‫یکی اینجاست...
‫اینجا.. ‫بیاین به یه جای امن تر ببریمش...
‫مراقب باش..!!
‫نگران نباش..
!‫جات دیگه امنه
،‫غول‌ های داخل دیوار ‫دارن از اینجا میرن
‫به نظرم با ما کاری نداشته باشن.. ‫اما ازشون میترسم!
‫ایچه اتفاقی داره میوفته؟
‫اون رویا دیگه چی بود دیدیم؟
‫خونه ام..
‫خونه‌‌ ی من به خاطره "ارن یگر" با خاک یکسان شد..
‫یکی دوتا قربانی مشکلش چیه..؟!
‫چطوری جرأت می‌کنی اینجوری حرف بزنی!!؟
‫اون پسرشو از دست داده!
‫کلی آدم موقع ریختن دیوار‌ا از بین رفتن!
‫نه! ارن اونارو کُشت..
‫راست میگی..
‫ارن یگر مردم مارو به قتل رسونده..!!
‫ولی اگر غول‌های توی دیوارو آزادشون نمی‌کرد،
‫الان "الدیان" ‌ها همه مردممون رو ‫تیکه پاره کرده بودن..!
‫درسته.. سرزمین الدیان‌ها به لطف ‫اون قربانیا نجات پیدا کرد...
‫ما برنده این جنگ شدیم
‫پیروزی بدون تلفات شدنی نیست...
‫اینجوری مُردن اونام بیهوده نبوده...!
‫باور داشته باشید!
‫ایمان داشته باشید!
‫هیتچ
‫این خوب نیست
‫مردم دارن از رو هیجان ‫برای مبارزه آماده میشن
‫ما باید خودمونو مسلح کنیم
‫هرچقدر می‌تونید ‫با خودتون لباس زره‌ای بیارید..!
‫بله خانوم!
‫خدای من.. اصلا اونا ‫تو "شیگانشینا" چیکار می‌کنن؟
‫مال زیرزمینه؟
‫اگر جیغ بکشی..
‫سرتو میبُرم
‫اول لباستو دربیار...
‫اونقدر ضعیف شدی ‫که فکر می‌کردم شاید یه پیرزن باشی
‫شرط میبندم حتی فکرم نمی‌کردی ‫که اینجوری توسط من پرت بشی ها..؟
‫آنی!
‫از میون این همه آدم باید تو باشی؟
‫هیتچ
‫باید اونو ببرمش تو زیرزمین
‫اگه دستگیرش نکنم امکان داره شهرو...
‫یکی کمک کنه...
‫فایده ‌ای نداره
‫من خودمو زخمی کردم
‫هروقت بخوام ‫می‌تونم به غول تبدیل شم
‫چاره ‌ای به جز اطاعت کردن ازم نداری
‫مطمئنی؟
‫شرط میبندم وقتی اینقدر ضعیف شدی ‫نمی‌تونی به یه غول تبدیل بشی
‫شاید حق با تو باشه
‫ولی تا وقتی امتحانش نکنم نمیتونم بفهمم
‫دوریسا! ‫چیزی شده؟
‫دوریسا! ‫درو باز کن!
‫دوریسا؟
‫♪ غُرش... غُرش... داره میاد ♪
‫♪ غُرش.. غُرش ♪
‫♪ هُشیار باش ♪
‫♪ داره میاد سراغت ♪
‫♪ من فقط می‌خواستم ♪ ‫♪ کار درستو انجام بدم ♪
‫♪ هیچوقت نمی‌خواستم ♪ ‫♪ شاه باشم، قسم میخورم ♪
‫♪ من فقط می‌خواستم جونتو نجات بدم ♪
‫♪ هیچوقت نمی‌خواستم چاقو بِکشم. ♪ ‫♪ قسم میخورم ♪
‫♪ بیرحم.. نترس، ♪ ‫♪ داره میسوزه.. داره میسوزه ♪
‫♪ تو بهم میگی چیو از دست دادم ♪
‫♪ اما من هنوز گیجم ♪
‫♪ اگه همچی رو از دست بدم، ♪ ‫♪ بلغزم و بیُفتم، ♪
‫♪ هیچوقت پشت سرمو نگاه نمی‌کنم ♪
‫♪ اگه همچی رو از دست بدم، ♪ ‫♪ اگه همچی رو از دست بدم، ♪
‫♪ اگه بیرون دیوار همچی رو از دست بدم ♪
‫♪ یه روز دیگه مقاومت می‌کنم ♪
‫♪ چیزی نمی‌خوام... ♪
‫♪ فقط اینجام که.. ♪
‫♪ هشیار باش ♪
‫ "غروب آفتاب"
‫از اون چیزی که فکر می‌کردم ‫عاقل ‌تری هیتچ
‫ساکت شو
‫اگه می‌خوای از اینجا بری ‫دلیلی نداره جلوتو بگیرم
‫اصلا مجبور نمیشم اینطوری هر روز ‫قیافتو تو زیرزمین ببینم
‫خوبه
‫بالاخره تموم شد
‫دیگه لازم نیست ‫غُر زدنت درباره مَرد هارو بشنوم
‫اینو از کجا میدونی؟
‫نگو که...
