تیغه وحشت!
ستون هارو به پایه هاشون برمیگردونید‌.
تعداد زیادی فرم رو بازیابی میکنید.
غرور کورکورانه ی اژدها ها.
تو زندان منو دیدی. ولی قلعه منو نتونستی ببینی.
نتونستی ارتش منو ببینی.
اون سریعه. حواست به خودت باشه. رتبه رو نشکن.
ماه مین را ستایش کن.
به خودت نگاه کن.
یه کمی بهتر از حیواناتی که توسط آدمای تو شکار شدن.
ولی چنین آرزوهایی داشتی.
آره. برای یه لحظه وحشت زده بودی‌.
تو برای برگردوندن نظم روی پرتگاه وایسادی.
آدمای تو، صاحب های دنیا.
میدونم کی هستی. تو شیطانی، نیستی؟
سلام شیطان. تو به جنگلای نایت سیلور حمله کردی.
من چیز بیشتری ام. امید توام.
امید. امید برای چی؟
دنیایی که به سلیقه ی تو شکل داده میشه. با هم میتونیم بسازیمش.
ولی اولش، باید از اونی که بهمون دروغ گفت انتقام بگیریم،
بهمون خیانت کرد، ازمون خواست بهش خدمت کنیم....
بعد مارو ترک کرد.
من از خستگی نیمه عصبی ام، نه احمق بودن.
لعنت بهت، شیطان.
♪ به زودی یه گوشه میذارنش♪
تو ترسیدی.
نمیتونی تا همیشه ازشون فرار کنی. خودت اینو میدونی.
ساعت ها برای مرگ و امیدواری سریع میان.
تو همونجا!
حرفمو شنیدی.
میشنوم، و با مرگ جواب میدم.
بدم میاد به خودم دست بزنم و دستمو بشکنم،
ولی اون شمشیر واقعا عالی بود.
منظورم اینه که، تو خوب بودی. همش تو بخاطر تو بود، ولی شمشیر فقط.....
- خوبه؟ - بهرحال، خوبه.
تاب پشتی یه صدای کمی داره، ولی مثل اونی که بابا ساخته خوبه.
خب تکنیکی، پدر درستش کرد. فقط تعمیرش کردم.
نکتش اینه که، ریخته گری جواب میده.
کاری کردم‌ که درست بشه و کار کنه.
هی، این قسمتی بود که باید هیجان زده خودتو نشون میدادی،
یا حداقل خوشبین بنظر میومدی.
ببخشید. اسلیراکه.
تقریبا سه ماه شده. سه ماه و هیچی.
نه حتی یه چشم اندازی، نه حتی یه رویا، نه مثل یه احساس.
دنیا هنوز اینجاست. پس، مثل یه نشونه ی خوب بنظر میاد.
اژدها ها هنوز مثل دیوونه ها رفتار میکنن. خیلی بدن.
تنها ‌کاری که میتونیم بکنیم تمیز کردن بهم ریختگیه.
ببین، میدونم ناامید شدی.
میدونم احساس میکنی تنها ول شدی، انگاری نتونستی جنگ رو تموم کنی،
ولی تو قسمت خودتو بهتر از هر کسی که انتظار میرفت انجام دادی.
بیشتر از هر کسی که اجازه داشته باشه بپرسه.
سه ماه. نه هیچی.
دیوین، یه چیزی هست باید ببینی.
درباره چیزی که دیشب گفتی داشتم فکر میکردم،
پس شروع به نقشه کشیدن برای تمام مشاهدات اژدها ها کردم.
نه اونی که من و تو دنبالش رفتیم، ولی ماله کیدن و بقیه ام بود.
روش کار کردم، بیشترین راهی رو که دوست داره رو فهمیدم.
دارن مهاجرت میکنن. خب که چی؟
خب، اولش، همونی بود که خودمم دربارش فکر کردم.
ولی این مهاجرت نیست، این یه پوششه.
زمین، آب، خورشید،
مثل سال پیش تو مراسم اژدها با هم‌ میان.
