‫زمان اون رسیده تا خودم رو آزاد کنم
‫از شر یه خرگوش دردسرساز
‫اون کوچیکه، برو پیش اوساگی
‫و راهی پیدا کن تا اون رو از " یو- یو " اش جدا کنی. ‫( سلاحش )
‫اون سلاح کایشی یه غنیمت تمام عیاره.
‫وقتی اینکار رو کردی، ‫به من اطلاع بده و من ظاهر میشم.
‫و اون کوچیکه چی؟
‫مطمئن شو به اندازه‌ی کافی کلسیوم میخوری
‫- برگرد اینجا ‫- تو هم میخوای بازی کنی؟
‫آشیباشا ما باید با تو چیکار کنیم؟
‫بیخیال. تو به بلبرینگ های جدید نیاز داری.
‫تو الان خیلی عالی شدی، رفیق. ‫وحالا دیگه تقریبا...تمومی.
‫نگاش کن
‫شما بچه‌ها این رو میبینید؟ سوکوموگامی فقط ‫ چیزایی رو تصرف میکنه فراموش شدن.
حالا که قفسه درست شده این یکی میتونه حرکت کنه
‫ممنونم! جای دیگه‌ای بهم نیاز دارن.
‫تعجب میکنم کجا رفت!
‫دو چشم یا سه چشم، کی اهمیت میده؟
‫رفقای صدفی من اون درخشش سابق روندارن
‫صدف‌ها رو مقصر ندون!
‫ارباب کوگان، من باورم نمیشه ‫شما به خودتون میگید هنرمند!
‫من در واقع به خودم رو اهل هنر و صنایع دستی میدونم
‫خب، توجهتون به جزییات خیلی ضعیفه!
‫کیساتسوگان، گوشی قدرتمند من رو بیار.
‫قرار تیم جنگنده‌ی یوکای من رو ببینیم
‫باورم نمیشه یه زمانی ازت میخواستم جنگ با یوکای یاد بگیری
‫اونا خیلی باحال‌ان!
‫دقیقا مثل تو آشیباشا، تو محشری!
‫توشیکو، میشه آچار رو بهم بدی؟
‫- نه ‫- اما توشیکو...
‫چی شده؟ ‫نمیخوای آشیباشا رو درست کنی؟
‫اگه آشی رو درست کنیم، اونم مثل کابینت میره.
‫همنطور که مامان و بابام رفتن، ‫من نمیتونم این رو تحمل کنم.
‫توشیکو...
‫من اجازه نمیدم این خانواده از هم بپاشه
‫خواهری
‫- داداش. ‫- خواهری
‫داداش
‫خواهری
‫داداش
‫حق با توعه! بهشون بگو.
‫باشه، این داستان خانواده‌ی ماست
‫سال‌ها پیش وقتی ما بچه بودیم
‫یا حداقل جوون تر بودیم
‫مادر ما تو تمام " نئو ادو " بهترین جراح بود
‫اون جون هزاران نفر رو نجات داد
‫اما بعدش، یک شب
‫اون به بیمارستان اومد
‫اوکامی
‫خطرناک ترین جنایتکار تو " نئو ادو "
‫اون خیلی بد آسیب دیده بود، اما مامانم اون رو نجات داد
‫وقتی مردم فهمیدن که اون چیکار کرده...
‫از اینکه به بیمارستان برن صرف نظر کردن
‫خانواده‌ی ما برای چندین نسل اونجا رو گردونده بود وحالا داشت نابود میشد
‫ما باید " نئو ادو " رو ترک میکردیم
‫دکترای برای سالیان با مامانم کارکرده بودن
‫به همین خاطر بیمارستان رو گرفتن تا بسته نشه.
‫بعد از اینکه اون رفتن ، اون دکترا برای یه مدت تنها دوستای من بودن
‫اونا واقعا مراقب من بودن
‫ممنونم، اسپات.
‫از تو هم ممنونم کاسا اوباکی
‫به نظر میاد الان دوستای خیلی بیشتری داری، جن.
‫حق با توعه. و میخوام دوستام رو ببرم شهربازی.
‫- بیاید یکم خوش بگذرونیم! ‫- خیلی‌خب!
‫بالاخره به اندازه‌ی کافی بلیت جمع کردم ‫تا اون حباب ساز محشر روبخرم!
‫درسته، خیلی محشره.
‫بعدا اونجا میبینمت
‫میخوام یکم با آشیباشا وقت بگذرونم
‫مطمئنی؟
‫آشیباشا!
