.
[خانواده‌ی بتمن] [فصل اول]
[قسمت سوم: ‏90 همون 80 جدیده]
[شرکت‌های وین]
[انبار 1] [دارای سیستم امنیتی ضعیف]
‫آهای؟
‫هی، کی داره ناله می‌کنه؟ چی شده، شماها ‫دل‌درد گرفتین یا چی؟
‫مَد هَتِر؟ ولی بتمن از شر ‫همه‌ی تبهکارهای گاتهام خلاص شد!
‫برگشت ما فقط مسئله‌ی زمان بود، ‫و من تنها برنگشتم.
‫به این می‌گن یه اشاره، سَد هَتِر. (هتر غمگین)
‫بابا، فقط صدام کن استلا. ‫این خیلی خجالت‌آوره.
‫نه، خجالت‌آور اینه که به دوست‌هات بگی ‫بچه‌هام برگشتن خونه
‫چون مدرک شعرش اون فرصت‌های شغلی ‫که امیدش رو داشت، به ارمغان نیاورد.
‫سفالگری. من رشته‌م سفالگری بود.
‫شعر، سفال، سیب‌زمینی، سیب-سفالی. ‫اون رو تحت کنترل خودت دربیار.
‫- باشه. چطوری... ‫- نه، نه، نه. اون دکمه نه.
‫- اون یکی، کوچیکه. نه، سمت چپی. ‫- بس کن! دارم سعیم رو می‌کنم!
‫فراموشش کن. خودم انجامش میدم!
‫- خیلی‌خب. بیا بریم سراغ چیزی که براش اومدیم. ‫- و اون چی می‌تونه باشه؟
‫نه. لو رفتیم. ‫بزن بریم از اینجا.
‫نگهبان‌ها! خفاش رو بگیرید.
‫- بگیرش، سَد هَتِر! ‫- دوباره نمی‌پرسم‌ها.
‫برای چی اینجایید؟
‫بابا، فقط بهش بگو دنبال...
‫اجازه بدید من یه‌کم روشن کنم ‫که اون‌ها دنبال چی هستن.
‫- این دوست توئه، هَتِر؟ ‫- ما دوست نیستیم.
‫فقط دنبال یه چیز مشترکیم.
‫این مهمونی داره یه‌کم شلوغ می‌شه.
‫تا دفعه‌ی بعد، خفاشی.
‫متأسفم، خفاشی. جرم و جنایت به گاتهام برگشته
‫نه تا وقتی من بتونم جلوش رو بگیرم، جوکر.
‫اوه، چقدر ترسیدم.
‫- پوشک بزرگسالیم، ناامیدم نکن! ‫- «تله‌ی بتمن» رو آماده کن، رابین.
‫اطاعت می‌شه، ارباب بتمن.
‫هی، جوکر نمی‌تونه پرواز کنه. انصاف نیست!
‫بازی بتمن تو منصفانه نیست. ‫نذاشتی رابین رو بکشم.
‫دفعه‌ی بعد، من باید رابین رو بکشم.
‫خب، حالا بریم سراغ کارهای من.
‫پدرت ازم خواست ‫یه عیب‌یابی روی «اگزو-بت» انجام بدم.
‫- می‌تونم کمک کنم؟ ‫- شاید.
‫اول، رابین باید ناهار رو آماده کنه، ‫به محض اینکه از این لباس تنگ در بیام.
[!سقوط]
‫نظرت در مورد ساندویچ پنیر گریل‌شده چیه، پس؟
‫صبح به‌خیر، عمو آلفرد.
‫انگار یکی امروز حالش حسابی خوشه.
‫تصمیم گرفتم امروز به خودم مرخصی بدم.
‫عالیه. ‫درست به موقع برای ناهار رسیدی.
‫چی داری درست می‌کنی؟
‫ساندویچ پنیر گریل‌شده برای ارباب دیمین.
‫بیف ولینگتون برای بروس. ‫کیک خرچنگ با سس سالسا برای کلر.
‫و برای راس، بلدرچین با سس پرتقال.
‫- عالی به نظر می‌رسه، آلفرد. ‫- گریله معرکه‌ست، رابین!