منظورم اینه، اصلا معنی‌ای نداره.
هیچ چیز مهمی تو قله های شکسته نیست.
- فقط چند تا سنگه. - کمپ رو جمع کن.
باید بریم.
میدونم تو قله های شکسته چی هست.
گزارشش های لژیون هفتم که هنوز به
نیروهای مکمل نرسیده،
و تو حفظ زنجیره ی تامین مشکل داشتیم.....
چهارمین لژیون سنگینه. اضافیش رو باید اختصاص بدیم.
لگاتوس آکاد ادعا میکنه که یه سری سرباز لازم داره
تا یه چرخش تمرینی مناسب رو حفظ کنه.
در حالی که هفتمی ها تو مرز پژمرده میشن و گرسنگی میکشن.
هفتمی ها تو پایتخت هیچ حامی ای ندارن، قربان.
جمع کنید، همشون رو.
تنها راه کنترل کردن شورای جنگ با ساز بلانته.
میترسم حتی با انجمن تاجر ها هم کمتر خوشحال باشی.
عالیجناب.
- ببخشید که مزاحم میشم. - احمق نباش.
فقط داشتیم اینکه ایمپریوم بعد از یه بحران چطور گرد هم میان رو تحسین میکردیم.
چطور میتونم کمک کنم؟
یه دوست قدیمی هست، اومده ملاقاتتون.
دیوین.
لازم نیست معرفیش کنی. یه کمی بهش حسادت میکنم.
شوالیه اژدها نیست، عالیجناب.
گیج کنندست.
تو دروازه شهر تسلیم شد، درخواست دیدن شما رو داشت.
و حالا انداختنش تو انباری؟
خودش خواست و اصرار کرد. گفتش که راحته.
- پرنسس. - ملکه میرانا، عالیجناب.
مشکلی نیست، آسار.
- لونا؟ - منو ببخشید، ملکه.
من اومدم تا با الهه ی خورشیدی بیعت کنم.
اومدم تا بهتون خدمت کنم.
وقتی که به اولین محاصره رسیدیم، شروع به دیدنشون کردیم.
سربازای خودمون،
بدون قدرت سلمین که یه بار بهشون اعطا شده سرگردانن.
به مرد و زن، داستان‌ مشابه رو گفتن،
چطور معبد ها به زندگی میان.
چطور از طریق الهه ها خدا برکت میده.
چطور انتقامشون رو میگیرن و به رسالت های اشتباه جواب دروغ میدن.
هنوز یه سری سوال هست.
تو دلشون با یه چیز تهی دست و پنجه نرم کردن،
و میدونن که چه عشقی بوده که از دست دادن.
جمعشون کردم و پناهشون دادم، یه سری هارو دور فرستادم تا بیشتر پیدا بکنن،
گم شده، شکسته، انجام‌ نشده.
- و همشونو آوردی اینجا؟ - برا تو آوردمشون.
خودت ازم‌ خواستی نجاتشون بدم، و منم انجام دادم، و حالا ازت میخوام بهشون یه هدفی بدی.
به من یه هدفی بدی.
بزار برات بجنگیم. بزار دنیا رو با توجه به تصورت دوباره درست کنیم.
دنیا رو دوباره درست کنیم؟
به سختی میتونم این مکانو درست کنم.
برای اینکه فکر میکنی تنهایی.
ما دوتامون به یه چیزایی اعتقاد داشتیم.
هیچ چیزی اونقدری شکسته نیست که درست نشه.
حالا قدرتشو داری که درستش کنی.
قدرت خدا.
قدرت یه امپراطوری. مهم ترینش.....
تو الان منو داری.
آزادش کن، آسار.
عالیجناب! اون یه آفته.
اون دوست منه.
مثل جهنم میخواره.
مطمئنم که تجهیزات تو سایزای اوگلودی نمیان.
و مطمئنم اون عوضی ها ترجیح میدن که هیچوقت انجامش نمیدادن.
اینجوری بهش فکر کن، هیچکس به گوشای تو زل نمیزنه.
