‫مجلس سنا عموتون رو رئیس اعلام کرد
‫و تیهمیر هم نایب‌السلطنه ایشونه.
‫پدر من؟
‫زنده ولی مریضه
‫خیلی مریض
‫رازش دیگه راز نیست.
‫بدترم میشه
‫کوریل تاوی‌ها حمله‌ای رو تو ‫سرتاسر مرز شروع کرده
‫و مدعی اینن که ما مسئول سقوط آسمونیم.
‫با این ادعا که ما به منه حمله کردیم.
‫من باید پدرم رو ببینم.
‫چندتاست؟
‫صبر کن. جواب نده.
‫میدونم. همینه، نتیجه یکیه
‫همیشه همینه
‫مهم نیست کی یا کجا توی ‫مسیر مداری ماه منفجر بشه
‫همه چی از بین میره.
‫با این‌حال، توی جهان اول، این ‫چیزی نیست که اتفاق افتاده.
‫نابودی ماه همه‌چیز رو تغییر داد ‫ولی زندگی ادامه داشت
‫حذف ماه دوم، مدار ماه ‫مجنون رو تثبیت کرد.
‫به زندان اجازه داد خیلی بیش‌تر از ‫ اون‌چه در جهان اول بود، دووم بیاره
‫ولی...ولی اگه...
‫این‌جا.
‫البته.
‫دفاع بود
‫وقتی پایان برسه، ‫جاذبه از زمین پایین محافظت میکنه
‫منه. مادر. باهات چیکار کرد؟
‫بدو
‫چی...
‫کوریل تائووی‌ها فلنگ رو بستن.
‫رودخونه نقطه مشخصی ‫واسه مرزهای قدیمیه.
‫بخش عمده‌ای از نیروهاشون ‫تا شب ازش عبور میکنن.
‫فقط واسه این‌که وقتی ماه طلوع کرد، ‫دوباره حمله کنن. همیشه همینطوره
‫روز مال ماست شب مال اون‌ها.
‫نه
‫این فرق داره. این جدیده.
‫اونور مرز در حال وقوعه
‫من واسه شناسایی بیشتر، میرم خط مقدمشون
‫شاید نیتشون رو بفهمم ‫و باهامون همراهی کنن
‫برای اسلیر.
‫صبر کنین.
‫این از طرف ژنرال دریسی، ‫فرمانده ارتش شاهزاده‌س.
‫میخواد دیداری داشته باشه
‫پیشنهاد مذاکره‌س
‫احتیاج دارم فکر کنم.
‫عموتون ارتش معمولی رو ‫به همراه اکثر گارد پریتورین
‫به خط مقدم فرستاد.
‫سپاه مخفی تیهمیر باقی موند تا...
‫از شهر امپراتوری محافظت کنه
‫"محافظت کن"
‫عزیزترین برادرزاده
‫به خونه خوش آمدی.
‫بعد از حمله به قلمروی شاهزاده
‫اسلیر رو مستقر کردیم ‫و خسارت قابل‌توجهی بهشون وارد کردیم
‫بهمون گفتن ژنرال‌شون درخواست مذاکره کرده
‫پس جنگ داره تموم میشه؟
‫عقب‌نشینیون بوی تله میده.
‫سربازام الانشم برای ضد حمله بسیج شدن.
‫سربازان ما
‫سربازان من
‫بیا سر معناشناسی بحث نکنیم.
‫وضعیت توی مرز، ‫اون‌جوری که به نظر میرسه نیست
‫معتقدم الف‌ها عقب‌نشینی کردن چون ‫چیزهایی که من میدونم رو یاد گرفتن
‫چیزی که ما رو تهدید میکنه، ‫خودمون نیستیم، بلکه یه چیز بزرگتره
‫لینا مذاکره رو قبول میکنه و در صورت ‫امکان، برای آتش بس مذاکره میکنه.
‫پرنسس، در حالی که مشغول ‫ماجراجویی کوچیک خودت بودی،
‫خون امپراطور ریخته شد. ‫جان‌ها از دست رفت.