‫- کیک خرچنگ حاضره! ‫- تخم‌مرغ خام در دمای اتاق.
‫غذای مورد علاقه‌ی من.
.‫من درخواست کردم این بلدرچین زنده باشه !انصاف نیست
‫بلدرچین نمی‌تونه از سقف رد بشه! ‫انصاف نیست.
‫تو هر روز همه‌ی این‌ها رو برای ناهار درست می‌کنی؟
‫هیچ‌چیزی بیشتر از این لذت‌بخش نیست.
‫بی‌خیال، آلیشیا. یادت نمیاد ‫آلفرد چقدر دوست داشت دور ما بگرده؟
‫آره، ما پنج سالمون بود.
‫تو یه بزرگسالی، بی-دبلیو، ‫و اون هنوز دست به سینه‌ی توئه.
‫- منظورم اینه که، نه اینکه دست به سینه باشه. ‫- ببخشید قربان.
‫به نظر می‌رسه شما به یه دست ‫و یه پا احتیاج دارید.
‫ممنون، آلفرد.
‫باید اشاره کنم که من فقط تازگیا ‫شروع کردم به سوءاستفاده از آلفرد.
‫- آلفرد؟ می‌شه سس قرمز بیشتری بگیرم؟ ‫- هیچ‌کس از آلفرد سوءاستفاده نمی‌کنه، آلیشیا.
‫می‌تونم یه لیوان شیر داشته باشم، لطفاً؟
‫خب، برم تخت‌ها رو مرتب کنم.
‫دارم یه ماده‌ی شوینده‌ی جدید رو .امتحان می‌کنم
‫نمی‌خوام رایحه‌ش رو لو بدم، ‫ولی یه چیزی تو مایه‌های «اسطوخودوس» هست.
‫هیچوقت دلت نمی‌خواد داد بزنی، ‫«دیگه بُریدم»؟
‫باید بخوای یه کاری ‫برای خودت انجام بدی.
‫خب، بذارید فکر کنم.
‫من تقریباً هر روز زندگیم رو ‫با آلفرد گذروندم.
‫اگه کار باحالی بود که ‫می‌خواست انجام بده، می‌دونستم.
‫گمونم از یه پیک‌نیک خانوادگی خوشم بیاد.
‫وایسا، بی-دبلیو، ‫داری می‌گی من عموی خودم رو نمی‌شناسم؟
‫چی؟ بی‌خیال. ‫نه، آلیشیا، منظورم اون نبود.
‫- شاید منظور ایشون... منظورم اینه که، اگه بخوایم کاملاً صادق باشیم -
‫تو این دور و برا خیلی نبودی.
‫- منظورت از این حرف چیه؟ اوضاع اینجا داره یه‌کم ناجور می‌شه -
‫می‌خوای بریم تو اون ‫اتاق دیگه تلویزیون ببینیم؟
‫صدای ربات.
‫بله، کلر، بیا مثل ‫ربات‌ها تو اتاق دیگه حرف بزنیم.
‫اگه کسی با من کاری داشت، من اینجا نشستم ‫و دارم این دعوا رو تماشا می‌کنم.
‫تو نمی‌دونی من به چی فکر می‌کنم!
‫بیا یه کاری کنیم، بیا امروز رو ‫«روز خوشگذرونی آلفرد» کنیم.
‫می‌تونیم ببریمش غواصی سطحی ‫یا گاو بازی مکانیکی یا چتربازی.
‫یا، چون اون 90 سالشه، شاید مثلاً شافل‌بورد، بینگو، یا باغبونی
‫نمی‌دونم ارزش این همه دردسر رو دارم یا نه. ‫همونطور که گفتم، یه پیک‌نیک ساده کفایت می‌کنه.
‫- معلومه که ارزشش رو داری، آلفرد. یالا، عمو، بیا یه‌کم خوش بگذرونیم -
‫- آره، یه‌کم خوشگذرونی امن و بی‌خطر. ...فکر کنم منظورت -
‫تنهایی ربات‌بازی کردن، حوصله‌سربر نیست.
[مزاحم نشوید]
‫نفوذ به ‫انبار شرکت‌های وِین...
‫وایسا! بزن عقب! ‫خواهش می‌کنم! بزن عقب! خواهش می‌کنم!
