‫♪ اردوگاه «اسپلینتروود»، خونۀ تابستونیمون... ♪
‫♪ به خاطر پرتاب منجقیق! تیر و کمون! پرتاب شدن! ♪
‫♪ طبیعت‌گردها به سرعت از بین درخت‌ها رد میشن. ♪
‫♪ از هرجا دلشون بخواد به سرعت می‌گذرن. ♪
‫♪ توی هوا ویراژ میدن. ♪
‫♪ همه‌ جا رو خراب می‌کنن. ♪
‫♪ تیراندازی، جا خالی دادن، تنیس خنگولا ♪
‫♪ خنده‌ داره! ♪
‫♪ دارن میان! رد و استلا و بمب و چاک! ♪
‫♪ به سرعت پرواز می‌کنن! مراقب باش اردک! ♪
‫♪ در تمام زندگیت از اینکه این لحظات رو داشتی ♪ ‫♪ خوشحال می‌مونی ♪
‫♪ جنون تابستانی پرندگان خشمگین! ♪
‫یالا پسرا.
‫از پسش بر میایم!
‫آره!
‫خمیازه.
‫همینه!
‫اوه، آفرین.
‫شما جایگاه اول رو ‫توی تابلوی امتیازات دوستی پاییز دارید!
‫همونطور که انتظار می‌رفت.
‫خیلی طول نمی‌کشه.
‫آره. قراره اون مسابقه‌ی دوستی رو بترکونیم و...
‫اون جایزه رو ببریم.
‫آره ماتیلدا. دردسر خودت رو کم کن ‫و بذار الان بخوریمش.
‫چطوره دهنیش نکنی تا مسابقه تموم بشه، باشه؟
‫واقعاً حس خوبی به شماها دارم.
‫باشه بچه‌ها. بهترین دوست‌های صمیمی اردوگاه کی‌ان؟
‫معلومه که ما. با شماره‌ی سه. یک، دو، سه.
‫معلومه که ما!
‫یادتون باشه، این مسابقه برای همکاری کردن و...
‫خوش گذروندن با دوست‌هاتونه.
‫آره، قراره توی ترکوندن این مسابقه ‫با قدرت عظیم...
‫دوستیمون کُلی بهمون خوش بگذره!
‫خب، تقریباً برعکس چیزی که ‫من ‌گفتم شد، ولی...
‫چاک، بیا یه اجرایی واسه اردوگاه بکنیم ‫که هیچوقت یادشون نره.
‫بذار بیام جلوت.
‫نمی‌دونم. از جلو خوشگل نمیفتم.
‫برو جلوی پشت سرم.
‫وای!
‫وای، وای، وای، وای! آخ!
‫پسر، قرار نبود این اتفاق بیفته.
‫زود باشید بچه‌ها. ‫دوست‌ها نمی‌ذارن دوست‌هاشون آویزون بمونن.
‫نمی‌خوای بیای این بالا پیشمون؟
‫چرا! بکشینم بالا! همه دارن نگاه می‌کنن!
‫آره همینطوره!
‫این سرگرم کننده ترین چیزیه که تا حالا دیدم.
‫می‌دونید، دارم فکر می‌کنم ‫که اوضاعمون خیلی خوب نیست.
‫زود باشید بچه‌ها.
‫اگه جایزه‌ی دوستی رو می‌خوایم، ‫باید خودمونو جمع و جور کنیم.
‫از اینجا به بعد هیچی فقط عالی عمل می‌کنیم.
‫آره!
‫ها!
‫شماها اسم برنامه رو به سقوط دوست‌ها عوض کردید!
‫اه!
‫باورم نمیشه!
‫ماتیلدا گفت ما اولین تیم تاریخ اردوگاهیم،
‫که مسابقه‌ی دوستی رو تموم نکردن.
‫همینه! تو تاریخ موندگار شدیم جیگر!
‫متوجه نمیشم. ‫حتی جوجه ها هم مسابقه رو تموم کردن.