هر کسی چیزی درباره گوشای تو بگه به من جواب پس میده.
حالا، برو.
اگه چیزی بهش نمیخوره، حداقل میتونی یه بنر بپوشی.
نه، نه، نه. اون نیست، عزیزم. بیشتره.
من هنوز نیوان گالانتم، ولی شمشیر من در اختیار شماست.
هیچوقت گیج و ناامیدم نمیکنی.
هممونم باید یه هدفی داشته باشیم.
مطمئنی این یونیفرم و بنر برای توئه؟
بنر نه، اون.
کسی که در برابر تخت زانو میزنه؟
من انجامش میدم، قربان.
لونای دشت ها و جنگل های نایت سیلور.
من بهت قلبمو، تلاشمو، و شمشیرمو میدم.
و روشنایی و عشقتو نگه میدارم.
تورو به عنوان ملکه ی خدا قبول دارم، اول تو ذهن، اول تو عمل.
تو روشنایی باایست. و این سربازا؟
لژیون گمشدم. خیلیا برای تو جنگیدن.
وفاداریشون تو زخم هاشون حک شده، با درد نشون شده.
نعمت خورشید رو بپذیر، لونای ایمپریوم.
لونا، خدای لژیون گم شده.
با هم خونمون رو دوباره میسازیم.
بعد یه دنیای شکسته رو درمان میکنیم.
عالیجناب.
شوالیه ی اژدها.
یه چیزی اشتباهه. برم با توئه؟ اون....
برم خوبه. برم‌ اینجاست.
- کیدنم همینطور. - بعد چی؟
اسلیراک مرده. اسلیراک شکست خورد.
میبینم که رها کردی.
پدر آتش هم شکست خورد. تو تنهایی.
تو هر کسی که شاید به کمکت میومد رو بهش خیانت میکردی یا رها میکردی،
خدا, جن ها.
من تنها کسی ام که تو دنیا برات مونده.
تحویل دادن روح‌ اژدها ها،
و وقتی واقعیش میکنم، برات بچتو به عنوان کادو میذارم،
با تو اینجا جاش امنه، تو این آبادی که ساختی دست نخورده میمونه.
فیلومنای جاودانه.
این پیونده منه، مذاکره دوباره ی منه.
شما بخاطر قول مغازه دار اصلی همه شرایط اصلاح شده رو ارائه میکنید؟
- خارج از تعرض. - تو تضمین کردی.....
که اون بچه فیلومنای من میشه، جوری که یادمه.
با هر راهی اون برای من میشه.
فیلومنا تو زندگی بعدی دوست خواهد داشت
جوری که تو این دنیا دوست داشت.
سالم خواهد بود، آزاد از پوسیدگی هایی که ادعاشو کردن؟
قول میدم، بی نهایت از گل ها.
چیکار نمیکنی تا دوباره دستاشو
تو دستای خودت احساس کنی؟
دوست دارم. پرستشت نمیکنم.
هیچی.
هیچی نیست که نتونم انجام بدم.
بعد دیگه چونه زنی داریم؟
دخترم خیلی با اراده بود.
و قلب بزرگی داشت، و خیلی باهوش بود.
فیلومنا هیچوقت دنیایی رو که تو ساخته بودی رو قبول نمیکرد.
هیچوقت ترسی رو که تو اسمش ساخته شده بود رو قبول نمیکرد.
هیچ چونه زنی ای نیست.
پس باش.
میرانا به قله های شکسته نمیتونه ارتش بفرسته،
ولی میتونه برای ما بفرسته.
سیج. برجش.
پس میتونه‌ انتقام باشه.
نه. اون یه چیز باارزش داره که متعلق به خودش نیست.
شیطانی که جنگل های نایت سیلورو نابود کرد خیلی بد میخوادش.
ارتش اژدها ها داره میاد. وقتی همدیگرو میکشن.....
ما پسش میگیریم.
این غیرعاقلانست.
