‫♪ اردوگاه «اسپلینتروود»، خونۀ تابستونیمون... ♪
‫♪ به خاطر پرتاب منجقیق! تیر و کمون! پرتاب شدن! ♪
‫♪ طبیعت‌گردها به سرعت از بین درخت‌ها رد میشن. ♪
‫♪ از هرجا دلشون بخواد به سرعت می‌گذرن. ♪
‫♪ توی هوا ویراژ میدن. ♪
‫♪ همه‌ جا رو خراب می‌کنن. ♪
‫♪ تیراندازی، جا خالی دادن، تنیس خنگولا ♪
‫♪ خنده‌ داره! ♪
‫♪ دارن میان! رد و استلا و بمب و چاک! ♪
‫♪ به سرعت پرواز می‌کنن! مراقب باش اردک! ♪
‫♪ در تمام زندگیت از اینکه این لحظات رو داشتی ♪ ‫♪ خوشحال می‌مونی ♪
‫♪ جنون تابستانی پرندگان خشمگین! ♪
‫کی، چی، کی ،چی؟
‫یه نفر پرهام رو دزدید!
‫آهای! بیخیال. چاک خسته‌ست.
‫یه نفر پرهای قرمز رو دزدیده.
‫حالا چی کار کنم؟
‫اینجوری که نمی‌تونم برم بیرون. ‫باید پرهام رو پس بگیرم.
‫هیچوقت نترس چون...
‫کارآگاه چاک اینجاست.
‫- کی؟ ‫- من! چاک.
‫کارآگاه چاک!
‫بزرگترین مغز متفکر ‫و مبارز جرائم اردوگاه اسپلینتروود!
‫بمب، برو استلا رو پیدا کن. ‫شاید اون بتونه کمکمون کنه یه راه حلی پیدا کنیم.
‫استلا سرش شلوغه، یادته؟ ‫داره واسه روز عکاسی اردوگاه عکس می‌گیره.
‫ولی تا اون دو روز مونده!
‫می‌دونی استلا چطوریه دیگه.
‫عکاس رسمی اردوگاه هستم! دارم میام تو.
‫- سلام! ‫- نباید من رو اینطوری ببینه!
‫الان میایم خدمتتون.
‫همه چیز خوبه؟
‫آره،ما عالی‌‌ایم، مخصوصاً رد!
‫بمب، می‌فهمم داری دروغ میگی.
‫من وقتی پای روز عکاسی اردوگاه وسط باشه ‫شوخی ندارم.
‫یه نفر نصف پرهای ردو دزدیده،
‫تازه نصف خوبش رو هم نبرده.
‫نگران نباش، چون کارآگاه چاک...
‫و دستیار قابل اعتمادش بمب، ‫قراره این پرونده رو کاملاً حل کنن.
‫آره! من دستیارم!
‫باشه.
‫خب، سریع حلش کنید!
‫- هوم! ‫- عالیه!
‫لحظه‌شماری می‌کنم که از ذهن کارآگاهی ‫و یگانه و نابغه‌ات یاد بگیرم.
‫ممنون بمب، ولی خیلی دیر کردی.
‫چون پرونده رو حل کردم.
‫حتماً کار نیدرفلایره. از رد متنفره.
‫این چیزیه که ما کارآگاه‌ها ‫بهش میگیم«چنگال های احتمالی».
‫می‌خارونمت، می‌خارونمت.
‫چرا به فکر خودم نرسید؟
‫چون به عنوان یه کارآگاه، ‫همه چیزدرباره کشف کردن رو میدونم.
‫هیجان‌انگیزه! خب حرکت بعدیمون چیه؟
‫مثل دو تا شاهین ‫کُل شب خونه‌ی نیدرفلایر رو می‌پاییم.
‫ایول! قراره تحت نظرشون داشته باشیم!
‫آهای چاک، دونات‌ها رو گرفتم.
‫خب، داره چی کار می‌کنه؟
‫همینجوری اونجا وایستاده. ‫حالا داره این جا رو نگاه می‌کنه.
‫داره میره سمت پنجره. به نظر خیلی ناراحته.