‫ما باید بهترین دوست‌های اردوگاه باشیم.
‫هستیم! به همه هم ثابتش می‌کنیم.
‫دوباره توی اون مسابقه شرکت می‌کنیم ‫و جایزه رو می‌بریم.
‫نمی‌دونم.
‫فقط زیادی مغرور شدیم. این دفعه اول تمرین می‌کنیم.
‫چی، مثل تمرین دوستی؟
‫دقیقاً.
‫قراره بهترین دوست‌های صمیمی بشیم، ‫حتی بهتر از اون!
‫برو کنار.
‫دوست‌های صمیمی دارن میان!
‫ناهار واسه چهار نفر لطفاً.
‫هرکدومتون یه بشقاب جدا نمی‌خواید؟
‫برندا، دوست‌های صمیمی بشقاب جدا نمی‌خوان.
‫همه برای یکی، یه بشقاب هم برای همه.
‫حالا هرچی.
‫بیاید بخوریم. تو اول بخور.
‫اول شما.
‫اول شما!
‫اول شما.
‫نه، اول شما.
‫- چاک! ‫- آخه همه‌تون گفتید...
‫باشه.
‫حتی سری دوم بهتر هم هست.
‫اوه خدایا! یه گودال گل!
‫چطوری ازش رد بشم؟
‫از من رد شو رفیق.
‫نه، من!
‫نه، من، من، من، من!
‫آخ!
‫حب، احترام گذاشتن به همدیگه رو ترکوندیم! ‫بریم قدم دوم!
‫واقعاً باید این کار رو بکنیم؟
‫آره، دوست‌های صمیمی حریم خصوصی ندارن.
‫همه‌ی کارهاشون رو با هم می‌کنن.
‫- همه چیز؟ ‫- همه چیز.
‫می‌دونی چیه قرمز؟ به نظرم داره جواب میده.
‫آره، حس می‌کنم جرم‌های دندون‌هام همین الان رفتن!
‫کی می‌دونست مسواک زدن دندون‌هات می‌تونه...
‫فکر می‌کنم منظورش این بود ‫نقشه‌ی دوستی رد داره جواب میده خنگول خان.
‫می‌دونستیم، بزن بریم رد!
‫ممنون رفقا. این یعنی واسه قدم آخر آماده‌ایم.
‫یه کار دیگه هم هست که دوست‌های خیلی صمیمی می‌کنن.
‫همدیگه رو خوشگل کنیم؟
‫واسه بار آخر میگم، این کار رو نمی‌کنیم.
‫اه.
‫قدم آخر اینه که، عین همدیگه فکر کنیم.
‫چهارتامون باید مثل یه پرنده بشیم.
‫و پرنده‌ها می‌ترکونن!
‫ما کاملاً آماده‌ایم.
‫وای! آخ!
‫بهت گفتم بمب باید زیر باشه.
‫ماتیلدا، ما برگشتیم.
‫این دفعه هم هم مسابقه نمی‌فهمه از کجا خورده.
‫شب بخیر بگید.
‫چون دوست‌های خیلی صمیمی ‫قراره کار این بچه‌ها رو یک سره کنن.
‫حتماً باحال میشه.
‫باشه. خب، می‌دونید باید چیکار کنید.
‫یه پرنده!
‫بیاید بهشون نشون بدیم دوست‌های صمیمی ‫چیکاره‌ان. اول شما.
‫نه، اول شما، خواهش می‌کنم.
‫نه، نه، نه. خواهش می‌کنم.
‫خب، من بیشتر خواهش می‌کنم.
‫عجب ادبی، ولی راه بیفتید چون یه...
‫واقعاً دارن می‌ترکونن.
‫می‌دونی، به خاطر اون چکشه؟ می‌فهمی، می‌فهمی.
‫چی داره میشه؟ ترکوندیم، آره؟
‫کاملاً نه!
‫اوه نه!
‫شماها کرکر خنده‌اید.
‫حالا می‌خواید تو آب چیکار کنید ها؟
‫از خنده روده بر شدم.