‫- این تابلو هیچ معنایی نداره؟ ‫- بزن عقب! بزن عقب! بزن عقب!
‫- بزن عقب! بزن عقب! ‫- باشه.
‫مَد هَتِر به گاتهام برگشته ‫به همراه یه همدست،
‫که ‌فهمیدیم ‫به اسم سَد هَتِر شناخته می‌شه.
‫طبق گزارش‌ها بتمن در صحنه بوده، ‫همینطور این شخصیت نورانی و مرموز.
‫هَتِرها دنبال چی بودن؟ ‫آیا این «برایت» دوسته یا دشمن؟
‫و مهم‌تر از همه، ‫آیا جرم و جنایت داره به گاتهام برمی‌گرده؟
‫سلینا، کدوم یکی از این‌ها داد می‌زنه «خوشگذرونی»؟
‫حق با توئه. واضحه.
‫- بابااااا... انگار یکی اخبار رو دیده -
‫مَد هَتِر واقعاً برگشته؟
‫چی می‌خواد؟ ‫چه ربطی به «برایت» داره؟
‫چرا تو سه تا از یه تیشرت داری؟ ‫و چطور تونستی بدون من بری گشت بزنی؟
‫آره، هنوز مطمئن نیستم. ‫اونم هنوز مطمئن نیستم. مطمئن نیستم.
‫و قانون رو که می‌دونی. ‫شب‌های مدرسه گشت‌زنی ممنوع.
‫می‌دونم، ولی مَد هَتِر ‫بچه‌ش رو آورده بود بیرون.
‫دیمین، می‌دونم که کریسمس گذشته بتمن کوچولو» رو رسمی ‌کردیم»
‫ولی تو هنوز یه لیست داری از اینکه کی ‫اجازه داری و اجازه نداری بتمن باشی.
‫هیچ‌کدوم از این وقت‌ها نمی‌تونی بتمن باشی. ‫فقط وقتی که من بگم.
‫باشه! ‫خب می‌تونیم الان بریم دنبال مَد هَتِر؟
‫مَد هَتِر غیرقابل پیش‌بینی و خطرناکه. ‫باید یه‌کم صبور باشی.
‫صبور؟ حتماً! داشتم تمرین می‌کردم.
‫دیدی؟ حالا، می‌تونیم بریم؟ خواهشاً!
‫بعداً در مورد هَتِرها یه «بت-گپ» می‌زنیم.
‫عمو آلفرد. ‫تو لباس غواصی داری، درسته؟
‫و اسپری ضد کوسه؟
‫من نگران یه تهدید بزرگترم. ‫آلیشیا، هرگونه چیز کوسه‌ای ممنوع!
‫«بت-چرخش»! از اقیانوس دور بمون.
‫«وقتی که من بگم.»
‫وقتی که من بگم...
‫می‌دونی، سلینا، اگه بهش فکر کنی، ‫واقعاً معلوم نیست «من» اینجا کیه.
‫منظورم اینه که، «من» می‌تونه هرکسی باشه.
‫تقریباً بستگی داره کی این رو بخونه،
‫مثلاً اگه من بخونمش، ‫بتمن کوچولو می‌تونه بره دنبال هَتِرها،
‫وقتی من بگم، پس «من» همون منم، ‫و اگه اینطوری باشه،
‫پس من می‌گم که می‌تونم برم دنبالش، درسته؟
‫آره، باشه، بهونه‌ی ضعیفیه، ‫ولی من قبولش می‌کنم. به سوی غار بتمن!
‫دیمین، این تویی؟ وای!
‫این فقط «اگزو-بت» هست. ‫آلفرد داره روش عیب‌یابی انجام میده.
‫باحاله. خب پیامت رو گرفتم.
‫- چه مورد اضطراری پیش اومده؟ ‫- یه مورد اضطراری نیست.
‫یه «بت-ضراری» هست.
‫آره، می‌خواستم ‫با شماها صحبت کنم
‫در مورد این قضیه‌ی ‫گذاشتن «بت» جلوی همه‌چیز.
‫یه جورایی دیگه خز شده.
‫اون «بت-نظر» توئه.