‫کل این مدت بهوش بودی؟
‫چهار سال
‫مثل این میمونه که دارم خواب میبینم
‫انگاری صدای تو و "آرمین" رو از دور می‌شنیدیم
‫ولی وقتی صداتونو نمی‌شنیدم، ‫همه چیز سیاه میشد
‫تو تاریکی بودم
‫ولی از وضعیت شما دوتا خبردار بودم
‫و بعدش دیدم که آزاد شدم
‫و بعد صدای "ارن" رو شنیدم
‫اون گفت می‌خواد تمام دنیارو نابود کنه
‫واقعاً می‌خواد این کارو بکنه..؟
‫پس واقعاً ‫غول‌های توی دیوارو آزاد کرده..
‫خراب کاریشونم ببین
‫تنها کار خوبی که به عنوان یه سرباز انجام دادم
‫تمیز کردن زمین از اجساد و سنگ بوده
‫مثل اون زمانی که با ارن درگیر شدی..
‫میشه حالا بهم بگی چه حسی داری؟
‫دیدن آدمایی که ‫به خاطره هدف شما از بین رفتن..
‫چه حسی داره؟
‫چندبار اینو ازم پرسیدی.. ‫پس بهش فکر کردم!
‫این چیزیه که هیچ وقت بهش فکر نکردم..
‫کُشتن آدما چیزی بود ‫که به خاطرش تشویق میشدیم
‫ما آموزش دیدیم که هرکسیو بکشیم،
‫چه سرباز و چه غیرنظامیای اونورِ مرز
‫این کار برای بقای الدیان‌ها ‫و نجات دادن دنیا لازم بود
‫اینجوری کارِ مارو توجیه میکردن
‫آرمین بهمون گفت که شما چیا کشیدین
‫به معنی واقعی..
‫شما می‌خواستید ‫جلوی اینو بگیرید درسته؟
‫پس همه اون اجساد زیر سنگ ‫برای شما یه قربانی کوچیکه؟
‫نه
‫نجات دادن دنیا برای من مهم نبود
‫هان؟
‫هیچی برام مهم نبود
‫پدر و مادرم ‫بعد از به دنیا اومدن من رهام کردن
‫معلوم شد مادرم ‫عاشق یه الدیانی بوده
‫بعدا به دست یه مرد الدیانی..
‫که به اونجا مهاجرت کرده بود ‫و توی منطقه حبس بود بزرگ شدم
‫به نظر میومد اونم به خاطره دلایل سیاسی ‫به اون منطقه تبعید شده بود
‫اون مرد می‌خواست منو ‫تبدیل به یه سرباز مارلیانی بکنه
‫تا بتونه محل زندگی خودش رو ارتقا بده
‫تا جایی که یادمه
‫اون مرد همه هنرای رزمی سرزمینش رو ‫رو من پیاده می‌کرد
‫اون مرد فقط به این اهمیت میداد..
‫که منو تبدیل به یه سرباز بکنه..
‫بعد از گذشت یه مدت...
‫منم به اندازه اون مرد قوی شدم
‫و به قدری که منو کتک زده بود...
‫منم کتکش زدم..
‫ولی..
‫اون مرد خوشحال بود
‫گفت: حالا بدون سلاحم می‌تونی ‫دشمناتو بکشی..
‫صبر کن..، داری چی میگی؟
‫من مجبور شدم چهار سال ‫داستانای زندگیتو بشنوم
‫پس حداقل یه بار داستان منو گوش کن..
‫پس همه چیز برام بی ‌اهمیت شد
‫برام مهم نبود که کی میمیره، ..‫اهل کجاست.. یا اینکه اصلا کیه
‫فکر می‌کردم جون آدما هیچ ارزشی نداره، ‫حتی جون خودم...
‫تا اون لحظه...
‫روزی که می‌خواستم ‫برم جزیره بهشت..
