‫پادشاه آندریاس و دارسی شکست خوردند. ‫[ سختترین چیز ]
‫ما پیروز شدیم!
‫سلام، اه، فقط منم ‫یا ماه واقعا داره نزدیکتر میشه؟
‫اوه لعنتی.
‫اوه ماهه؟
‫ - داره میاد سمت‌مون! ‫ - چه خبره؟
‫به نظر می‌رسه هسته، بازی آخر خودش ‫رو شروع کرده.
‫چی؟
‫وقتی تمدن ما توی اوج بود،
‫ماه تبدیل به خونه‌ی ‫بعضی از پروژه‌های هسته شد.
‫بین اون‌ها، طرحی برای ازبین بردن ‫زندگی‌ای که ما می‌شناسیم
‫با برخورد ماه به سطح آمفیبیا وجود داشت.
‫ ببخشید؟ چرا؟
‫ترس. من توی کله اون موجود بودم.
‫بهتر از هرچیزی می‌شناسمش ‫از نابود شدن می‌ترسه.
‫از بی اهمیت بودن می‌ترسه.
‫هرکاری لازم باشه می‌کنه تا مارو شکست بده ‫و سنگ‌ها رو مال خودش کنه.
‫حتی اگه به معنی نابود کردن یه تمدن باشه.
‫پس داری می‌گی این یه بدبخت غول پیکره؟
‫هممم. کم و بیش.
‫باید یه کاری کنیم!
‫کسی ایده‌ای داره چجوری جلوی ماه رو بگیریم؟
‫زلزله؟
‫به اندازه کافی مشکل نداریم؟
‫مادر الم؟
‫این دیگه کیه؟
‫خب؟ چطور پیش رفت؟
‫خب، ما جلوی هجوم رو گرفتیم،
‫ولی به نظر می‌رسه حالا ماه می‌خواد ‫هممون رو بکشه.
‫نه خوبه نه بد.
‫فهمیدم. پس پیشگویی در نهایت محقق شد.
‫ساشا اینو گفته بود!
‫چی گفت؟ چی گفت؟
‫گفت سه نفر از ما دنیا رو نجات می‌دن.
‫پس بریم تا دنیا رو نجات بدیم!
‫آره!
‫خب، یه لحظه، پیشگویی دقیقا ‫نمی‌گه که موفق میشین.
‫ - چی... چی؟ ‫ - چی؟
‫میدونی، پیشگویی بیشتر یه درخواست برای کمکه
‫تا پیش‌بینی.
‫و اینو بدونین: باید از انرژی باقی مونده ‫تو سنگ‌ها بهره ببرید
‫تا انرژی‌ای که لازم دارید رو بدست بیارید.
‫هرچند، اگه اینکارو کنین
‫شاید به اندازه کافی انرژی ‫نمونه که برگردیم خونه.
‫ممکنه تا ابد توی آمفیبیا گیر بیوفتیم
‫آره، حالا که همه چیز معلوم شد ‫چیکار می‌کنید؟
‫انتخاب با خودتونه.
‫به این میگی انتخاب؟
‫معلومه که کمک می‌کنیم!
‫امکان نداره بذاریم توی این موقعیت ‫دست تنها باشین.
‫آخیش! نگران نبودم.
‫تو نگران بودی، تودی؟ ‫چون من نبودم.
‫حالا بیاین نیرو بزنیم! ‫خانما، به سمت جعبه موسیقی!
‫آن، یه چیز دیگه
‫سنگ‌ها قدرتمندن
‫ولی شاید برای شکست دادن هسته کافی نباشن!
‫اگه اون بیرون اوضاع بد شد، ‫طلسم مخفی رو یادت نره!
‫وایسا. طلسم چیچی؟
‫ - بهت نگفتم؟ ‫ - نه!
‫خب، شایعه‌ای هست که سنگها یه قدرت مخفی دارن
‫که اونقدر قوی هست که دشمن رو بکشه.
‫ولی استفاده از چنین قدرتی، هزینه‌ای داره.