‫شما دوتا احمق می‌دونید ‫که هرچی میگید رو می‌شنوم، نه؟
‫حالا پنجره رو می‌بنده و پرده رو می‌کشه.
‫حالا ما صبر می‌کنیم.
‫پسر، امروز عجب روز فعالیه.
‫آآآآخ.
‫خب، چند تا آ توی آآآخ بود؟
‫ببین، من دیگه به سوال‌های احمقانه‌ات جواب نمیدم.
شما دوتا احمق حتی نمیتونین خودتونو از یه کاسه سوپ نجات بدین‫
‫شاید من نتونستم، ولی چاک نابغه‌ست.
‫و قراره که پرنده‌ای رو که ‫پرهات رو برداشته رو پیدا کنه.
‫بیخیال. اون که یه کارآگاه واقعی نیست.
و آب دهنش داره میریزه روت
‫چطور جرئت می‌کنی؟
‫من یه کارآگاه واقعی‌ام.
‫حالا، دیشب چیز مشکوکی دیدی یا ندیدی؟
‫آهان، منظورت به جز شما دو احمقه ‫که بیرون خونه‌ام بودید؟
‫آره، به جز اون.
‫خب...
‫من، من، من، من، من، من، من.
‫آآآخ!
‫یه چیز دیگه هم بود.
‫یه صدا.
‫یه صدای وحشتناک مثل صدای یه...
‫هیولای زشت و وحشتناک و زوزه کش و وحشی،
‫که خونم رو تبدیل به یخ کرد ‫و کاری کرد موهای سرم سیخ بشن.
‫ولی احتمالاً چیزی نبوده.
‫آره، فکر کنم.
‫نگران نباش بمب، دقیقاً می‌دونم دزد پرها کیه.
‫می‌دونیم دزد پرها کیه!
‫پس دزد پرها ترانسه؟
‫اوهوم.
‫آقای ترانس، می‌خواستم ببینیم می‌تونیم ‫یه سری سوال...
‫بپرسیم!
‫خب، ارتباط مستقیم جواب نداد. حالا چی؟
‫پلیس خوب و پلیس بد رو بازی می‌کنیم.
‫من نمی‌خوام پلیس بدی باشم.
‫هیچکس نمی‌خواد پلیس بدی باشه بمب.
‫می‌تونیم پلیس خوب و پلیس حتی بهتر رو بازی کنیم.
‫حالا دانش‌آموزم استاد شده.
‫ممنون استاد.
‫اوه اوه!
‫حرف نمی‌زنه و از درد بال‌هام دارم می‌میرم.
‫شاید باید یه چیز دیگه رو امتحان کنیم.
‫آهای، بمب. راجع به نرم کننده‌ای جدیدی که ‫دارم استفاده می‌کنم بهت گفتم؟
‫باعث شده پرهام نرم نرم بشن.
‫آره! خیلی کَندنی‌ان!
‫می‌دونی چی خیلی خیلی نرم شده؟
‫پرهای پشتم!
‫همینه بمب. با دست آلوده به خون دستگیرش می‌کنیم.
‫خودت رو آماده کن.
‫می‌دونی، ترانس اتفاقاً ‫وقتی بشناسیش می‌بینی خیلی مهربونه.
‫جرم اصلی اینه که بهش شک کردیم.
‫ولی هنوز هیچ پیشرفتی ‫توی پیدا کردن دزد پرها نکردیم.
رد بیچاره.
‫نترس بمب. ‫هیچ پرونده‌ای وجود نداره که کارآگاه چاک...
‫نگران نباش چاک. تو یه کم بخواب.
‫دستیار مورد اعتمادت میره دنبال دزد بگرده.
‫دزد پرها؟ اینجایی؟
‫سلام؟
‫عه، تویی.
‫چاک! چاک! بیدار شو!
‫چاک خوابش میاد. چاک رو ولش کن.
‫اون بیلچه رو ول کن چاک! دزد پرها بمب رو دزدیده!
‫بدتر هم هست.
‫نصف اردوگاه پرهاشون رو گم کردن.
‫باید این قضیه رو حل کنی! همه چی به تو بستگی داره!