‫اون مرد رو زانوهاش افتاد ‫و ازم عذرخواهی کرد
‫گفت اشتباه کرده که به من آموزش داده
‫بعد گریه کرد ‫و به التماس کردن افتاد..
‫ازم خواست که برگردم
‫به جایگاهم.. به عنوان یه جنگجو ‫و یه مارلیانی مفتخر..
‫بهم گفت قید این چیزارو بزنم ‫و برگردم
‫اون مرد.. پدرم بود
‫منو به عنوان بچه‌ واقعی خودش میدید
‫من یه پدر دارم ‫که منتظره برگشتمه
‫و مثل من..
‫بقیه هم کساییو دارن ‫که واسشون مهمه..
‫خسته شدم از بس که هیچی برام اهمیت نداره
‫می‌دونم گناهای جبران ناپذیری انجام دادم
‫ولی!!
‫اگه واسه برگشت به پدرم باشه...
‫دوباره این کارارو تکرار می‌کنم
‫پس که اینطور..
‫خوشحالم که اینو ازت میشنوم
‫ولی اگر برگردی خونه پدرت
‫فقط جسد و خونه ‌های فرو ریخته می‌بینی
‫شاید حق با تو باشه..
‫باور کنید حقیقت داره!
‫توام اون رویارو دیدی؟
‫پس اون روز داره میرسه...
‫شیاطین اون جزیره دارن بهمون حمله می‌کنن
‫امکان نداره، ‫گابی.. فالکو...
‫غُرش فعال شده!
‫ارن یگر داره میاد هممون رو بُکشه!
‫خانواده خودت و خانواده همسرت، ‫همشون کُشته میشن
‫دارم بهت میگم که نمی‌تونی اینو ثابت کنی!
‫دارین میگین همتون یه رویا رو دیدین..!؟؟
‫می‌خواین این مزخرفاتو باور کنیم ‫و بذاریم از اینجا رد شین..؟!
‫شرط میبندم این داستانو از خودتون در آوردین ‫تا بتونین همتون از اینجا فرار کنین...!
‫مطمئنم همه الدیان‌های دنیام ‫همین حرف مارو میزنن..!
‫ولی تو همچنان اصرار داری ‫که ما داریم دروغ میگیم؟
‫ولی این اصلا امکان نداره
‫شماها همتون متهمین به دسیسه چینی...
‫باید همتون دستگیر شین!
‫زانو بزنین!
‫دستاتونو بذارین رو سرتون!
‫زودباش!
‫پس خواهش میکنم بهم قول بده
‫بهم بگو که برمیگردی
‫برمیگردم
‫قول میدم
‫صدای شلیک بود؟
‫فرمانده..
‫طرفدارای یگر جمع شدن ‫که اینجارو تصرف کنن
‫باید فورا از اینجا فرار کنیم
‫اگه شمارو پیدا کنن ‫خدا میدونه چه بلایی سرتون بیارن
‫اشکالی نداره
‫من جای دیگه ‌ای ندارم که برم
‫مرکز نظامی شوراها از بین رفته...
‫به لطف ما که اونجارو خالی کردیم
‫طرفدارهای یگر ‫حمایت مردمو دارن
‫مطمئنم کنترل این جزیره رو ‫بدست میگیرن
‫و افراد نظام قدیم امثال منو ‫از بین میبرن
‫من اونقدری انرژی ندارم
‫که بقیه ی عمرمو ‫تو کوهستان و درحال فرار ازین مردم بگذرونم..
‫اگه شما مارو نجات نمی‌دادین ‫الان هممون مُرده بودیم
‫تحت هر شرایطی از شما حفاظت می‌کنیم!
‫شما خیلی احمقین...
‫چی باعث شده فکر کنین ‫که چندتا آدم می‌تونن منو بزنن زمین..!؟
‫هرچی طرفدارای "یگر" گفتن انجام بدین
‫آدمایی مثل شما نمی‌تونن بجز خودشون ‫از کسی دیگه‌ محافظت کنن!
‫همین جا بمونین ‫و عضو جنبش ‌های اینجا بشین
‫ولی..
‫هرچند که..
‫یه روز زمان قیامتون میرسه..
‫تا اون موقع ‫نذارین هیچ کس هویت واقعیتون رو ببینه..
‫آرمین... وایسا
‫اگه الان بری ‫تا اون موقع به "راگاکو" هم نمیرسی..
‫علاوه بر این..