‫جون کسی که ازش استفاده میکنه.
‫پس هرکی از این طلسم استفاده کنه و ‫قدرت سه تا سنگ رو صدا بزنه
‫می‌میره.
‫آره.
‫ولی ایشالا به اونجا نمی‌رسه، نه؟
‫باشه، موفق باشین.
‫وایسا!
‫طلسم... چطور ازش استفاده کنم؟
‫فرزندم، فقط باید بپرسی!
‫هی، ببخشید معطل شدین بچه‌ها.
‫امکان نداره! والریا؟
‫وقتی رسیدیم اینجا منتظرمون بود!
‫خیلی عجیبه اگه از من بپرسی!
‫خیلی عجیبه، خیلی عجیبه
‫سلام، آن. برای مبارزه آخرت آماده‌ای؟
‫اوه معلومه که آره!
‫خوبه، حالا، شما سه تا چشمهاتون رو ببندین.
‫تمرکز کنید. به خاطراتتون ‫توی آمفیبیا فکر کنید.
‫به اینکه این دنیا چقدر براتون ارزشمنده.
‫این به سنگ‌ها اجازه می‌ده تا یه بار دیگه توی ‫ قلب شما طنین انداز بشه!
‫جنگجویان آمفیبیا، برخیزید!
‫واه!
‫چه شیک!
‫آن! ‫کل این مدت می‌تونستی اینکارو کنی؟
‫اه، نه. این قدرتها از قبل خیلی بیشتر شدن.
‫قدرتها روی هم جمع میشن وقتی پشت سر هم ‫ازشون استفاده بشه!
‫هم‌افزایی کلاسیک!
‫باشه پس، بیاین بریم یه مشت بزنیم به صورت گنده ‫و زشت ماه!
‫آره! آره! برو دختر!
‫من می‌شناسمش!
‫توی زیرزمین من زندگی می‌کرد.
‫شناسایی هدف، دفاع را راه‌اندازی کنید.
‫شروع شد، عوضی‌های فضایی
‫بگیر که اومد!
‫این باحال‌ترین و انیمه‌ترین اتفاقیه ‫که برام افتاده!
‫خیلی خوشحالم که کنارتون می‌جنگم!
‫۲۰ اومد!
‫ - آندریاس! ‫ - پدر؟
‫کمکمون کن، نجاتمون بده.
‫و تو می‌تونی در آخر بهمون ملحق شی
‫برای همیشه.
‫هی! چیکار می‌کنی؟
‫کاری که باید بکنم، فروربات‌ها، مشغول شید.
‫ضربه‌های کوچیک کافیه. ‫وقتشه حساب ماه رو برسیم.
‫ها؟
‫بسپرشون به من!
‫زود باش!
‫عمرا! ربات‌های آندریاس؟
‫دارن بهمون کمک می‌کنن.
‫باورم نمی‌شه، تو...
‫بالاخره داری یه کار مفید می‌کنی؟
‫احمق! ‫می‌تونستی جاویدان بشی.
‫چیکار می‌کنی؟
‫کاری که باید خیلی وقت پیش می‌کردم،
‫ایستادن جلوی شما!
‫سرکوب کامل فعال!
‫احمق‌ها!
‫شما نمی‌تونین جلوی یه خدا رو بگیرید!
‫حتی با ارتش ربات‌ها، باز هم کافی نیست.
‫بچه‌ها، نمی‌خوام ضدحال بزنم ‫ولی فکر کنم دارم ضعیف میشم.
‫منم
‫بدن‌های ما مثل تو به این چیزا عادت ندارن.
‫ببینین بچه ها، میدونم باید چیکار کنیم.
‫من قدرت هر سه سنگ رو فرا می‌خوانم.
‫شاید من بمیرم ولی شما ‫و بقیه نجات پیدا میکنید.
‫ - چی؟ ‫ - دیوونه شدی؟
‫عمرا نمی‌ذاریم همچینکاری کنی
‫کل زندگیمون، شما دوتارو دنبال کردم.