‫گوش کن، مَد و سَد هَتِر ‫فرار کردن.
‫- خیلی علاقه‌ای ندارم. ‫- یالا.
‫من به یه ذهن تبهکار سابق احتیاج دارم تا کمکم کنه بفهمم قدم بعدی‌شون کجاست
‫مَد هَتِر یه ابرتبهکار مرگباره.
‫و تو فقط یه بچه‌ای.
‫من بچه نیستم. من انتقامم.
‫خوب در مورد هشدارم فکر کن.
‫انتقام فکر نمی‌کنه!
‫این بی‌فایده‌ست. ‫تو فقط قراره کاری که می‌خوای رو بکنی.
‫انتقام همیشه کاری که می‌خواد رو می‌کنه.
‫خب، ما همیشه می‌تونیم از ‫پاپ‌پاپ کمک بخوایم.
‫نه، حق با توئه.
‫ما به اطلاعات احتیاج داریم، ‫نه خون و خونریزی بی‌رحمانه.
‫چه تبهکارهای دیگه‌ای رو می‌شناسیم؟
[پرونده‌های تبهکارانِ شرور دیمین]
‫ببین چی «بت-اینجا» داریم.
‫- اوم... ‫- کشتی با کوسه ممنوع.
‫- می‌بینم، اوم... کشتی با کوسه جوان‌کننده‌ست -
‫کدوم قسمت از «عموی تو ‫‏90 سالشه» برات جا نیفتاده؟
‫من اون رو تو دسته‌ی ‏‫+80 ساله‌ها ثبت‌نام می‌کنم.
‫فکر کنم فعالیت‌های من باحال‌تر باشه.
‫بروس وِین خوشگذرونی رو نمی‌فهمه ‫حتی اگه با کفش دلقک بیاد سراغش.
‫بهم اعتماد کن، آلیشیا، دلقک‌ها اصلاً باحال نیستن
‫خواهشاً، بیاین دعوا نکنیم.
‫آخرش، این بعدازظهر فقط با شما دو نفر ‫تمام خوشی‌ایه که می‌تونم تصور کنم.
‫البته، به‌جز اون پیک‌نیک خانوادگی.
‫حق با اونه، آلیشیا. نباید بحث کنیم.
‫آره، امروز در مورد خوشگذرونی آلفرد هست. ‫اینطوری نیست که مسابقه باشه یا چی.
‫آره، ولی اگه آلفرد اشاره کنه ‫که از فعالیت من بیشتر از مال تو لذت می‌بره...
‫یا مال من بیشتر از مال تو...
‫- ما مجبوریم گوش بدیم و به دل بگیریم. ‫- وگرنه داریم به آلفرد بی‌توجهی می‌کنیم.
‫واقعاً سخته تصورش.
‫ما بمب حمام، شمع‌های معطر ‫و یه عالمه شکلات خریدیم...
‫...که لایق راس باشه.
‫خیلی به خودمون افتخار می‌کنم ‫که هیچی ندزدیدیم.
‫مچ پاهام!
‫این همون بت-بوی توی کابوس‌هامه!
‫من اطلاعات می‌خوام.
‫مَد هَتِر چی می‌تونه ‫از «شرکت‌های وِین» بخواد؟
‫ما که بهت گفتیم، ‫ما الان آدم‌های معمولی هستیم.
‫- نه! ‫- وایسا!
‫مَد هَتِر می‌تونه خیلی سمج باشه. ‫شکی نیست که هنوز دنبالشه.
‫منظورت اینه که به هدف قرار دادن ‫تأسیسات «شرکت‌های وِین» ادامه میده؟
‫ولی ده‌تا از اون‌ها تو گاتهام هست.
‫شاید نزدیک‌ترینِ بعدی؟
‫البته. خیلی واضحه.
‫یه جورایی... منظورم اینه که، تعجب می‌کنم ‫اوه... اون رفت.
‫اون برنمی‌گرده سراغ ما، برمی‌گرده؟
‫واقعاً آلیشیا؟ تبر پرتاب کردن؟ ‫داشتی چی کار می‌کردی؟
‫چیزی که مهمه اینه که آلفرد خوشش اومد.