‫اگر بهش برسی ‫می‌خوای چیکار بکنی؟
‫می‌خوای بهش بگی که دست از ‫انسان کردن مادرش برداره..؟
‫این کارو می‌کنم
‫حتی اگر هم جواب نده ‫بازم باید این کارو انجام بدم
‫و اگرنه، گابی بهم اعتماد نمی‌کنه
‫اون بچه تنها امید ماست
‫اون تنها امیدمون برای گفتگو با راینر ‫و غول حمل باره..
‫که الان یه جا مخفی شدن
‫موضوع به ارث بُردن قدرت نه تایتان ‫هنوز از بین نرفته..
‫تو بدترین حالت،
‫ما جنگ دو هزار ساله غول ‌هارو ‫مجدد تکرارش می‌کنیم...
‫اونم رو این جزیره کوچیک
‫واقعا خسته شدم
‫می‌تونم همین الان برم توی تخت ‫و واسه دو روز بخوابم
‫ولی باید هرکاری از دستم بر میاد رو انجام بدم
‫این تاثیر زیادی ‫رو آینده کوچیک بشریت میذاره
‫من به کانی میگم...
‫بهش میگم نباید مادرش رو ‫به یه انسان تبدیل بکنه..!
‫من میرم
‫آرمین
‫من چیکار کنم؟
‫باید به "جین" کمک بکنی
‫باید به فکر خودت باشی
‫ارن چی میشه؟
‫تو چیکار می‌کنی؟
‫نمی‌دونم!
‫اصلا چیکار می‌تونیم بکنیم؟
‫حتماً فرمانده و هانج تا الان مُردن..!
‫حتی شاید فلوک و گروهش ..‫ضد ما شده باشن
‫و ممکنه آنی زنده شده باشه
‫زنجیره فرماندهی ارتش شکسته شده...
‫همه چیز بهم ریخته..!
‫درسته، ‫حتی ممکنه هیستوریا تو خطر باشه
‫ممکنه داوطلب‌ها.. آزوبیتو و نیکولو ‫تو خطر باشن
‫ما نمی‌تونیم به ارن فکر کنیم.. ‫اون دیگه از دست رفته...
‫باید این رو بدونی!
‫متاسفم
‫اگه فرمانده اروین اینجا بود..
‫مطمئنم که اینجوری سرت داد نمیزد
‫هان؟
‫جواب واضحه
‫من نباید زنده میشدم
‫شالم کجاست؟
‫ممکنه بخواد این کارو ‫به خاطره مادرش انجام بده..
‫اما مطمئنم کانی موقع انجامش ‫پشیمون میشه
‫مطمئنم که موفق میشی
‫ممنون آقای بلوسی
‫فکر کنم بهتر باشه ‫همراه آقای بلوسی بمونم
‫باشه
‫باید عجله کنین ‫و از اینجا برین
‫میا
‫مواظب خودت باش
‫اسم واقعی من گابیه
‫هان؟ ‫ولی گابی یه مقداری عجیبه
‫میارو بیشتر دوستش دارم
‫هان...!
‫میبینمت کایا
‫خداحافظ گابی
‫فلوک! بس کن..
‫شلیک نکن!
‫آروم باش جین
‫دارم ادبشون میکنم
‫این مرد وضعی که توش بودو درک نمی‌کرد
‫ولی حالا این پیامو به همه برسون
‫اگر کسی خلاف ما حرف بزنه ‫این بلاها سرش میاد
‫کی بهت گفته اینجا ‫رئیس بازی دربیاری؟
‫خوشحالم اینو ازم پرسیدی جین!
‫همگی گوش کنن!
‫ارن 10 ماه پیش ‫منو از نقشش خبردار کرد...
‫نقشش این بود که از "زیک" استفاده کنه ‫تا به قدرت غول بنیان گذار برسه!
‫واسه کمک به ارن ‫آدمای زیادیو جمع کردم
‫و امروز... نقشه ی ما به موفقیت رسید...
‫شما داوطلب ‌ها... رهبره خودتونو از دست دادین..
‫همینطور ارتشی که ازتون حمایت می‌کرد رو...
‫و الان دارین سرزمینتون رو از دست میدین...
‫فقط یه رد پای گنده ‫از غول‌ها به جا می‌مونه..
‫شما تنها هدفتون که احیای ‫این سرزمین بودو از دست دادین
‫ولی...
‫اگه شماها حاضرین تسلیم ‫امپراطوری الدیان بشین..
‫باید همین الان بگین!
‫ما شمارو به عنوان ‫برادر الدیانی خودمون قبول می‌کنیم
‫دهنتو ببند آشغال..
‫- فکر کردی... ‫- بهش احترام بذار..