‫تو موضع خودتو تو زمان جنگ ول ‫کردی، با این تصورات بیخود برگشتی
‫و جرات میکنی که فکر کنی ‫میدونی چی واسه‌مون بهتره؟
‫واضحه که به اندازه برادر بیچاره من، ‫دیوونه هستین
‫پایان جلسه شورا
‫اون نمیفهمه.
‫تا حالا این‌قدر شوالیه ‫اژدها این‌جا نداشتیم
‫واقعا چه هیولای وحشتناکی میتونه باشه که واسه ‫مقابله باهاش به این‌همه نیروی شجاع نیاز داری؟
‫داریم میرسیم جنوب. ‫الدورم رو تو شهر باروهوِن پیدا کردیم
‫یه کرم پیر؟ این خطرناکه؟
‫الدورم. خطرناک‌ترینه
‫بزرگترین نوع اژدهاست
‫ما اونو میکشیم قبل از این‌که شهر ‫و همه‌چیز اطرافش رو از بین ببره.
‫-ولی ما اطرافشیم ‫-پس در امان میمونید
‫-یه نوشیدنی دیگه میخورم ‫-دوتاش میکنم
‫چی... یه سردرد دیگه؟
‫دارم میگم بهت، واسه‌م مهم نیست ‫اون کابوس‌ها چقدر بدن
‫تو باید بخوابی.
‫من خوبم.
‫حتی نزدیک خوب هم نیستی
‫اتفاقی که واسه کادن افتاد، ‫اون‌چیزی که دیدی، وحشتناکه.
‫زمان بده بهش.
‫این‌ها...
‫الدورم بود؟
‫اون‌جاست. از بالا میاد
‫کمک!
‫کمکم کنید.
‫-برم! ‫-ها؟
‫کمکم کن
‫برو، تا ای ممکن سریع برو
‫یالا، دستمو بگیر
‫اون دیگه چی بود؟!
‫داویون
‫میدونم.
‫شوالیه ها. سربازها، اون‌ها...
‫میدونم
‫برام، برام! حرف بزن
‫این‌جام.
‫پدر، من خونه‌م
‫پدرم کجاست؟
‫اسپایر، اعلی‌حضرت.
‫نایب السلطنه شابارا برای ‫امنیت امپراطور دستور داد.
‫شیرزی، تو خونه‌ای
‫داشتم به تابستونی که با میرانا ‫مشغول چیدن انجیر بودیم فکر میکردم.
‫امروز خیلی سرده
‫میخونی برام؟
‫منم، پدر
‫میرانا هستم.
‫میرانا؟
‫آره. یکی رو بفرست دنبال مامانت
‫مامان پیشمون نیست
‫مامان مدت زیادیه که رفته
‫اوه
‫آره.
‫الان پنج ساله مرده
‫پنج سال، تقریباً امروز.
‫- فردا پنج ساله. ‫- آره. بله بله.
‫فردا، همون روز.
‫من به خرد تو نیاز دارم، پدر.
‫من به کمکت نیاز دارم.
‫من از دو جهان، دو زندگی هستم.
‫و من مدام یکی رو با دیگری اشتباه میگیرم.
‫که مشکلی نیست، مگه این‌که طرف مرده باشه
‫و یه مرد دیگه...
‫مردی که دوستش داشتم
‫و حالا ازم متنفره
‫حافظه چیه؟ چی رو میشه تصور کرد؟
‫دنیا پر از ارواحه و من تنهام پدر.
‫باورت میشه دخترم ‫اگه بهت بگم فهمیدم چی گفتی؟
‫مادرت رو همه‌جا میبینم. ‫من نمیتونم از دیدن مادرت دست بردارم.
‫و وقتی اون رفت،
‫دنیا رو هم برد
‫روزی که مامان فوت شد رو یادمه
‫روزی که هردوتون مردید رو یادمه
‫دستت رو گرفتم
‫از قصر انداختنم بیرون
‫باهات گریه کردم. اسمتو فریاد زدم
‫به سختی میشد گفت که بزرگ و خانم شدم
‫من فقط یه دختر کوچولو بودم...
‫که نمیتونست به اون یا شما کمک کنه.