‫به نظرم تموم شد.
‫همیشه می‌دونستم زندگیم ‫توی یه آبشار خروشان تموم میشه.
‫بدترین قسمتش اینه که ‫به نظرم ما صمیمی‌ترین دوست‌ها نیستیم.
‫اوه.
‫وقتی دوستیمون رو با یه مسابقه‌ی احمقانه‌ی...
‫با مانع بسنجیم همین میشه.
‫درست میگی. واسه این که ثابت کنیم صمیمی‌ترین ‫دوست‌های اردوگاهیم نیاز به جایزه نداشتیم.
‫مهم اینه که خودمون بدونیم.
‫بعد می‌دونید من از کجا می‌دونم ‫که ما صمیمی ترین دوست‌هاییم؟
‫چون کُل تابستون...
‫از مشکلاتی بزرگ‌تر از این عبور کردیم.
‫آخ، مربا. ‫[مربا و مشکلات در انگلیسی تلفظ یکسانی دارند]
‫فقط باید جوری که همیشه عمل می‌کنیم عمل کنیم.
‫آره، توت فرنگی روی نون تستی که یه طرفش...
‫نه! که خودمون باشیم!
‫باشه، بریم تو کارش.
‫ما فقط...
‫باید یه جوری به اون لبه برسیم.
‫باشه، می‌تونیم به اونجا برسیم. ‫فقط باید مثل خودمون باشیم.
‫خودتون باشید.
‫میشه یه بارم شده تمرکز کنی؟ ‫داریم سعی می‌کنیم از این وضع بیایم بیرون و تو...
‫وایسید! همینه!
‫چاک، بیشتر بپر!
‫لازم نیست حتی ازم بخوای.
‫بپر، بپر، بپر،
‫بپر!
‫روی این لبه فرود اومدم. وایسید. ‫الان دوباره میام پایین.
‫نه! وایسا! واسمون یه شاخه بنداز!
‫باشه!
‫عجب همکاری‌ای.
‫حالا باید بریم روی اون درخت اون بالا.
‫آهای، بمب، فکر می‌کنی ‫استلا می‌تونه بره بالای اون درخت؟
‫امکان نداره! خیلی بلنده!
‫بمب چی گفت؟ فقط نگاه کنید.
‫ها! تا چشمت دراد!
‫یه لحظه هم شک نداشتم بهت! ‫حالا واسه‌مون یه شاخه بنداز.
‫عجب کار گروهی‌ای!
‫فهمیدم اونجا چیکار کردی رد.
‫نمی‌دونم داری چی میگی. ولی عملاً فکرهام تموم شدن.
‫خب، می‌دونی بدترین قسمت این قضیه...
‫اینه که اون نیدر عوضی قراره جایزه رو ببره.
‫چی؟
‫حتی فکر اون پوزخندش ‫روی نوکش اعصابم رو خورد می‌کنه!
‫وقتی هم عصبانی میشم، من...
‫یه فکری به ذهنم می‌رسه!
‫می‌دونی بمب، داشتم فکر می‌کردم که...
‫دیگه هیچوقت ماتیلدا رو نمی‌بینی،
‫چون هیچوقت از اینجا خلاص نمیشیم، پس...
‫موفق شدیم!
‫صمیمی‌ترین دوست‌ها کی ان! معلومه که ما!
‫به شماره‌ی سه! یک، دو...
‫- معلومه که شما! ‫- چی؟
‫اونجوری که از اون صخره اومدید بالا.
‫هیچوقت همکاری انقدر نزدیکی رو ندیده بودم.
‫من عاشق گروهمم!
‫نمی‌تونم نفس بکشم.
‫که واسه همین این جایزه رو ‫به خاطر دوستی فوق‌العاده‌تون...
‫به شما میدم!
‫اوه!
‫- ول کن! ‫- من اول گرفتمش!
‫کُل کار رو من کردم!
‫نه، من باید جایزه رو بگیرم!
‫- نه مال منه! ‫- حق منه!