و خیلی غیرضروری. من برای پیشنهاد اتحاد اینجام.
بهمون دروغ گفتی. بهمون خیانت کردی. از فیمرین استفاده کردی......
واقعیت رو بهت گفتم.
قسمتی که بهت میخورد.
این پسره کیه؟
- شیطان ماه. - صدای دوست داشتنی ای داره.
ما میدونیم روح اژدها ها تو املاک توئه.
آزادشون کن، و کار ما هم جزوشون هست.
مجازی که بدون هیچ زخم و دردی اینجارو ترک کنی.
تبریک برای این رهاییتون، عالیجناب.
ولی تو هنوز یک هزارم قدرتت رو نمیشناسی.
من تواضع رو توصیه میکنم.
اژدها هایی که نگرانت کردن خاکسترن،
هنوز تیغه وحشت از همیشه بیشتر یادآوری میشه.
به سه تا روح اژدها فرماندهی میکنه
و تا زمانی که همه ی هشتاش رو ادعا نکنه ما استراحت نمیکنیم.
اونا به صورت فردی آسیب ناپذیرن.
با هم، با من، امن ترن، ولی از امنیت خیلی دورن.
خب، اگه خیلی قدرتمندی، چه نیازی دیگه به ما هست؟
تیغه وحشت یه دشمن صبورو بیرحمه.
فقط از چیزای خیلی سختی که به فکرش نمیرسید تونستم نجات پیدا کنم.
این کارشو دوباره تکرار نمیکنه.
پس، بهتون احتیاج دارم، عالیجناب.
و به خدا نیاز دارم تا جنگ رو اروم کنه.
همونموقع خودم تیغه وحشت رو از بین میبرم.
باید برم. باید ببینم.
باید کسی که هستی که باشی.
اون یاد گرفته.
نمیتونه چیز دیگه متفاوت با خودش باشه.
میدونستی این اتفاق می افته، نمیدونستی؟
بله، امکان بالایی از این جشن رو حساب کرده بودم.
همینطور جنبه هایی که من پیش نکرده بودمم وجود داره.
- جنبه ها؟ - چطور باید احساسش کنم.
من رو هم همیشه سورپرایز میکنه.
تو با پیش گویی پیش من اومدی. منم بهت قول دادم.
من پیش بینی میکنم هر دوتاش برنده بشه، الهه.
الهه ما منتظر شماست.
مهتاب سلیمن در من میتابه، نورانی و خاص.
جان من تو بندگی اون مهرو موم شده.
خوش اومدی، کوئدون کوچولو.
بچه ی ماه.
اونجوری اونجا وانستا انگاری که بهترین نظرو داری.
تو با تیغه وحشت کار میکردی. باید باشی.
هیچ چیزی از دوباره انجامش دادن متوقف نمیکنه.
برای اینکه هممون بدونیم، این دلیلیه که اینجاییم.
اتهامات شما دقیقه، و نگرانی هاتون موجهه.
یه چیزی بیشتر از نگرانم.
رزرو های شما واقعیت شرایط رو تغییر نمیده
یا ضرورت انتخاب عالیجنابش.
- باید دیوونه باشیم که اینکارو بکنیم. - موافقم.
حدس میزنم خودشه. ممنون که اومدین.
حالا درباره ی روح ها.
گفتم که موافقم. کمکت میکنم.
هماهنگی هایی هست که باید انجامشون بدم.
فردا برمیگردیم.
فقط جوریه که تصورش کردی؟
نه، مثل یه خاطره میمونه. ولی یه خاطره از رویا.
روشن تر بود. آهنگ بود.
منظورم اینه مثل یه خونه قبل جنگ بود.
اینجا هیچ مرگی و هیچ جنگی و هیچ رنجی نیست.
اون جشنا تاسف آور بودن، ولی الان پشت مان.
منو ببخش، خدای من. نمیتونم تظار کنم اصلا اتفاق نیفتادن.
دوستم داری؟
با هدفی باهات اومدم. میتونیم آدمامون رو به هم وصل کنیم.