‫نه تو اون دنیا
‫و نه تو این یکی.
‫الان فهمیدم
‫ای دختر بیچاره من
‫وحشتناک‌ترین راز جهان رو یاد گرفتی
‫والدین ما هر چقدر هم ‫که ما رو دوست داشته باشن
‫نمیتونن در برابر همه‌چیز ازمون محافظت کنن
‫نه ما، نه اون‌ها
‫عشق به معنای ساختن دنیایی عالی،
‫عاری از آسیب و عاری از درد نیست.
‫عشق یعنی زندگی در کنار هم در ‫دنیا همون‌طور که هست، هر چی که باشه.
‫فردا میشه 5 سال
‫5 سال!
‫به مامان فکر میکردم
‫داشتم به این فکر میکردم که ‫چرا اون زندگی فانی رو انتخاب کرد.
‫چرا مرگ رو انتخاب کرد
‫قبل از مرگ یه بار ازش پرسیدم، ‫التماس کردم که توضیح بده.
‫اون گفت،
‫"فی، پذیرش مرگ تنها عمل ‫قدرتمند واقعی تو جهانه."
‫عصبانی شدم
‫قلبم شکسته بود.
‫نفهمیدم. اون موقع نفهمیدم
‫فکر کنم الان فهمیدم
‫در نهایت، هیچ خدایی، ‫هیچ هیولایی، هیچ موجود اولیه باستانی‌ای
‫خطرناکتر از نا امیدی نیست.
‫چیزهایی هست که باید بدونی
‫کتاب رو دیدم، بابا. خوندمش
‫میدونم چیکار کردی و چرا.
‫من باید ترسیده باشم و هستم. ‫من باید عصبانی باشم و هستم.
‫با این حال، میدونم چه احساسی داشتم وقتی ‫مامان درگذشت،تو هم همین حس رو داشتی.
‫من هر کاری کردم ‫هر کاری که بتونه تغییرش بده
‫ولی همه این‌ها به خاطر منه؟
‫یه جهان موازی و آدم‌های ‫بی‌شماری واسه من مردن
‫با این تفاوت که این اتفاق نیفتاده. ‫این همه چیزی نیست که اتفاق افتاده.
‫این نه اولین تکرار از آفرینش ‫یه جهانه نه دومین‌بار.
‫دهم، صدم و هزارمم نیست.
‫این جهان، آزمایش 12403 باره
‫دوازده هزار...
‫خلقت چیز ظریفیه.
‫صدها تکرار میخواد تا یاد بگیری
‫واسه فهمیدن این‌که چطور ‫جهان پایدار بسازی
‫بیشترشون تو همون آغاز از بین رفتن ‫ستاره‌ها سوختن و نیست شدن
‫ولی تو نه دختر
‫ساختن این دنیا
‫این دنیای خاص
‫علیت درس دوم بود.
‫و همه این‌ها برای هیچ.
‫باستانی‌ها فرار میکنن، ‫ماه دیوانه منفجر میشه.
‫به معنای پایان زندگی روی این سیاره‌ست
‫همون‌طور که گفتم، برج ما از ‫هولوکاست جان سالم به در میبره.
‫همین‌طور تو و من
‫یه‌جوری میگی انگاری این فکر بهترش میکنه
‫انگاری این کابوسی نیست ‫که بتونم ازش بیدار بشم
‫یه دنیای مرده دیگه، همه‌ش به خاطر من
‫ولی باید مرگ این یکی رو تماشا کنم
‫پدر آتش!
‫خوش اومدی.
‫رویای من. ‫من به رویام برگشتم یعنی...
‫تو نمردی
‫خواب هم نمیبینی
‫با گذشت زمان، به یاد میاری. ‫همون‌طور که روح اخگرت به یاد میاره
‫روح اخگر.
‫درونت دوباره متولد شده
‫ما همانی هستیم که اونه.
‫تو اونی هستی که اونه
‫یه واسطه میمیره، ‫یه واسطه دیگه انتخاب میشه.
‫حتی الانم، ماهیت واقعیت ‫داره باهاش ادغام میشه
‫تا فرم رو ترمیم کنه
‫چیزی که بهش میگی "خود"
‫روح اخگر.