‫روی شما حساب کردم، بهتون اعتماد کردم.
‫حالا وقتشه شما به من گوش کنید.
‫لطفا، بذارین اینکارو بکنم.
‫ - آن. ‫ - ولی... ولی
‫نمی‌دونم چی میشه، ‫پس بهتره از اینجا برین.
‫بهتره زنده برگردی، بونچای!
‫به قورباغه قسم بهتره زنده بمونی!
‫هی! تو مگه نباید درحال نجات دادن دنیا باشی؟
‫آن بهمون گفت برگردیم. ‫قراره خودش جلوش رو بگیره.
‫گفت شاید زنده نمونه.
‫چی؟
‫نه، نه، نه، نه، نه، نه ‫نمیتونیم بذاریم اینکارو کنه.
‫فروبو، منو ببر پیش آن.
‫حالا!
‫اسپریگ، نه! خیلی خطرناکه!
‫می‌خوای از بزرگترین گنج آمفیبیا در مقابلمون ‫استفاده کنی؟
‫این سنگ‌ها بزرگترین گنج آمفیبیا نیستن!
‫مادر الم گفت فقط باید بخوام.
‫پس من میخوام!
‫میشه کمک کنین دنیایی که عاشقش هستم رو نجات بدم؟
‫آن!
‫لطفا اینکارو نکن، نرو!
‫نمی‌دونم بدون تو چیکار کنم.
‫تو همه چیز منی.
‫تو زندگیم رو عوض کردی.
‫و تو هم زندگی من رو!
‫خداحافظ، اسپریگ!
‫زودباش، آن. خوب میشی.
‫گریه نکن، اسپریگ. چیزی نیست.
‫نجات دادن این دنیا بهترین ‫تصمیمیه که تاحالا گرفتم.
‫تنها پشیمونیم اینه که
‫هیچوقت نتونستم "انتخابِ عشق 2" رو ببینم
‫آن. آن؟آن. آن؟
‫آن. نه. آن؟
‫آن! آن!
‫اه، سلام. شما کی هستین؟
‫چه خبره؟
‫من نگهبان کیهانی هستم
‫که دنیاهایبی‌شماری رو برای ‫سال‌های بی‌شماری دیدم.
‫واه. باشه.
‫قضیه این کامپیوتر قدیمی چیه؟
‫[ قدیمی؟ جوونا از چیزای دیگه استفاده می‌کنن؟ ]
‫چندین دهه‌است عقبی.
‫[ پس شاید باید از یه مدل دیگه استفاده کنیم ]
‫این چطوره؟ بهتره؟
‫خیلی بهتره! بیا اینجا!
‫ - هی، هی. از اینکارا نکن ‫ - ببخشید. ببخشید
‫حدس زدم واکنشت یه همچین چیزی باشه.
‫من خیلی بامزه‌ام.
‫خب، چه خبره؟
‫من مردم یا چی؟
‫آره و نه. من درست قبل ‫مردنت ازت یه کپی گرفتم.
‫یه جور بک‌آپ.
‫در هر صورت تو همون آن بونچای هستی.
‫خب، این بعدا باعث هراس وجودی میشه!
‫پس یعنی تو...
‫یه بیننده، تماشاگر.
‫البته من واقعی نیستم.
‫و تو شبیه گربه‌م هستی چون...
‫شکل واقعیم باعث میشه مغزت بترکه!
‫نمی‌دونم. ‫من چیزای عجیب...
‫برگردیم سر کار.
‫آن بونچای، ‫من تورو آوردم اینجا
‫چون می‌خوام بهت یه کار پیشنهاد بدم.
‫چی...
‫خلاصه مطلب،
‫من خیلی وقته دارم اینکارو می‌کنم.
‫خسته کنندس.
‫پس امیدوار بودم بتونی جایگزین من بشی!
‫ - من؟ ‫ - بله تو.
