به خورشید ‫نزدیک شوید چه اتفاقی براشون میافته؟!
‫واقعاً به این موضوع فکر نکرده بودم.
‫احتمالا از گرما میسوزن.
‫- شاید این ایده خوبی نباشه. ‫- اوه، چرا هست، تو یه قهرمان میشی.
‫اما من مثل یک قهرمان به نظر نمیام.
‫حداقل نه بدون پرهای خیره کننده‌ام.
‫هیچ خواب زیبایی نمیتونه سوختگی پر رو برطرف کنه.
‫نگران نباش، ما یه راه دیگه پیدا میکنیم.
‫تکاوران روحی، بزنید بریم!
‫ما میتونیم خورشید رو با طناب بکشیم.
‫یوهو!
‫زدم به خال. ‫همگی، بکشید.
‫خورشید خیلی گرمه،
‫پرتوهای خورشید طناب ‫رو حسابی سوزوند.
‫اگر خورشید خیلی گرمه، ‫شاید بتونیم اونو خنک کنیم.
‫شیرجه روحی!
‫وای، اون آب رو تبدیل به بخار کرد.
‫آه، خیلی بد شد.
‫مطمئن بودم که کار میکنه.
‫قلقلکم میاد! بس کن!
‫خودشه؛ اگر خورشید رو قلقلک بدیم تا بیدار بشه چی؟
‫ما فقط به یه چیز نرم نیاز داریم.
‫- به من نگاه نکن. ‫- اوه من اینو دارم.
‫گیلی، گیلی، گیلی.
‫- ماه... ‫- داره کار میکنه.
‫آفرین، گرگی.
‫و حتی یکی از پرهام هم خراب نشد.
‫دمم!
‫داغه
‫بهتر شد.
‫بالش لازم دارم.
‫- سمت خنک زمین. ‫- بیخیال، بدتر شد.
‫- عجله کن! ‫- توپ آتیش بزرگ!
‫مراقب باش!
‫سمت تخت خودت بمون!
‫منظورم زمینه!
‫نمیتونم نگاه کنم!
‫- سریع‌تر، سریع‌تر! ‫- سریع‌تر از این نمیتونم.
‫خورشید داره بهمون میرسه.
‫باید یه کاری بکنم.
‫اما خز با شکوهت چی!
‫خز من مهم نیست.
‫شماها مهمید.
‫خزم!
‫کودی؟
‫کودی!
‫داره چیکار میکنه؟
‫یه کمک کوچولو بهم بدید.
‫من بین یه سنگ و...یه سنگ سخت دیگه گیر کردم!
‫صبر کن، اگر خورشید دوباره بچرخد،
‫کودی مثل نون سرخ‌شده برشته میشه.
‫من عاشق نون سرخ‌شده‌ام، اما اگر خودم باشم نه.
‫خز قهرمانانه‌اش خراب شده. ‫چرا اون این کار رو میکنه؟
‫اون این کار رو کرد تا ما در امان باشیم.
‫این کاریه که قهرمان‌ها انجام میدن.
‫حق با شماست، ‫و خزش از اون یه قهرمان نساخت.
‫کارهاش اینکارو کردن.
‫منم باید قهرمان بشم!
‫دارم میام، کودی!
‫- کودی! ‫- تو آزاد شدی.
‫- من خیلی نگران بودم. ‫- متشکرم.
‫در واقع، کرکس کسیه که باید ازش تشکر کنیم.
‫کرکس، خودتی؟
‫پرهای آفتاب سوخته و
‫میدونم که نمیخواستی پرهات رو خراب کنی؛ حالت خوبه؟
‫خوب؟
‫نه اصلا حالم خوب نیست؛
‫من عالیم!
‫اونا جسورن، اونا با شکوهن.
‫- اونا... ‫- قهرمانانه هستن.
‫این کلمه‌ایه که دنبالش بودم.
‫تو یه قهرمانی، ‫مهم نیست که پرهات چه شکلین.
‫و باید بگم که اونا باحال به نظر میرسن.
‫ممنون که نجاتم دادی.
‫این منم که باید از تو تشکر کنم.
‫وقتی دیدم که تو خودت رو فدای دوستامون کردی،
‫تو به من الهام بخشیدی که همین کار رو انجام بدم.
‫♪ من خیلی قهرمانانه به نظر میرسیدم ♪
‫♪ پرهای من عالی بودن ♪
‫♪ زیبا، جسور، و بی‌نظیر ♪
‫♪ با درخشش خاص و شیک ♪
‫♪ تا زمانی که تو به من کمک کردی ♪
‫♪ با جرقه قهرمانانه‌ات ♪
‫♪ در اعماق وجودم برو ♪
‫♪ این جاییه که تو علامت قهرمانی من رو پیدا میکنی ♪
‫♪ شما یه قهرمان رو از قلبش خواهید شناخت ♪
‫♪ اگر گل شروع به پاشیدن کرد ♪
‫♪ من به سمت طوفان میرم ♪
‫♪ سبک قهرمانانه ایجاد کردن ♪
‫♪ خیلی بیشتر از یه لباس فرمه ♪
‫♪ قیافه فقط حواس پرتیه ♪
‫♪ ظاهر به حساب نمیاد ♪
‫♪ همه چیز درمورد کارهای شماست ♪
‫♪ این چیزیه که یک قهرمان رو واقعاً عالی میکنه ♪
‫♪ شما یه قهرمان رو از قلبش خواهید شناخت ♪
‫چرا اینجا بوی پرهای سوخته میده؟
‫خورشید، تو نباید هنوز اینجا باشی.
‫شب شده خنگول.
‫چرا انقدر لفتش دادی تا حرکت کنی؟
‫نوبت منه که پارک رو تماشا کنم.
‫با بهترین چرتم رو با دیوونه ‫کننده ترین خوابی که دیدم داشتم.
‫- میخوای بشنوی؟ ‫- انتخابی هم دارم؟
‫غروب خیلی زیباست.
‫- دی‌دی حسابی از این خوشش میاد. ‫- دی‌دی!
‫هنوز وقت برای کمک کردن به اون تو عکسش هست.
‫باید عجله کنیم.
‫خداحافظ همه.
‫ممنون تکاوران روحی.
‫روز خوبی داشته باشی.
‫یعنی شب بخیر.
‫کرکس‌ها باید هر لحظه برسن اینجا.
‫من گرفتمش.
‫ممنونم، کودی.
‫متأسفم که لباس جدیدت گل آلود شد.
‫هیچ چیز مهمتر از کمک به دوستان نیست، درسته؟
‫-درسته. ‫-درسته.
‫خب چرا امروز به عکس غروب ‫آفتاب نیاز داشتید و فردا نه؟
‫امروز انقلاب تابستونیه.
‫این طولانی ترین روز ساله.
‫فقط تصور کنید که خورشید ‫امروز چقدر لفتش داد تا از پارک بره.
‫میتونیم تصور کنیم.