‫باشه. ‫بیا فقط از آلفرد بپرسیم کدوم باحال‌تر بود؟
‫فکر خوبیه. بفرمایید.
‫بروس.
‫حتماً جاش گذاشتی تو...
[کافه‌ی بلادی برل]
‫چی شده، پیرمرد؟ ‫دنبال سالن بینگو می‌گردی؟
‫ها! تسلیم شو، آتیشی. ‫هیچ راهی نداری که من رو شکست بدی.
‫چی؟ چطوری من رو شکست دادی؟
‫کلر! فکر کنم فهمیدم هَتِرها ‫قراره بعدش به کجا حمله کنن.
‫حالا، فقط باید بدونم کِی.
‫تو هیچوقت استراحت نمی‌کنی؟
‫عدالت هیچوقت استراحت نمی‌کنه.
‫استراحت؟ خودشه.
‫دزدی دیشب ‫موقع استراحت شیفت نگهبان‌ها اتفاق افتاد.
‫هَتِرها باید به ‫برنامه‌ی نگهبان‌ها دسترسی داشته باشن.
‫می‌دونی این یعنی چی؟
‫این یعنی پدرت ‫دوباره ضعف نشون داده
‫با اعطا کردن این به اصطلاح ‫استراحت‌های نگهبان‌ها.
‫باشه، پاپ‌پاپ.
‫ولی این یعنی هَتِرها ‫احتمالاً امشب دوباره تلاش می‌کنن،
‫که می‌شه کمتر از یه ساعت دیگه.
‫پرونده رو حل کردم. ‫دیمین داره می‌ترکونه. ووهو!
‫تو فهمیدیش.
‫- این یعنی می‌خوای کمک کنی؟ ‫- نه. ورق بده من، پاپ‌پاپ.
‫ممنونم، «گاتر اسلاگ»!
‫اون دستور پخت کیش لورن رو ‫در اسرع وقت برات می‌فرستم.
‫و یادت نره، بینگو ‫سه‌شنبه شب‌ها تو «بلادی بَرِل» هست.
‫کی می‌دونست خوشگذرونی می‌تونه انقدر خسته‌کننده باشه؟
‫لباس بپوش، رابین. ‫هَتِرها به راه افتادن.
‫این به عهده‌ی زوج پویاست ‫که به دوران وحشت اون‌ها پایان بدن.
‫کوچولو، من، اوم...
‫شاید باید به پدرت هشدار بدیم.
‫سعی کردم بهش زنگ بزنم، ‫ولی جواب نداد.
‫نمی‌دونم کجاست.
‫باشه، ما دنبال یه پیرمرد نازنین هستیم
‫با مفصل‌های شکننده ‫که هرکاری برات می‌کنه.
‫- خب، اون کجاست؟ ‫- بهش اهمیت نده.
‫اون امروز تیشرت «ضد-خوشگذرونی»ـش رو پوشیده.
‫خیلی دوست داشتم بهت ملحق بشم، ولی می‌بینی،
‫«پسر شگفت‌انگیز» ‫به سختی می‌تونه این استخون‌های پیر رو تکون بده.
‫پس تکونشون نده.
‫«اگزو-بت» می‌تونه همه‌ی تکون دادن استخون‌ها رو برات انجام بده
‫پسر جوان، آیا داری پیشنهاد می‌کنی ‫من زره‌ی آزمایشی،
‫بسیار خطرناک، و سلاح‌دار بتمن رو بپوشم ‫بدون اینکه اول درست تستش کرده باشم؟
‫- آخه چرا باید... !خواهش می‌کنم -
‫خب...
‫- باشه. !آره -
‫مواظب باش، گاتهام! «اگزو-بت» از راه می‌رسه!
‫این کنترل‌های مکانیکی خیلی... پیچیده‌ان.
‫نگران نباش، ما آروم پیش می‌ریم.
‫آلفرد، اینجایی؟
‫ببین، آلفرد یه یادداشت گذاشته. ‫اون و دیمین رفتن یه کاری انجام بدن.
‫حالش خوبه.
‫باشه. چه خبره؟
‫تو تمام روز خیلی زیادی مراقب بودی.