‫اصلاً نمی‌دونم دارم چیکار می‌کنم.
‫اون دزده همیشه یه قدم از من جلوتره. نمی‌تونم!
‫می‌تونی.
‫تا حالا شده کارآگاه چاک یه پرونده رو حل نکنه؟
‫آهای، درسته! باشه چاک. ‫وقتشه فکر کنیم. به ذهنت فشار بیار.
‫فکرهات رو خیلی مرتب به خاطر بیار.
‫زیر هر سنگی رو بگرد.
‫فهمیدم!
‫خب، به من تقدیمش نکن!
‫بریم بمب رو نجات بدیم!
‫یه لحظه بهم وقت بده.
‫مطمئنی بمب توی اون اتاق کاره؟
‫تا حالا به چیزی توی زندگیم انقدر مطمئن نبودم.
‫همه‌ی تیکه‌ها رو گذاشتم کنار هم.
‫با یه بیلچه و بدون پر بیدار شدی.
‫نیدرفلایر با یه چنگک بیدار شد و پر نداشت.
‫درسته. ولی تو چرا با یه بیلچه‌ی باغچه بیدار شدی؟
‫متوجه نیستی؟ اینا ابزار باغ داری‌ان.
‫این کارت مشخصات دزد پرهاست.
‫داره دعوتمون می‌کنه. می‌خواد که گیر بیفته.
‫به علاوه، عجیب نیست ‫که بالای قله‌ی اون کوه یه اتاق کار هست؟
‫باشه، به نظرم این عجیب‌ترین نظریه هم نیست،
‫چطوری باید بریم اون بالا حالا؟
‫دقیقاً می‌دونم چطوری.
‫ممنون که بلندمون کردی تی بزرگ.
‫هنوز قرارمون واسه چایی و بیسکوییت فردا سر جاشه؟
‫کسی اونجا هست؟ کمک!
‫چاک! درست می‌گفتی!
‫نگران نباش، بمب! نجاتت میدیم!
‫چاک تویی؟
‫چاک خالی نه، کارآگاه چاکم! ‫قرمز هم هست، اون هم اینجاست.
‫باید قبل از اینکه دزدپرها برگرده از اینجا بریم.
‫نه! وایسا! نباید...
‫چاک...
‫باید قبل از این که این اتاق کار تیکه تیکه بشه ‫بمب رو بیاریم بیرون!
‫برعکس، اینجوری قراره بمب رو بیاریم بیرون.
‫اه! اولین روز عکاسیمه اونوقت پر همه کنده شده.
‫چاک بمب رو از دست دزد پرها نجات داد!
‫اوه!
‫البته...
‫لازم نیست تشکر کنی بمب.
‫حالا که همه اینجان، ‫وقتشه که این پرونده رو حل کنیم.
‫با توانایی‌های شدید کارآگاهیم، کشف کردم که...
‫دزد پرها کسی نیست به جز...
‫ها. عجیبه. باید خراب شده باشه.
‫- چاک؟ ‫- الان نه بمب.
‫الان می‌خوام یه اعلام بزرگ داشته باشم.
‫فکر کنم همین الان کردی.
‫تو دزد پرهایی.
‫یادت نمیاد؟
‫تو توی جنگل برم داشتی و گذاشتیم توی اون اتاق کار.
‫بیخیال. این کاملاً...
‫اتفاقاً یه خواب تکراری که دارم ‫یه بالش بزرگ می‌سازم هم می‌بینم.
‫بعد تو اونجا بودی، تو هم اونجا بودی و...
‫کُل این مدت تو دزد پرها بودی؟
‫از همه معذرت می‌خوام.
‫راستش، بهت افتخار می‌کنم چاک.
‫آهای، آره!
‫نه تنها انقدر باهوش بودم که پرونده رو حل کنم،
‫بلکه انقدر باهوش بودم که موفق شدم ‫که یه قدم از خودم جلوتر باشم.
‫اهم!
‫وقتشه پرهای تو رو بکنیم!
‫یه ساعت دیرتر، ولی همه‌مون با پرهامون اومدیم.
‫بگید سیب!
‫سیب!