‫حتی ترس از مرگم نتونست ‫باعث تسلیمش بشه..
‫تا لحظه ی آخر ..‫به عنوان یه داوطلب مغرور زندگی کرد
‫ولی لازم نیست شماها به خاطره غرورتون بمیرین
‫تسلیم شدن کجاش بده؟
‫ترجیح میدین بمیرین ‫تا اینجوری زندگی کنین؟
‫بهتون وقت میدم فکر کنین
‫ببرشون توی سلول‌شون
‫بله قربان!
‫اینجا چه خبره؟
‫جین... چیشده؟
‫در جواب سوالت
‫من از طرف ارن حرف میزنم
‫اگه ارن می‌خواد ‫مشکلات اون طرف جزیره رو حل کنه
‫منم باید مشکلات اینجارو حل کنم
‫به هرحال ما چهارسال پیش ‫از اون جهنم جون سالم به در بردیم
..‫و به اینجا رسیدیم
‫می‌دونی این یعنی چی؟
‫یعنی آزادی
‫دیگه لازم نیست مبارزه کنین
‫می‌تونین هرجوری بخواین زندگی کنین
‫هی... جین
‫تو می‌خواستی عضو نیروی پلیس بشی ‫و تو مرکز زندگی راحتی داشته باشی... درسته؟
‫پس باید همینکارو بکنی
‫تو الان یکی از قهرمانای ما هستی!
‫واقعاً تموم شده؟
‫آره
‫الان می‌تونی بری به زندگیت برسی
‫همون زندگی غیرمسولیت پذیر ‫و کثافتی که داشتی
‫چی گفتی؟
‫فلوک...
‫چه بلایی سر فرمانده هانج و لیوای اومد؟
‫اوه آره
‫متأسفانه زیک اونارو کُشت
‫آقای کانی.. خوشحالم که شما ‫منو نجات دادین
‫ولی الان داریم به سمت شمال میریم درسته؟
‫ببینید.. خورشید داره اون جا غروب میکنه
‫درسته
‫جنوب خطرناکه
‫می‌خوام ببرمت بیمارستان ‫تا بتونی نیروت رو بدست بیاری
‫وقتی بیهوش شده بودی ‫بدجوری زخمی بودی
‫این کمترین کاریه که ‫می‌تونیم به عنوان یه سرباز در حقت بکنم
‫درسته
‫من الان یه سربازم
‫کانی.. سرباز خوبی باش ‫و از همه محافظت کن باشه؟
‫پدر.. سانی و مارتین دیگه برنمیگردن
‫ولی حداقل می‌تونم مادرمو برگردونم
‫خواهش میکنم یکم دیگه صبر کن مادر
‫من یه سرباز شدم...
‫خیلی ممنونم آقای کانی
‫دارین لطف بزرگی در حقم می‌کنین
‫مشکلی نیست
‫خوشحالم که آقای کانی آدم خوبیه
‫ولی باید یه جوری برگردم جنوب
‫یادمه پیش گابی و کولت بودم
‫ولی چه اتفاقی افتاد؟
‫و اینکه..
‫یادمه قبلا آقای کانیو دیدم
‫ولی از اون جایی که منو نمیشناسه ‫ممکنه که اشتباه کنم
‫با توجه به سرعت و مسیری که پیش گرفتن
‫معلومه که داره عقب نشینی می‌کنن
‫حتما بعد غُرش فکر کردن
‫که ارتش مارلیان زنده برنمیگرده
‫نه! حرکت هوشمندانه ‌ایه
‫الان می‌تونن به بقیه مردم اطلاع بدن ‫که چی اتفاقی می‌خواد بیوفته
‫به هرحال بهتره از اینه که ‫هیچکاری انجام ندی
‫ولی الان هیچکاری از دستمون بر نمیاد
‫نقشه ‌ای داری که جلوشونو بگیریم؟
‫نه
‫ولی تا لحظه آخر میجنگیم
‫آهای..
‫خواهش می‌کنم صبر کن..!!
‫منو نخور باشه؟
‫هیچ سلاحی با خودم ندارم
‫هان؟ ‫اونی که اونجاست..!؟
‫خواهش می‌کنم نگران نباشین
‫اون یه آدم بی ‌آزاره.. ‫که به سختی تونسته زنده بمونه
..‫حرکت غول‌ها
‫در مقابل چنین تهدید بزرگی ‫که دنیارو در بر میگیره..
‫مردم تسلیم میشن ‫یا جلوش می ‌ایستن؟
‫قسمت بعدی..، «غرور»