‫خب، تو شاید واقعاً ‫این رو در مورد من ندونی،
‫ولی من تو... ‫نشون دادن... احساسات، عالی نیستم.
‫تو؟ نه!
‫حق با توئه، البته. ‫آلفرد واقعاً دست به سینه‌ی منه،
‫- ولی می‌دونم اون واقعاً این رو دوست داره و... و؟ -
‫و منم دوستش دارم.
‫این راه ما برای نشون دادن... می‌دونی.
‫می‌دونم.
‫خب، گمونم من حالت دفاعی گرفتم، ‫و زیاده‌روی کردم،
‫که اوضاع رو زشت کرد.
‫بله. بله، همینطوره، بروس.
‫و منم همینطور. شاید احساس گناه می‌کردم. ‫انگار باید یه چیزهایی رو جبران می‌کردم.
‫گمونم هردومون به آلفرد یه عذرخواهی بدهکاریم
‫و یه روز خوشگذرونی جبرانی.
‫اگه شماها کاری داشتید، من اینجام ‫و دارم حل شدن مشکلتون رو تماشا می‌کنم.
‫انگار یه کار اضطراری کوچیک تو محل کار برام پیش اومد. [بت-هشدار! شما 87 پیام و تماس از دست رفته دارید]
[شرکت‌های وین] [تأسیسات انباری، دارای سیستم امنیتی متوسط]
‫سَد هَتِر، جستجوت چطور پیش میره؟
‫چی؟
‫استلا، دارم به این فکر می‌کنم که تو ‫اصلاً این کار رو جدی نمی‌گیری.
‫جدی بگیرم؟ ‫تو اصلاً کلاه خودت رو دیدی؟
‫- حق با من بود، اوناهاش! ‫- آفرین، ارباب بتمن.
‫وقتشه یه ورود بتمنی خفن داشته باشیم.
‫فقط یه لحظه. به پدرتون اطلاع داده شده ‫و باید تا چند لحظه‌ی دیگه ‌اینجا باشن.
‫ولی اون ممکنه خیلی دیر باشه. ‫به علاوه‌، ما حالت تهاجمی «اگزو-بت» رو داریم.
‫دیمین، وایسا.
‫- من... ‫- نگران نباش، اگزو-بت، من دارمت!
‫ورودی نبود که بهش امید داشتم.
‫خب، نمی‌دونم، برای من که جواب داد.
‫و من فکر می‌کردم سهم خودم رو ‫از آویزون شدن از تله‌ها برای امروز انجام دادم.
‫نگران نباش. خودمون رو از این مخمصه درمیارم.
‫کِی استراحت می‌کنیم؟
‫خسته‌م. بابا.
‫بنگرید! این مزاحم‌های فضول ‫به سختی یاد خواهند گرفت
‫که هیچوقت با هَتِرها درنیفتن، مَد و سَد!
‫حالا، این شد یه ورود.
‫- بعداً در مورد این حرف می‌زنیم. ‫- حالا، انقدر به پسرک سخت نگیر.
‫منظورم با هردوتون بود.
‫خیلی‌خب، هَتِر، ‫دارم از پرسیدنش خسته می‌شم.
‫دنبال چی هستی؟
‫خب، اگه خیلی خسته‌ای، ‫چرا یه استراحتی نمی‌کنی؟
‫بیا، به کلاهم نگاه کن.
‫فکر نمی‌کنی گول...
‫وای. اون «برایت»ـه.
‫تو اینجا چی کار می‌کنی، برایت؟
‫آروم باش، بتمن. من به‌خاطر تو اینجا نیستم.
‫فقط سر راهم سبز نشو.
‫گرفتمت.
‫بابا، نه!
‫چقدر قهرمان. بیاین خونه‌تکونی کنیم.
‫بیاین خونه‌تکونی کنیم.
‫کجا رفت؟
‫آروم حالا، خفاشی، قبل از اینکه یکی...
‫حالا، بتمن، دوست‌هات رو نابود کن.
‫یالا، بابا، چیزی که براش اومدیم اینجا نیست.
‫- پس بذار فقط بریم. ‫- بذار بابا یه‌کم خوش بگذرونه، عزیزم.
‫باید نابود کنم.