‫ما مدت‌ها پیش، روح اخگر رو ‫توی قالبی مثل تو پنهون کردیم
‫تا شیطان تروربلید رو فریب بدیم
‫گونه‌ای که ما رو برد سمت چشم
‫شاهزاده خانم.
‫اون شاهزاده خانمه
‫بخشی از ما، بخشی از تو
‫تو حقیقتش رو حس میکنی
‫من میتونم اون رو حس کنم
‫و شاهزاده خانم...
‫هر چی گفت...
‫باید ببینمش. باهاش صحبت کنم.
‫یه کار بیهوده
‫ما از هم میپاشه و دنیا رو ویرون میکنه.
‫مرگ و تولد دوباره نصیب همه‌مون میشه
‫صبر کن. چی میگی تو؟
‫دست از سرش بردارین!
‫وایسا عقب!
‫- چی؟ اون کجاست؟ ‫- برام
‫- با داویون چیکار کردی؟ ‫- برام
‫منم
‫به من کمک کن این لعنتی‌ها ‫رو قبل از این‌که بقیه رو بکشن، بکشم.
‫برادرانمون
‫اونا فقط...
‫همدیگه رو پاره کردن
‫و تو
‫هرچیزی که اون افراد رو تغییر داد، ‫تو رو هم تغییر داد؟
‫نه
‫چیزیه که خیلی خوشت نمیاد
‫من اصلا از فکر کردن دست برنداشتم، ‫از بیرون به خودم نگاه نکردم
‫تا این...دنیا رو اون‌جوری که هست ببینم
‫خیلی مشتاق بودم جوری تغییرش بدم ‫که مناسب خودم باشه
‫خدایان، تروربلید، اینوکر
‫من چطور این‌قدر متفاوتم؟
‫من بیشتر به تو مدیونم
‫بهترین‌ها رو بهت مدیونم
‫و قسم میخورم که بدهیمو بدم
‫من رو ببخشید، اعلی‌حضرت ‫از طرف نایب‌السلطنه شابارا دستوراتی دارم
‫پدرت الان، بیشتر از هر زمان دیگه‌ای ‫بهت نیاز داره که کنارش باشی
‫داییم اجازه نداره بهم دستور بده
‫شبرا میگه تو دیوونه‌ای.
‫میگه قرار گرفتن در معرض سنگ قرمز اوراکل
‫و زمزمه‌های پیشگو توی گوشتون، ‫شما رو تغییر داده
‫و لگاتی‌ها موافقن
‫داییتون فکر میکنه که سنا هم موافقت کنه
‫تو چی؟ موافقی؟
‫باهاش نجنگ
‫ازش علیه خودتون استفاده میکنه
‫و اوضاع رو براتون بدتر میکنه
‫تو فرمانده گارد پریتورین هستی ‫گاردی که به خانواده ما خدمت می‌کنه
‫اگه از دستورات نایب‌السلطنه پیروی کنی ‫یعنی باهاش موافقی
‫اونی که وارد معبد اوراکل شد و اونی ‫که خارج شد، متفاوته. اومدی بیرون و چرت گفتی
‫تو... بدون توضیح ناپدید شدی.
‫مجبور شدم صدها گستره قلمرو وحشی رو ‫دنبالتون بگردم تا برتون گردونم خونه
‫از من چی میخواین؟ وفاداریم رو که دارین
‫و نگرانی منو هم دارین
‫میدونم رفتارم یه‌جوریه
‫حتی سعی نمیکنم توضیح بدم
‫چه برسه که بگم پیشگو یه انتخاب بهم داد
‫و هی بیشتر میفهمم که بد انتخاب کردم
‫نیازی نیست که دنیایی کامل باشه.
‫ولی من زندانی کسی نیستم.
‫شاهزاده خانم، اگه من از شما ‫حمایت میکنم، باید بمونید.