حرفتو بزن.
دوستم داری؟
الهه؟ یه چیزی.....
هیچ کدومشو به یاد نمیاری، کوئدون کوچولو.
فقط عشق شدیدت به من رو یادت میاد.
نه!
اون تورو برای من فرستاد. تو بهم دروغ گفتی.
باور دارم یه چیز خوبی داری. نمیخواستم که اون راست گفته باشه.
بسه.
جرقست. برای منه.
از من نمیگیریش.
نه!
ماله منه. لطفا، ماله منه.
باید فکر کنی ما عصبانی ایم.
هیچ دلیلی ندارم بهش اعتماد کنم.
هیچ دلیلی نیست که باور کنم یه چیزی بیشتر از حیلست
که بعد به خون ریزی و تراژدی ختم بشه.
ولی همینطور باور دارم انتخاب دیگه ای نداریم.
هیچکدومش جوری که فکر میکردم‌ نشد.
ایمپریوم، سلیمن، دیوین.
خدایا، دلم برات تنگ شده.
فهمیدم باید اینجا باشی.
همیشه شنونده ی بهتری از من بود.
تو هم شنونده ی عالی ای هستی.
- من بدترینم‌. - درسته.
میدونم قبول نداری.
- کاشکی میتونستم بهت توضیح بدم، ولی.... - لازم نیست چیزی بگی.
اگه فکر میکنی چیز درستیه، این قطعا چیز درستیه.
امیدوار بودم که بهم بگی چقدر من اشتباهه کارم.
- هست؟ - نمیدونم.
پس هیچی نیست که لازم باشه من بگم.
به شکای تو بیشتر از مطمئن بودنای بقیه اعتماد دارم.
لازم نیست برای این اینجا باشی.
ولی هستم، عالیجناب. میخواد ثابت کنه که یه دروغ گوئه.
وقتی اینکارو بکنه، برای جمع کردن سراش اقدام میکنم.
زمانش رسیده.
نه خیلی. دو تا چیز، اگه کمک میخوای، از طرف تو یه چیزی لازم داریم.
روح پنج اژدها. غیرممکنه.
ظرف به من بسته شده.
بتونم این هواپیما رو بدون اونا ترک‌ کنم، مهار کردن تموم میشه.
آزاد میشن.
تو خیلی باهوشی. فهمیدیش.
که منو یاد دومی میندازه. من باهات میام.
غیرطبیعیه.
این یه جرو بحث نیست. پسرا دارن میرن. هممون داریم میریم.
به اونا یه چیزایی بدهکاریم.
اونا ماله منن.
یه راهی هست. تو یه روح اژدها رو محاصره کردی.
شاید بتونی بیشتر محاصره کنی، حداقل برای الان.
روح اژدها، عامل اصلی هوا،
چهار نیروی اصلی.
میدونم، ستون های آفرینش.
وقتی این تموم بشه، تموم شده. روح ها آزاد میشن.
روح ها آزاد میشن و طبیعت دستور بازسازی میده.
چیکار داری بکنی.
کانال های فورج قدرت اژدها.
وقتی تموم بشه، با تو ساکن میشن.
پس باید نجات پیدا کنی.
یه کمی درد داره.
وقت من گذشته. جرقه بهت برگردونده شده.
به زودی، زندگی من به خلا میره......
فراموش شده.
خیلی دیر نیست.
میتونیم با هم پیششون ظاهر بشیم، شکاف رو درمان‌ کنیم.
کاری رو که میتونستم کردم تا چیزی رو شکسته رو درمان کنم
به پناهگاه گمشدگان، و برای سایه های نور بیارم.
ولی این اصلا کاری نبود که تو کردی. تو همه چیزو خراب کردی.
این پوسیدگی در خودت و اطرافت بود، یه دیوونگی.
حکمت خدا یه جور دیوونگی برای افراد ناتوان بنظر میاد.
یه موقع ای عصبانی و ناراحت بودی، و دوباره ناراحت میشی.
ماه مین رو ستایش کن.