‫ببین، من سنگ‌ها رو ساختم تا ببینم ‫فانی‌ها تا چه حد می‌تونن قدرت بینهایت رو تحمل کنن!
‫معلوم شد، اونقدر نمی‌تونن.
‫باورت میشه بعد ده هزار سال
‫تو تنها کسی هستی که از این قدرت برای ‫یه چیز خوب استفاده کرده؟
‫اه، هضمش الان سخته.
‫یعنی، انتخابی دارم؟
‫آره، البته.
‫من عوضی نیستم.
‫خب پس، رد می‌کنم.
‫نه! حتی درباره جمعه‌های پیراشکی بهت نگفتم!
‫ببخشید رفیق، به نظر باحال میای ‫ولی من فقط یه بچه ۱۳ ساله‌ام.
‫برای هر فداکاری قهرمانانه، ‫هزارتا اشتباه میکنم.
‫من قطعا دنیا رو نابود می‌کنم اگه من رو ‫رییس کنی.
‫نه اینکارو نکن بچه!
‫تو تنها فانی‌ای هستی که مناسبه!
‫تو بی‌نقصی.
‫هیچکس بی‌نقص نیست.
‫وقتی توی آمفیبیا بودم یاد گرفتم
‫که ما هممون تغییر و پیشرفت می‌کنیم ‫و به مرور یاد می گیریم.
‫هروقت به یه مانع برخورد می‌کردم، ‫یه راهی برای حل کردنش پیدا می‌کردم.
‫وقتی فکر می‌کردم ساشا و مارسی ‫به روش‌های قدیمیشون ادامه می‌دن
‫خلافش رو بهم ثابت کردن، ‫و دوستیمون بهتر شد.
‫و وارتوود، قدیمی‌ترین ‫و سختگیرترین جا،
‫در آخر من رو به عنوان یکی از خودشون ‫قبول کردن.
‫پس می‌گی میتونی به پیشرفت ادامه بدی؟
‫حتی شاید یه روز فکر کنی لایق این کاری؟
‫ممکنه. کل زندگیم پیش رومه!
‫که اشتباه کنم و ازشون درس بگیرم.
‫یا شاید زندگیم پیش روم بود!
‫درباره اون...
‫واه! چی... چی داره میشه؟
‫این دفعه واقعا دارم میمیرم؟
‫دارم برت می‌گردونم به دنیای زنده‌ها!
‫تو خطا توی افکارم رو نشونم دادی.
‫و اگه توی ۱۳ سالگی می‌تونی اینکارو کنی
‫اونوقت تصور کن بعد از یه عمر زندگی ‫چه نگهبانی می‌تونی بشی.
‫ - برو، زندگی کن!
‫من هزاران سال منتظر موندم که بازنشست شم
‫۷۸ سال بیشتر چیزی نیست!
‫وایسا. داری میگی من ۷۸ سال....
‫همه دارن به چی نگاه می‌کنن؟
‫الان نه، آن.
‫ما برای یه قهرمان واقعی ناراحتیم
‫و بهترین بچه‌ای....
‫ - آن؟ ‫ - عه؟
‫هی، رفیق.
‫آن!
‫چی از دست دادم؟
‫خب، ماه و هسته منفجر شدن ‫و همینطور خودت!
‫ولی تو یجورایی برگشتی، که عالیه!
‫ولی چجوری؟
‫نمی‌دونم از کجا شروع کنم. ‫تمامش مثل یه خواب بود.
‫سوال: چرا جیبت برق میزنه؟
‫اینا چین؟
‫فکر کنم اینا شانسمون برای یه شروع تازه‌اس.
‫تموم شد. بالاخره تموم شد.
‫طبق چیزی که آن گفت،
‫فکر کنم این خرده سنگ‌ها نسخه ‫ضعیف سنگ‌ها باشن!
‫تا ازشون استفاده کنیم و برگردیم خونه؟
‫از لحاظ تعوری، ‫ولی داریم درباره خرده انرژی حرف می‌زنیم.