‫و باید رهبری کنین
‫هرچی از نیروهای گارد ‫باقی مونده رو احضار کنین
‫برید کنار، آشغال‌های عوضی
‫شاهزاده؟
‫یه دلیل بده بهم. حتی نمیخواد خوب باشه
‫زانو بزن. التماس کن تا ببخشمت
‫از پدرم طلب بخشش کن و ‫دعا کن که صدات رو بشنوه.
‫دعا کافیه
‫دوتا انتخاب دارید
‫اولیش اینه که زانو بزنید
‫که خب واسه تاج و تخت زیاده‌رویه
‫اگه مامانت بود، چی میگفت؟
‫م گفت بالاخره منظورش رو فهمیدم.
‫اگه قراره خدا بشم
‫باید مثل یه خدا رفتار کنم
‫حدس بزن من امروز چه جور خدایی هستم؟
‫همه شما، تعظیم کنید!
‫تعظیم نمیکنن
‫مبارزه میکنن
‫سربازها متعلق به منن
‫شاید اونا این کار رو بکنن ‫ولی اون نمیکنه
‫خیلی سرت شلوغ بوده
‫شلوغ‌تر از چیزی که انتظار داشتم
‫جبهه رو ترک کردی
‫به تنهایی پیشنهاد ‫مذاکره رو پذیرفتی.
‫یکی بهم گفت که من قادر ‫به چیزی بیشتر از تخریبم.
‫توی یه خواب دیگه، بهت ظلم کردم؟
‫کاملا برعکس
‫اعلی‌حضرت؟
‫5 سال پیش همین موقع
‫شیرزی؟
‫صداتو میشنوم
‫صدای آوازتو میشنوم
‫پدر!
‫پدر
‫پدر من باهاتم
‫این...
‫مشکلی نیست
‫میرانا.
‫مادرت این‌جاست
‫صداشو نمیشنوی؟
‫اون واسه هر دوی ما آواز میخونه
‫الهه، به نظرم ‫صلاح بود بیام پیشت.
‫یه جورایی این‌جا حس نزدیکی ‫بیش‌تری بهتون دارم تا توی جنگل
‫هزار سال رو صرف مبارزه با مرگ کردم
‫تظاهر کردم ارباب نیروهای کیهانیم ‫که جهان رو شکل میدن.
‫الان احساس پوچی میکنه
‫بیشتر شبیه آرزوهای یه ‫دختر بچه‌س تا جادو.
‫من یه احمقم.
‫تو احساس ناتوانی میکنی
‫حس مسئولیت
‫پدرم کارهای وحشتناکی انجام داده.
‫اونا رو از روی عشق انجام داد
‫ولی نه باعث میشه که از هیولا بودنش کم بشه ‫و نه از مسئولیت من کم میشه
‫جبران میکنی
‫منم مثل تو بودم
‫فکر میکردم میتونم دنیا رو درست کنم ‫تا جوری که میخوام به نظر برسه
‫این‌طوری کار نمیکنه
‫نمیتونم بهت بگم چیکار کنی ‫یا چه حسی داشته باشی
‫ولی میتونم گوش بدم
‫میتونم یه سوال مهم بپرسم
‫با چی میتونی زندگی کنی؟ ‫وجدانت تا کجا میتونه تحمل کنه؟
‫وای، پس... پس تو... تو هستی... ‫تو یه الدوایرم هستی؟
‫من یه چیزی هستم پیچیده.
‫شاهزاده خانم. ما باید اونو پیدا کنیم.
‫باید پیداش کنم. باید ببینمش
‫وای، اون دیوونه تو باشگاه؟
‫اون میدونه باید چیکار کنه. همیشه میدونه
‫-در مورد چی؟ داویان ‫-همه‌چی
‫تو می‌خوای بری امپراتوری هیلیو ‫پیاده. از هاپشتت
‫هی، تو اژدهایی. ‫اژدهایان میتونن پرواز کنن
‫چی میشه اگه واسه یه مدت کوتاه، ‫اژدها بشی...
‫آره، اون 20 ساله هیچی نخورده
‫آره. درسته. ایده بدیه.
‫بیا موش کوچولو
‫هی، ببین به کی میگه موش!
‫اژدها یا بی‌اژدها، دهنتو سرویس میکنم