‫توجه کنید! یوکای حمله کرده.
‫کجاست الان؟ کجا؟
‫اون همین...اینجاست.
‫سلام!
‫تو هم داری به چشم سوم نگاه میکنی، مگه نه؟
‫خیلی اهمال کاری و کوتاهی داره. ‫اثری از هوش آرتیستی توش نیست.
‫اون یوکای هستش؟
‫آره! منتظر چی وایستادین؟ بجنگید.
‫با اون " یو یو " ات کار کن. پرتابش کن.... ‫به سمت سنگ برو یا از اینجور کارا
‫تومن رو میندازی زندان.میدونم!
‫دقیقا
‫نه
‫چی؟چی گفتی؟
‫گفتم نه
‫من یه مبارز یوکای عالی‌ام. ‫اونقدر تو زندگیم یوکای شکست دادم که حتی نمیتونم بشمرمشون.
‫اما من دیگه با یوکای مبارزه نمیکنم
‫اصلا، هیچوقت. الان همه چیز تو آرامشه ‫ پس اصلا نیازی بهش نیست.
‫و من یه سری ‫دوست یوکایی دارم، و آشیباشا و کاسا اوباکی.
‫یوکای هم به اندازه‌ی ما حق وجود داشتن داره
‫من دیگه باهاشون نمیجنگم ‫یا تو " سنگ کی " نمیذارمشون
‫هیچوقت! هیچوقت! هیچوقت!
‫- بهش بگو ‫- من با توعم
‫خوبه، پس من فقط تو رو میندازم زندان.
‫- میتونی این کار رو بکنی ‫- خب شایدم کردم
‫- خب؛ شاید باید بکنی ‫- خب؛ شاید کردم
‫اما خیلی کاغذ بازی داره
‫یه یادواری سریع. اون یوکای از بین میره اگه تو از هر ‫چیزی که فراموش شده مراقبت کنی
‫میتونی تنهایی از پسش بربیای
‫آشیباشا؟
‫آشیباشا؟ آشیباشا؟
‫آشی، حسابش رو برس.
‫به اون عروسکای پشمالو نگاه کن
‫میدونی کی اینا رو دوست داره؟ ‫کیوکو
‫- و همینطور من ‫- تمام پولت رو اونجا نرسز کیتسونه
‫دو ژول پرداخت شد
‫این ماشین غیر ممکنه. ‫هر چیزی که اون توعه همون جا میمونه.
‫- میخوای بهش نگاه کنی؟ ‫- باشه اما قرار نیست ازش خوشت بیاد
‫چی.... یکی بالاترین امتیاز من رو تو بازی " دایره کی " شکسته؟
‫" سه دکتر باحال " دیگه کیه؟
‫ بالاترین امتیاز جدید
‫هیچوقت انقدر هیجان‌زده نبودم
‫نه از امروز صبح
‫- امروز صبح چه خبر بود؟ ‫- صبحونه داشتیم
‫- جن اومده ‫- سلام بهترین رفقا
‫و دوستای جن
‫- سلام دوستای جن ‫- بازی چیه؟
‫به حساب رسیدن با مشت برتر
‫به نظر خطرناک میاد
‫هستش! اما اگه آسیب دیدی فقط بیا بیمارستان ‫ وما هم درمانت میکنیم
‫پایه‌ام. چطور بازی میکنید؟
‫- یه بازی مبارزه‌ایه. ‫- میتونیم کمک کنیم ازش آوزون بشی
‫خب گوش کنید بچه‌ها ما همزمان هم با یوکای ‫و هم با خفاش‌ها و نینجاها مبارزه کردیم
‫من با کاراسا تنگو هم تمرین کردم. باشه؟ ‫من فکر میکنم از پس یه بازی کوچولو بربیایم.
‫اگه تو میگی پس همینطوره
‫دو ژول پرداخت شد
‫راند اول شروع شد
‫راتد دوم شروع شد
‫راند سوم شروع شد
‫باشه،من خوبم . دو تا از سه تا رو رفتیم؟
‫این بهترین حالتتونه؟
‫به نظرم کرم‌ها سنگ‌ها رو بهتر جا به جا میکنن
‫انگار که خودت بهتر بلدی!
‫معلومه که نمیتونیم پف‌پفی. ‫من یه صدف یه چشم‌ام.
‫انتظاراتت رو طبق این تنظیم کن!