‫با توجه به اندازه و درخشش، ‫فکر کنم فقط یک بار بشه استفاده کرد.
‫پس اگه ازشون استفاده کنیم تا بریم خونه، ‫دیگه نمی‌تونیم برگردیم.
‫نه تنها اون. ‫بلکه کی می‌دونه چقدر دووم میارن؟
‫ممکنه ساعتها یا دقیقه‌ها طول بکشه.
‫پس بهتره خداحافظی کنیم.
‫شما دخترا باید برگردین سر زندگیتون
‫و فکر کنم به اندازه کافی شمارو ‫اینجا نگه داشتیم.
‫من به این دنیا اومدم درحالی که فقط ‫به خودم فکر می کردم.
‫اشتباه می‌کردم و کاش ‫می‌تونستم جفتتون رو بهتر بشناسم.
‫فکر کنم همه چیزای زیادی برای ‫یاد گرفتن داریم، ارباب مارسی.
‫به خودت سخت نگیر.
‫یجورایی تو کمکمون کردی ببینیم که چی مهمه.
‫خداحافظ آندریاس.
‫مراقب باش، بچه‌جون.
‫ - فرمانده. ‫ - ستوان.
‫خدمت به شما باعث افتخارم بود.
‫خیلی دلم برات تنگ میشه!
‫نه به اندازه من!
‫پرسی و برادوک رو پیدا کن!
‫بهشون بگو دلم براشون تنگ میشه.
‫میگم.
‫هروقت بتونم تکه‌های قلبم رو پیدا کنم ‫و دوباره بهم بچسبونمشون.
‫خداحافظ پالی.
‫تو خواهر کوچولویی هستی که هیچوقت نمیدونستم ‫بهش نیاز دارم.
‫می‌دونم تبدیل به یه قورباغه ‫بی‌نظیر میشی و دنیا رو به دستت می‌گیری.
‫بدون تو که قطب‌نمای اخلاقیم باشی، ‫قطعا همینطور میشه
‫خداحافظ، اچ‌پی.
‫ممنون که من رو قبول کردین.
‫خیلی خوش شانسم که می‌تونم ‫خودم رو پلانتار صدا بزنم.
‫من خوش شانسم، آن.
‫و خیلی خوشبختم که نوه‌ای مثل تو دارم.
‫اگه هروقت به غذای خونگی یا اتاق قدیمیت ‫نیاز داشتی
‫فقط... یه سر بزن.
‫همونطور که یه قورباغه پیر و عاقل بهم گفت
‫خانواده همیشه همدیگرو پیدا می‌کنن.
‫خداحافظ، آن.
‫من هیچوقت... فراموشت نمی‌کنم.
‫منم هیچوقت فراموشت نمی‌کنم اسپریگ.
‫که یعنی هیچوقت جدا نمیشیم. ‫نه واقعا.
‫هیچ چیزی هیچوقت نمیتونه ارزشی که برات ‫قائل هستم رو عوض کنه
‫نه زمان و مکان و نه ‫اینکه یه دنیا بینمون فاصلس.
‫اسپران در مقابل دنیا؟
‫اسپران در مقابل دنیا.
‫می‌خوام این رو داشته باشی.
‫شاید توی ماجراجویی‌های آیندت کمکت کنه.
‫خب، حالا چی؟
‫حالا یه دنیای بهتر می‌سازیم.
‫باهم.
‫نمی‌خوام ضدحال بزنم ‫ولی الان اولین موی من دراومد!
‫الان عاشقش هستم
‫روز بخیر، قورباغه‌ها
‫توی مراسم می‌بینمتون.
‫ببخشید، خانم جوان.
‫به کی می‌گی خانم جوان؟
‫اوه، سلام پالی!
‫هنوز به اینکه قورباغه باشی عادت ندارم.
‫هرچی، والی
‫اینم شربت برای رماتیسم‌تون ‫خانم کروکر.
‫سعی کنین خیلی سریع نخورینش.
‫واو مامان! بیاین برقصیم!