‫بابا! خواهش می‌کنم! بس کن! ماییم!
‫باید بت-دوست‌ها رو نابود کنم.
‫قربان، خواهش می‌کنم.
‫آلفرد!
‫وایسا، بابا، بس کن. خواهشاً.
‫باشه، گنده‌بک. بزن بریم! راند دوم.
‫متأسفم که تو رو تو این دردسر انداختم.
‫- این کاملاً تقصیر تو نیست، بچه. ‫- نیست؟
‫خب، بیشترش هست.
‫در حالی که هیچی برام لذت‌بخش‌تر از ‫شادی آوردن برای کسایی که دوستشون دارم نیست،
‫این روز به شدت خسته‌کننده بهم نشون داد ‫که منم نقاط ضعفی دارم.
‫اگزو-بت نقطه ضعف داره؟ ‫چیه؟ کریپتونایت؟ رنگ زرد؟
‫برعکس گفتن اسمت؟ درفلآ؟
‫در واقع، پسرم، اون ناتوانی من ‫در «نه» گفتن به کسایی‌ـه که دوستشون دارم.
‫می‌فهمم.
‫خب، پس، گمونم ‫بتمن کوچولو هم یه نقطه ضعف داره.
‫ناتوانی در شنیدن «نه». ‫بهم گفته شده که می‌تونم صبورتر باشم.
‫گمونم هردومون ‫باید روی یه چیزی کار کنیم؟
‫حیف که شانسی نخواهیم داشت.
‫- همین‌جا بمون، پسر جوان. ‫- می‌خوای چی کار کنی؟
‫کاری که باید همون اول ‫با شنیدن «روز خوشگذرونی آلفرد» می‌کردم.
‫باید بت-دوست‌ها رو نابود کنم.
‫نه!
‫- چی؟ ‫- وای...
‫من خیلی دوست‌تون دارم،
‫و می‌دونید که من تا آخرین روزهای عمرم ‫از شما و خانواده‌مون مراقبت خواهم کرد.
‫غیرممکنه!
‫اون داره قدرت اراده‌ی بتمن رو تشدید می‌کنه.
‫داره کنترل عصبی-هیپنوتیزمی که روش دارم رو می‌شکنه
‫ولی دیگه عذاب ‫نگه داشتن حرفم تو دلم رو تحمل نمی‌کنم.
‫وقتی لازم باشه حرف می‌زنم، ‫و شما هم گوش خواهید داد.
‫- از همین الان شروع می‌شه. ‫- یالا، بابا.
‫پس به من گوش کنید، قربان.
‫دیگه کافیه.
‫استلا، کمکم کن!
‫- از کلاهت استفاده کن. ‫- نه، این من نیستم.
‫من می‌خوام یه طراح گرافیک بشم!
‫چی؟
‫بابا، تو کنترل مَد هَتِر رو شکستی.
‫من... ولی...
‫- هَتِرها رفتن. ‫- و می‌ترسم «برایت» هم رفته باشه.
‫و ما هنوز نمی‌دونیم اون کی بود ‫یا مَد هَتِر دنبال چی بود.
‫به وقتش می‌فهمیم، قربان.
‫آره، بابا. صبور باش.
‫کارت تو ردیابی مَد هَتِر خوب بود، ...‫ولی این جبرانِ
‫زیر پا گذاشتن قوانین ‫و گشت زدن تو شب مدرسه نمی‌شه.
‫در واقع، اگه با دقت بخونیشون، ‫من قوانین رو نشکستم.
‫بذار حدس بزنم. داری از یه تفسیر آزاد از کلمه‌ی «من» استفاده می‌کنی
‫چقدر عالی. یه پیک‌نیک صبحانه با همه‌ی ‫آدم‌های مورد علاقه‌م. و راس.
‫همه‌ش ایده‌ی آلیشیا بود.
‫و چه ایده‌ی دلپذیری.
‫متأسفم، عمو، و ما قول می‌دیم کار بهتری در گوش دادن به خواسته‌های تو بکنیم
‫و منم کار بهتری در رک حرف زدن انجام میدم.
‫ببینم، آلفرد، رفیق قدیمی، یه مافین به من میدی؟
‫نه.