‫اما تو میتونی بهتر باشی
‫ببین! اینا خیلی عالین!
‫فوق‌العاده‌ست! حس زندگی میده!
‫من سال‌ها پیش اون کار ها رو کردم. ‫قبل از اینکه سلطان بشم..
‫اونموقع ها که احساس...الهام‌گیری داشتم
‫I am a Tsukumogami. I appear ‫where something has been neglected.
‫و فکر میکنم چیزی که اینجا فراموش شده تویی
‫فکر میکنم باید دوباره با هنرمندی درونیت ارتباط بگیری
‫اهل هنر و صنایع دستی
‫دیگه نباید این رو بگی. ‫به نظر احمقانه میاد.
‫- آشیبا! من به اندازه‌ی کافی کشیدم
‫آشی؟
‫چی؟ نه، نه، نه لازم نیست بری.
‫قول میدم هیچوقت کامل درستت نکنم
‫آره و این به معنی که تو تا ابد میمونی
‫اما نه تو این کوچه؛ باشه؟ ‫ما باید تو رو از این حالت خارج کنیم.
‫ایده‌ی خوبیه؛ اما کجا ‫کجا میتونم انقدر کره پیدا کنم؟
‫آره بیخیال
‫چند بار به سرت ضربه خورده؟
‫نمیدونم
‫چیزی حدود یازده بار؟
‫آره نمیدونم چقدر ولی میدونم زیاده
‫اوساگی؛ اینم اون چیزیکه میخواستی
‫- حباب‌سازم! خیلی باحاله! ‫- واقعا؟
‫این برای اسپاته
‫اون نمیدونه حباب‌ها چین به همین خاطر خیلی میترسه
‫به نظر میاد کیوکو هم همینطور
‫عصبانی نباش. اون بازی ‫برای تازه‌کارا میتونه خیلی سخت باشه.
‫ما تازه‌کار نیستیم. ما جنگجوایم. ‫ما همیشه این کار رو میکنیم.
‫باشه، ما تیم رسمی جنگی یوکای بودیم.
‫به‌خاطر اون، تو تقاصشو میدی!
‫او دوکورو!
‫چطوری دوباره انقد بهمون نزدیک شد؟ ‫اندازه یه خونه گندست!
‫همگی برید بیرون!
‫خوش برگشتی، کوچولو.
‫نه، نه، نه! آروم باش!
‫باشه، فقط گفتم دیگه با یوکای اصلا نمیجنگم.
‫یوکای واقعا حق وجود داشتن داره.
‫او دوکورو، ما با تو هیچ جنگی نداریم.
‫اینجارو با آرامش و صلح ترک کن.
‫هیچ دعوایی نداری؟
‫تو خودتو یه جنگجوی یوکای صدا میکن!
‫وجود تو منو ناراحت میکنه!
‫نه، من از جنگیدن دست کشیدم......
‫نه..... چطور.....
‫بیخیال، دیگه نمیخوام اینکارو انجام بدم.
‫خودم گفتم که هیچوقت، هیچوقت، ‫هیچوقت نمیخواستم با یوکای بجنگم.
‫واقعا دیگه داری میری رو مخم.....
‫باشه، خیلی خب، فکر میکنم ‫یه یوکای واقعا باید باهاش جنگ بشه.
‫من حواسم به این پسره هست.
‫نه! اوه، نه، نه، نه، نه، نه، نه!
‫مشکلی داری؟
‫بچه ها، من اسلحه کایکیشیم رو گم کردم! ‫نمیتونم به دام بندازمش.
‫شاید اسلحه های کایکیشی ما بتونه انجامش بده.
‫یا شایدم نه.
‫نه.
‫شاید بتونی به سمتم بادوم زمینی پرتاب کنی.
‫اسلحه ها حتما کارایی متفاوتی دارن.
‫- اوسوگی، باید اون یو یو رو پیدا کنیم! ‫- باید یه جایی همین دورو بر باشه.
‫ازشون دور بمون!
‫این دیگه خیلی متفاوته!
‫فکر نمیکنم اسلحه ‫من هم بتونه به تله بندازش. اوسوگی!
‫دارم میگردم!
‫- کیت سان، تو اون ماشینه! ‫- میرم سراغش.
‫دو ژول، پرداخت شد.
‫ایکوزو!
‫دو ژول، پرداخت شد.
‫سلام، بچه ها.
‫اوسوگی، باید یه کاری برای محافظت از جن بکنیم!
‫ما مثل خانوادشیم.