‫واه!
‫زود باش، لاگل! ‫تقریبا وقت رونماییه.
‫نباید اون روز زیاد می‌خوردم.
‫سلام، نمایندگان. ‫به موقع برای مراسم اومدین.
‫تودی، تو انتخابات رو بردی؟
‫خب یکم کمک داشتم.
‫اعضا که به خودشون رشوه نمی‌دن!
‫می‌دونی، من بدم نمیاد تو یه همچین ‫مردابی سر و سامان بگیرم.
‫آرومه، مردم مهربونن...
‫و از دشمن‌های بیشماری که
‫وقتی ژنرال یونن بودم ساختم، دوره
‫بلای جنگ های شنی، ‫شکست دهنده راگنار بدبخت...
‫می‌دونم عزیزم. ‫همه می‌دونیم.
‫چه خبر اچ‌پی؟ اسپریگ کجاست؟ ‫وقت مراسمه.
‫جای همیشگیش.
‫عالیه!
‫اسپریگ زود باش! ‫وقت مراسم رونماییه!
‫بالاخره! نمی‌تونم صبر ‫کنم تا ببینم چطور شده!
‫کمین!
‫حدس بزن چیشده اسپریگ! گرایم بهم گفت ‫یه قاره جدید کشف کردن.
‫دست هیچ قورباغه، سمندرک یا وزغی بهش نرسیده.
‫حوصله یه ماجراجویی جدید داری؟
‫پایه‌ام!
‫]ده سال بعد[
‫امروز دهمین سالگرد
‫رویدادیه که به اسم ‫بینش قورباغه‌ای میشناسیم
‫ولی سوال اصلی هنوز باقی مونده، ‫آیا کلش یه حقه بوده؟
‫ساشا!
‫مارس!
‫من خوبم.
‫خدایا چقدر گذشته! ‫پرواز چطور بود؟
‫خیلی خوب. ‫باورت میشه ۱۰ سال گذشته؟
‫دیوونه کنندس نه؟
‫خب چیکارا می‌کردی؟ ‫هنوز تو کار وب‌کامیک هستی؟
‫چندتا قسمت خوندم، عالیه!
‫اوه، ممنون.
‫خب، خیلی خوبه.
‫و تو چی؟ ‫مدرک روانشناسی بدرد خورد؟
‫آره، کار کردن با بچه‌ها رو خیلی دوست دارم.
‫کمک می‌کنم که بار احساساتشون رو کنار بذارن!
‫کلی تجربه دارم.
‫هی، خوب سیگنال دادی رفیق!
‫خب، تو و آن بعد رفتن من وقت می‌گذروندین؟
‫اولش آره، ولی توی دبیرستان ‫توی گروه‌های مختلفی بودیم.
‫هنوز حرف می‌زدیم ولی هر چند وقت یک بار.
‫بیخیال اون، شنیدی آن این روزها چیکار می‌کنه؟
‫آره و عاشقشم.
[آکواریوم اقیانوس آرام]
‫محیط یه قورباغه همه چیزه.
‫اونا عاشق رطوبت هستن
‫این مرد پرانرژی ‫یه قورباغه درختی صورتی از جنوب امریکاس
‫چه بامزه!
‫اسمش چیه؟
‫اسمش رو گذاشتم اسپریگ، ‫بخاطر یکی از دوستای عزیزم.
‫باشه، بچه ها. همه از ‫آن هرپتولوژیست تشکر کنین.
‫ممنون خانوم قورباغه‌ای!
‫تغییر می‌تونه سخت باشه، ‫ولی ما اینطوری رشد می‌کنیم.
‫می‌تونه سخت‌ترین چیز باشه
‫که بفهمیم نمی‌تونیم تا ابد به چیزی وابسته باشیم
‫بعضی وقت‌ها باید ولشون کنی
‫ولی از بین چیزایی که ولشون می‌کنی،
‫تعجب می‌کنی که کدوم‌ها به سمتت برمیگردن!