‫میدونی چیه؟ ‫فکر کنم‌ میدونم چطوری کمک کنم.
‫دو ژول، پرداخت شد.
‫هی، او دوکورو!
‫تو اینجا بدون هیچی دلیلی بیا باهامون بجنگ.
‫میام!
‫- چی؟ چی؟ ‫- دور یک، شروع!
‫نه، نه، اینطور فکر میکنی، آره،
‫ولی واقعا این مشکل بزرگی براش نیست.
‫تو منو
‫ناراحت کردی.
‫- دکترها، از اینجا بیاین بیرون! ‫- با خوشحالی.
‫بعدا برای تخفیف گروهی بیا.
‫بدون هیچ پرداختی. بدون هیچ پرداختی.
‫- بچه ها، پولام تموم شد! ‫- هی، آشیباشارو پیدا کردم و، ......
‫الان ژول نیاز دارم!
‫دو ژول، پرداخت شد.
‫- تنها چیزیه که دارم. ‫- پس باید بشمارمشون.
‫تو این بازی طرف کی ای؟
‫شاید اونی که خیلی خفنه.
‫زود باش.
‫زود باش!
‫نه! دستام ازشون رد میشه. ‫روحن؟
‫زود باش!
‫اوسوگی، بگیرش!
‫چی؟ نه!
‫نه!
‫نه! لطفا! منو تو کی استون نزار، التماست میکنم.
‫از مکان های بسته بدم میاد.
‫نمیدونم. منظورم اینه، ‫دفعات زیادی سعی کردم که تورو خفت کنم.
‫لطفا! من فقط یه سر دارم.
‫بدون بدنم خیلی بی آزارم.
‫حتما میتونی رحم کنی.
‫لطفا؟
‫لطفا!
‫منظورم اینه تو واقعا نمیتونی به کسی صدمه ای بزنی،
‫و من قرار بود جنگ یوکای رو متوقف کنم، ‫و تو یه جورایی وحشت زده به‌نظر میای.
‫آره، من واقعا وحشت زده‌ام!
‫به مغز استراحت بده!
‫خیلی خب، خیلی خب.
‫سرتو تو کی استون نمیذارم، ‫ ولی نمیخوام اصلا گاز بگیری!
‫قول میدم!
‫ممنون، ممنون!
‫- حواسم بهت هست! ‫- زود باشین، بچه ها، بریم خونه.
‫ببخشید.
‫میخواستم بدونم جایی دارین که من بتونم بمونم؟
‫همینطور، کسی میتونه منو تا اونجا ببره؟
‫و.... حالا.
‫من....
‫وحشتناک نیستم.
‫میبینی؟
‫با یه کمی‌ تلاش، ‫میتونی هنر و صنایع دستی عالی ای داشته باشی.
‫کار من اینجا تمومه، اسلاپی.
‫علاقتو دنبال کن.
‫فقط هنره که میتونه خوشحالی واقعی بهت بده.
‫و صنایع دستی!
‫هر چی!
‫سر کیسات سوکان، ‫همه قرار های من رو کنسل کن.
‫هیچ قرار ملاقاتی ندارین، لورد کوگان.
‫پس چند تا بذار و بعد کنسلشون کن،
‫چون تصمیم گرفتم ‫امروز رو تقدیم هنر و صنایع دستی بکنم.
‫من....
‫اون واقعا متعجبم میکنه.
‫حالا، اون چشمای بامزه!
‫وحشت از وحشت.
‫این یوکای‌ رو مجبور کردی تا خدمتکارت بشه.
‫چی؟ واقعا؟
‫اونا
‫دوستای توان؟
‫ما یه چیزی بیشتر از دوستیم. ‫آشیباشا قسمتی از خانواده منه.
‫همینطور من،
‫تو رو زود قضاوت کردم.
‫شاید ماهم تورو زود قضاوت کردیم، دوکی.
‫قول دادی گاز نگیری!
‫این قبل از این بود که منو "دوکی" صدا کنی.
‫خیلی خب، این لیستی ‫از دلایلیه که چرا من گاز میگیرم.
‫یک، من رو "دوکی" صدا کردن.
‫دو، استفاده بد از کلمه "به معنای واقعی".
‫سه، پوشیدن لباس های غیرهماهنگ.
‫چهار، خوندن با صدای بلند.
‫پنج، مزاحمت برای تایم استراحت.
‫شش، حرکت یهویی.
‫هفت، غیرلازم....